Hebreus 10
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Te máá ley, chi̱ máni ɨɨn kuanda'u̱ kúu sɨkɨ̱ táká ndatíñu va̱'a ja̱ cháa̱ kuee̱‑ga̱. Ko nasu̱ forma ndija máá ndátíñu‑ún kúu. Te ja̱ sɨkɨ́ kɨ́tɨ kája'ni‑í‑ún, núu‑ni núu‑ni kásoko̱‑í ndɨta'a̱n kuia̱. Te ni ma̱ kúu kutɨ síyíja ña̱yɨvɨ kuní ja̱koyo nuu̱‑yá.
1 A lei, por ser apenas a sombra dos bens futuros, não sua expressão real, é de todo impotente para aperfeiçoar aqueles que assistem aos sacrifícios que se renovam indefinidamente cada ano.
2 Te nú kúu sá'a núú, te naja̱ tú ní júkuiñi̱‑i ja̱ kásoko̱‑í‑tɨ̱ núsáá. Chi ña̱yɨvɨ káchiñú'ún‑ún, nú a ni̱ kendo̱o ndoo ii̱‑í ɨɨn jínu‑ni sá'a yu̱án núú, te ma̱ kakán‑ga̱ añú‑i kua̱chi sɨkɨ̱‑í núú.
2 Realmente, se os fiéis, uma vez purificados, não tivessem mais pecado algum na consciência, não teriam cessado de oferecê-los?
3 Ko sɨkɨ̱ já kásoko̱‑í‑tɨ̱‑ún, te a jiní‑yo̱ já kánuku̱'un ini̱‑i kua̱chi‑i ndɨta'a̱n kuia̱.
3 Pelo contrário, pelos sacrifícios se renova cada ano a memória dos pecados.
4 Chi̱ nɨñi̱ xndɨkɨ̱, jíín nɨñí ndíxí'ú, ma̱ kúu kutɨ kuánchaa̱ kua̱chi.
4 Pois é impossível que o sangue de touros e de carneiros tire pecados.
5 Ja̱ yúán kɨvɨ́ ní kii Cristo ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Dios: Ja̱ kája'ni‑í‑tɨ̱ jíín já kásoko̱‑í ndatíñu nuu̱‑ní, tú játa'a̱n ini̱‑ní, ko ni̱ sátu̱'a‑ní ɨɨn yikɨ kúñu máá‑ná.
5 Eis por que, ao entrar no mundo, Cristo diz: Não quiseste sacrifício nem oblação, mas me formaste um corpo.
6 Ja̱ kája'mu‑i‑tɨ̱ kásoko̱‑í‑tɨ̱ núu̱‑ní sɨkɨ̱ já kúxio kua̱chi‑i, tú ní kúsɨɨ̱ iní‑ní jíín, áchí‑ya̱.
6 Holocaustos e sacrifícios pelo pecado não te agradam.
7 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ná: Súan yóso tú'un‑ná nuu̱ tutú: Ai̱ Táta̱ Dios, yá'a kándii̱‑ná náva̱'a skíkuu‑ná ja̱ játa'a̱n ini̱ máá‑ní, áchí‑ya̱.
7 Então eu disse: Eis que venho {porque é de mim que está escrito no rolo do livro}, venho, ó Deus, para fazer a tua vontade {Sl 39,7ss}.
8 Súan ká'a̱n tu̱'un va̱i ichi yatá: Ja̱ kája'ni‑í‑tɨ̱ jíín já kásoko̱‑í ndatíñu nuu̱‑ní, jíín já kája'mu‑i‑tɨ̱ kásoko̱‑í‑tɨ̱ núu̱‑ní sɨkɨ̱ já kúxio kua̱chi‑i, tú játa'a̱n ini̱‑ní, ni tú kúsɨɨ̱ iní‑ní jíín, áchí‑ya̱. Ndatíñu‑ún kásoko̱‑í nátu̱'un ká'a̱n ley.
8 Disse primeiro: Tu não quiseste, tu não recebeste com agrado os sacrifícios nem as ofertas, nem os holocaustos, nem as vítimas pelo pecado {quer dizer, as imolações legais}.
9 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ai̱ Táta̱ Dios, yá'a kándii̱‑ná náva̱'a sá'a‑ná tiñu játa'a̱n ini̱ máá‑ní, áchí‑ya̱. Ja̱ súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱, te ni̱ janchaa̱‑ya̱ tú'un ɨɨn náva̱'a nakani‑ya̱ tú'un uu̱‑ún.
9 Em seguida, ajuntou: Eis que venho para fazer a tua vontade. Assim, aboliu o antigo regime e estabeleceu uma nova economia.
10 Te jíín tú'un ni̱ jata'a̱n ini̱ máá Dios, te ni̱ ka̱ndundoo‑yó ní sá'a‑ya̱ sɨkɨ́ já ní soko̱ Jesucristo yikɨ kúñu‑ya̱, ko ɨɨn máá tú'ún‑ni jínu ni̱ sá'a‑ya̱ súan ja̱ nɨ́ɨ́ káni.
10 Foi em virtude desta vontade de Deus que temos sido santificados uma vez para sempre, pela oblação do corpo de Jesus Cristo.
11 Núsáá te ta̱ká sutu̱, va̱sá kája'a̱n‑de ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ kájatíñu‑de, te kua'a̱ jínu kásoko̱‑dé suni suni‑ni modo ja̱ kája'ni‑dé‑tɨ̱, ko yu̱án ma̱ kúu kutɨ kuánchaa̱ kua̱chi‑i.
11 Enquanto todo sacerdote se ocupa diariamente com o seu ministério e repete inúmeras vezes os mesmos sacrifícios que, todavia, não conseguem apagar os pecados,
12 Ko Cristo, ɨɨn máá tú'ún‑ni jínu ni̱ soko̱‑yá máá‑yá ja̱ sɨkɨ́ kuáchi‑yó ondé nɨ́ɨ́ káni, yúan‑na te ni̱ nungo̱o‑ya̱ íchi ndává'a Dios,
12 Cristo ofereceu pelos pecados um único sacrifício e logo em seguida tomou lugar para sempre à direita de Deus,
13 ndátu‑ya̱ tiempo onde̱ ná kúxiu̱kú ñáyɨvɨ kájito u'u̱ tá'an jíín‑yá, kuu‑i teyu̱ kuxndíi ja'a̱‑yá.
13 onde espera de ora em diante que os seus inimigos sejam postos por escabelo dos seus pés {Sl 109,1}.
14 Chi̱ jíín ɨ́ɨn máá tú'ún‑ni jínu ja̱ ní soko̱‑yá máá‑yá, te nɨ́ɨ́ káni ní ka̱yija ña̱yɨvɨ ndóo ni̱ sá'a‑ya̱.
14 Por uma só oblação ele realizou a perfeição definitiva daqueles que recebem a santificação.
15 Te máá Espíritu Santo kúu‑ya̱ testigo nuu̱‑yo̱ sɨkɨ́ tú'un yúan, chi̱ xna'a̱n‑ga̱ ká'a̱n‑ya̱:
15 É o que nos confirma o testemunho do Espírito Santo. Depois de ter dito:
16 Ya̱'á kúu máá contrato nasá'a‑ri̱ jíín‑i jíná'an‑i, onde̱ ná ndɨ́'ɨ ta̱ká kɨvɨ̱ yá'a. Te chu'un‑ri̱ ley‑ri̱ ini̱ añú‑i. Te suni chísó‑rí tu̱'un‑ri̱‑ún ini̱ xini̱‑í jíná'an‑i, áchí máá Tatá Dios.
16 Eis a aliança que, depois daqueles dias, farei com eles - oráculo do Senhor: imprimirei as minhas leis nos seus corações e as escreverei no seu espírito,
17 Yúan‑na te ká'a̱n‑ga̱‑ya̱: Ma̱ núku̱'un kutɨ‑gá ini̱‑ri̱ kua̱chi ni̱ ka̱sá'a‑i jíín tíñu chá'án ní ka̱sá'a‑i, áchí‑ya̱.
17 acrescenta: dos seus pecados e das suas iniqüidades já não mais me lembrarei {Jr 31,33s}.
18 Núsáá te nú a ni̱ sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱‑ya̱ sɨkɨ́ táká‑ún, tuká na̱ún íó ja̱ sokó‑gá sɨkɨ̱ kuáchi.
18 Ora, onde houve plena remissão dos pecados não há por que oferecer sacrifício por eles.
19 Ja̱ yúán, ñáni̱, a chúndéé iní‑yo̱ kɨ́vɨ‑yó iní cuarto ii̱ ándɨ́vɨ́ sá'a nɨñi̱ máá Jesucristo.
19 Por esse motivo, irmãos, temos ampla confiança de poder entrar no santuário eterno, em virtude do sangue de Jesus,
20 Chi ni̱ juña‑ya̱ ɨ́ɨn ichi jáá chakú, náva̱'a kɨ̱vɨ‑yó íchi yatá máá sá'ma ndíta kaa, te yu̱án kuní ka'a̱n ja̱ máá yíkɨ kúñu‑ya̱ kúu.
20 pelo caminho novo e vivo que nos abriu através do véu, isto é, o caminho de seu próprio corpo.
21 Te káñava̱'a‑yó ɨ́ɨn sutu̱ ñá'nu xaa̱n ndíto ve'e Dios.
21 E dado que temos um Sumo-sacerdote estabelecido sobre a casa de Deus,
22 Núsáá te ná kándita‑yó núu̱‑yá, jíín añú‑yo̱ já íó ndaa̱ ja̱ sɨkɨ́ tú'un kákandíja va̱'a‑yó, jíín añú ja̱ ní ndundoo sɨkɨ̱ táká tiñu jáni ñáá ini̱, chi ni̱ joso̱ yúyú‑yá nɨñi̱‑yá sɨkɨ̱, jíín yíkɨ kúñu‑yó já ní nakacha‑yó jíín ndúcha ndóo.
22 acheguemo-nos a ele com coração sincero, com plena firmeza da fé, o mais íntimo da alma isento de toda mácula de pecado e o corpo lavado com a água purificadora {do batismo}.
23 Ná kuíñi ni̱'in‑yó jíín tú'un ni̱ kaka'a̱n‑yo̱ kákandíja‑yó te káñukuu ini̱‑yo̱. Te ma̱ káka yátá‑yó núsáá, chi̱ skíkuu va̱'a I'a̱ ni̱ keyu'u tú'un‑ún.
23 Conservemo-nos firmemente apegados à nossa esperança, porque é fiel aquele cuja promessa aguardamos.
24 Ná ndé'é vá'a‑yó ndasa skandá‑yo̱ tá'an‑yó, ja̱ ná kúndá'ú‑ga̱ ini̱‑i tá'an‑i, jíín já ná sá'a‑i ta̱ká tiñu va̱'a.
24 Olhemos uns pelos outros para estímulo à caridade e às boas obras.
25 Ná nátaka̱ ná'ín‑yó, ma̱ sía̱‑yo̱ nátu̱'un kásá'a sava‑i, chi̱ sua ná ká'a̱n ndéé‑yó jíín tá'an‑yó. Ko ná kuítú‑gá ini̱‑ro̱ sá'a‑ró, chi̱ kájini̱‑ro̱ já kuáku̱yani máá kɨvɨ́‑ún.
25 Não abandonemos a nossa assembléia, como é costume de alguns, mas admoestemo-nos mutuamente, e tanto mais quando vedes aproximar-se o Grande Dia.
26 Chi̱ nú kusɨɨ̱ iní‑yo̱ sá'a‑yó kuáchi ja̱ súan a ni̱ jatá'ú‑yó tú'un ndaa̱, tuká kéndo̱o kutɨ já kúu kuu̱‑ga̱ ja̱ sɨkɨ́ kuáchi‑ún.
26 Depois de termos recebido e conhecido a verdade, se a abandonarmos voluntariamente, já não haverá sacrifício para expiar este pecado.
27 Chi̱ sua ɨɨn nuu̱ yú'ú xaa̱n‑yo̱ já ndónda‑ya̱ sɨkɨ́‑yo̱ íó, jíín ɨ́ɨn nuu̱ kánda yáá ñú'u̱n íó, náva̱'a kókó ñáyɨvɨ kájito u'u̱ tá'an jíín‑yá.
27 Só teremos que esperar um juízo tremendo e o fogo ardente que há de devorar os rebeldes.
28 Ña̱yɨvɨ ní ské'ichi̱ ley Moisés, jí'i̱ ná'ín‑i, tú na̱ún tu̱'un kúndá'ú ini̱ íó, te nú ni̱ kaka'a̱n ndaa̱ uu̱ xí uní testigo.
28 Se alguém transgredir a Lei de Moisés - e isto provado com duas ou três testemunhas -, deverá ser morto sem misericórdia.
29 Tava‑ro cuenta núsáá, chi̱ naga̱ ni̱ kuu ja̱ má ndó'o xaa̱n‑gá ña̱yɨvɨ kuañú ja'a̱ sɨkɨ́ Sé'e Dios jíín já jáni ini̱‑i ja̱ káchá'án nɨñí contrato, va̱sa jíín nɨñí‑ún ni̱ ndundoo‑i, jíín já sákátá‑i nuu̱ máá Espíritu ndíso tu̱'un luu.
29 Quanto pior castigo julgais que merece quem calcar aos pés o Filho de Deus, profanar o sangue da aliança, em que foi santificado, e ultrajar o Espírito Santo, autor da graça!
30 A kájini̱‑yo̱ núu̱ I'a̱ ni̱ ka'a̱n: Nani'i̱n tá'an máá‑rí jíín‑i, máá‑rí kua̱'a ya̱'u‑i, áchí máá Tatá Dios. Te ɨnga̱ jínu ká'a̱n: Máá Tatá Dios koto nchaa̱‑ya̱ ndasa káa ña̱yɨvɨ máá‑yá, áchí.
30 Pois bem sabemos quem é que disse: Minha é a vingança; eu a exercerei {Dt 32,35}. E ainda: O Senhor julgará o seu povo {Sl 134,14}.
31 Ɨɨn tiñu yú'ú xaa̱n‑yo̱ sá'a, kúu ja̱ júngava ɨɨn ña̱yɨvɨ iní nda'a Dios, I'a̱ chakú.
31 É horrendo cair nas mãos de Deus vivo.
32 Ko ná núku̱'un ini̱‑ro̱ sɨkɨ́ táká kɨvɨ̱ ní kendo̱o ichi yatá, chi ni̱ nastúu̱n‑ya̱ iní ja̱ jiní tuní‑ro̱. Yúan‑na te na̱saa ja̱ sɨ́ɨn sɨ́ɨn tu̱ndó'o ni̱ xndónda‑i sɨkɨ̱‑ro̱.
32 Lembrai-vos dos dias de outrora, logo que fostes iluminados. Quão longas e dolorosas lutas sustentastes.
33 Chi̱ ɨɨn modo ni̱ kaka'a̱n ndiji̱n‑i sɨkɨ̱‑ro̱, te ni̱ ka̱xndó'o ndiji̱n‑i róó. Te ɨnga̱ modo suni ni̱ ka̱nduu‑ró tá'an ña̱yɨvɨ ní ka̱ndo'o súan.
33 Seja tornando-vos alvo de toda espécie de opróbrios e humilhações, seja tomando moralmente parte nos sofrimentos daqueles que os tiveram que suportar.
34 Chi̱ suni ni̱ kundá'ú xaa̱n iní‑ro̱ já kándee veka̱a. Te ni̱ ka̱kusɨɨ̱‑ní ini̱‑ro̱, va̱sa ni̱ ka̱sákuí'ná ñúkúún‑i ndatíñu‑ró, chi̱ a kájini̱‑ro̱ já ondé andɨ́vɨ́ káñava̱'a‑ró ɨ́ɨn ta'u̱ vá'a xaa̱n‑gá, te koo nɨ́ɨ́ káni.
34 Não só vos compadecestes dos encarcerados, mas aceitastes com alegria a confiscação dos vossos bens, pela certeza de possuirdes riquezas muito melhores e imperecíveis.
35 Ma̱ sía̱‑ro̱ modo ja̱ káchundéé iní‑ro̱, chi̱ kua'a̱ xáa̱n tá'u̱ ndíso tu̱'un‑ún.
35 Não percais esta convicção a que está vinculada uma grande recompensa,
36 Chi̱ kánúú kóo paciencia ini̱‑ro̱, náva̱'a ni'i̱n‑ro̱ já ní keyu'u‑yá, onde̱ nú ni̱ sá'a‑ró tíñu játa'a̱n ini̱ Dios.
36 pois vos é necessária a perseverança para fazerdes a vontade de Deus e alcançardes os bens prometidos.
37 Chi̱ ɨɨn núnúu‑na̱ te chaa̱ máá I'a̱ kii, te ma̱ kúkuéé‑ya̱, áchí.
37 Ainda um pouco de tempo - sem dúvida, bem pouco -, e o que há de vir virá e não tardará.
38 Ko máá ñáyɨvɨ ndáa̱‑ri̱, chi̱ sɨkɨ̱ já kákandíja‑i te kuchaku̱‑i. Ko nú ni̱ jika yátá‑i, ma̱ kúsɨɨ̱ iní añú‑ri̱ sá'a‑i, áchí‑ya̱.
38 Meu justo viverá da fé. Porém, se ele desfalecer, meu coração já não se agradará dele {Hab 2,3s}.
39 Ko yóó, nasu̱ tá'an ña̱yɨvɨ kásá'a súan kákuu‑yó já káka yátá‑yó te xnáa‑yo máá‑yó, chi̱ sua kákuu‑yó tá'an ña̱yɨvɨ káka̱ku jíín tú'un kákandíja va̱'a‑i.
39 Não somos, absolutamente, de perder o ânimo para nossa ruína; somos de manter a fé, para nossa salvação!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.