João 12
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH
1 Te iñu̱ kɨvɨ̱ já té kejá'á‑ga̱ viko Pascua, te ni̱ chaa̱ Jesús ñuu̱ Betania nuu̱ kánchaa̱ Lázaro cha̱a ni̱ ji'i̱ te ni̱ nachaku̱‑de ja̱ ní kuu‑de ndɨ̱yi núú.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Te ni̱ kaja̱'a‑de ndeyu ní kuxíni‑ya̱ yúan. Te Marta ni̱ jani‑ña kó'o̱. Te Lázaro kúu ɨɨn cha̱a yée stáa̱ jíín‑yá.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Yúan‑na te ni̱ ki'in María ɨɨn libra perfume ita̱ nardo ja̱ ncháá ya'u. Te ni̱ ji'i‑ñá ja'a̱ Jesús, te ni̱ nasi'ichí‑ña já'a̱‑yá jíín íxi‑ñá. Te nɨ́ɨ́ iní ve̱'e‑ún, ni̱ jicha̱ xiko̱ perfume.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Te ɨɨn cha̱a skuá'a jíín‑yá, nání‑de Judas Iscariote, se̱'e Simón, te kuu‑de cha̱a nastúu‑de‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de:
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 Naja̱ tú ní kúya̱'u perfume yá'a ja̱ uní ciento peso, te kua̱'a‑yó núu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú núú. Achí‑de.
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Súan ni̱ ka'a̱n‑de, nasu̱ já kúndá'ú ini̱‑de ña̱yɨvɨ ndá'ú, chi̱ sua cha̱a kuí'ná ní kuu‑de. Te ni̱ kuu‑de tesorero, te jánchaa̱‑de ja̱ kájaki̱n‑i‑ún.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Sía̱‑ña, chi̱ sɨkɨ̱ kɨvɨ́ yúji‑ri̱ kúu ja̱ chíva̱'a‑ña yá'á.
7 Então Jesus respondeu:
8 Chi̱ nene̱ káxiu̱kú ñáyɨvɨ ndá'ú jíín‑ró, ko ruu̱, na̱ tú nene̱ kánchaa̱‑ri̱ jíín‑ró. Achí‑ya̱.
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Yúan‑na te kua'a̱ ñáyɨvɨ judío, ni̱ kajini tu̱'un‑i ja̱ kánchaa̱‑ya̱ yúan. Te ni̱ cha̱koyo‑i. Ko nasu̱ máá ɨ́ɨn Jesús va̱i nde̱'é‑i, chi̱ suni nde̱'é‑i nuu̱ Lázaro kákuni̱‑i. Chi̱ a ni̱ ji'i̱‑de te ni̱ nachaku̱‑de.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Ko sutu̱ ñá'nu, ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de ja̱ súni ka'ni‑dé Lázaro.
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 Chi̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ judío, ni̱ kenda‑i kája'a̱n‑i, te kákandíja‑i nuu̱ Jesús ja̱ sɨkɨ́ Lázaro.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n, ni̱ cha̱koyo kua'a̱ ñáyɨvɨ víko‑ún. Te ni̱ ka̱jini tu̱'un‑i ja̱ vái Jesús ñuu̱ Jerusalén.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 Te ni̱ ka̱ki'in‑i numa yukú ñuu̱. Te ni̱ kenda koyo‑i kua̱ta'a̱n‑i‑ya̱. Te ni̱ ka̱kana jaa‑i: Xáán va̱'a I'a̱ kúu‑ya̱. Ná nákana jaa‑yó‑yá chi̱ ndíso‑ya̱ tíñu máá Tatá Dios. Máá Rey ña̱yɨvɨ Israel kúu‑ya̱. Achí‑i.
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Te ni̱ ni'i̱n Jesús ɨɨn burro jáá. Te ni̱ jungo̱o‑ya̱ sɨkɨ́‑tɨ́ nátu̱'un ká'a̱n tutu̱:
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 Se̱sɨ́'ɨ́ ñuu̱ Sion, ma̱ yú'ú‑ro̱. Yá'a nde̱'é‑ró vái Rey máá‑ró, yóso‑yá ɨɨn burro jáá, áchí.
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Onde̱ xnáñúú te tú ní kájuku̱'un ini̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá jíín tíñu yá'a. Ko onde̱ ná ni̱ nduñá'nu Jesús, yúan‑na te vásá ní kanu̱ku̱'un ini̱‑de tu̱'un yóso sɨkɨ́ máá‑yá, jíín já ní kásá'a‑de tiñu yá'a jíín‑yá.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Te ña̱yɨvɨ ká'i̱in jíín‑yá, ni̱ kaka'a̱n ndaa̱‑i ndasa ni̱ kana‑ya̱ xiní Lázaro yuvé'e añú, te ndasa ni̱ nachaku̱‑de ja̱ á ni̱ ji'i̱‑de.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Ja̱ yúán ní kenda koyo kua'a̱‑gá‑i, ni̱ ka̱jata'a̱n‑ya̱. Chi̱ ni̱ ka̱jini tu̱'un‑i ja̱ ní sá'a‑ya̱ tuní yá'a.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Ko cha̱a fariseo ni̱ kaka'a̱n máá‑de: Vina te a kájini̱‑yo̱ já má kúu kasu̱ kutɨ‑ro. Yúan nde̱'é‑ró, ja̱ ndívii ñáyɨvɨ kája'a̱n‑i yata̱‑dé.
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Te suni yaku̱ ña̱yɨvɨ ñúu̱ Grecia ni̱ ka̱kaa‑i kua̱chiñú'ún‑i kɨvɨ̱ víko‑ún.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱ Felipe cha̱a ñuu̱ Betsaida ndañúu̱ Galilea. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑de: Táta̱, nde̱'é‑ná nuu̱ Jesús kákuni̱‑ná, áchí‑i.
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Te ni̱ ja'a̱n Felipe, ni̱ kastu̱'ún‑de nuu̱ Andrés. Yúan‑na te Andrés jíín Felipe ndendúú ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱ Jesús.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: A ni̱ jaa̱ hora ja̱ ndúñá'nu máá Sé'e cha̱a.
23 Então ele respondeu:
24 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ɨ́ɨn nuni̱ trigo nú tú jungava nuu̱ ñú'un te kuu̱, te máá ɨ́ɨn‑ni kendo̱o. Ko nú kuu̱, te kua'a̱ xáa̱n nuní nándea̱.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Nú ndé cha̱a kúndá'ú ini̱‑de máá‑de, te naa‑dé. Ko nú ndé cha̱a tú chíñú'ún‑de máá‑de ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a, te kuchaku̱‑de nɨ́ɨ́ káni.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Nú ndé ɨɨn cha̱a kuní kuatíñu nuu̱‑rí, ná kúndiki̱n‑de ruu̱. Te nuu̱ kúnchaa̱‑ri̱ yúan kunchaa̱ cha̱a játíñu nuu̱‑rí‑ún. Te nú ndé ɨɨn‑de játíñu‑de nuu̱‑rí, te koo ja̱ jíñú'ún Táa̱‑ri̱ nuu̱‑dé.
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 Te vina ndúkuí'a̱ ini̱‑ri̱. Te á ka'a̱n‑ri̱: Táa̱, nama‑ní náá nuu̱ túndó'o hora yá'a, achi̱‑ri̱ xí túu. Ma̱ kúu, chi ja̱ sɨkɨ́ hora yá'a kúu ja̱ vái‑ri̱.
27 Jesus continuou:
28 Táa̱, ná nákana jaa‑i níí sá'a‑ní, áchí‑ya̱ jíín Dios. Yúan‑na te ichi ándɨ́vɨ́ ní kenda ɨɨn tu̱'un: A ni̱ ka̱nakana jaa‑i ruu̱ ni̱ sá'a‑ri̱. Te nakana jaa‑i ruu̱ ɨnga̱ jínu sá'a‑ri̱, áchí.
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Te ña̱yɨvɨ ká'i̱in yúan, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i te ni̱ kaka'a̱n‑i ja̱ tája kúu. Te sava‑ga̱‑i, ni̱ kaka'a̱n‑i: Ni̱ ka'a̱n ɨɨn ndajá'a̱ Dios jíín‑de, áchí‑i.
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Tú va̱i tu̱'un yá'a ja̱ sɨkɨ́ rúu̱, chi̱ sua ja̱ máá‑ró jíná'an‑ró.
30 Mas ele disse:
31 Vina kúu ja̱ ndúni̱'in kua̱chi sɨkɨ̱ ñúyɨ́vɨ yá'a. Vina kúu ja̱ kénda ja̱ kúñá'nu ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a ki'i̱n.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Te ruu̱, nú a ni̱ ndi̱ta kaa‑ri̱ ini̱ ñu̱yɨ́vɨ te kana‑ri̱ xini̱ ndívii ñáyɨvɨ kíkoyo‑i nuu̱‑rí, áchí‑ya̱.
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 Tu̱'un yá'a ni̱ ka'a̱n‑ya̱ já stá'a̱n‑ya̱ ndasa kuu̱‑ya̱.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Te ni̱ kaka'a̱n ña̱yɨvɨ‑ún jíín‑yá: Kájini̱‑ná ja̱ kéndo̱o Cristo nɨ́ɨ́ káni, áchí tutu̱ ley. Te naja̱ ká'a̱n‑ní ja̱ jínu ñú'ún kuíta kaa máá Sé'e cha̱a núsáá. Te ndéja̱ kúu máá Sé'e cha̱a‑ún. Achí‑i.
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Yaku̱‑na̱ kɨvɨ̱ kúnchaa̱ máá luz jíín‑ró jíná'an‑ró. Kaka nini íó ndiji̱n náva̱'a tú kuñaa núu̱‑ro̱. Chi cha̱a jíka ñu̱ñáa, na̱ tú jiní‑de ndénu̱ kí'i̱n‑de.
35 Jesus respondeu:
36 Kandíja nuu̱ máá luz nini kánchaa̱‑ya̱ jíín‑ró, náva̱'a ná ndúu‑ró sé'e luz, áchí‑ya̱ jíín‑i. Súan ni̱ ka'a̱n Jesús. Te ni̱ kee‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ni̱ sa̱'í‑ni‑ya̱ núu̱‑í jíná'an‑i.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Ko va̱sa ni̱ sá'a‑ya̱ kuá'a̱ tuní nuu̱‑í, ko tú ní kákandíja‑i‑ya̱.
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 Náva̱'a skíkuu tu̱'un ni̱ ka'a̱n Isaías cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios ja̱ ní ka'a̱n‑de onde̱ sáá: Táta̱, ndéja̱ ní kandíja tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑yo̱. Te ndéja̱ ní jini̱ nuu̱ fuerza máá Jíto'o̱‑yo̱, áchí.
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Ja̱ yúán tú ní kúu kandíja‑i jíná'an‑i, chi ni̱ ka'a̱n tuku Isaías:
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 Ni̱ sákuáá‑ya̱ ndúchi‑í, te ni̱ kundava iní añú‑i ni̱ sá'a‑ya̱, náva̱'a ma̱ kuní‑i jíín ndúchi‑í, ni ma̱ júku̱'un ini̱ añú‑i, ni ma̱ nájíó káva ini̱‑i, ja̱ sá'a‑ri̱ tana̱‑í, áchí.
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Tu̱'un yá'a ni̱ ka'a̱n Isaías, chi ni̱ jini̱‑de ndasa kúñá'nu luu‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de tu̱'un‑ya̱.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Ko va̱sa súan ni̱ i̱o, te kua'a̱ cháa tá'ú tíñu, ni̱ ka̱kandíja‑de nuu̱‑yá. Ko ja̱ káyu̱'ú‑de fariseo te tú ní kákastu̱'ún‑de. Chi̱ nú súan, te skúnu‑ún‑de kenda‑de ini̱ ve̱'e sinagoga, jáni ini̱‑de.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 Chi̱ kúsɨɨ̱‑gá ini̱‑de ja̱ ndúñá'nu‑de sá'a ña̱yɨvɨ vásá já ndúñá'nu‑de sá'a Dios.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Te ni̱ ka'a̱n jaa Jesús: Ña̱yɨvɨ kándíja ruu̱, nasu̱ máá ɨ́ɨn ruu̱ kándíja‑i, chi̱ nuu̱ I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱ kándíja‑i.
44 Jesus disse bem alto:
45 Te ña̱yɨvɨ ndé'é núu̱‑rí, suni ndé'é‑i nuu̱ I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Va̱i‑ri̱ ja̱ kúu‑ri̱ ɨɨn luz ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, náva̱'a nú ta̱ká ña̱yɨvɨ kándíja‑i ruu̱, ma̱ kúnchaa̱‑i ñu̱ñáa.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 Nú ɨɨn ña̱yɨvɨ jíni so̱'o‑i tu̱'un ká'a̱n‑ri̱, te tú skíkuu‑i, tú naku̱xndíi‑ri̱ sɨkɨ̱‑í, chi̱ tú va̱i‑ri̱ ja̱ náku̱xndíi‑ri̱ sɨkɨ̱ ñúyɨ́vɨ, chi̱ sua ja̱ náma‑ri̱ ñu̱yɨ́vɨ.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Te ña̱yɨvɨ ské'ichi̱ ruu̱, te tú játú'ún‑i tu̱'un ká'a̱n‑ri̱, íó ja̱ náku̱xndíi sɨkɨ̱‑í. Tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱ kúu ja̱ náku̱xndíi sɨkɨ̱‑í onde̱ kɨvɨ̱ jínu ñu̱yɨ́vɨ.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Chi̱ tú ká'a̱n‑ri̱ ja̱ máá‑rí, chi̱ Táa̱‑ri̱ I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱, máá‑yá ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱‑rí. Ndasa kachi̱‑ri̱ te ndasa ka'a̱n‑ri̱.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Te a jiní‑ri̱ ja̱ tíñu tá'ú‑yá kúu ja̱ kúchaku̱‑i nɨ́ɨ́ káni sá'a. Núsáá te tu̱'un ká'a̱n‑ri̱, máni tu̱'un ni̱ ka'a̱n Táa̱‑ri̱ jíín‑rí kúu, áchí‑ya̱.
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.