2 Coríntios 2
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI
1 Ko súan ni̱ chaa ini̱‑ri̱ ja̱ má jáa̱‑ri̱ ɨnga̱ jínu nuu̱‑ro̱ jíín tú'un ndúkuí'a̱ ini̱‑ro̱ sá'a‑ri̱.
1 De modo que resolvi não lhes fazer outra visita que causasse tristeza.
2 Chi̱ nú ndúkuí'a̱ ini̱‑ro̱ sá'a‑ri̱, te ndé cha̱a kúu ja̱ násásɨɨ̱ iní ruu̱, chi̱ suni máá cháa ja̱ ndúkuí'a̱ ini̱ sá'a‑ri̱‑ún.
2 Pois, se os entristeço, quem me alegrará senão vocês, a quem tenho entristecido?
3 Te suni tu̱'un yá'a ni̱ chaa‑ri̱ nuu̱‑ro̱, náva̱'a nú ni̱ jaa̱‑ri̱, te ma̱ kúkuí'a̱ ini̱‑ri̱ sá'a cha̱a ja̱ násásɨɨ̱ nɨ́nɨ iní ruu̱ jia̱n. Te jáni ndija ini̱‑ri̱ ja̱ nátu̱'un kúsɨɨ̱ iní‑ri̱, suni koo sɨɨ̱ iní ta̱ká‑ro̱.
3 Escrevi como escrevi para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam alegrar-me. Estava confiante em que todos vocês compartilhariam da minha alegria.
4 Chi̱ sɨkɨ̱ já jíto xaa̱n‑rí tu̱ndó'o, te tá'u'u̱ ini̱ añú‑ri̱, te xaa̱n ndé'e̱ nducha núu̱‑rí, kúu ja̱ ní chaa‑ri̱ tutu̱ yá'a nuu̱‑ro̱, náva̱'a ná kuní‑ro̱ já maní xáa̱n‑rí jíín‑ró, nasu̱ já ndúkuí'a̱ ini̱‑ro̱ sá'a‑ri̱.
4 Pois eu lhes escrevi com grande aflição e angústia de coração, e com muitas lágrimas: não para entristecê-los, mas para que soubessem como e profundo o meu amor por vocês.
5 Ko nú ɨɨn cha̱a sákuí'a̱ ini̱‑de ruu̱, nasu̱ níni ruu̱ sá'a‑de jíín‑rí, chi̱ suni onde̱ sɨkɨ̱ táká‑ro̱ sá'a‑de. Súan ká'a̱n‑ri̱, náva̱'a tú ka'a̱n xaa̱n‑gá‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
5 Se alguém tem causado tristeza, não o tem causado apenas a mim, mas também, em parte, para eu não ser demasiadamente severo, a todos vocês.
6 Te sava‑ró, ni̱ ka̱kana jíín‑ró núu̱‑dé, te su súan‑ni a ni̱ kuu castigo yá'a sɨkɨ̱ ɨ́ɨn cha̱a súan.
6 A punição que lhe foi imposta pela maioria é suficiente.
7 Ja̱ yúán súa ná sá'a‑ró túká'nu ini̱‑ro̱ núu̱‑dé jíná'an‑ró, te ka'a̱n‑ro̱ tú'un ndéé iní jíín‑de, náva̱'a má ndákɨ̱'vɨ tu̱'un kuí'a̱ ini̱‑ún xini̱‑dé.
7 Agora, pelo contrário, vocês devem perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja dominado por excessiva tristeza.
8 Te ká'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ná náka'a̱n mani̱‑ro̱ jíín‑de jíná'an‑ró.
8 Portanto, eu lhes recomendo que reafirmem o amor que têm por ele.
9 Chi̱ suni ja̱ sɨkɨ́ tíñu yá'a kúu ja̱ ní chaa‑ri̱ nuu̱‑ro̱, náva̱'a koto nchaa̱‑ri̱ róó, te kuni̱‑ri̱ nú kájandatu̱ va̱'a‑ró táká tiñu.
9 Eu lhes escrevi com o propósito de saber se vocês seriam aprovados, isto é, se seriam obedientes em tudo.
10 Te nú sá'a‑ró túká'nu ini̱‑ro̱ núu̱ ɨ́ɨn cha̱a, suni ruu̱. Te nú ni̱ sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱‑ri̱ nuu̱ ɨ́ɨn‑de, sɨkɨ̱ já maní‑rí jíín‑ró núu̱ Cristo, yu̱án ní sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱‑ri̱ nuu̱‑dé,
10 Se vocês perdoam a alguém, eu também perdôo; e aquilo que perdoei, se é que havia alguma coisa para perdoar, perdoei na presença de Cristo, por amor a vocês,
11 náva̱'a ma̱ kúndéé Satanás xndá'ú yóó, chi̱ a kájini̱ va̱'a‑yó modo tɨ́ɨn yátá‑ún yóó.
11 a fim de que Satanás não tivesse vantagem sobre nós; pois não ignoramos as suas intenções.
12 Ná ni̱ ja'a̱n‑ri̱ ñuu̱ Troas ja̱ káni‑ri̱ tu̱'un va̱'a Cristo, ni̱ nuña ichi já ká'a̱n‑ri̱ ni̱ sá'a máá Jíto'o̱‑yo̱.
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo e vi que o Senhor me havia aberto uma porta,
13 Ko tú ní kúsɨɨ̱ iní añú‑ri̱ chi̱ tú ní náni'i̱n‑rí ñani̱‑ri̱ Tito. Yúan‑na te ni̱ nakuatá'ú‑ni‑ri̱ nuu̱ táká cha̱a‑ún, te ni̱ ki'in‑ni‑ri̱ ichi kuá'a̱n‑ri̱ ñuu̱ Macedonia.
13 ainda assim, não tive sossego em meu espírito, porque não encontrei ali meu irmão Tito. Por isso, despedi-me deles e fui para a Macedônia.
14 Ko ná kúta'u̱‑yo̱ núu̱ Dios, chi̱ bueno kúndéé‑yó skáka‑yó tíñu Cristo sá'a‑ya̱, chi ta̱ká lugar jichá nu̱u tu̱'un‑ya̱ kuá'a̱n kásá'a‑yó, te kájini tu̱'un‑i‑ya̱.
14 Mas graças a Deus, que sempre nos conduz vitoriosamente em Cristo e por nosso intermédio exala em todo lugar a fragrância do seu conhecimento;
15 Chi tu̱'un Cristo, bueno skáka‑yó já'a̱n sá'a Dios, te jáa̱ tu̱'un‑ún nuu̱ cháa káka̱ku jíín núu̱ cháa kánaa.
15 porque para Deus somos o aroma de Cristo entre os que estão sendo salvos e os que estão perecendo.
16 Ɨɨn cha̱a‑ún, va̱sa jíni so̱'o‑de tu̱'un‑ún, ná kúu̱ ii̱‑de. Te ɨnga̱ cha̱a jíni so̱'o va̱'a, ná kúchaku̱‑ni‑de. Te ja̱ sɨkɨ́ táká tu̱'un yá'a, ndé cha̱a kanda jíín.
16 Para estes somos cheiro de morte; para aqueles fragrância de vida. Mas, quem está capacitado para tanto?
17 Chi̱ nasu̱ cháa káxi̱kó tú'un Dios cuenta mercancía kákuu‑ri̱, va̱sa kásá'a sava cha̱a súan, chi̱ sua cha̱a ndaa̱ kákuu‑ri̱. Nátu̱'un cha̱a ni̱ tájí Dios va̱i kákuu‑ri̱, chi̱ Dios, jiní‑ya̱ ndasa káka'a̱n‑ri̱ tu̱'un Cristo.
17 Ao contrário de muitos, não negociamos a palavra de Deus visando lucro; antes, em Cristo falamos diante de Deus com sinceridade, como homens enviados por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.