Lucas 1

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Cuehē tēe ni cajicu de ni catee yúcún de historia Jesús, tācá jniñu jeē ni sáha ya ni cajito yó.
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Te ni catee de tāca jnúhun jeē ní cacastūhun ñáyuu nuū yō, jeē ní cajito i jniñu yúcuan nde ná ni quejéé, te ni canacani i jnūhun ya.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Te máá ná, suni ni nanducú yúcún ná tāca jnúhun ya, nde nuū ní quejéé. Te ni jeni ni na jéē suni íyó váha jeē tée cájí ná tāca jnúhun yáha núū ní, amigo Teófilo.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Te súcuan te cuni ni jéē iyó ndáā tāca jnúhun jeē ní cacastūhún i nuū ní.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Tiempo jeē ní cuu Herodes rey región Judea, te ni īyo ɨɨn sutū ñayuu hebreo, naní de Zacarías, te grupo Abías cúu de. Te ñasɨhɨ́ de nání ña Elisabet, te suni sēhe yucūn maá sútū Aarón cúu ña.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Te ndɨndúú de cahīyo ndaā de nuū Yaā Dios, te ndaā vāha cásquícu de jniñu ndácu ley maá Jítoho yō Yaā Dios, cájito tāca ñáyuu.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do ­Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Te tú sēhe de íyó, chi ñahan númá cúu Elisabet, te je jéhnu ndɨndúú de.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Te ɨɨn quɨvɨ̄ te jéjníñu Zacarías nuū jníñu jeē cúu de sutū nuū Yaā Dios, chi ni quee quɨvɨ̄ jeē ndɨ́vɨ grupo de.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Te ni casáha de sorteo, nájnūhun íyó costumbre sutū. Te ni sáha tocar Zacarías jeē quɨ́vɨ de ini cuarto iī templo Jitoho yō Yaā Dios, te cahmu de sūje cūtú.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Te hora jeē cayú sūje cūtú, te tāca ñáyuu cuehē cáhīin i fuera, cájicān tahú i.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Te ni cane ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō nuū de, íin ya lado váha altar nuū jéhmu de sūje cūtú.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Te ni cunéé ni Zacarías ni jito de nuū yā, te yōhyo ni yūhú de.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Te ni cahān ndajéhé un jíín de:
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Te yōhyo cusɨɨ̄ ni rō. Te cuehē ñayuu cusɨɨ̄ ni jeē cácu i.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Chi cujéhnu sēhe ró sáha máá Yaā Dios. Te ma cóho i vino ni ndixi cuīí. Te cunuú máá Espíritu Santo jiín i, nde ná tu cacu i.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Te sáha i jeē cuehē ñayuu nación rō Israel ndɨ̄vɨcoo i nuū Jítoho i Yaā Dios.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Te xīhna gā Juan quiji nacani jnūhun Jitoho yō Jesús, te sáá te quiji ya. Te sáha i nájnūhun ni sáha Elías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios jenahán, te conevāha i poder jeē nácani i jnūhun, nájnūhun ni conevāha Elías. Te sáha i jeē tāca tátá ndumanī de jíín séhe de. Te suni sáha i jeē ñáyuu nīhni ni cuatáhú i nuū Yaā Dios, nduu i ñayuu ndaā. Súcuan sátūhva i ñayuu návāha candíje i máá Jítoho yō jeē quíji ya. Achí ndajéhé.
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Te Zacarías ni cajnūhún de ya:
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Te ni cahān ndajéhé un jíín de:
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Te jeē tu ní cándíje ró jnúhun ni cahān rī, te cuñɨ́hɨ́n ró, te ma cúu cahān rō, chi nde na cácu sēhe ró. Te squícu nahín jnúhun cáhán rī yāhá, na quée quɨvɨ̄, achí ndajéhé.
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Te ñayuu cáhīin ichi fuera, cándetu i Zacarías, te cájeni ni i na vé ni cuu jeē cucuéé de ini cuarto iī templo.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Te nuū ní quenda de, te tuá ni cúu cahān de jíín i. Te ni cajecūhun ni i jeē ini templo ni jito ndijin de ɨɨn jeē ni stéén yā nuū de. Te máá seña na ni sáha de nuū i, chi ni cuñɨ́hɨ́n de.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Te nuū ni jínu quɨvɨ̄ ni jejníñu de ini templo, te cuanuhun de vehe de.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Te ni cuu jecu quɨvɨ̄, te ñasɨhɨ́ de Elisabet ni jecūhun sēhe ña. Te ni īyo ña vehe ña uhūn yoō jeē tuá nde ní jéhén ña. Te jéni ni ña:
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 Súcuan ni sáha máá Jítoho yō jiín rí, te ni tejiyo ya jnūhun jeē cúcanu rī nuū ñáyuu jeē tú sēhe ri, jéni ni ña.
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Te nuū iñú yoō, te ni tají Yaā Dios ndajéhé yā Gabriel, ni jehēn yā ɨɨn ñuu naní Nazaret, ndañúū Galilea.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Te ni jehēn yā nuū ɨɨn sūchi sɨ́hɨ́ nání María. Te je ni cundaā jeē quijnáhan ña jíín ɨɨn tēe nání José, te sēhe yucūn rey David cúu de.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Te ni quɨ̄vɨ ndajéhé un núū ndeé ña, te ni cahān yā:
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Te nuū ni jíto ña nuū yā, te ni cunéé ni ña jeē súcuan cáhán yā, te jéni ni ña naun cáhán yā súcuan jíín ña.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Te ni cahān gā ndajéhé un jíín ña:
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Te jecūhun sēhe ró te scácu ró ɨɨn sēhe yɨɨ́, te snání ró i Jesús.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Te cujéhnu i, te conaní i Sēhe Yaā cujéhnu téyɨ́. Te máá yá jeē cúu ya Jitoho yō Yaā Dios, sáha ya jeē cuu i rey, nájnūhun jíí i David ni cuu de rey.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Te nɨ́ɨ́ cáni ndacu i jniñu nuū ñáyuu nación Israel. Te ma ndɨ́hɨ cuɨtɨ jeē ndácu i jniñu. Achí ndajéhé.
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Yūcuán na te ni cajnūhún María:
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Te ni cahān ndajéhé un:
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Te suni cástūhun rí nuū rō jeē jnáhan ró Elisabet, suni scácu ña ɨɨn sēhe vēsú je jéhnu ña. Te vijna íyó íñū yoō jeē tuá cácahān ñayuu jeē cúu ña ñahan númá.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Chi ndɨhɨ‑ni cuu sáha Yaā Dios, te tu íyó ni ɨɨn jeē ma cúu sáha ya, achí ndajéhé un.
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Yūcuán na te ni cahān María:
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Te ni cuu jecu quɨvɨ̄, te yachī cuahān María, ni caa ña yucu cuahān ña ɨɨn ñuu región Judea.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Te ni jinū ña vehe Zacarías, te ni cahān ña jíín Elisabet.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Te nuū ní jini Elisabet jeē cahán María jiín ña, te sūchi ñúhun chīji ña ni canda‑ni i. Te ni cunuú Espíritu Santo ini anuá ña.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Te ni cahān jee ña:
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 ¿Te ndese cúu jeē ní quee naná maá Jítoho rī nuū rī? Chi tu cújéhnu cuɨtɨ rī.
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Chi jeē ní jini‑ni ri jnūhun ni cahān rō jiín rí, te sūchi ñúhun chīji ri ni canda i jeē cúsɨɨ̄ ni i.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Te nacā ndetū rō jeē ní candíje ró, chi squícu nahín tāca jnúhun ni cahān maá Jítoho yō jiín ró. Achí Elisabet.
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Yūcuán na te ni cahān María:
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 te cúsɨɨ̄ ni rī jiín Yaā Dios, Yaā jnáma ruhū.
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 Chi ni sáha ya cuenta ruhū, vēsú tu cújéhnu ri.
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 Chi Yaā jnɨ́ɨ ndɨhɨ poder, ni sáha ya jniñu jéhnu jíín rí.
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Te nɨ́ɨ́ cáni cundáhú ni yā tāca ñáyuu ndíso īyo nuū yā.
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Ni sáha ya jniñu jéhnu jíín poder yā,
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 te ñayuu cácujéhnu, ni quende ya jeē cujéhnu i.
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 te ñayuu cájiī sōco ni jēhe ya jeē cáji vāha i.
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 Te ni chindéé ñáhán yá yohó, ñáyuu nación Israel, jeē cácuu yó mozo yā,
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 Chi súcuan ni jejnūhun ya nuū tāca jíí yō,
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Te ni condee ña jíín Elisabet nájnūhun unī yoō. Yūcuán na te cuanuhun ña vehe ña.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Te ni jinū quɨvɨ̄ jeē scácu Elisabet sēhe ña, te ni scácu ña ɨɨn sēhe yɨɨ́.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Te tāca ñáyuu ndeé yajni jíín ña jíín táca jnáhan ña, ni cajini i jeē yóhyo ni cundáhú ni Yaā Dios ña, te ni jengoo i ni cacahān i jnūhun sɨɨ̄ ni jiín ña.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Yūcuán na te nuū uná quɨvɨ̄ jeē ní cacu i, te ni jengoo ñayuu ni sáha i circuncidar sūchi yɨ́quɨ́n un. (Te yūcuan cúu ɨɨn jnunī nuū yɨquɨ cúñu tāca súchi yɨ́ɨ́ hebreo jeē steén jeē cácuu i ñayuu Yaā Dios.) Te snání i sūchí un sɨ́hvɨ́ tátá i Zacarías nuú.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Te ni cahān naná i:
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Te ni cacahān i jíín ña:
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Yūcuán na te jíín seña ni cacajnūhún i tátá sūchí un ndese cúní de jeē cónaní i.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Te máá de ni jicān ɨɨn tutu, te ni tee de: Juan conaní i. Te tāca ñáyuu un ní canaa ni i cájito i.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Te ni nduvāha Zacarías jeē ní cuñɨ́hɨ́n de, te ni quejéé de cáhán de jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Te tāca ñáyuu ndeé yajni jíín de, yōhyo ni canaa ni i. Te nɨ́ɨ́ yucu región Judea ni jitē núu tāca jnúhun yáha jeē súcuan ni cuu.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Te tāca ñáyuu jeē ní cajini jnūhun, ni quejéé i cánacani ni i, te cácajnūhun jnáhan i:
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Te tátá i Zacarías ni cunuú Espíritu Santo jiín de, te ni nacani de jnūhun ni steén Yaā Dios nuū de:
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 Yōhyo vāha Yaā cúu máá Jítoho yō, Yaā Dios yohó ñáyuu Israel,
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Te ni jeni ya ɨɨn Yaā iyó poder jeē jnáma ya yohó,
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 Chi súcuan ni jejnūhun ya, ni cacahān tāca tée ndoo ánuá jeē ní canacani de jnūhun ya jenahán.
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 Chi ni cacahān de jeē jnáma ya yohó núū jeē cájito uhū yohó, jíín núū jeē cáquɨtɨ̄ ni nuū yō.
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 Chi ni cundáhú ni yā tāca jíí yō jijnáhan,
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 Chi suu un ní jejnūhun téyɨ́ yá nuū jií yō Abraham,
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 suu jeē jnáma ya yohó núū ñáyuu cájito uhū yohó,
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 Te coo ndaā coo ndoo ánuá yō, cuajníñu yó núū yā tāca quɨ́vɨ jeē cótecu yō.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Te róhó súchi lúlí, cuu ró tée nacani jnūhun Yaā cujéhnu téyɨ́.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 Te castūhun ró nuū ñáyuu maá yá jeē jnáma ya i,
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 Chi Yaā Dios maá yó, vāha ni yā te cúndáhú ni yā yohó.
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 návāha jecūhun ni yohó jéē cáyūcu nájnūhun nuū néē nuū jé yajni cuu yō.
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Te sūchi lúlí un ní jehnu i te ni ije i jíín jnúhun ya. Te ni condee i nde nuū ñúhun téhé ndé quɨvɨ̄ ní quenda ndijin i nuū ñáyuu Israel.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.