Gálatas 4

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te ná ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ɨɨn su̱chí já xíin tá'u̱, te va̱sa tɨ́ɨn‑i so̱'o ta̱ká‑ni, ko nú nini lúlí‑i, ɨɨn‑ni kúu‑i jíín mozo.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Chi̱ sua kándee‑i chi̱i cha̱a tɨ́ɨn so̱'o‑i jíín chíi cha̱a ndíto ndatíñu‑i, onde̱ ná jínu kɨvɨ̱ ní jani táa̱‑i.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Suni súan yóó, ná lúlí‑yó núú, te ni̱ ka̱jandatu̱ sáni‑yó núu̱ táni̱nu ñu̱yɨ́vɨ.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 Ko nuu̱ ní ji̱nu ndaa̱ kɨvɨ̱, te Dios ni̱ tájí‑yá Se̱'e yíí‑ya̱ ní kii‑ya̱ ní kaku‑ya̱ chíi ɨɨn ñasɨ́'ɨ́, te suni ni̱ kaku‑ya̱ chíi ley.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 Náva̱'a ndiñi'in‑ya̱ ñáyɨvɨ yí'i chi̱i ley, náva̱'a naki'in sé'é‑yá yóó.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 Te sɨkɨ̱ já sé'e‑ya̱ kákuu‑ró, yu̱án ní tájí Dios Espíritu Se̱'e‑ya̱ ní kɨ̱vɨ ini̱ añú‑ro̱. Te Espíritu yúan kúu ja̱ kána jaa: Abba, áchí, kuní ka'a̱n, Táa̱.
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Núsáá te tuká kúu‑ró mozo, chi se̱'e‑ya̱ kúu‑ró. Te nú se̱'e‑ya̱ kúu‑ró, suni cha̱a xíin tá'u̱ núu̱ Dios kúu‑ró sá'a Jesucristo.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Chi̱ onde̱ kɨvɨ̱ sáá, tú ní kájini̱‑ro̱ núu̱ Dios, te ni̱ ka̱jatíñu sáni‑ró núu̱ já násu̱ ndíja i'a̱ kákuu.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 Ko vina, a kájini̱‑ro̱ já kúu Dios, xí vá'a‑ga̱ ní ká'a̱n‑ri̱ ja̱ á jiní Dios róó. Núsáá te naja̱ kákuni̱‑ro̱ náxíó káva‑ró náchiñú'ún tuku‑ró núu̱ táni̱nu ja̱ tú ní'i̱n tíñu kutɨ.
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 Chi̱ máni kɨvɨ̱, máni yoo̱, máni viko, máni kuia̱ káchiñú'ún‑ró.
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 Yu̱án yú'ú‑ri̱, chi̱ sanaa ní ndo'o sáni‑ri̱ ja̱ sɨkɨ́ róó.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 Ñáni̱ jíná'an‑ró, ká'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín‑ró ja̱ ná sá'a‑ró nátu̱'un sá'a‑ri̱, chi̱ ruu̱, a ni̱ sá'a‑ri̱ nátu̱'un kásá'a‑ró. Te tú ní kásá'a ndɨva̱'a‑ró jíín‑rí.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Ko a kájini̱ va̱'a‑ró ndasa ni̱ kuu onde̱ ná xnáñúú, chi vi̱tá yikɨ kúñu‑ri̱, te ja̱ yúán ní jani‑ri̱ tu̱'un va̱'a nuu̱‑ro̱ sáá.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 Te va̱sa ni̱ kukuí'a̱ ini̱‑ro̱ ní sá'a‑ri̱ jíín kué'e̱ tá'a̱n‑ri̱, ko tú ní káské'ichi̱‑ro̱ rúu̱, ni tú ní kásájá'a̱ ini̱‑ro̱ núu̱‑rí, chi̱ sua ni̱ ka̱jatá'ú‑ró rúu̱ nátu̱'un ɨɨn ndajá'a̱ Dios, xí nátu̱'un máá Cristo Jesús.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 Núsáá te naja̱ tuká kákusɨɨ̱ iní‑ro̱. Chi ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, já nú ní kúu sá'a‑ró, te tava‑ro ndúchi‑ro te kua̱'a‑ró núu̱‑rí núú.
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 Ja̱ yúán, te cha̱a jíto u'u̱ róó kúu‑ri̱ ja̱ ní kastu̱'ún ndáa̱‑ri̱ tu̱'un nuu̱‑ro̱ náún.
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Ni̱'in kánandúkú‑de róó, ko tú va̱'a, chi̱ kákuni̱‑de kasu̱‑de nuu̱‑ro̱, náva̱'a kundíki̱n ni̱'in‑ró máá‑de.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 Chi̱ íó va̱'a ja̱ ndúkú ní'in‑de róó ta̱ká kɨvɨ̱ nú tiñu va̱'a kúu, te nasu̱ ondé nɨ́nɨ máá kɨvɨ́ ncháá‑ri̱ jíín‑ró.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 Hijo máni̱, ja̱ sɨkɨ́ róó kúu ja̱ tá'u'u̱ xaa̱n túku ini̱‑ri̱, onde̱ ná yíja va̱'a Cristo ini̱‑ro̱ jíná'an‑ró.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 Chi̱ kuní‑ri̱ jaa̱‑ri̱ kunchaa̱‑ri̱ jíín‑ró vína, te naxnúu‑ri̱ tachi̱‑rí ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró. Kúñáá xini̱‑rí, tú jiní‑ri̱ ndasa sá'a‑ri̱ jíín‑ró.
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 Róó, ja̱ kákuni̱‑ro̱ kuíñi‑ró chíi ley, kastu̱'ún núu̱‑rí: Á tú kájini so̱'o‑ró ndasa ká'a̱n ley:
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Chi̱ súan yóso núu̱ tutú, ja̱ Abraham ni̱ ñava̱'a‑de uu̱ se̱'e yíí‑de, ɨɨn‑i kúu se̱'e ña'an ndikín nchaa̱, te ɨnga̱‑i kúu se̱'e ña'an kúu nuu̱.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Ko se̱'e ña'an ndikín nchaa̱, ni̱ kaku‑i nátu̱'un ta̱ká ña̱yɨvɨ, ko se̱'e ña'an kúu nuu̱, a ni̱ kaku‑i nátu̱'un ni̱ keyu'u máá‑yá.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 Ta̱ká tu̱'un yá'a kúu ɨɨn tu̱'un yátá. Chi̱ ña'an yá'a kákuu‑ña úu̱ tu̱'un. Chi̱ ɨɨn‑ña nání‑ña Agar, te va̱i‑ña ondé yuku Sinaí, te máá‑ña skáku‑ña sé'e sátiñu sáni.
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 Chi̱ Agar kúu nátu̱'un máá yúku Sinaí, onde̱ ñuu̱ Arabia. Te ná ni̱ kuu‑ún, suni súan kúu ñuu̱ ja̱ nání Jerusalén vina, chi̱ suni máá jíín táká se̱'e kájatíñu sáni.
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Ko máá Jerusalén ja̱ vái onde̱ andɨ́vɨ́, chi̱ tú játíñu sáni nuu̱ ní ɨɨn. Te náa̱‑yo̱ kúu‑ún.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 Chi̱ súan yóso núu̱ tutú: Róó ña'an numá, ja̱ tú skáku‑ró sé'e, ná kóo sɨɨ̱ iní‑ro̱. Róó ja̱ tú jiní‑ro̱ jatú‑ro̱ káku se̱'e‑ró, ná kána jaa‑ró, te ná kána kó'ó‑ró. Chi̱ íó kua'a̱‑gá se̱'e ña'an máá ɨ́ɨn, nasu̱ sé'e ña'an íó yii, áchí.
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 Núsáá, te yóó, ñáni̱, nátu̱'un Isaac, súan kákuu‑yó sé'e‑ya̱ já ní keyu'u‑yá.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Te cha̱a ni̱ kaku nátu̱'un ta̱ká ña̱yɨvɨ, chi ni̱ chindiki̱n‑de cha̱a ni̱ kaku jíín máá Espíritu. Te ná ni̱ kuu sáá, suni súan kúu, onde̱ vina.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 Ko ndasa ká'a̱n tutu̱ ii̱: Kiñi'in ña'an ndikín nchaa̱, ná kí'i̱n‑ña jíín sé'e‑ña, chi se̱'e ña'an ndikín nchaa̱, ma̱ kúu ni'i̱n‑í ta'u̱‑í jíín sé'e ña'an kúu nuu̱, áchí.
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Ñáni̱, tú kákuu‑yó sé'e ña'an ndikín nchaa̱, chi se̱'e ña'an kúu nuu̱ kákuu‑yó.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.