João 12

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te iñu̱ kɨvɨ̱ já té kejá'á‑ga̱ viko Pascua, te ni̱ chaa̱ Jesús ñuu̱ Betania nuu̱ kánchaa̱ Lázaro cha̱a ni̱ ji'i̱ te ni̱ nachaku̱‑de ja̱ ní kuu‑de ndɨ̱yi núú.
1 Seis dias antes da Páscoa, Jesus foi para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
2 Te ni̱ kaja̱'a‑de ndeyu ní kuxíni‑ya̱ yúan. Te Marta ni̱ jani‑ña kó'o̱. Te Lázaro kúu ɨɨn cha̱a yée stáa̱ jíín‑yá.
2 Prepararam-lhe, ali, uma ceia. Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com Jesus.
3 Yúan‑na te ni̱ ki'in María ɨɨn libra perfume ita̱ nardo ja̱ ncháá ya'u. Te ni̱ ji'i‑ñá ja'a̱ Jesús, te ni̱ nasi'ichí‑ña já'a̱‑yá jíín íxi‑ñá. Te nɨ́ɨ́ iní ve̱'e‑ún, ni̱ jicha̱ xiko̱ perfume.
3 Então Maria, pegando um frasco de perfume de nardo puro, muito precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E toda a casa se encheu com o cheiro do perfume.
4 Te ɨɨn cha̱a skuá'a jíín‑yá, nání‑de Judas Iscariote, se̱'e Simón, te kuu‑de cha̱a nastúu‑de‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que estava para trair Jesus, disse:
5 Naja̱ tú ní kúya̱'u perfume yá'a ja̱ uní ciento peso, te kua̱'a‑yó núu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú núú. Achí‑de.
5 — Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e o valor não foi dado aos pobres?
6 Súan ni̱ ka'a̱n‑de, nasu̱ já kúndá'ú ini̱‑de ña̱yɨvɨ ndá'ú, chi̱ sua cha̱a kuí'ná ní kuu‑de. Te ni̱ kuu‑de tesorero, te jánchaa̱‑de ja̱ kájaki̱n‑i‑ún.
6 Ele disse isso não porque se preocupava com os pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa do dinheiro, tirava o que era colocado nela.
7 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Sía̱‑ña, chi̱ sɨkɨ̱ kɨvɨ́ yúji‑ri̱ kúu ja̱ chíva̱'a‑ña yá'á.
7 Mas Jesus disse:
8 Chi̱ nene̱ káxiu̱kú ñáyɨvɨ ndá'ú jíín‑ró, ko ruu̱, na̱ tú nene̱ kánchaa̱‑ri̱ jíín‑ró. Achí‑ya̱.
8 Porque os pobres estão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
9 Yúan‑na te kua'a̱ ñáyɨvɨ judío, ni̱ kajini tu̱'un‑i ja̱ kánchaa̱‑ya̱ yúan. Te ni̱ cha̱koyo‑i. Ko nasu̱ máá ɨ́ɨn Jesús va̱i nde̱'é‑i, chi̱ suni nde̱'é‑i nuu̱ Lázaro kákuni̱‑i. Chi̱ a ni̱ ji'i̱‑de te ni̱ nachaku̱‑de.
9 Uma numerosa multidão dos judeus ficou sabendo que Jesus estava em Betânia. Eles foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
10 Ko sutu̱ ñá'nu, ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de ja̱ súni ka'ni‑dé Lázaro.
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro,
11 Chi̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ judío, ni̱ kenda‑i kája'a̱n‑i, te kákandíja‑i nuu̱ Jesús ja̱ sɨkɨ́ Lázaro.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n, ni̱ cha̱koyo kua'a̱ ñáyɨvɨ víko‑ún. Te ni̱ ka̱jini tu̱'un‑i ja̱ vái Jesús ñuu̱ Jerusalén.
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que tinha vindo à festa, tendo ouvido que Jesus estava a caminho de Jerusalém,
13 Te ni̱ ka̱ki'in‑i numa yukú ñuu̱. Te ni̱ kenda koyo‑i kua̱ta'a̱n‑i‑ya̱. Te ni̱ ka̱kana jaa‑i: Xáán va̱'a I'a̱ kúu‑ya̱. Ná nákana jaa‑yó‑yá chi̱ ndíso‑ya̱ tíñu máá Tatá Dios. Máá Rey ña̱yɨvɨ Israel kúu‑ya̱. Achí‑i.
13 pegou ramos de palmeiras e saiu ao encontro dele, clamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!”
14 Te ni̱ ni'i̱n Jesús ɨɨn burro jáá. Te ni̱ jungo̱o‑ya̱ sɨkɨ́‑tɨ́ nátu̱'un ká'a̱n tutu̱:
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 Se̱sɨ́'ɨ́ ñuu̱ Sion, ma̱ yú'ú‑ro̱. Yá'a nde̱'é‑ró vái Rey máá‑ró, yóso‑yá ɨɨn burro jáá, áchí.
15 “Não tema, filha de Sião, eis que o seu Rei está vindo, montado num filho de jumenta.”
16 Onde̱ xnáñúú te tú ní kájuku̱'un ini̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá jíín tíñu yá'a. Ko onde̱ ná ni̱ nduñá'nu Jesús, yúan‑na te vásá ní kanu̱ku̱'un ini̱‑de tu̱'un yóso sɨkɨ́ máá‑yá, jíín já ní kásá'a‑de tiñu yá'a jíín‑yá.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isso. Mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que tinham feito isso com ele.
17 Te ña̱yɨvɨ ká'i̱in jíín‑yá, ni̱ kaka'a̱n ndaa̱‑i ndasa ni̱ kana‑ya̱ xiní Lázaro yuvé'e añú, te ndasa ni̱ nachaku̱‑de ja̱ á ni̱ ji'i̱‑de.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele chamou Lázaro do túmulo e o levantou dentre os mortos dava testemunho.
18 Ja̱ yúán ní kenda koyo kua'a̱‑gá‑i, ni̱ ka̱jata'a̱n‑ya̱. Chi̱ ni̱ ka̱jini tu̱'un‑i ja̱ ní sá'a‑ya̱ tuní yá'a.
18 Por causa disso, também, a multidão saiu ao encontro de Jesus, pois ouviu que ele tinha feito esse sinal.
19 Ko cha̱a fariseo ni̱ kaka'a̱n máá‑de: Vina te a kájini̱‑yo̱ já má kúu kasu̱ kutɨ‑ro. Yúan nde̱'é‑ró, ja̱ ndívii ñáyɨvɨ kája'a̱n‑i yata̱‑dé.
19 Então os fariseus disseram entre si: — Vocês podem ver que não estão conseguindo nada! Eis que o mundo vai atrás dele.
20 Te suni yaku̱ ña̱yɨvɨ ñúu̱ Grecia ni̱ ka̱kaa‑i kua̱chiñú'ún‑i kɨvɨ̱ víko‑ún.
20 Ora, entre os que foram para adorar durante a festa, havia alguns gregos.
21 Ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱ Felipe cha̱a ñuu̱ Betsaida ndañúu̱ Galilea. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑de: Táta̱, nde̱'é‑ná nuu̱ Jesús kákuni̱‑ná, áchí‑i.
21 Estes se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Te ni̱ ja'a̱n Felipe, ni̱ kastu̱'ún‑de nuu̱ Andrés. Yúan‑na te Andrés jíín Felipe ndendúú ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱ Jesús.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: A ni̱ jaa̱ hora ja̱ ndúñá'nu máá Sé'e cha̱a.
23 Então Jesus se dirigiu a eles, dizendo:
24 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ɨ́ɨn nuni̱ trigo nú tú jungava nuu̱ ñú'un te kuu̱, te máá ɨ́ɨn‑ni kendo̱o. Ko nú kuu̱, te kua'a̱ xáa̱n nuní nándea̱.
24 Em verdade, em verdade lhes digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Nú ndé cha̱a kúndá'ú ini̱‑de máá‑de, te naa‑dé. Ko nú ndé cha̱a tú chíñú'ún‑de máá‑de ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a, te kuchaku̱‑de nɨ́ɨ́ káni.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo irá preservá-la para a vida eterna.
26 Nú ndé ɨɨn cha̱a kuní kuatíñu nuu̱‑rí, ná kúndiki̱n‑de ruu̱. Te nuu̱ kúnchaa̱‑ri̱ yúan kunchaa̱ cha̱a játíñu nuu̱‑rí‑ún. Te nú ndé ɨɨn‑de játíñu‑de nuu̱‑rí, te koo ja̱ jíñú'ún Táa̱‑ri̱ nuu̱‑dé.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 Te vina ndúkuí'a̱ ini̱‑ri̱. Te á ka'a̱n‑ri̱: Táa̱, nama‑ní náá nuu̱ túndó'o hora yá'a, achi̱‑ri̱ xí túu. Ma̱ kúu, chi ja̱ sɨkɨ́ hora yá'a kúu ja̱ vái‑ri̱.
27 — Agora a minha alma está angustiada, e o que direi? “Pai, salva-me desta hora”? Não, pois foi precisamente com este propósito que eu vim para esta hora.
28 Táa̱, ná nákana jaa‑i níí sá'a‑ní, áchí‑ya̱ jíín Dios. Yúan‑na te ichi ándɨ́vɨ́ ní kenda ɨɨn tu̱'un: A ni̱ ka̱nakana jaa‑i ruu̱ ni̱ sá'a‑ri̱. Te nakana jaa‑i ruu̱ ɨnga̱ jínu sá'a‑ri̱, áchí.
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu: — Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Te ña̱yɨvɨ ká'i̱in yúan, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i te ni̱ kaka'a̱n‑i ja̱ tája kúu. Te sava‑ga̱‑i, ni̱ kaka'a̱n‑i: Ni̱ ka'a̱n ɨɨn ndajá'a̱ Dios jíín‑de, áchí‑i.
29 A multidão que ali estava e que ouviu aquela voz dizia ter havido um trovão. Outros diziam: — Foi um anjo que lhe falou.
30 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Tú va̱i tu̱'un yá'a ja̱ sɨkɨ́ rúu̱, chi̱ sua ja̱ máá‑ró jíná'an‑ró.
30 Então Jesus explicou:
31 Vina kúu ja̱ ndúni̱'in kua̱chi sɨkɨ̱ ñúyɨ́vɨ yá'a. Vina kúu ja̱ kénda ja̱ kúñá'nu ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a ki'i̱n.
31 Chegou o momento de este mundo ser julgado, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Te ruu̱, nú a ni̱ ndi̱ta kaa‑ri̱ ini̱ ñu̱yɨ́vɨ te kana‑ri̱ xini̱ ndívii ñáyɨvɨ kíkoyo‑i nuu̱‑rí, áchí‑ya̱.
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim.
33 Tu̱'un yá'a ni̱ ka'a̱n‑ya̱ já stá'a̱n‑ya̱ ndasa kuu̱‑ya̱.
33 Ele dizia isto, significando com que tipo de morte estava para morrer.
34 Te ni̱ kaka'a̱n ña̱yɨvɨ‑ún jíín‑yá: Kájini̱‑ná ja̱ kéndo̱o Cristo nɨ́ɨ́ káni, áchí tutu̱ ley. Te naja̱ ká'a̱n‑ní ja̱ jínu ñú'ún kuíta kaa máá Sé'e cha̱a núsáá. Te ndéja̱ kúu máá Sé'e cha̱a‑ún. Achí‑i.
34 A multidão disse: — Nós ouvimos da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como, então, você diz que é necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Yaku̱‑na̱ kɨvɨ̱ kúnchaa̱ máá luz jíín‑ró jíná'an‑ró. Kaka nini íó ndiji̱n náva̱'a tú kuñaa núu̱‑ro̱. Chi cha̱a jíka ñu̱ñáa, na̱ tú jiní‑de ndénu̱ kí'i̱n‑de.
35 Jesus respondeu:
36 Kandíja nuu̱ máá luz nini kánchaa̱‑ya̱ jíín‑ró, náva̱'a ná ndúu‑ró sé'e luz, áchí‑ya̱ jíín‑i. Súan ni̱ ka'a̱n Jesús. Te ni̱ kee‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ni̱ sa̱'í‑ni‑ya̱ núu̱‑í jíná'an‑i.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz. Depois de dizer isso, Jesus foi embora e ocultou-se deles.
37 Ko va̱sa ni̱ sá'a‑ya̱ kuá'a̱ tuní nuu̱‑í, ko tú ní kákandíja‑i‑ya̱.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na presença deles, não creram nele,
38 Náva̱'a skíkuu tu̱'un ni̱ ka'a̱n Isaías cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios ja̱ ní ka'a̱n‑de onde̱ sáá: Táta̱, ndéja̱ ní kandíja tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑yo̱. Te ndéja̱ ní jini̱ nuu̱ fuerza máá Jíto'o̱‑yo̱, áchí.
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?”
39 Ja̱ yúán tú ní kúu kandíja‑i jíná'an‑i, chi ni̱ ka'a̱n tuku Isaías:
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 Ni̱ sákuáá‑ya̱ ndúchi‑í, te ni̱ kundava iní añú‑i ni̱ sá'a‑ya̱, náva̱'a ma̱ kuní‑i jíín ndúchi‑í, ni ma̱ júku̱'un ini̱ añú‑i, ni ma̱ nájíó káva ini̱‑i, ja̱ sá'a‑ri̱ tana̱‑í, áchí.
40 “Cegou os olhos deles e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.”
41 Tu̱'un yá'a ni̱ ka'a̱n Isaías, chi ni̱ jini̱‑de ndasa kúñá'nu luu‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de tu̱'un‑ya̱.
41 Isaías disse isso porque viu a glória dele e falou a respeito dele.
42 Ko va̱sa súan ni̱ i̱o, te kua'a̱ cháa tá'ú tíñu, ni̱ ka̱kandíja‑de nuu̱‑yá. Ko ja̱ káyu̱'ú‑de fariseo te tú ní kákastu̱'ún‑de. Chi̱ nú súan, te skúnu‑ún‑de kenda‑de ini̱ ve̱'e sinagoga, jáni ini̱‑de.
42 No entanto, muitos dentre as próprias autoridades creram em Jesus, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Chi̱ kúsɨɨ̱‑gá ini̱‑de ja̱ ndúñá'nu‑de sá'a ña̱yɨvɨ vásá já ndúñá'nu‑de sá'a Dios.
43 Porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Te ni̱ ka'a̱n jaa Jesús: Ña̱yɨvɨ kándíja ruu̱, nasu̱ máá ɨ́ɨn ruu̱ kándíja‑i, chi̱ nuu̱ I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱ kándíja‑i.
44 E Jesus clamou, dizendo:
45 Te ña̱yɨvɨ ndé'é núu̱‑rí, suni ndé'é‑i nuu̱ I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱.
45 E quem vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Va̱i‑ri̱ ja̱ kúu‑ri̱ ɨɨn luz ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, náva̱'a nú ta̱ká ña̱yɨvɨ kándíja‑i ruu̱, ma̱ kúnchaa̱‑i ñu̱ñáa.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Nú ɨɨn ña̱yɨvɨ jíni so̱'o‑i tu̱'un ká'a̱n‑ri̱, te tú skíkuu‑i, tú naku̱xndíi‑ri̱ sɨkɨ̱‑í, chi̱ tú va̱i‑ri̱ ja̱ náku̱xndíi‑ri̱ sɨkɨ̱ ñúyɨ́vɨ, chi̱ sua ja̱ náma‑ri̱ ñu̱yɨ́vɨ.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo. Porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 Te ña̱yɨvɨ ské'ichi̱ ruu̱, te tú játú'ún‑i tu̱'un ká'a̱n‑ri̱, íó ja̱ náku̱xndíi sɨkɨ̱‑í. Tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱ kúu ja̱ náku̱xndíi sɨkɨ̱‑í onde̱ kɨvɨ̱ jínu ñu̱yɨ́vɨ.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que falei, essa o julgará no último dia.
49 Chi̱ tú ká'a̱n‑ri̱ ja̱ máá‑rí, chi̱ Táa̱‑ri̱ I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱, máá‑yá ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱‑rí. Ndasa kachi̱‑ri̱ te ndasa ka'a̱n‑ri̱.
49 Porque eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me ordenou o que dizer e o que anunciar.
50 Te a jiní‑ri̱ ja̱ tíñu tá'ú‑yá kúu ja̱ kúchaku̱‑i nɨ́ɨ́ káni sá'a. Núsáá te tu̱'un ká'a̱n‑ri̱, máni tu̱'un ni̱ ka'a̱n Táa̱‑ri̱ jíín‑rí kúu, áchí‑ya̱.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, as coisas que eu digo, digo exatamente assim como o Pai me falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.