Atos 20

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yúan‑na te ni̱ jukuiñi̱ tɨxɨ̱n‑ún. Te ni̱ kana Pablo xini̱ cháa káskuá'a. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín cháa‑ún ja̱ má yú'ú‑de. Te ni̱ ka̱nanuu tá'an‑de. Te kua'a̱n‑de ñuu̱ Macedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Te ni̱ jika kuu‑de nɨ́ɨ́ táká ndañúu̱‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de kua'a̱ tú'un ndéé iní jíín táká ña̱yɨvɨ. Te ni̱ jaa̱‑de ñuu̱ Grecia.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Te ni̱ kanchaa̱‑de yúan uni̱ yoo̱. Te a yani ki'i̱n‑de jíín barco onde̱ ñuu̱ Siria núú. Ko cha̱a judío, ni̱ ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an ja̱ ndónda sɨkɨ̱‑dé. Ja̱ yúán ní nakani ini̱‑de te ñu'íchí ní ja'a̱n‑de ñuu̱ Macedonia.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Te ni̱ ka'i̱o sava cha̱a ni̱ kaja'a̱n jíín Pablo onde̱ ñuu̱ Asia. Te káinání‑de Sópater ñuu̱ Berea, Aristarco jíín Segundo onde̱ ñuu̱ Tesalónica, Gayo ñuu̱ Derbe, Timoteo, Tíquico jíín Trófimo onde̱ ñuu̱ Asia.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Cha̱a yá'a, ni̱ ka̱yoxnúú‑de. Te ka̱inda̱tu‑de ruu̱ jíná'an‑ri̱ onde̱ ñuu̱ Troas.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Te ruu̱ jíná'an‑ri̱, nuu̱ ní ja̱'a viko státilá tú yí'i yujan íá, te jíín barco ni̱ kenda koyo‑ri̱ ñuu̱ Filipos. Te nuu̱ ú'u̱n kɨvɨ̱ ní ka̱naketá'an‑ri̱ jíín‑de onde̱ ñuu̱ Troas. Te ñuu̱ yúan ni̱ kaxiu̱kú‑rí ɨɨn semana.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Te máá kɨvɨ́ ɨ́ɨn semana, ni̱ ka̱ndutútú cháa káskuá'a‑ún ja̱ sákuáchí‑de sta̱tilá. Te ni̱ stá'a̱n Pablo tu̱'un nuu̱ cháa‑ún, chi̱ kenda‑de kɨvɨ̱ xía̱n‑ún. Te káni ní ka'a̱n‑de onde̱ sava ñúú.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Te ni̱ i̱o kua'a̱ lámpara ini̱ ve̱'e súkún núu̱ ní ká'i̱in tútú‑de yúan.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Te ɨɨn cha̱a súchí nání‑i Eutico, kánchaa̱‑i máá yú'u ventana. Te nini ni̱ kuná'án ká'a̱n Pablo, jí'i̱ xaa̱n‑í numa̱'ná. Te ni̱ kixi̱‑ni‑i. Te ni̱ jungava‑ni‑i onde̱ piso uni̱ te onde̱ nuu̱ ñú'un. Te a ni̱ ji'i̱‑i ni̱ ka̱ndukani‑de‑i.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Yúan‑na te ni̱ nuu Pablo. Te ni̱ jito nuu‑de nuu̱‑í. Te ni̱ junu nchaa̱‑de‑i. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ma̱ yú'ú‑ro̱ jíná'an‑ró, chi̱ chakú‑i, áchí‑de.
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Te ni̱ ndaa‑de. Te ni̱ sákuáchí‑de sta̱tilá. Te ni̱ yee‑dé. Te ni̱ ka'a̱n ná'án‑ga̱‑de onde̱ kua̱kundiji̱n. Yúan‑na te ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Te káno'o̱n ña̱yɨvɨ jíín súchí‑ún chakú‑i. Te kákusɨɨ̱ xáa̱n iní‑i.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Te ruu̱, ni̱ ka̱koyo‑ri̱ ini̱ barco te kája'a̱n‑ri̱ jíín ondé ñuu̱ Asón, yúan naketá'an‑ri̱ jíín Pablo. Chi̱ súan ni̱ sándaa̱‑de ja̱ kí'i̱n‑de ñu'un íchí te jaa̱‑de yúan.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Te ni̱ ka̱nani'i̱n tá'an‑ri̱ jíín‑de ini̱ ñuu̱ Asón. Te ni̱ kaa‑de barco. Te kua'a̱n‑de jíín‑rí ñuu̱ Mitilene.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Yúan ni̱ ka̱kenda‑ri̱ jíín barco. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Quío, te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Samos. Te ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ ñuu̱ Trogilio. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Mileto.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Chi̱ jáni ini̱ Pablo ja̱ já'a‑ni‑de ki'i̱n‑de ñuu̱ Éfeso náva̱'a ma̱ kúkuéé‑de ñuu̱ Asia te naa tiempo núú. Chi̱ jítú iní‑de jaa̱ yachi̱‑de ñuu̱ Jerusalén máá kɨvɨ́ Pentecostés nú ná kúni̱'in‑de.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Te kánchaa̱‑de ñuu̱ Mileto. Te ni̱ tájí‑de tu̱'un kua'a̱n onde̱ ñuu̱ Éfeso ni̱ kana‑de xini̱ cháa kákuu nuu̱ iní tɨku'ni̱ kándíja.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Te nuu̱ ní cha̱koyo cha̱a‑ún nuu̱‑dé, te ni̱ kachi̱‑de: Máá‑ró kájini̱ va̱'a‑ró ndasa ni̱ ji̱ku‑ri̱ jíín‑ró ondé kɨvɨ̱ ní chaa̱ núú‑rí ñuu̱ Asia.
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Te tú ní sávixi̱‑ri̱ máá‑rí kɨvɨ̱ ní jatíñu‑ri̱ nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Te íó hora ni̱ nde'e̱‑ri̱. Te kua̱chi ña̱yɨvɨ judío, ja̱ ní ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an‑i te ni̱ kii tu̱ndó'o sɨkɨ̱‑rí.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Te tú ní yú'ú‑ri̱ kani‑ri̱ tu̱'un nuu̱‑ro̱ já kuátíñu va̱'a‑ró, ni tú ní yú'ú‑ri̱ stá'a̱n‑ri̱ tu̱'un nuu̱‑ro̱, va̱sa nu̱yá'u xí iní ve̱'e‑ró.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Te ni̱ jani ndaa̱‑ri̱ tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ judío jíín núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación ja̱ ná nákani ini̱‑i kuandatu̱‑i nuu̱ Dios. Te ná kándíja‑i nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesucristo.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 Te vina cháa téyíí iní‑ri̱ te ja̱ yúán ñú'un íchí‑rí ki'i̱n‑ri̱ ñuu̱ Jerusalén. Ko tú jiní‑ri̱ na̱ún ta'a̱n‑ri̱ yúan.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Ko ndɨta'a̱n ñuu̱ já'a̱n‑ri̱ chi̱ ká'a̱n Espíritu Santo jíín‑rí ja̱ chíndee‑i ruu̱ veka̱a te kii tu̱ndó'o sɨkɨ̱‑rí.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Te ni tú sá'a‑ri̱ cuenta va̱sa ná ká'ni‑í ruu̱, chi ja̱ ná síjínu‑ri̱ tiñu ni̱ ja̱'a máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús nuu̱‑rí kúu ja̱ kánúú jáni ini̱‑ri̱, jíín súni ja̱ kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ kani‑ri̱ tu̱'un va̱'a tu̱'un luu Dios.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 Te ma̱'ñú táká róó ja̱ á ni̱ jika kuu‑ri̱ ni̱ jani‑ri̱ tu̱'un ndasa koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, te vina a jiní‑ri̱ ja̱ ní ɨɨn‑ró ma̱ kuní kutɨ‑gá‑ro̱ núu̱‑rí.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Ja̱ yúán kástu̱'ún kájí‑rí nuu̱‑ro̱ jíná'an‑ró vína, ja̱ tú tau̱ ya̱'u‑ri̱ nɨñi̱‑ró.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Chi̱ tú ní yú'ú‑ri̱ kani‑ri̱ ndivii tú'un Dios nuu̱‑ro̱.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Núsáá te koto va̱'a‑ró máá‑ró jíín nɨ́ɨ́ tɨ́ku'ni̱, chi̱ Espíritu Santo ni̱ jani‑ya̱ róó ja̱ kúndito‑ró‑i te skée‑ro tɨ́ku'ni̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, chi ni̱ nakuaan‑ya̱‑í jíín nɨñí‑yá.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Chi̱ jiní‑ri̱ ja̱ nú ná kí'i̱n‑ri̱, te kɨ̱vɨ koyo yi'ɨ̱ kɨtɨ xáa̱n má'ñú‑ró te ma̱ kúndá'ú ini̱‑tɨ̱ tɨ́ku'ni̱.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Te suni onde̱ nuu̱ tá'an máá‑ró kénda sava‑de ka'a̱n‑de tu̱'un tú'ún náva̱'a xndá'ú‑de ña̱yɨvɨ káskuá'a ki'i̱n‑i jíín‑de.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Koo ndito ini̱‑ro̱ jíná'an‑ró núsáá. Te ma̱ náa iní‑ro̱ já uní kuia̱ ndúú ñúú‑ni tú ní júkuiñi̱‑ri̱ ja̱ kána jíín‑rí nuu̱ ɨ́ɨn ɨɨn‑ró va̱sa ni̱ nde'e̱‑ri̱.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 Te vina ñáni̱, jikán ta'u̱‑rí nuu̱ Dios ja'a̱ máá‑ró ja̱ ná kuá'a‑ya̱ tú'un luu‑ya̱ núu̱‑ro̱. Chi tu̱'un‑ún kuu skuá'nu róó te ni'i̱n‑ro̱ tá'u̱ jíín táká‑ga̱ ña̱yɨvɨ ní sásɨ́ɨn‑ya̱.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Tú ní ndío ini̱‑ri̱ ni plata ni oro ni sa'ma ɨ́ɨn ña̱yɨvɨ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 A kájini̱ va̱'a‑ró já ndéndúú nda'a‑rí yá'a, ni̱ ndúkú táká ja̱ jínu ñú'ún‑rí jíín cháa káxiu̱kú jíín‑rí yá'a.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Te modo ni̱ stá'a̱n ndɨ'ɨ‑ri̱ nuu̱‑ro̱ já kánúú sátiñu‑yó súan, náva̱'a chindéé tá'an‑yó jíín táká cha̱a vi̱tá káku'u̱. Te ma̱ náa iní‑ro̱ tú'un máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús, chi̱ súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Luu‑ga̱ ja̱ kuá'a‑yó ɨ́ɨn ndatíñu nasu̱ já ní'i̱n‑yo̱. Achí‑ya̱. Achí Pablo.
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n‑de ta̱ká tu̱'un yá'a, te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑dé jíín táká cha̱a‑ún.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Yúan‑na te xaa̱n ní kande'e̱ ta̱ká‑de. Te ni̱ ka̱kanuu‑de Pablo, te ni̱ ka̱titú‑de cha̱a.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Chi̱ kákukuí'a̱ xaa̱n iní‑de jíín tú'un ni̱ ka'a̱n Pablo ja̱ má kuní‑ga̱‑de nuu̱‑dé. Te kája'a̱n‑de jíín‑de onde̱ nuu̱ íó barco.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.