2 Coríntios 12

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nɨ́nɨ sátéyíí‑rí máá‑rí ja̱ máá‑rí va̱sa tú ní'i̱n tíñu. Ka'a̱n‑ri̱ sɨkɨ̱ tú'un ni̱ stá'a̱n ndiji̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ núu̱‑rí jíín já ní skóto‑ya̱ rúu̱.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 Jiní‑ri̱ nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a yí'i‑de nda'a Cristo, ja̱ íó uxi̱ kuu̱n kuiá ni̱ ndéché cháa‑ún ni̱ ja'a̱n‑de onde̱ andɨ́vɨ́ uní. Te nú jíín yíkɨ kúñu‑de, xí na̱ún, tú jiní‑ri̱, xí ní xndóo‑de yikɨ kúñu‑de, tú jiní‑ri̱. Dios kúu I'a̱ jiní.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 Te jiní‑ri̱ cha̱a‑ún. Te nú jíín yíkɨ kúñu‑de, xí ní xndóo‑de yikɨ kúñu‑de, tú jiní‑ri̱. Dios kúu I'a̱ jiní.
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 Ja̱ ní ndéché‑de ni̱ ja'a̱n‑de onde̱ nuu̱ jardín andɨ́vɨ́. Te yúan ni̱ jini so̱'o cha̱a‑ún tu̱'un sa̱'í, ja̱ má kúu kastu̱'ún ní ɨɨn cha̱a.
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 Sɨkɨ̱ cháa‑ún, ná sátéyíí‑rí máá‑rí, ko ja̱ jíín máá‑rí, ja̱ máá‑rí, ma̱ sátéyíí‑rí máá‑rí, chi̱ sua nú jíín tú'un vi̱tá ini̱‑ri̱ te kuu.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 Nú kuní‑ri̱ sátéyíí‑rí máá‑rí, tú káñáá xini̱‑rí. Chi̱ ka'a̱n ndaa̱‑ri̱. Ko ma̱ sá'a‑ri̱. Ko ma̱ ká'a̱n‑ri̱ súan, chi̱ sanaa te ɨɨn cha̱a kani‑ga̱ ini̱‑de ja̱ súkún‑ga̱ ku̱'a‑ri̱ vásá já jiní‑de ruu̱, xí já jíni so̱'o‑de tu̱'un‑ri̱.
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Chi̱ sɨkɨ̱ já ní stá'a̱n ndiji̱n kua'a̱‑yá nuu̱‑rí, tú kuní‑ya̱ já já'a ku̱'a sáñá'nu‑ga̱‑ri̱ máá‑rí. Ja̱ yúán ní chaa̱ ɨɨn kue'e̱ nuu̱‑rí. Te ɨɨn yuchi̱ Satanás kúu‑ún, ni̱ stují núu̱‑rí, náva̱'a tú ja̱'a ku̱'a kusɨɨ̱ iní añú‑ri̱ jíín máá‑rí.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Ja̱ yúán ní kuu uni̱ jínu ká'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín máá Jíto'o̱‑yo̱, já ná cháxio‑ya̱‑ún kí'i̱n.
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑rí: Tú nɨ́nɨ, chi tu̱'un luu íó ini̱‑ri̱ kúu ja̱ kánúú núu̱‑ro̱, chi̱ nú ká'i̱o vi̱tá ini̱ ña̱yɨvɨ, yúan‑na te fuerza‑ri̱ ná yíja ini̱‑i, áchí‑ya̱. Ja̱ yúán kúsɨɨ̱ xáa̱n iní‑ri̱ sátéyíí‑rí máá‑rí sɨkɨ̱ já vítá ini̱‑ri̱, náva̱'a ná kúnchaa̱ fuerza máá Cristo jíín‑rí.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Ja̱ sɨkɨ́ yúán kúu ja̱ xáa̱n kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ jíín tú'un vi̱tá ini̱, jíín tú'un kástá'a̱n‑i ruu̱, jíín tú'un nándɨ'ɨ‑ri̱ na̱jíín, jíín tú'un káchindiki̱n‑i ruu̱, jíín tú'un tá'a̱n‑ri̱ tu̱ndó'o ja̱ sɨkɨ́ Cristo. Chi̱ hora íó vi̱tá‑ri̱, máá hora‑ún íó ndáján‑rí.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Cha̱a káñáá xini̱ sá'a‑ri̱ máá‑rí ja̱ súan sátéyíí‑rí máá‑rí. Ko máá‑ró, ni̱ ka̱stétuu‑ró rúu̱, chi̱ sua ka'a̱n‑ro̱ já'a̱‑rí jíná'an‑ró núú. Chi̱ ni tú kuí'a̱ kutɨ cháa kúu‑ri̱ nuu̱ apóstol kákuu ví'í‑gá‑ún, va̱sa tú na̱ tiñu‑ri̱.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Te ma̱'ñú táká‑ro̱ ní i̱o ndija ta̱ká tuni̱ ni̱ sá'a‑ri̱ cuenta apóstol, jíín táka paciencia jíín tuní, jíín tíñu ñá'nu, jíín tíñu náa iní‑yo̱ ndé'é‑yó.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Na̱ún ta'u̱ kuí'a̱ ni̱ ni'i̱n‑ro̱ vásá sáva‑ga̱ tɨku'ni̱ kákandíja, chi̱ máni ja̱ tú ní stáa kutɨ‑rí sɨkɨ̱‑ro̱. Sá'a tu̱ká'nu ini̱ nuu̱‑rí ja̱ súan ni̱ sá'a ndɨva̱'a‑ri̱ jíín‑ró.
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Te vina a íó tu̱'a‑ri̱ ja̱ jáa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ vuelta uni̱. Ko nasu̱ já stáa‑ri̱ sɨkɨ̱‑ro̱ jíná'an‑ró, chi̱ nasu̱ ndátíñu‑ró kuní‑ri̱, chi̱ róó kuní‑ri̱. Chi se̱'e, tú modo kaya̱‑i ja̱ kúu táa̱‑i, chi̱ sua kaya̱ táa̱ ja̱ kúu se̱'e‑de.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 Ko ruu̱ chi̱ kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ kanu̱‑ri̱ cuenta máá‑rí, te va̱sa onde̱ máá‑rí ná síjíta ndɨ'ɨ‑ri̱ máá‑rí sɨkɨ̱ añú‑ro̱. Sɨkɨ̱ já kúndá'ú xaa̱n‑gá ini̱‑ri̱ róó, ja̱ yúán nú ku̱'a kákundá'ú ini̱‑ro̱ rúu̱, náún.
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 Ja̱ jáa̱n, ko ruu̱, va̱sa tú ní stáa kutɨ‑rí sɨkɨ̱‑ro̱, chi̱ sua ni̱ tɨɨn yátá‑rí róó, chi cha̱a maña kúu‑ri̱ káka'a̱n‑ro̱.
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 Jaán, jíín ɨ́ɨn tá'an cha̱a ni̱ tájí‑rí ni̱ jaa̱ nuu̱‑ro̱, ní xndá'ú‑ri̱ róó, náún.
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín Tito jaa̱‑de, te ni̱ tájí‑rí ɨɨn ñani̱ kujaa̱ jíín‑de. Te xí sánaa ní xndá'ú Tito róó. Nasu̱ jíín ɨ́ɨn‑ni xini̱ kájika kuu‑ri̱ náún. Te nasu̱ ɨ́ɨn‑ni ichi kájika‑ri̱ náún.
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 Kájani ini̱‑ro̱ já kándúkú‑rí ka'a̱n‑ri̱ ja'a̱ máá‑rí nuu̱‑ro̱ náún. Máá Dios jiní‑ya̱ já káka'a̱n‑ri̱ tu̱'un Cristo. Ñáni̱ máni̱, ta̱ká yu̱án kásá'a‑ri̱ náva̱'a ná yíja‑ga̱ ini̱‑ro̱.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Chi̱ yú'ú‑ri̱ ja̱ sánaa nú ná jáa̱‑ri̱, te ma̱ ní'i̱n‑rí róó nátu̱'un játa'a̱n ini̱ máá‑rí. Ni róó, ma̱ játa'a̱n ini̱‑ro̱ rúu̱. Chi̱ sánaa kákana̱á‑ro̱, kákukuásún iní‑ro̱, kákiti̱ ini̱‑ro̱, kásásɨ́ɨn‑ró máá‑ró, káka'a̱n tú'ún sɨkɨ́ tá'an‑ró, kákutuku ini̱‑ro̱ kájito tá'an‑ró, kásávixi̱‑ro̱ máá‑ró, tú kétá'an kásá'a‑ró.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Chi̱ nú sanaa jáa̱ tuku‑ri̱, yúan‑na te kuka nuu̱‑rí sá'a Dios kuni̱‑ro̱ jíná'an‑ró. Te ndukuí'a̱ ini̱‑ri̱ sá'a kua'a̱ cháa kásá'a kua̱chi ichi yatá, chi̱ tú kákuni̱‑de nakani ini̱‑de sɨkɨ̱ táká tiñu chá'án kásá'a‑de, ja̱ kásá'a téné‑de, ja̱ kásá'a kuáxán‑de.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.