2 Coríntios 11
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT
1 Kuña ká'nu ini̱‑ro̱ ná ká'a̱n‑ri̱ ɨɨn tí'li̱ tu̱'un katachi̱ jíín‑ró. Kuña ká'nu ini̱‑ro̱ núsáá vii̱.
1 Espero que vocês suportem um pouco mais de minha insensatez. Por favor, continuem a ser pacientes comigo,
2 Chi̱ kúkuíñí‑ri̱ ja'a̱‑ro̱ jíín tú'un kuíñí Dios, chi ni̱ ja'ncha̱‑ri̱ tu̱'un ja̱ stánda'a‑rí róó jíín ɨ́ɨn‑ni yii, kúu máá Cristo, te stá'a̱n‑ri̱ róó nuu̱‑yá nátu̱'un ɨɨn ña'an jáá íi̱.
2 pois o cuidado que tenho com vocês vem do próprio Deus. Eu os prometi como noiva pura a um único marido, Cristo.
3 Ko nátu̱'un koo̱, ni̱ xndá'ú‑tɨ́ Eva jíín tú'un ndíchí‑tɨ́, súan yú'ú‑ri̱ jíín‑ró ja̱ sánaa te sa̱na nuu̱ já jiní tuní‑ro̱, te sanaa te sía̱‑ro̱ modo kájí, modo ndoo, ja̱ káchiñú'ún‑ró Cristo.
3 No entanto, temo que sua devoção pura e completa a Cristo seja corrompida de algum modo, como Eva foi enganada pela astúcia da serpente.
4 Chi̱ nú ɨnga̱ cha̱a chaa̱, te kani‑de tu̱'un ɨnga̱ Jesús nuu̱ já á ni̱ ka̱jani‑ri̱ nuu̱‑ro̱, xí nú kuatá'ú‑ró ɨngá espíritu nuu̱ já á ni̱ ka̱jatá'ú‑ró, xí ɨngá tu̱'un nuu̱ já á ni̱ ka̱chu'un ini̱‑ro̱, a jiní‑ri̱ ja̱ bueno kája̱ndéé iní‑ro̱ jíín.
4 Vocês aceitam de boa vontade o que qualquer um lhes diz, mesmo que anuncie um Jesus diferente daquele que lhes anunciamos, ou um espírito diferente daquele que vocês receberam, ou boas-novas diferentes daquelas em que vocês creram.
5 Chi̱ apóstol yúan, va̱sa kúñá'nu xaa̱n‑dé ká'a̱n‑de, ko tú kánúú kútɨ‑dé kanduu̱‑de ruu̱, jáni ini̱‑ri̱.
5 Contudo, não me considero em nada inferior aos tais “superapóstolos” que ensinam essas coisas.
6 Chi va̱sa tú jáku̱ta'a̱n ka'a̱n‑ri̱, ko ndíchí‑rí, te ndivii táká ya̱'á, a ni̱ ka̱stá'a̱n kájí‑rí nuu̱‑ro̱ jíná'an‑ró.
6 Posso não ter a técnica de um grande orador, mas não me falta conhecimento. Deixamos isso bem claro a vocês de todas as formas possíveis.
7 Te ruu̱, ni̱ na̱sásúchí‑rí máá‑rí náva̱'a kendo̱o jíñú'ún‑ró, te tú ní xíkó‑rí tu̱'un Dios nuu̱‑ro̱. Te kua̱chi ni̱ kɨ̱vɨ‑ri̱ ja̱ ní sá'a‑ri̱ súan náún.
7 Será que fiz mal quando me humilhei e os honrei anunciando-lhes as boas-novas de Deus sem esperar nada em troca?
8 Ni̱ tevíchí‑rí sava‑ga̱ tɨku'ni̱ ja̱ ní tɨɨn‑ri̱ xu̱'ún‑i, náva̱'a jaa̱‑ri̱ kuatíñu‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
8 Para servir vocês sem lhes ser pesado, tomei contribuições de outras igrejas que eram mais pobres que vocês.
9 Chi ná kánchaa̱‑ri̱ jíín‑ró núú, te ni̱ nandɨ'ɨ‑ri̱ yaku̱ na̱jíín, ko tú ní stáa‑ri̱ sɨkɨ̱ ní ɨɨn‑ró. Chi va̱sa ni̱ nandɨ'ɨ‑ri̱, ko ñani̱‑yo̱ já ní kikoyo‑de ichi ñúu̱ Macedonia, ni̱ kaja̱'a kua'a̱‑dé nuu̱‑rí. Te tú ní stá'a̱n kutɨ‑rí róó jíná'an‑ró, te ni ma̱ sá'a‑ri̱.
9 E, quando estive com vocês e não tinha o suficiente para me sustentar, não fui um peso para ninguém, pois os irmãos que vieram da Macedônia trouxeram tudo de que eu precisava. Nunca fui um peso para vocês, e nunca serei.
10 Te jíín tíñu yá'a ná sátéyíí‑rí máá‑rí. Ma̱ kasú‑de nuu̱‑rí ja̱ súan ka'a̱n‑ri̱ nɨ́ɨ́ ndáñúu̱ Acaya núsáá, chi tu̱'un ndija Cristo ká'a̱n‑ri̱.
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, ninguém em toda a Acaia jamais me impedirá de me orgulhar disso.
11 Te naja̱. Tú kúndá'ú ini̱‑ri̱ róó náún. Máá Dios, a jiní‑ya̱.
11 Por quê? Por que não os amo? Deus sabe quanto os amo!
12 Ko sá'a‑ga̱‑ri̱ tiñu sá'a‑ri̱ yá'a, chi cha̱a‑ún, kásátéyíí‑de máá‑de, kándúkú‑de cuestión, káka'a̱n‑de ja̱ ɨ́ɨn núú‑ni kásátiñu‑de jíín‑rí, ko ma̱ kúndéé‑de, chi̱ kasu̱‑ri̱ nuu̱‑dé.
12 Assim, continuarei a fazer o que sempre tenho feito. Com isso, frustrarei aqueles que procuram uma oportunidade de se orgulhar de realizar um trabalho como o nosso.
13 Chi cha̱a yúan, apóstol falso kákuu‑de. Te máni káxndá'ú‑de jíín tíñu kásá'a‑de. Ko kásá'a‑de máá‑de ja̱ apóstol Cristo kákuu‑de.
13 Esses indivíduos são falsos apóstolos, obreiros enganosos disfarçados de apóstolos de Cristo.
14 Nasu̱ tíñu naa iní‑yo̱ ndé'é‑yó kúu, chi̱ suni máá Satanás, násama máá, te ndúu ndajá'a̱ ndíi ncháa̱.
14 Mas não me surpreendo. Até mesmo Satanás se disfarça de anjo de luz.
15 Ja̱ yúán, nasu̱ tíñu káxáan kúu, chi cha̱a kájatíñu nuu̱ já'ú, kánasá'a‑de máá‑de, te kásá'a‑de ja̱ cháa kájatíñu ndaa̱ kákuu‑de. Te jíín yá'u tiñu kásá'a máá‑de, súan naa‑dé.
15 Portanto, não é de admirar que seus servos também finjam ser servos da justiça. No fim, receberão o castigo que suas obras merecem.
16 Ná ká'a̱n‑ri̱ ɨnga̱ jínu. Ni ɨɨn cha̱a, ma̱ káni ini̱‑de ja̱ cháa katachi̱ kúu‑ri̱. Te nú súan, ná kuátá'ú‑ró rúu̱ va̱sté nátu̱'un ɨɨn cha̱a katachi̱, náva̱'a kuu sátéyíí‑rí máá‑rí ɨɨn tí'li̱‑ga̱ núsáá.
16 Volto a dizer: não pensem que sou insensato, mas, se o fizerem, aceitem-me como insensato, para que eu também me orgulhe um pouco.
17 Tu̱'un ká'a̱n‑ri̱ yá'a, nasu̱ ní tá'ú tíñu máá Jíto'o̱‑yo̱, chi̱ sua ká'a̱n‑ri̱ nátu̱'un ká'a̱n cha̱a katachi̱.
17 Não expresso esse meu orgulho como algo que vem do Senhor, mas como um insensato o faria.
18 Chi̱ tɨnɨ̱‑de, kásátéyíí‑de máá‑de ndasa kákuni̱‑de jíín modo kásá'a ña̱yɨvɨ. Te ruu̱, suni ná sátéyíí‑ga̱‑ri̱ máá‑rí núsáá.
18 Uma vez que outros se orgulham de suas realizações humanas, farei o mesmo.
19 Chi̱ kákuu va̱'a ini̱‑ro̱ kájandatu̱‑ro̱ núu̱ cháa káñáá xini̱, chi̱ cha̱a ká'i̱o kájí iní kákuu‑ró.
19 Afinal, vocês se consideram sábios, mas suportam de boa vontade os insensatos.
20 Chi̱ nú ɨɨn cha̱a taan‑dé róó, sátiñu sáni‑ró, xí nú ɨɨn cha̱a kee‑dé sɨkɨ̱‑ro̱, xí nú ɨɨn cha̱a kuanchaa̱‑de ndatíñu‑ró, xí nú ɨɨn cha̱a sáñá'nu‑de máá‑de, xí nú ɨɨn cha̱a stují‑dé yikɨ núu̱‑ro̱, bueno kája̱ndéé iní‑ro̱ jíín‑de jiní‑ri̱.
20 Aceitam que outros os escravizem, devorem seus bens, se aproveitem de vocês, os menosprezem e lhes batam no rosto.
21 Kúka nuu̱‑rí, chi vi̱tá máá‑rí te ja̱ yúán tú ní kásá'a xaa̱n‑rí súan, áchí‑ri̱ vii. Chi̱ nátu̱'un chúndéé iní ɨnga̱ cha̱a sátéyíí‑de máá‑de, suni súan ruu̱ chúndéé iní‑ri̱ ká'a̱n‑ri̱ tu̱'un katachi̱.
21 Envergonho-me de dizer que fomos “fracos” demais para agir desse modo! Em qualquer coisa que eles se atrevem a se orgulhar (mais uma vez falo como insensato), eu também me atrevo.
22 Cha̱a hebreo kákuu‑de náún. Suni ruu̱. Cha̱a Israel kákuu‑de náún. Suni ruu̱. Tata̱ Abraham kákuu‑de náún. Suni ruu̱.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. São israelitas? Eu também sou. São descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 Cha̱a kájatíñu nuu̱ Cristo kákuu‑de náún. (Ká'a̱n‑ri̱ nátu̱'un cha̱a kátachi̱.) Ko ruu̱ ví'í‑gá. Kua'a̱‑gá tiñu sá'a‑ri̱. Na̱saa vuelta kákuun‑de yunu xíi suku̱n‑rí. Xaa̱n‑gá já'a̱n‑ri̱ veka̱a. Ni̱ kuu kua'a̱ jínu káku‑ri̱ kuu̱‑ri̱.
23 São servos de Cristo? Sei que dou a impressão de estar louco, mas digo que tenho servido muito mais. Trabalhei com mais dedicação, fui encarcerado com mais frequência, perdi a conta de quantas vezes fui açoitado e, em várias ocasiões, enfrentei a morte.
24 Cha̱a judío, ɨɨn‑na̱ te jínu uu̱ xiko cuarta ni̱ kaja̱'a‑de ruu̱ u'u̱n vuelta.
24 Cinco vezes recebi dos líderes judeus os trinta e nove açoites.
25 Uni̱ jínu ni̱ ki'in‑ri̱ yunu xíi. Ɨɨn jínu ni̱ ki'in‑ri̱ yuu̱. Uni̱ jínu ni̱ ta'u̱ barco‑ri̱. Ɨɨn ñúú te ɨɨn ndúú ni̱ ka̱xndée ni̱nu‑ri̱ nuu̱ kúnú ndúcha mar.
25 Três vezes fui golpeado com varas. Fui apedrejado uma vez. Três vezes sofri naufrágio. Certa ocasião, passei uma noite e um dia no mar, à deriva.
26 Kua'a̱ jínu ni̱ ja'a̱n jíká‑rí ichi. Ni̱ kuu káku‑ri̱ nuu̱ yúcha. Ni̱ kuu káku‑ri̱ nuu̱ ñákui̱'ná. Ni̱ kuu káku‑ri̱ nuu̱ ñáyɨvɨ ñúu̱‑ri̱. Ni̱ kuu káku‑ri̱ nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Ni̱ kuu káku‑ri̱ ini̱ ñuu̱. Ni̱ kuu káku‑ri̱ máá iní ñu'un té'é. Ni̱ kuu káku‑ri̱ nuu̱ mar. Ni̱ kuu káku‑ri̱ ma̱'ñú ñaní tú ká'i̱in ndaa̱.
26 Realizei várias jornadas longas. Enfrentei perigos em rios e com assaltantes. Enfrentei perigos de meu próprio povo, bem como dos gentios. Enfrentei perigos em cidades, em desertos e no mar. E enfrentei perigos por causa de homens que se diziam irmãos, mas não eram.
27 Ni̱ kui̱tá‑ri̱. Ni̱ kana tai̱n‑rí. Ni̱ sátiñu‑ri̱. Kua'a̱ jínu ni̱ kuu já'ni‑rí máá‑rí numa̱'ná. Ni̱ kuu jí'i̱‑ri̱ so̱ko, te jichí‑ri̱ nducha. Ió kua'a̱ kɨvɨ́ tú ní'i̱n‑rí kee‑rí. Ni̱ kuu tá'a̱n vi̱jin‑ri̱ te jíka kuu víchí‑ni‑ri̱.
27 Tenho trabalhado arduamente, horas a fio, e passei muitas noites sem dormir. Passei fome e senti sede, e muitas vezes fiquei em jejum. Tremi de frio por não ter roupa suficiente para me agasalhar.
28 Te sɨkɨ̱ táká tu̱ndó'o tá'a̱n‑ri̱‑ún, íó ɨnga̱. Chi ta̱ká kɨvɨ̱ nákani xaa̱n iní‑ri̱ te jítú iní‑ri̱ ja̱ kúu ta̱ká tɨku'ni̱ kákandíja.
28 Além disso tudo, sobre mim pesa diariamente a preocupação com todas as igrejas.
29 Ndé ña̱yɨvɨ vítá ini̱‑i, te ruu̱ tú vi̱tá ini̱‑ri̱ náún. Ndéja̱ kánangava nuu̱ kuáchi sá'a ɨnga̱ cha̱a, te ruu̱ tú ndúki̱jí xini̱‑rí náún.
29 Quem está fraco, que eu também não sinta fraqueza? Quem se deixa levar pelo caminho errado, que a indignação não me consuma?
30 Te nú kánúú sátéyíí‑rí máá‑rí, te ná sátéyíí‑rí máá‑rí sɨkɨ̱ já vítá ini̱‑ri̱.
30 Portanto, se devo me orgulhar, prefiro que seja das coisas que mostram como sou fraco.
31 Máá Dios, Táa̱ Jito'o̱‑yo̱ Jesucristo, ja̱ kánakana jaa‑i‑ya̱ nɨ́ɨ́ káni nɨ́ɨ́ kuiá, a jiní‑ya̱ já tú xndá'ú‑ri̱.
31 Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus, que é digno de louvor eterno, sabe que não estou mentindo.
32 Ini̱ ñuu̱ Damasco ni̱ sá'a gobernador jíín‑rí, cha̱a tá'ú tíñu ndañúu̱ tɨ́ɨn rey Aretas, ja̱ ní ka̱indasu̱‑de yuñúu̱ cháa Damasco, ja̱ tɨ́ɨn‑de ruu̱ kákuni̱‑de núú.
32 Quando estava em Damasco, o governador sob o rei Aretas pôs guardas às portas da cidade para me capturar.
33 Ko ini̱ ɨɨn ji̱ka ni̱ ka̱ndee‑ri̱. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑i ruu̱ yau̱ ventana. Te ni̱ ka̱skúun‑i ruu̱ jika̱ vé'e nama̱ ñúu̱ Damasco. Te súan ni̱ ka̱ku‑ri̱ ini̱ nda'a cháa‑ún.
33 Para escapar dele, tive de ser baixado num cesto grande, de uma janela no muro da cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.