Lucas 1
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA
1 Cuehē tēe ni cajicu de ni catee yúcún de historia Jesús, tācá jniñu jeē ni sáha ya ni cajito yó.
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Te ni catee de tāca jnúhun jeē ní cacastūhun ñáyuu nuū yō, jeē ní cajito i jniñu yúcuan nde ná ni quejéé, te ni canacani i jnūhun ya.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Te máá ná, suni ni nanducú yúcún ná tāca jnúhun ya, nde nuū ní quejéé. Te ni jeni ni na jéē suni íyó váha jeē tée cájí ná tāca jnúhun yáha núū ní, amigo Teófilo.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Te súcuan te cuni ni jéē iyó ndáā tāca jnúhun jeē ní cacastūhún i nuū ní.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Tiempo jeē ní cuu Herodes rey región Judea, te ni īyo ɨɨn sutū ñayuu hebreo, naní de Zacarías, te grupo Abías cúu de. Te ñasɨhɨ́ de nání ña Elisabet, te suni sēhe yucūn maá sútū Aarón cúu ña.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Te ndɨndúú de cahīyo ndaā de nuū Yaā Dios, te ndaā vāha cásquícu de jniñu ndácu ley maá Jítoho yō Yaā Dios, cájito tāca ñáyuu.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Te tú sēhe de íyó, chi ñahan númá cúu Elisabet, te je jéhnu ndɨndúú de.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Te ɨɨn quɨvɨ̄ te jéjníñu Zacarías nuū jníñu jeē cúu de sutū nuū Yaā Dios, chi ni quee quɨvɨ̄ jeē ndɨ́vɨ grupo de.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Te ni casáha de sorteo, nájnūhun íyó costumbre sutū. Te ni sáha tocar Zacarías jeē quɨ́vɨ de ini cuarto iī templo Jitoho yō Yaā Dios, te cahmu de sūje cūtú.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Te hora jeē cayú sūje cūtú, te tāca ñáyuu cuehē cáhīin i fuera, cájicān tahú i.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Te ni cane ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō nuū de, íin ya lado váha altar nuū jéhmu de sūje cūtú.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Te ni cunéé ni Zacarías ni jito de nuū yā, te yōhyo ni yūhú de.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Te ni cahān ndajéhé un jíín de:
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Te yōhyo cusɨɨ̄ ni rō. Te cuehē ñayuu cusɨɨ̄ ni jeē cácu i.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Chi cujéhnu sēhe ró sáha máá Yaā Dios. Te ma cóho i vino ni ndixi cuīí. Te cunuú máá Espíritu Santo jiín i, nde ná tu cacu i.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Te sáha i jeē cuehē ñayuu nación rō Israel ndɨ̄vɨcoo i nuū Jítoho i Yaā Dios.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Te xīhna gā Juan quiji nacani jnūhun Jitoho yō Jesús, te sáá te quiji ya. Te sáha i nájnūhun ni sáha Elías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios jenahán, te conevāha i poder jeē nácani i jnūhun, nájnūhun ni conevāha Elías. Te sáha i jeē tāca tátá ndumanī de jíín séhe de. Te suni sáha i jeē ñáyuu nīhni ni cuatáhú i nuū Yaā Dios, nduu i ñayuu ndaā. Súcuan sátūhva i ñayuu návāha candíje i máá Jítoho yō jeē quíji ya. Achí ndajéhé.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Te Zacarías ni cajnūhún de ya:
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Te ni cahān ndajéhé un jíín de:
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Te jeē tu ní cándíje ró jnúhun ni cahān rī, te cuñɨ́hɨ́n ró, te ma cúu cahān rō, chi nde na cácu sēhe ró. Te squícu nahín jnúhun cáhán rī yāhá, na quée quɨvɨ̄, achí ndajéhé.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Te ñayuu cáhīin ichi fuera, cándetu i Zacarías, te cájeni ni i na vé ni cuu jeē cucuéé de ini cuarto iī templo.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Te nuū ní quenda de, te tuá ni cúu cahān de jíín i. Te ni cajecūhun ni i jeē ini templo ni jito ndijin de ɨɨn jeē ni stéén yā nuū de. Te máá seña na ni sáha de nuū i, chi ni cuñɨ́hɨ́n de.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Te nuū ni jínu quɨvɨ̄ ni jejníñu de ini templo, te cuanuhun de vehe de.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Te ni cuu jecu quɨvɨ̄, te ñasɨhɨ́ de Elisabet ni jecūhun sēhe ña. Te ni īyo ña vehe ña uhūn yoō jeē tuá nde ní jéhén ña. Te jéni ni ña:
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 Súcuan ni sáha máá Jítoho yō jiín rí, te ni tejiyo ya jnūhun jeē cúcanu rī nuū ñáyuu jeē tú sēhe ri, jéni ni ña.
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Te nuū iñú yoō, te ni tají Yaā Dios ndajéhé yā Gabriel, ni jehēn yā ɨɨn ñuu naní Nazaret, ndañúū Galilea.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Te ni jehēn yā nuū ɨɨn sūchi sɨ́hɨ́ nání María. Te je ni cundaā jeē quijnáhan ña jíín ɨɨn tēe nání José, te sēhe yucūn rey David cúu de.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Te ni quɨ̄vɨ ndajéhé un núū ndeé ña, te ni cahān yā:
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Te nuū ni jíto ña nuū yā, te ni cunéé ni ña jeē súcuan cáhán yā, te jéni ni ña naun cáhán yā súcuan jíín ña.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Te ni cahān gā ndajéhé un jíín ña:
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Te jecūhun sēhe ró te scácu ró ɨɨn sēhe yɨɨ́, te snání ró i Jesús.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Te cujéhnu i, te conaní i Sēhe Yaā cujéhnu téyɨ́. Te máá yá jeē cúu ya Jitoho yō Yaā Dios, sáha ya jeē cuu i rey, nájnūhun jíí i David ni cuu de rey.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Te nɨ́ɨ́ cáni ndacu i jniñu nuū ñáyuu nación Israel. Te ma ndɨ́hɨ cuɨtɨ jeē ndácu i jniñu. Achí ndajéhé.
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Yūcuán na te ni cajnūhún María:
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Te ni cahān ndajéhé un:
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Te suni cástūhun rí nuū rō jeē jnáhan ró Elisabet, suni scácu ña ɨɨn sēhe vēsú je jéhnu ña. Te vijna íyó íñū yoō jeē tuá cácahān ñayuu jeē cúu ña ñahan númá.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Chi ndɨhɨ‑ni cuu sáha Yaā Dios, te tu íyó ni ɨɨn jeē ma cúu sáha ya, achí ndajéhé un.
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Yūcuán na te ni cahān María:
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Te ni cuu jecu quɨvɨ̄, te yachī cuahān María, ni caa ña yucu cuahān ña ɨɨn ñuu región Judea.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Te ni jinū ña vehe Zacarías, te ni cahān ña jíín Elisabet.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Te nuū ní jini Elisabet jeē cahán María jiín ña, te sūchi ñúhun chīji ña ni canda‑ni i. Te ni cunuú Espíritu Santo ini anuá ña.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Te ni cahān jee ña:
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 ¿Te ndese cúu jeē ní quee naná maá Jítoho rī nuū rī? Chi tu cújéhnu cuɨtɨ rī.
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Chi jeē ní jini‑ni ri jnūhun ni cahān rō jiín rí, te sūchi ñúhun chīji ri ni canda i jeē cúsɨɨ̄ ni i.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Te nacā ndetū rō jeē ní candíje ró, chi squícu nahín tāca jnúhun ni cahān maá Jítoho yō jiín ró. Achí Elisabet.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Yūcuán na te ni cahān María:
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 te cúsɨɨ̄ ni rī jiín Yaā Dios, Yaā jnáma ruhū.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Chi ni sáha ya cuenta ruhū, vēsú tu cújéhnu ri.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Chi Yaā jnɨ́ɨ ndɨhɨ poder, ni sáha ya jniñu jéhnu jíín rí.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Te nɨ́ɨ́ cáni cundáhú ni yā tāca ñáyuu ndíso īyo nuū yā.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ni sáha ya jniñu jéhnu jíín poder yā,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 te ñayuu cácujéhnu, ni quende ya jeē cujéhnu i.
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 te ñayuu cájiī sōco ni jēhe ya jeē cáji vāha i.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Te ni chindéé ñáhán yá yohó, ñáyuu nación Israel, jeē cácuu yó mozo yā,
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Chi súcuan ni jejnūhun ya nuū tāca jíí yō,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Te ni condee ña jíín Elisabet nájnūhun unī yoō. Yūcuán na te cuanuhun ña vehe ña.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Te ni jinū quɨvɨ̄ jeē scácu Elisabet sēhe ña, te ni scácu ña ɨɨn sēhe yɨɨ́.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Te tāca ñáyuu ndeé yajni jíín ña jíín táca jnáhan ña, ni cajini i jeē yóhyo ni cundáhú ni Yaā Dios ña, te ni jengoo i ni cacahān i jnūhun sɨɨ̄ ni jiín ña.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Yūcuán na te nuū uná quɨvɨ̄ jeē ní cacu i, te ni jengoo ñayuu ni sáha i circuncidar sūchi yɨ́quɨ́n un. (Te yūcuan cúu ɨɨn jnunī nuū yɨquɨ cúñu tāca súchi yɨ́ɨ́ hebreo jeē steén jeē cácuu i ñayuu Yaā Dios.) Te snání i sūchí un sɨ́hvɨ́ tátá i Zacarías nuú.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Te ni cahān naná i:
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Te ni cacahān i jíín ña:
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Yūcuán na te jíín seña ni cacajnūhún i tátá sūchí un ndese cúní de jeē cónaní i.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Te máá de ni jicān ɨɨn tutu, te ni tee de: Juan conaní i. Te tāca ñáyuu un ní canaa ni i cájito i.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Te ni nduvāha Zacarías jeē ní cuñɨ́hɨ́n de, te ni quejéé de cáhán de jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Te tāca ñáyuu ndeé yajni jíín de, yōhyo ni canaa ni i. Te nɨ́ɨ́ yucu región Judea ni jitē núu tāca jnúhun yáha jeē súcuan ni cuu.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Te tāca ñáyuu jeē ní cajini jnūhun, ni quejéé i cánacani ni i, te cácajnūhun jnáhan i:
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Te tátá i Zacarías ni cunuú Espíritu Santo jiín de, te ni nacani de jnūhun ni steén Yaā Dios nuū de:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 Yōhyo vāha Yaā cúu máá Jítoho yō, Yaā Dios yohó ñáyuu Israel,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Te ni jeni ya ɨɨn Yaā iyó poder jeē jnáma ya yohó,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Chi súcuan ni jejnūhun ya, ni cacahān tāca tée ndoo ánuá jeē ní canacani de jnūhun ya jenahán.
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Chi ni cacahān de jeē jnáma ya yohó núū jeē cájito uhū yohó, jíín núū jeē cáquɨtɨ̄ ni nuū yō.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Chi ni cundáhú ni yā tāca jíí yō jijnáhan,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Chi suu un ní jejnūhun téyɨ́ yá nuū jií yō Abraham,
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 suu jeē jnáma ya yohó núū ñáyuu cájito uhū yohó,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Te coo ndaā coo ndoo ánuá yō, cuajníñu yó núū yā tāca quɨ́vɨ jeē cótecu yō.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Te róhó súchi lúlí, cuu ró tée nacani jnūhun Yaā cujéhnu téyɨ́.
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Te castūhun ró nuū ñáyuu maá yá jeē jnáma ya i,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Chi Yaā Dios maá yó, vāha ni yā te cúndáhú ni yā yohó.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 návāha jecūhun ni yohó jéē cáyūcu nájnūhun nuū néē nuū jé yajni cuu yō.
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Te sūchi lúlí un ní jehnu i te ni ije i jíín jnúhun ya. Te ni condee i nde nuū ñúhun téhé ndé quɨvɨ̄ ní quenda ndijin i nuū ñáyuu Israel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.