Marcos 12
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB
1 Te ni quejéé yá cahán yā jnūhun yátá jiín de jíjnáhan de:
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Te máá tiempo ndutútú uva, te ni tají de ɨɨn mozo de cuanuquīhin sava uva nuū tée cásájniñu ún.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Te tēe un ní cajnɨɨ de mozo un, te ni cacani de i, te ni canatají de i cuanuhun i súcuan‑ni.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Yūcuán na te tēe chíí uva un ní tají tucu de ɨnga mozo cuahān. Te tēe cásájniñu un ní cajēhe de yuū xinī mozo un, te ni castújí de, te ni cacahān ndevāha de nuū.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Te tēe chíí uva ni tají tucu de ɨnga mozo cuahān. Te ni cajehni de i. Te suni súcuan ni tají de cuehē gā mozo cuahān, te sava i ni cacani de, te sava i ni cajehni de.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 ’Te tēe chíí uva, íyó ɨɨn sēhe de jeē maní ndasɨ́ de jíín. Te jeē sándɨ̄hɨ́ na ni tají de sēhe de un cuáhān nuū tée cásájniñu. Te jéni ni de: Tēe ún chi cuatáhú de jíjnáhan de nuū séhe ri.
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Te tēe cásájniñu un ní cacahān maá: Tēe chíí táhū cúu jeē yáha. Na cáhni yō de, te ndōo tahū de cuu máá yó, achí.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Te ni cajnɨɨ de i, ni cajehni de i, te ni cascáne de i ɨnga lado. Achí yá.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Yūcuán na te ni cajnūhun yá de:
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 ’¿Te á ná tu cahu ró jnúhun yáha jéē yosó núū tútu iī, jeē ruhū cúu nájnūhun ɨɨn yuū? Chi áchí tutu:
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Máá Jítoho yō Yaā Dios ni sáha ya súcuan,
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Yūcuán na te ni canducú de modo jnɨɨ de ya. Chi ni cajecūhun ni de jeē sɨquɨ̄ maá de cúu jnūhun yátá ní cahān yā sɨquɨ̄ tée cásájniñu nuū uva jiín tée cájeni vehe. Te sɨquɨ̄ jeē cáyūhú de jeē quɨtɨ̄ ni ñayuu, te ni castóo de ya te cuangoo de.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Yūcuán na te ni catají de sava tēe grupo fariseo jiín tée grupo Herodes cuangoo de nuū yā, ndúcú de ndese sáha de návāha cahān yā ɨɨn jnūhun jeē nihín de cuēchi sɨquɨ̄ yā.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Te ni quecoo de, te ni cacahān de jíín yá:
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Te máá yá jiní yā jeē stahú‑ni de, te ni cahān yā jiín de:
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Te ni cajēhe de xūhún. Te ni jito ya, te ni cajnūhun yá de:
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de:
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Yūcuán na te jecu tēe grupo saduceo ni quecoo de nuū yā. Te tēe un cácahān jeē tu nátecu cuɨtɨ ndɨ̄yɨ. Te ni cacahān de jíín yá sɨquɨ̄ ɨɨn jnūhun, áchí de:
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 Maestro, Moisés ni tee de nuū tútu jeē cánevāha yó: Núu ɨɨn tēe cuu de, te ndōo ñasɨhɨ́ de, te núu tu ní íyo sēhe de jíín ña, núu súcuan te cánuú jeē ñani de naquihin ñasɨhɨ́ de, te sēhe de jeē cácu jíín ña nucuɨñɨ̄ i nuū ndɨ́yɨ ñani de, áchí tutu.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Núu súcuan te ni īyo uxā ñani. Te tēe núú ní quijnáhan de jíín ñahan. Te ni jihī de, te tú sēhe de ní íyo.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Te tēe uū ni naquihin de ña, te suni ni jihī de, te tú sēhe de ní íyo. Te suni súcuan tēe unī.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Te ndɨhúxá de ni condeca de ña, te ni ɨɨn de tú sēhe de ní íyo. Te jeē sándɨ̄hɨ́ te suni ni jihī ñahan ún.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Núu súcuan te núu na nátecu de jíjnáhan de quɨvɨ̄ nátecu ndɨ̄yɨ, ¿te ndé ɨɨn de cuu ña ñasɨhɨ́ de? Chi ndɨhúxá de ni condeca de ña. Achí de jíín yá.
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de:
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Chi quɨvɨ̄ nátecu ndɨ̄yɨ, te tuá na jnūhun quijnáhan tēe jíín ñahan coo. Chi coo i nájnūhun ndajéhé Yaā Dios andɨvɨ́.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Te sɨquɨ̄ jeē nátecu ndɨ̄yɨ, ¿á tu ní cácahu ró tutu ní tee Moisés, ndese ni cahān Yaā Dios jiín de mēhñu yúcū jeē cayú yáñuhūn? Máá rí cúu Yaā Dios Abraham jiín Isaac jiín Jacob, achí yá jiín Moisés.
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Chi vēsú je ni cajihī de, te cátecu de nuū iyó máá yá, chi cúu ya Yaā sáha jeē técu ñayuu nɨɨ́ cáni. Yōhyo cástɨ́vɨ ró jnūhun núu súcuan. Achí yá jiín de.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Te ni quee ɨɨn tēe stéén tutu ley Yaā Dios, te ni jini de jeē castíchí jnáhan tēe un jíín Jesús. Te ni jini de jeē váha ni nastíó cuɨ́ñɨ́ yā jnūhun. Te ni cajnūhún de ya:
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Te ni cahān Jesús jiín de:
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Núu súcuan te coo manī ndasɨ́ ró jiín máá Jítoho rō Yaā Dios, nde jnáā ndasɨ́ ró sáha ró ndɨhɨ jeē cúsɨɨ̄ ni yā, nde jiín ini jiín ánuá rō, jiín nɨ́ɨ́ jeē níjnūní rō, jiín nɨ́ɨ́ fuerza rō. Yāha cúu jniñu ndácu ya jeē cánuú ndasɨ́ gá.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Te jniñu uū jeē ní ndacu ya, suni súcuan cáhán: Cundáhú ni rō jnáhan ró nájnūhun cúndáhú ni rō maá ró. Tuá ɨnga jnūhun ndácu jniñu cánuú gá iyó, chi suu máá jéē yáha‑ni. Achí yá jiín de.
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Yūcuán na te ni cahān tēe stéén tutu ley jiín yá:
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Te cánuú jéē coo manī ndasɨ́ yó jiín yá nde jiín ini jiín ánuá yō, jiín nɨ́ɨ́ jeē níjnūní yō, jiín nɨ́ɨ́ fuerza yō, te cundáhú ni yō jnáhan yó nájnūhun cúndáhú ni yō maá yó. Te cánuú ndasɨ́ gá jeē yáha vēsú jeē cáhmu yó quɨtɨ jíín táca gá jeē socó yō nuū yā. Achí de jíín yá.
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yūcuán na te ni jini Jesús jeē váha ni stió cuɨ́ñɨ́ de, te ni cahān yā jiín de:
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Te stéén Jesús jnūhun ini templo, te ni cahān yā:
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Chi máá David suhva ni cahān de jnūhun ya ni sáha Espíritu Santo nde jenahán:
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Te núu sēhe yucūn David cúu Cristo, ¿te ndese cúu jeē ni cáhān de jeē Jítoho de cúu ya? áchí yá.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Te stéén yā jnūhun, te ni cahān yā jiín i:
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Te cánujnahan ni de cucōo de nuū silla yɨñúhún gá ini vehe iī sinagoga, jiín silla yɨñúhún gá nuū víco cáyeji ñayuu.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Te cáquende de vehe ñahan ní caquendōo ndáhú. Te nahán cájicān tahú de návāha cani ni ñayuu jeē tú na cuēchi de. Tēe yáha jíjnáhan de chi xeēn gā ndoho de castigo. Achí yá.
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Te ɨɨn quɨvɨ̄ néne Jesús ini templo ichi núú tāca yéjnū nuū cásocō i xūhún. Te jíto ya ndese cáchuhun ñayuu xūhún ini yejnū ún. Te cuehē ñayuu cucá ní cachuhun i cuehē xūhún.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Te ni quee ɨɨn ñahan viuda jeē ndóho ndáhú. Te ni chuhun ña uū centavo lulí ini yejnū ún.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Yūcuán na te ni cana ya tēe cáscuáha jíín yá, te ni cahān yā jiín de:
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Chi tācá i ni casocō i jeē ni ndóo sɨquɨ̄ xúhun cuéhē i. Te ñahan yáha, vēsú ndahú ndóho ña, te ni chuhun ndɨhɨ ña jeē cótecu ña. Achí yá jiín de.
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.