Atos 20

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yúan‑na te ni̱ jukuiñi̱ tɨxɨ̱n‑ún. Te ni̱ kana Pablo xini̱ cháa káskuá'a. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín cháa‑ún ja̱ má yú'ú‑de. Te ni̱ ka̱nanuu tá'an‑de. Te kua'a̱n‑de ñuu̱ Macedonia.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Te ni̱ jika kuu‑de nɨ́ɨ́ táká ndañúu̱‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de kua'a̱ tú'un ndéé iní jíín táká ña̱yɨvɨ. Te ni̱ jaa̱‑de ñuu̱ Grecia.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Te ni̱ kanchaa̱‑de yúan uni̱ yoo̱. Te a yani ki'i̱n‑de jíín barco onde̱ ñuu̱ Siria núú. Ko cha̱a judío, ni̱ ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an ja̱ ndónda sɨkɨ̱‑dé. Ja̱ yúán ní nakani ini̱‑de te ñu'íchí ní ja'a̱n‑de ñuu̱ Macedonia.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Te ni̱ ka'i̱o sava cha̱a ni̱ kaja'a̱n jíín Pablo onde̱ ñuu̱ Asia. Te káinání‑de Sópater ñuu̱ Berea, Aristarco jíín Segundo onde̱ ñuu̱ Tesalónica, Gayo ñuu̱ Derbe, Timoteo, Tíquico jíín Trófimo onde̱ ñuu̱ Asia.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Cha̱a yá'a, ni̱ ka̱yoxnúú‑de. Te ka̱inda̱tu‑de ruu̱ jíná'an‑ri̱ onde̱ ñuu̱ Troas.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Te ruu̱ jíná'an‑ri̱, nuu̱ ní ja̱'a viko státilá tú yí'i yujan íá, te jíín barco ni̱ kenda koyo‑ri̱ ñuu̱ Filipos. Te nuu̱ ú'u̱n kɨvɨ̱ ní ka̱naketá'an‑ri̱ jíín‑de onde̱ ñuu̱ Troas. Te ñuu̱ yúan ni̱ kaxiu̱kú‑rí ɨɨn semana.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Te máá kɨvɨ́ ɨ́ɨn semana, ni̱ ka̱ndutútú cháa káskuá'a‑ún ja̱ sákuáchí‑de sta̱tilá. Te ni̱ stá'a̱n Pablo tu̱'un nuu̱ cháa‑ún, chi̱ kenda‑de kɨvɨ̱ xía̱n‑ún. Te káni ní ka'a̱n‑de onde̱ sava ñúú.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Te ni̱ i̱o kua'a̱ lámpara ini̱ ve̱'e súkún núu̱ ní ká'i̱in tútú‑de yúan.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Te ɨɨn cha̱a súchí nání‑i Eutico, kánchaa̱‑i máá yú'u ventana. Te nini ni̱ kuná'án ká'a̱n Pablo, jí'i̱ xaa̱n‑í numa̱'ná. Te ni̱ kixi̱‑ni‑i. Te ni̱ jungava‑ni‑i onde̱ piso uni̱ te onde̱ nuu̱ ñú'un. Te a ni̱ ji'i̱‑i ni̱ ka̱ndukani‑de‑i.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Yúan‑na te ni̱ nuu Pablo. Te ni̱ jito nuu‑de nuu̱‑í. Te ni̱ junu nchaa̱‑de‑i. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ma̱ yú'ú‑ro̱ jíná'an‑ró, chi̱ chakú‑i, áchí‑de.
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Te ni̱ ndaa‑de. Te ni̱ sákuáchí‑de sta̱tilá. Te ni̱ yee‑dé. Te ni̱ ka'a̱n ná'án‑ga̱‑de onde̱ kua̱kundiji̱n. Yúan‑na te ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Te káno'o̱n ña̱yɨvɨ jíín súchí‑ún chakú‑i. Te kákusɨɨ̱ xáa̱n iní‑i.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Te ruu̱, ni̱ ka̱koyo‑ri̱ ini̱ barco te kája'a̱n‑ri̱ jíín ondé ñuu̱ Asón, yúan naketá'an‑ri̱ jíín Pablo. Chi̱ súan ni̱ sándaa̱‑de ja̱ kí'i̱n‑de ñu'un íchí te jaa̱‑de yúan.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Te ni̱ ka̱nani'i̱n tá'an‑ri̱ jíín‑de ini̱ ñuu̱ Asón. Te ni̱ kaa‑de barco. Te kua'a̱n‑de jíín‑rí ñuu̱ Mitilene.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Yúan ni̱ ka̱kenda‑ri̱ jíín barco. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Quío, te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Samos. Te ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ ñuu̱ Trogilio. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Mileto.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Chi̱ jáni ini̱ Pablo ja̱ já'a‑ni‑de ki'i̱n‑de ñuu̱ Éfeso náva̱'a ma̱ kúkuéé‑de ñuu̱ Asia te naa tiempo núú. Chi̱ jítú iní‑de jaa̱ yachi̱‑de ñuu̱ Jerusalén máá kɨvɨ́ Pentecostés nú ná kúni̱'in‑de.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Te kánchaa̱‑de ñuu̱ Mileto. Te ni̱ tájí‑de tu̱'un kua'a̱n onde̱ ñuu̱ Éfeso ni̱ kana‑de xini̱ cháa kákuu nuu̱ iní tɨku'ni̱ kándíja.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Te nuu̱ ní cha̱koyo cha̱a‑ún nuu̱‑dé, te ni̱ kachi̱‑de: Máá‑ró kájini̱ va̱'a‑ró ndasa ni̱ ji̱ku‑ri̱ jíín‑ró ondé kɨvɨ̱ ní chaa̱ núú‑rí ñuu̱ Asia.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Te tú ní sávixi̱‑ri̱ máá‑rí kɨvɨ̱ ní jatíñu‑ri̱ nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Te íó hora ni̱ nde'e̱‑ri̱. Te kua̱chi ña̱yɨvɨ judío, ja̱ ní ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an‑i te ni̱ kii tu̱ndó'o sɨkɨ̱‑rí.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Te tú ní yú'ú‑ri̱ kani‑ri̱ tu̱'un nuu̱‑ro̱ já kuátíñu va̱'a‑ró, ni tú ní yú'ú‑ri̱ stá'a̱n‑ri̱ tu̱'un nuu̱‑ro̱, va̱sa nu̱yá'u xí iní ve̱'e‑ró.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Te ni̱ jani ndaa̱‑ri̱ tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ judío jíín núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación ja̱ ná nákani ini̱‑i kuandatu̱‑i nuu̱ Dios. Te ná kándíja‑i nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesucristo.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Te vina cháa téyíí iní‑ri̱ te ja̱ yúán ñú'un íchí‑rí ki'i̱n‑ri̱ ñuu̱ Jerusalén. Ko tú jiní‑ri̱ na̱ún ta'a̱n‑ri̱ yúan.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Ko ndɨta'a̱n ñuu̱ já'a̱n‑ri̱ chi̱ ká'a̱n Espíritu Santo jíín‑rí ja̱ chíndee‑i ruu̱ veka̱a te kii tu̱ndó'o sɨkɨ̱‑rí.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Te ni tú sá'a‑ri̱ cuenta va̱sa ná ká'ni‑í ruu̱, chi ja̱ ná síjínu‑ri̱ tiñu ni̱ ja̱'a máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús nuu̱‑rí kúu ja̱ kánúú jáni ini̱‑ri̱, jíín súni ja̱ kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ kani‑ri̱ tu̱'un va̱'a tu̱'un luu Dios.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Te ma̱'ñú táká róó ja̱ á ni̱ jika kuu‑ri̱ ni̱ jani‑ri̱ tu̱'un ndasa koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, te vina a jiní‑ri̱ ja̱ ní ɨɨn‑ró ma̱ kuní kutɨ‑gá‑ro̱ núu̱‑rí.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Ja̱ yúán kástu̱'ún kájí‑rí nuu̱‑ro̱ jíná'an‑ró vína, ja̱ tú tau̱ ya̱'u‑ri̱ nɨñi̱‑ró.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Chi̱ tú ní yú'ú‑ri̱ kani‑ri̱ ndivii tú'un Dios nuu̱‑ro̱.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Núsáá te koto va̱'a‑ró máá‑ró jíín nɨ́ɨ́ tɨ́ku'ni̱, chi̱ Espíritu Santo ni̱ jani‑ya̱ róó ja̱ kúndito‑ró‑i te skée‑ro tɨ́ku'ni̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, chi ni̱ nakuaan‑ya̱‑í jíín nɨñí‑yá.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Chi̱ jiní‑ri̱ ja̱ nú ná kí'i̱n‑ri̱, te kɨ̱vɨ koyo yi'ɨ̱ kɨtɨ xáa̱n má'ñú‑ró te ma̱ kúndá'ú ini̱‑tɨ̱ tɨ́ku'ni̱.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Te suni onde̱ nuu̱ tá'an máá‑ró kénda sava‑de ka'a̱n‑de tu̱'un tú'ún náva̱'a xndá'ú‑de ña̱yɨvɨ káskuá'a ki'i̱n‑i jíín‑de.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Koo ndito ini̱‑ro̱ jíná'an‑ró núsáá. Te ma̱ náa iní‑ro̱ já uní kuia̱ ndúú ñúú‑ni tú ní júkuiñi̱‑ri̱ ja̱ kána jíín‑rí nuu̱ ɨ́ɨn ɨɨn‑ró va̱sa ni̱ nde'e̱‑ri̱.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 Te vina ñáni̱, jikán ta'u̱‑rí nuu̱ Dios ja'a̱ máá‑ró ja̱ ná kuá'a‑ya̱ tú'un luu‑ya̱ núu̱‑ro̱. Chi tu̱'un‑ún kuu skuá'nu róó te ni'i̱n‑ro̱ tá'u̱ jíín táká‑ga̱ ña̱yɨvɨ ní sásɨ́ɨn‑ya̱.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Tú ní ndío ini̱‑ri̱ ni plata ni oro ni sa'ma ɨ́ɨn ña̱yɨvɨ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 A kájini̱ va̱'a‑ró já ndéndúú nda'a‑rí yá'a, ni̱ ndúkú táká ja̱ jínu ñú'ún‑rí jíín cháa káxiu̱kú jíín‑rí yá'a.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Te modo ni̱ stá'a̱n ndɨ'ɨ‑ri̱ nuu̱‑ro̱ já kánúú sátiñu‑yó súan, náva̱'a chindéé tá'an‑yó jíín táká cha̱a vi̱tá káku'u̱. Te ma̱ náa iní‑ro̱ tú'un máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús, chi̱ súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Luu‑ga̱ ja̱ kuá'a‑yó ɨ́ɨn ndatíñu nasu̱ já ní'i̱n‑yo̱. Achí‑ya̱. Achí Pablo.
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n‑de ta̱ká tu̱'un yá'a, te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑dé jíín táká cha̱a‑ún.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Yúan‑na te xaa̱n ní kande'e̱ ta̱ká‑de. Te ni̱ ka̱kanuu‑de Pablo, te ni̱ ka̱titú‑de cha̱a.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Chi̱ kákukuí'a̱ xaa̱n iní‑de jíín tú'un ni̱ ka'a̱n Pablo ja̱ má kuní‑ga̱‑de nuu̱‑dé. Te kája'a̱n‑de jíín‑de onde̱ nuu̱ íó barco.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.