2 Coríntios 12
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARC
1 Nɨ́nɨ sátéyíí‑rí máá‑rí ja̱ máá‑rí va̱sa tú ní'i̱n tíñu. Ka'a̱n‑ri̱ sɨkɨ̱ tú'un ni̱ stá'a̱n ndiji̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ núu̱‑rí jíín já ní skóto‑ya̱ rúu̱.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Jiní‑ri̱ nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a yí'i‑de nda'a Cristo, ja̱ íó uxi̱ kuu̱n kuiá ni̱ ndéché cháa‑ún ni̱ ja'a̱n‑de onde̱ andɨ́vɨ́ uní. Te nú jíín yíkɨ kúñu‑de, xí na̱ún, tú jiní‑ri̱, xí ní xndóo‑de yikɨ kúñu‑de, tú jiní‑ri̱. Dios kúu I'a̱ jiní.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos (se no corpo, não sei; se fora do corpo, não sei; Deus o sabe), foi arrebatado até ao terceiro céu.
3 Te jiní‑ri̱ cha̱a‑ún. Te nú jíín yíkɨ kúñu‑de, xí ní xndóo‑de yikɨ kúñu‑de, tú jiní‑ri̱. Dios kúu I'a̱ jiní.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 Ja̱ ní ndéché‑de ni̱ ja'a̱n‑de onde̱ nuu̱ jardín andɨ́vɨ́. Te yúan ni̱ jini so̱'o cha̱a‑ún tu̱'un sa̱'í, ja̱ má kúu kastu̱'ún ní ɨɨn cha̱a.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, de que ao homem não é lícito falar.
5 Sɨkɨ̱ cháa‑ún, ná sátéyíí‑rí máá‑rí, ko ja̱ jíín máá‑rí, ja̱ máá‑rí, ma̱ sátéyíí‑rí máá‑rí, chi̱ sua nú jíín tú'un vi̱tá ini̱‑ri̱ te kuu.
5 De um assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Nú kuní‑ri̱ sátéyíí‑rí máá‑rí, tú káñáá xini̱‑rí. Chi̱ ka'a̱n ndaa̱‑ri̱. Ko ma̱ sá'a‑ri̱. Ko ma̱ ká'a̱n‑ri̱ súan, chi̱ sanaa te ɨɨn cha̱a kani‑ga̱ ini̱‑de ja̱ súkún‑ga̱ ku̱'a‑ri̱ vásá já jiní‑de ruu̱, xí já jíni so̱'o‑de tu̱'un‑ri̱.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isso, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Chi̱ sɨkɨ̱ já ní stá'a̱n ndiji̱n kua'a̱‑yá nuu̱‑rí, tú kuní‑ya̱ já já'a ku̱'a sáñá'nu‑ga̱‑ri̱ máá‑rí. Ja̱ yúán ní chaa̱ ɨɨn kue'e̱ nuu̱‑rí. Te ɨɨn yuchi̱ Satanás kúu‑ún, ni̱ stují núu̱‑rí, náva̱'a tú ja̱'a ku̱'a kusɨɨ̱ iní añú‑ri̱ jíín máá‑rí.
7 E, para que me não exaltasse pelas excelências das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Ja̱ yúán ní kuu uni̱ jínu ká'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín máá Jíto'o̱‑yo̱, já ná cháxio‑ya̱‑ún kí'i̱n.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor, para que se desviasse de mim.
9 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑rí: Tú nɨ́nɨ, chi tu̱'un luu íó ini̱‑ri̱ kúu ja̱ kánúú núu̱‑ro̱, chi̱ nú ká'i̱o vi̱tá ini̱ ña̱yɨvɨ, yúan‑na te fuerza‑ri̱ ná yíja ini̱‑i, áchí‑ya̱. Ja̱ yúán kúsɨɨ̱ xáa̱n iní‑ri̱ sátéyíí‑rí máá‑rí sɨkɨ̱ já vítá ini̱‑ri̱, náva̱'a ná kúnchaa̱ fuerza máá Cristo jíín‑rí.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Ja̱ sɨkɨ́ yúán kúu ja̱ xáa̱n kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ jíín tú'un vi̱tá ini̱, jíín tú'un kástá'a̱n‑i ruu̱, jíín tú'un nándɨ'ɨ‑ri̱ na̱jíín, jíín tú'un káchindiki̱n‑i ruu̱, jíín tú'un tá'a̱n‑ri̱ tu̱ndó'o ja̱ sɨkɨ́ Cristo. Chi̱ hora íó vi̱tá‑ri̱, máá hora‑ún íó ndáján‑rí.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando estou fraco, então, sou forte.
11 Cha̱a káñáá xini̱ sá'a‑ri̱ máá‑rí ja̱ súan sátéyíí‑rí máá‑rí. Ko máá‑ró, ni̱ ka̱stétuu‑ró rúu̱, chi̱ sua ka'a̱n‑ro̱ já'a̱‑rí jíná'an‑ró núú. Chi̱ ni tú kuí'a̱ kutɨ cháa kúu‑ri̱ nuu̱ apóstol kákuu ví'í‑gá‑ún, va̱sa tú na̱ tiñu‑ri̱.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Te ma̱'ñú táká‑ro̱ ní i̱o ndija ta̱ká tuni̱ ni̱ sá'a‑ri̱ cuenta apóstol, jíín táka paciencia jíín tuní, jíín tíñu ñá'nu, jíín tíñu náa iní‑yo̱ ndé'é‑yó.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Na̱ún ta'u̱ kuí'a̱ ni̱ ni'i̱n‑ro̱ vásá sáva‑ga̱ tɨku'ni̱ kákandíja, chi̱ máni ja̱ tú ní stáa kutɨ‑rí sɨkɨ̱‑ro̱. Sá'a tu̱ká'nu ini̱ nuu̱‑rí ja̱ súan ni̱ sá'a ndɨva̱'a‑ri̱ jíín‑ró.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Te vina a íó tu̱'a‑ri̱ ja̱ jáa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ vuelta uni̱. Ko nasu̱ já stáa‑ri̱ sɨkɨ̱‑ro̱ jíná'an‑ró, chi̱ nasu̱ ndátíñu‑ró kuní‑ri̱, chi̱ róó kuní‑ri̱. Chi se̱'e, tú modo kaya̱‑i ja̱ kúu táa̱‑i, chi̱ sua kaya̱ táa̱ ja̱ kúu se̱'e‑de.
14 Eis aqui estou pronto para, pela terceira vez, ir ter convosco e não vos serei pesado; pois que não busco o que é vosso, mas, sim, a vós; porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Ko ruu̱ chi̱ kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ kanu̱‑ri̱ cuenta máá‑rí, te va̱sa onde̱ máá‑rí ná síjíta ndɨ'ɨ‑ri̱ máá‑rí sɨkɨ̱ añú‑ro̱. Sɨkɨ̱ já kúndá'ú xaa̱n‑gá ini̱‑ri̱ róó, ja̱ yúán nú ku̱'a kákundá'ú ini̱‑ro̱ rúu̱, náún.
15 Eu, de muito boa vontade, gastarei e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Ja̱ jáa̱n, ko ruu̱, va̱sa tú ní stáa kutɨ‑rí sɨkɨ̱‑ro̱, chi̱ sua ni̱ tɨɨn yátá‑rí róó, chi cha̱a maña kúu‑ri̱ káka'a̱n‑ro̱.
16 Mas seja assim, eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Jaán, jíín ɨ́ɨn tá'an cha̱a ni̱ tájí‑rí ni̱ jaa̱ nuu̱‑ro̱, ní xndá'ú‑ri̱ róó, náún.
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín Tito jaa̱‑de, te ni̱ tájí‑rí ɨɨn ñani̱ kujaa̱ jíín‑de. Te xí sánaa ní xndá'ú Tito róó. Nasu̱ jíín ɨ́ɨn‑ni xini̱ kájika kuu‑ri̱ náún. Te nasu̱ ɨ́ɨn‑ni ichi kájika‑ri̱ náún.
18 Roguei a Tito e enviei com ele um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos, porventura, no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Kájani ini̱‑ro̱ já kándúkú‑rí ka'a̱n‑ri̱ ja'a̱ máá‑rí nuu̱‑ro̱ náún. Máá Dios jiní‑ya̱ já káka'a̱n‑ri̱ tu̱'un Cristo. Ñáni̱ máni̱, ta̱ká yu̱án kásá'a‑ri̱ náva̱'a ná yíja‑ga̱ ini̱‑ro̱.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Chi̱ yú'ú‑ri̱ ja̱ sánaa nú ná jáa̱‑ri̱, te ma̱ ní'i̱n‑rí róó nátu̱'un játa'a̱n ini̱ máá‑rí. Ni róó, ma̱ játa'a̱n ini̱‑ro̱ rúu̱. Chi̱ sánaa kákana̱á‑ro̱, kákukuásún iní‑ro̱, kákiti̱ ini̱‑ro̱, kásásɨ́ɨn‑ró máá‑ró, káka'a̱n tú'ún sɨkɨ́ tá'an‑ró, kákutuku ini̱‑ro̱ kájito tá'an‑ró, kásávixi̱‑ro̱ máá‑ró, tú kétá'an kásá'a‑ró.
20 Porque receio que, quando chegar, vos não ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis, e que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Chi̱ nú sanaa jáa̱ tuku‑ri̱, yúan‑na te kuka nuu̱‑rí sá'a Dios kuni̱‑ro̱ jíná'an‑ró. Te ndukuí'a̱ ini̱‑ri̱ sá'a kua'a̱ cháa kásá'a kua̱chi ichi yatá, chi̱ tú kákuni̱‑de nakani ini̱‑de sɨkɨ̱ táká tiñu chá'án kásá'a‑de, ja̱ kásá'a téné‑de, ja̱ kásá'a kuáxán‑de.
21 que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e eu chore por muitos daqueles que dantes pecaram e não se arrependeram da imundícia, e prostituição, e desonestidade que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.