Gálatas 4
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ACF
1 Te ná ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ɨɨn su̱chí já xíin tá'u̱, te va̱sa tɨ́ɨn‑i so̱'o ta̱ká‑ni, ko nú nini lúlí‑i, ɨɨn‑ni kúu‑i jíín mozo.
1 Digo, pois, que todo o tempo que o herdeiro é menino em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo;
2 Chi̱ sua kándee‑i chi̱i cha̱a tɨ́ɨn so̱'o‑i jíín chíi cha̱a ndíto ndatíñu‑i, onde̱ ná jínu kɨvɨ̱ ní jani táa̱‑i.
2 Mas está debaixo de tutores e curadores até ao tempo determinado pelo pai.
3 Suni súan yóó, ná lúlí‑yó núú, te ni̱ ka̱jandatu̱ sáni‑yó núu̱ táni̱nu ñu̱yɨ́vɨ.
3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos primeiros rudimentos do mundo.
4 Ko nuu̱ ní ji̱nu ndaa̱ kɨvɨ̱, te Dios ni̱ tájí‑yá Se̱'e yíí‑ya̱ ní kii‑ya̱ ní kaku‑ya̱ chíi ɨɨn ñasɨ́'ɨ́, te suni ni̱ kaku‑ya̱ chíi ley.
4 Mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 Náva̱'a ndiñi'in‑ya̱ ñáyɨvɨ yí'i chi̱i ley, náva̱'a naki'in sé'é‑yá yóó.
5 Para remir os que estavam debaixo da lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
6 Te sɨkɨ̱ já sé'e‑ya̱ kákuu‑ró, yu̱án ní tájí Dios Espíritu Se̱'e‑ya̱ ní kɨ̱vɨ ini̱ añú‑ro̱. Te Espíritu yúan kúu ja̱ kána jaa: Abba, áchí, kuní ka'a̱n, Táa̱.
6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
7 Núsáá te tuká kúu‑ró mozo, chi se̱'e‑ya̱ kúu‑ró. Te nú se̱'e‑ya̱ kúu‑ró, suni cha̱a xíin tá'u̱ núu̱ Dios kúu‑ró sá'a Jesucristo.
7 Assim que já não és mais servo, mas filho; e, se és filho, és também herdeiro de Deus por Cristo.
8 Chi̱ onde̱ kɨvɨ̱ sáá, tú ní kájini̱‑ro̱ núu̱ Dios, te ni̱ ka̱jatíñu sáni‑ró núu̱ já násu̱ ndíja i'a̱ kákuu.
8 Mas, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Ko vina, a kájini̱‑ro̱ já kúu Dios, xí vá'a‑ga̱ ní ká'a̱n‑ri̱ ja̱ á jiní Dios róó. Núsáá te naja̱ kákuni̱‑ro̱ náxíó káva‑ró náchiñú'ún tuku‑ró núu̱ táni̱nu ja̱ tú ní'i̱n tíñu kutɨ.
9 Mas agora, conhecendo a Deus, ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
10 Chi̱ máni kɨvɨ̱, máni yoo̱, máni viko, máni kuia̱ káchiñú'ún‑ró.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Yu̱án yú'ú‑ri̱, chi̱ sanaa ní ndo'o sáni‑ri̱ ja̱ sɨkɨ́ róó.
11 Receio de vós, que não haja trabalhado em vão para convosco.
12 Ñáni̱ jíná'an‑ró, ká'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín‑ró ja̱ ná sá'a‑ró nátu̱'un sá'a‑ri̱, chi̱ ruu̱, a ni̱ sá'a‑ri̱ nátu̱'un kásá'a‑ró. Te tú ní kásá'a ndɨva̱'a‑ró jíín‑rí.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu, porque também eu sou como vós; nenhum mal me fizestes.
13 Ko a kájini̱ va̱'a‑ró ndasa ni̱ kuu onde̱ ná xnáñúú, chi vi̱tá yikɨ kúñu‑ri̱, te ja̱ yúán ní jani‑ri̱ tu̱'un va̱'a nuu̱‑ro̱ sáá.
13 E vós sabeis que primeiro vos anunciei o evangelho estando em fraqueza da carne;
14 Te va̱sa ni̱ kukuí'a̱ ini̱‑ro̱ ní sá'a‑ri̱ jíín kué'e̱ tá'a̱n‑ri̱, ko tú ní káské'ichi̱‑ro̱ rúu̱, ni tú ní kásájá'a̱ ini̱‑ro̱ núu̱‑rí, chi̱ sua ni̱ ka̱jatá'ú‑ró rúu̱ nátu̱'un ɨɨn ndajá'a̱ Dios, xí nátu̱'un máá Cristo Jesús.
14 E não rejeitastes, nem desprezastes isso que era uma tentação na minha carne, antes me recebestes como um anjo de Deus, como Jesus Cristo mesmo.
15 Núsáá te naja̱ tuká kákusɨɨ̱ iní‑ro̱. Chi ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, já nú ní kúu sá'a‑ró, te tava‑ro ndúchi‑ro te kua̱'a‑ró núu̱‑rí núú.
15 Qual é, logo, a vossa bem-aventurança? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, arrancaríeis os vossos olhos, e mos daríeis.
16 Ja̱ yúán, te cha̱a jíto u'u̱ róó kúu‑ri̱ ja̱ ní kastu̱'ún ndáa̱‑ri̱ tu̱'un nuu̱‑ro̱ náún.
16 Fiz-me acaso vosso inimigo, dizendo a verdade?
17 Ni̱'in kánandúkú‑de róó, ko tú va̱'a, chi̱ kákuni̱‑de kasu̱‑de nuu̱‑ro̱, náva̱'a kundíki̱n ni̱'in‑ró máá‑de.
17 Eles têm zelo por vós, não como convém; mas querem excluir-vos, para que vós tenhais zelo por eles.
18 Chi̱ íó va̱'a ja̱ ndúkú ní'in‑de róó ta̱ká kɨvɨ̱ nú tiñu va̱'a kúu, te nasu̱ ondé nɨ́nɨ máá kɨvɨ́ ncháá‑ri̱ jíín‑ró.
18 É bom ser zeloso, mas sempre do bem, e não somente quando estou presente convosco.
19 Hijo máni̱, ja̱ sɨkɨ́ róó kúu ja̱ tá'u'u̱ xaa̱n túku ini̱‑ri̱, onde̱ ná yíja va̱'a Cristo ini̱‑ro̱ jíná'an‑ró.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós;
20 Chi̱ kuní‑ri̱ jaa̱‑ri̱ kunchaa̱‑ri̱ jíín‑ró vína, te naxnúu‑ri̱ tachi̱‑rí ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró. Kúñáá xini̱‑rí, tú jiní‑ri̱ ndasa sá'a‑ri̱ jíín‑ró.
20 Eu bem quisera agora estar presente convosco, e mudar a minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Róó, ja̱ kákuni̱‑ro̱ kuíñi‑ró chíi ley, kastu̱'ún núu̱‑rí: Á tú kájini so̱'o‑ró ndasa ká'a̱n ley:
21 Dizei-me, os que quereis estar debaixo da lei, não ouvis vós a lei?
22 Chi̱ súan yóso núu̱ tutú, ja̱ Abraham ni̱ ñava̱'a‑de uu̱ se̱'e yíí‑de, ɨɨn‑i kúu se̱'e ña'an ndikín nchaa̱, te ɨnga̱‑i kúu se̱'e ña'an kúu nuu̱.
22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava, e outro da livre.
23 Ko se̱'e ña'an ndikín nchaa̱, ni̱ kaku‑i nátu̱'un ta̱ká ña̱yɨvɨ, ko se̱'e ña'an kúu nuu̱, a ni̱ kaku‑i nátu̱'un ni̱ keyu'u máá‑yá.
23 Todavia, o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas, o que era da livre, por promessa.
24 Ta̱ká tu̱'un yá'a kúu ɨɨn tu̱'un yátá. Chi̱ ña'an yá'a kákuu‑ña úu̱ tu̱'un. Chi̱ ɨɨn‑ña nání‑ña Agar, te va̱i‑ña ondé yuku Sinaí, te máá‑ña skáku‑ña sé'e sátiñu sáni.
24 O que se entende por alegoria; porque estas são as duas alianças; uma, do monte Sinai, gerando filhos para a servidão, que é Agar.
25 Chi̱ Agar kúu nátu̱'un máá yúku Sinaí, onde̱ ñuu̱ Arabia. Te ná ni̱ kuu‑ún, suni súan kúu ñuu̱ ja̱ nání Jerusalén vina, chi̱ suni máá jíín táká se̱'e kájatíñu sáni.
25 Ora, esta Agar é Sinai, um monte da Arábia, que corresponde à Jerusalém que agora existe, pois é escrava com seus filhos.
26 Ko máá Jerusalén ja̱ vái onde̱ andɨ́vɨ́, chi̱ tú játíñu sáni nuu̱ ní ɨɨn. Te náa̱‑yo̱ kúu‑ún.
26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre; a qual é mãe de todos nós.
27 Chi̱ súan yóso núu̱ tutú: Róó ña'an numá, ja̱ tú skáku‑ró sé'e, ná kóo sɨɨ̱ iní‑ro̱. Róó ja̱ tú jiní‑ro̱ jatú‑ro̱ káku se̱'e‑ró, ná kána jaa‑ró, te ná kána kó'ó‑ró. Chi̱ íó kua'a̱‑gá se̱'e ña'an máá ɨ́ɨn, nasu̱ sé'e ña'an íó yii, áchí.
27 Porque está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz; Esforça-te e clama, tu que não estás de parto; Porque os filhos da solitária são mais do que os da que tem marido.
28 Núsáá, te yóó, ñáni̱, nátu̱'un Isaac, súan kákuu‑yó sé'e‑ya̱ já ní keyu'u‑yá.
28 Mas nós, irmãos, somos filhos da promessa como Isaque.
29 Te cha̱a ni̱ kaku nátu̱'un ta̱ká ña̱yɨvɨ, chi ni̱ chindiki̱n‑de cha̱a ni̱ kaku jíín máá Espíritu. Te ná ni̱ kuu sáá, suni súan kúu, onde̱ vina.
29 Mas, como então aquele que era gerado segundo a carne perseguia o que o era segundo o Espírito, assim é também agora.
30 Ko ndasa ká'a̱n tutu̱ ii̱: Kiñi'in ña'an ndikín nchaa̱, ná kí'i̱n‑ña jíín sé'e‑ña, chi se̱'e ña'an ndikín nchaa̱, ma̱ kúu ni'i̱n‑í ta'u̱‑í jíín sé'e ña'an kúu nuu̱, áchí.
30 Mas que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava herdará com o filho da livre.
31 Ñáni̱, tú kákuu‑yó sé'e ña'an ndikín nchaa̱, chi se̱'e ña'an kúu nuu̱ kákuu‑yó.
31 De maneira que, irmãos, somos filhos, não da escrava, mas da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.