2 Coríntios 2
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT
1 Ko súan ni̱ chaa ini̱‑ri̱ ja̱ má jáa̱‑ri̱ ɨnga̱ jínu nuu̱‑ro̱ jíín tú'un ndúkuí'a̱ ini̱‑ro̱ sá'a‑ri̱.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Chi̱ nú ndúkuí'a̱ ini̱‑ro̱ sá'a‑ri̱, te ndé cha̱a kúu ja̱ násásɨɨ̱ iní ruu̱, chi̱ suni máá cháa ja̱ ndúkuí'a̱ ini̱ sá'a‑ri̱‑ún.
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Te suni tu̱'un yá'a ni̱ chaa‑ri̱ nuu̱‑ro̱, náva̱'a nú ni̱ jaa̱‑ri̱, te ma̱ kúkuí'a̱ ini̱‑ri̱ sá'a cha̱a ja̱ násásɨɨ̱ nɨ́nɨ iní ruu̱ jia̱n. Te jáni ndija ini̱‑ri̱ ja̱ nátu̱'un kúsɨɨ̱ iní‑ri̱, suni koo sɨɨ̱ iní ta̱ká‑ro̱.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 Chi̱ sɨkɨ̱ já jíto xaa̱n‑rí tu̱ndó'o, te tá'u'u̱ ini̱ añú‑ri̱, te xaa̱n ndé'e̱ nducha núu̱‑rí, kúu ja̱ ní chaa‑ri̱ tutu̱ yá'a nuu̱‑ro̱, náva̱'a ná kuní‑ro̱ já maní xáa̱n‑rí jíín‑ró, nasu̱ já ndúkuí'a̱ ini̱‑ro̱ sá'a‑ri̱.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Ko nú ɨɨn cha̱a sákuí'a̱ ini̱‑de ruu̱, nasu̱ níni ruu̱ sá'a‑de jíín‑rí, chi̱ suni onde̱ sɨkɨ̱ táká‑ro̱ sá'a‑de. Súan ká'a̱n‑ri̱, náva̱'a tú ka'a̱n xaa̱n‑gá‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Te sava‑ró, ni̱ ka̱kana jíín‑ró núu̱‑dé, te su súan‑ni a ni̱ kuu castigo yá'a sɨkɨ̱ ɨ́ɨn cha̱a súan.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Ja̱ yúán súa ná sá'a‑ró túká'nu ini̱‑ro̱ núu̱‑dé jíná'an‑ró, te ka'a̱n‑ro̱ tú'un ndéé iní jíín‑de, náva̱'a má ndákɨ̱'vɨ tu̱'un kuí'a̱ ini̱‑ún xini̱‑dé.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 Te ká'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ná náka'a̱n mani̱‑ro̱ jíín‑de jíná'an‑ró.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Chi̱ suni ja̱ sɨkɨ́ tíñu yá'a kúu ja̱ ní chaa‑ri̱ nuu̱‑ro̱, náva̱'a koto nchaa̱‑ri̱ róó, te kuni̱‑ri̱ nú kájandatu̱ va̱'a‑ró táká tiñu.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Te nú sá'a‑ró túká'nu ini̱‑ro̱ núu̱ ɨ́ɨn cha̱a, suni ruu̱. Te nú ni̱ sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱‑ri̱ nuu̱ ɨ́ɨn‑de, sɨkɨ̱ já maní‑rí jíín‑ró núu̱ Cristo, yu̱án ní sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱‑ri̱ nuu̱‑dé,
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 náva̱'a ma̱ kúndéé Satanás xndá'ú yóó, chi̱ a kájini̱ va̱'a‑yó modo tɨ́ɨn yátá‑ún yóó.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 Ná ni̱ ja'a̱n‑ri̱ ñuu̱ Troas ja̱ káni‑ri̱ tu̱'un va̱'a Cristo, ni̱ nuña ichi já ká'a̱n‑ri̱ ni̱ sá'a máá Jíto'o̱‑yo̱.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 Ko tú ní kúsɨɨ̱ iní añú‑ri̱ chi̱ tú ní náni'i̱n‑rí ñani̱‑ri̱ Tito. Yúan‑na te ni̱ nakuatá'ú‑ni‑ri̱ nuu̱ táká cha̱a‑ún, te ni̱ ki'in‑ni‑ri̱ ichi kuá'a̱n‑ri̱ ñuu̱ Macedonia.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 Ko ná kúta'u̱‑yo̱ núu̱ Dios, chi̱ bueno kúndéé‑yó skáka‑yó tíñu Cristo sá'a‑ya̱, chi ta̱ká lugar jichá nu̱u tu̱'un‑ya̱ kuá'a̱n kásá'a‑yó, te kájini tu̱'un‑i‑ya̱.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 Chi tu̱'un Cristo, bueno skáka‑yó já'a̱n sá'a Dios, te jáa̱ tu̱'un‑ún nuu̱ cháa káka̱ku jíín núu̱ cháa kánaa.
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 Ɨɨn cha̱a‑ún, va̱sa jíni so̱'o‑de tu̱'un‑ún, ná kúu̱ ii̱‑de. Te ɨnga̱ cha̱a jíni so̱'o va̱'a, ná kúchaku̱‑ni‑de. Te ja̱ sɨkɨ́ táká tu̱'un yá'a, ndé cha̱a kanda jíín.
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 Chi̱ nasu̱ cháa káxi̱kó tú'un Dios cuenta mercancía kákuu‑ri̱, va̱sa kásá'a sava cha̱a súan, chi̱ sua cha̱a ndaa̱ kákuu‑ri̱. Nátu̱'un cha̱a ni̱ tájí Dios va̱i kákuu‑ri̱, chi̱ Dios, jiní‑ya̱ ndasa káka'a̱n‑ri̱ tu̱'un Cristo.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.