João 2
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA
1 Te kɨvɨ̱ uní ni̱ kuu ɨɨn viko tánda'a iní ñuu̱ Caná ndañúu̱ Galilea. Te yúan kánchaa̱ náa̱ Jesús.
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 Te suni ni̱ ka̱kana‑i xini̱ Jesús jíín cháa káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kaja'a̱n‑ya̱ víko‑ún.
2 Jesus também foi convidado, com os seus discípulos, para o casamento.
3 Te a ni̱ ndɨ'ɨ vino. Te náa̱ Jesús ni̱ ka'a̱n‑ña jíín‑yá: Tú kutɨ‑gá vino káñava̱'a‑i, áchí‑ña.
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — Eles não têm mais vinho.
4 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Nána̱, naja̱ stétuu‑ní‑ná, chi̱ té jaa̱‑ga̱ hora‑ná, áchí‑ya̱.
4 Mas Jesus respondeu:
5 Te ni̱ ka'a̱n náa̱‑ya̱ jíín súchí kájatíñu‑ún: Sá'a ndéja̱ ká'a̱n‑ya̱ jíín‑ró. Achí‑ña.
5 Então ela falou aos serventes: — Façam tudo o que ele disser.
6 Te yúan íó iñu̱ tinaja yuu̱. Te kuu ku'un uu̱ xí uní kɨ̱yi ja̱ ɨ́ɨn ɨɨn. Chi cha̱a judío, súan ndoo ini̱‑de.
6 Estavam ali seis potes de pedra, que os judeus usavam para as purificações, e em cada um cabiam cerca de cem litros.
7 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑i: Skútú‑ró tinaja yá'a nducha. Te ni̱ ka̱skútú‑i onde̱ yu'u.
7 Jesus lhes disse: E eles os encheram totalmente.
8 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Vina te tava‑ro te kincha̱ka‑ró núu̱ mayordomo, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaja̱ncha̱ka‑i nuu̱‑dé.
8 Então lhes disse: Eles o fizeram.
9 Te mayordomo, ni̱ jito nchaa̱‑de nducha já ní nduu vino, te tú ní jiní‑de ndénu̱ ní kii. Ko mozo ni̱ ka̱tava ndúcha‑ún a kájini̱‑i. Yúan‑na te ni̱ kana‑de xini̱ máá yíi.
9 Quando o responsável pela festa provou a água transformada em vinho — ele não sabia de onde tinha vindo, por mais que os serventes que haviam tirado a água soubessem —, chamou o noivo
10 Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín: Ta̱ká cha̱a kája̱'a‑de vino va̱'a xna'a̱n‑ga̱ te nú a ni̱ ka̱ji'i vatu̱ máá‑i, yúan‑na te já'a‑de ja̱ tú íó va̱'a. Ko máá‑ró ni̱ chiva̱'a‑ró vino va̱'a yá'a onde̱ vina.
10 e lhe disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, quando já beberam muito, servem o vinho inferior; você, porém, guardou o melhor vinho até agora!
11 Ya̱'á kúu tuni̱ xnáñúú ní sá'a Jesús ini̱ ñuu̱ Caná ndañúu̱ Galilea. Te ni̱ kajini̱‑i ja̱ lúu ñá'nu‑ya̱. Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱kandíja‑de‑ya̱.
11 Assim, em Caná da Galileia, Jesus deu início a seus sinais. Ele manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Te ni̱ kuu yu̱án. Te máá‑yá jíín náa̱‑ya̱ jíín ñaní‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱nuu‑ya̱ ñúu̱ Capernaum. Te ni̱ kaxiu̱kú‑yá yúan yaku̱‑ni kɨvɨ̱.
12 Depois disso, ele foi a Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Te ni̱ kuyani viko Pascua ña̱yɨvɨ judío. Te ni̱ kaa Jesús kua'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén.
13 Estando próxima a Páscoa dos judeus, Jesus foi para Jerusalém.
14 Te ni̱ jini̱‑ya̱ ñáyɨvɨ káxi̱kó xndɨkɨ̱ jíín rɨ́ɨ̱ jíín paloma, jíín ñáyɨvɨ káxndáji xu̱'ún, káxiu̱kú‑i ini̱ ve̱'e ii̱.
14 E encontrou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas e também os cambistas assentados.
15 Te ni̱ sá'a‑ya̱ ɨ́ɨn cuarta ñii. Te ni̱ skúnu‑ya̱ táká‑i ini̱ ve̱'e ii̱ onde̱ jíín rɨ́ɨ̱ jíín xndɨkɨ̱‑í. Te ni̱ jacha̱‑ya̱ xú'ún ñáyɨvɨ káxndáji. Te ni̱ skuíó káni‑ya̱ táká mesa‑i.
15 Tendo feito um chicote de cordas, expulsou todos do templo, com as ovelhas e os bois. Derramou o dinheiro dos cambistas pelo chão, virou as mesas
16 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ñáyɨvɨ káxi̱kó paloma: Chaxio kɨtɨ yá'a. Ve'e Táa̱‑ri̱, ma̱ násá'a‑ró núyá'u. Achí‑ya̱.
16 e disse aos que vendiam as pombas:
17 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱nuku̱'un ini̱‑de tu̱'un yóso núu̱ tutú: Ná kuítú xáa̱n iní‑ri̱ ve'e‑ró, onde kui̱tá‑ri̱ jíín, áchí.
17 Os seus discípulos se lembraram que está escrito: “O zelo da tua casa me consumirá.”
18 Te ni̱ kaka'a̱n cha̱a judío: Na̱ tuni̱ stá'a̱n‑ro̱ núu̱‑rí ja̱ ní sá'a‑ró súan, áchí‑de jíín‑yá.
18 Então os judeus lhe perguntaram: — Que sinal você nos mostra para fazer essas coisas?
19 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Stúncháa̱‑ro̱ vé'e ii̱ yá'a, te nuu̱ uní‑ni kɨvɨ̱ te ndukani‑ri̱, áchí‑ya̱.
19 Jesus lhes respondeu:
20 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n cha̱a judío: Nuu̱ úu̱ xiko iñu̱ kuia̱ te ni̱ ji̱nu ve'e ii̱ yá'a. Te róó nuu̱ uní‑ni kɨvɨ̱ te ndukani‑ró náún. Achí‑de.
20 Os judeus responderam: — Este santuário foi edificado em quarenta e seis anos, e você quer levantá-lo em três dias?
21 Ko máá‑yá, chi̱ kuní ka'a̱n‑ya̱ já yíkɨ kúñu‑ya̱ kúu nátu̱'un ve'e ii̱.
21 Ele, porém, se referia ao santuário do seu corpo.
22 Ja̱ yúán, nuu̱ ní nachaku̱‑ya̱ já ní ji'i̱‑ya̱, te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kanu̱ku̱'un ini̱‑de ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a. Te ni̱ ka̱kandíja‑de tutu̱ ii̱ jíín tú'un ni̱ ka'a̱n Jesús.
22 Quando, pois, Jesus ressuscitou dentre os mortos, os discípulos dele se lembraram que ele tinha dito isso e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Te máá kɨvɨ́ víko Pascua kánchaa̱‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén. Te kua'a̱ ñáyɨvɨ ní ka̱kandíja‑i‑ya̱, chi ni̱ kajini̱‑i ta̱ká tuni̱ ni̱ sá'a‑ya̱.
23 Estando Jesus em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa, muitos creram no seu nome quando viram os sinais que ele fazia.
24 Ko Jesús, tú ní játú'ún‑yá‑i, chi̱ a jiní‑ya̱ táká‑i.
24 Mas o próprio Jesus não confiava neles, porque conhecia a todos.
25 Te tú ní jínu ñú'ún‑yá ja̱ ká'a̱n ni ɨɨn cha̱a tu̱'un ña̱yɨvɨ jíín‑yá, chi̱ a jiní‑ya̱ ndasa káa ini̱‑i jíná'an‑i.
25 E não precisava que alguém lhe desse testemunho a respeito das pessoas, porque ele mesmo sabia o que era a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.