Marcos 7
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NAA
1 Yūcuán na te tēe grupo fariseo jiín jecu tēe cástéén tutu ley Yaā Dios, ni quendacoo de ñuu Jerusalén, te ni quecoo de nuū Jesús.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Te tēe un ní cajito de jeē sava tēe cáscuáha jíín Jesús, ni cayeji jnehén de staā, chi tu ní cásquícu de costumbre jeē nándahá de nuū Yaā Dios. Te ni cacahān sɨquɨ̄ de.
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 Chi tēe fariseo jiín ndɨhɨ ñayuu hebreo, névāha i costumbre jenahán jéē ma cáji i staā núu tu nandahá váha i xīhna gā.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 Te núu ni ndecoo i jeē ni jéngoo i nuū yáhu, te tu cáyeji i te núu tu nandahá i. Te íyó cuéhē gā costumbre jenahán jeē casquícu i, nájnūhun jeē ndúndoo taza, tɨndohō, cohō cáa, jíín jíto.
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Te tēe fariseo jiín tée cástéén tutu ley Yaā Dios, ni cacajnūhún de ya:
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Te ni cahān yā jiín de:
6 Jesus respondeu:
7 Te cáchiñúhún sáá‑ni i ruhū,
7 E em vão me adoram,
8 Súcuan cácuu ró, chi ni casiáá rō jniñu ní ndacu Yaā Dios nuū rō, te cásquícu ró costumbre jeē ní cajequin ñayuu, jeē ndúndoo tɨndohō jiín taza. Te cuehē gā costumbre súcuan cásquícu ró, áchí yá.
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 Te suni ni cahān yā:
9 E disse-lhes ainda:
10 Chi Moisés ni cahān de: Coo yɨ́ñúhún ró jiín tátá rō jiín náná rō. Te núu ndé ɨɨn cahān sɨquɨ̄ tatá chí sɨ́quɨ̄ naná, na cúū nahín. Achí Moisés.
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Te máá ró chi cácahān rō jeē cuu cahān ɨɨn tēe jíín tátá de náná de: Ma cúu chindéé ñáhán ná níhín cuáha na jéē cáji ni jéē cúhun ní, chi ndɨhɨ jeē névāha ná, chi Corbán cúu, áchí ró. (Te jnūhun Corbán cuní cahān jeē ni sócō nuū Yaā Dios.)
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 Te cácahān rō jeē núu súcuan cahān ɨɨn tēe, te tuá cánuú chindéé ñáhán de tátá de náná de.
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 Te súcuan cástɨ́vɨ ró jniñu ní ndacu Yaā Dios, jeē sɨquɨ́ costumbre ni cajequin ñayuu jenahán vēji. Te cuehē gā jniñu súcuan cásáha ró, áchí yá.
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Te ni cana tucu ya ñayuu cuehē ún, te ni cahān yā jiín i:
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 Tāca jéē iyó, te núu ni quɨ̄vɨ yuhu ñayuu te tu cújnéhén i sáha. Chi jeē quénda ini anuá ñayuu, yūcuan cúu jeē cujnéhén i sáha.
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró, áchí yá.
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Te ni stóo ya ñayuu cuehē ún, te ni quɨ̄vɨ ya ini vehe. Te tēe cáscuáha ún, ni cacajnūhún de ya sɨquɨ̄ jnúhun yátá yáha jéē ni cáhān yā.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Te ni cahān yā jiín de:
18 Jesus lhes disse:
19 Chi tu quɨ́vɨ ini anuá i, chi chīji i quɨ́vɨ, te quénda‑ni cuahān, achí yá.
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 Te ni cahān gā yā:
20 E dizia:
21 Chi nde ini anuá ñayuu quénda jeē jéni néé ni, jeē casɨ́quɨ́ ndéē jnáhan, jeē jíca jnéní, jeē jéhni ndɨ̄yɨ,
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 jeē sacuíhná, jeē ndíyo ni ndajníñu jnáhan, jeē sáha néé, jeē stahú jnáhan, jeē máni cuēchi sáha, jeē cucuésún ni, jeē cahán yāa sɨ́quɨ̄ jnáhan, jeē sandúxí máá, jeē canéé xínī.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 Tācá jniñu néé yáha, máni ini anuá ñayuu quénda, te cújnéhén i sáha, áchí yá.
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Te ni quenda ya yūcuan cuáhān yā región Tiro jiín Sidón. Te ni quɨ̄vɨ ya ɨɨn vehe, te cúní yā jeē tú ni ɨɨn ñayuu cuni jeē íne ya yūcuán. Te vēsú súcuan, te tu ní cúu cone sāhi yá.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 Te ɨɨn ñahan íyó séhe sɨ́hɨ́ ña jeē ñúhun tachī ini i, ni nihīn‑ni ña jnūhun jeē íne ya. Te ni quee ña, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ña nuū jehé yā.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Te ñahan ñuu jicá cúu ña, chi nde Sirofenicia cúu nación ña. Te ni cahān ndahú ña jíín yá jeē na quénehen ya tachī ini sēhe sɨ́hɨ́ ña.
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Te ni cahān Jesús jiín ña:
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Te ni cahān ña:
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Yūcuán na te ni cahān yā jiín ña:
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Te ni najinū ña vehe ña, te ni jito ña jeē catú sēhe sɨ́hɨ́ ña nuū jíto, te je ni quenda tachī ún ini i.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Te ni quenda tucu ya región Tiro, ni yāha ya Sidón jiín táca ñuu Decápolis, te ni jinū yā mar Galilea.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Te ni caquindeca i ɨɨn tēe sóhó cástété nuū yā, te ni cacahān ndahú i jíín yá jeē na sóó yá ndaha ya sɨquɨ̄ de.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Te ni quenehen sɨ́ɨn ya de nuū ñáyuu cuehē ún, te ni chune ya xinī ndáha ya sōho de, te ni tesɨ̄hɨ yá, te ni quehé yá yaá de.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Te ni ndacoto ya ichi ándɨvɨ́, te ni jitū ni yā, te ni cahān yā:
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Te ni nanune‑ni sōho de, te ni nduvāha yáá de, te ni nacahān vāha de.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Te ni ndacu ya jniñu nuū ñáyuu un jéē ma cáchi i nuū ní ɨɨn. Te vēsú ni cahān nīhin ya jiín i, te víhyá gā ni cajete i jnūhun.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Te yōhyo ni canaa ni i cájito i, te ni cacahān i:
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.