João 18

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te nuū ní cuu ni cahān Jesús tāca jnúhun yáha, te ni quenda ya jiín tée cáscuáha jíín yá, cuahān yā ɨnga lado yuu Cedrón. Te yūcuan íyó ɨɨn huerto nuū ní quɨ̄vɨ ya jiín tée cáscuáha jíín yá.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Te Judas, tēe jeē nastúu de ya, suni jíní de lugar un, chi cuehē jínu ni nataca Jesús yūcuan jíín tée cáscuáha jíín yá.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Te ni jinū de yūcuan jíín ɨɨn grupo soldado jiín jecu policía cándito templo, jeē ní catají sutū cácujéhnu jíín tée grupo fariseo. Te cándiso de machete, te cájnɨɨ de linterna jiín yɨtɨ.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Te Jesús je jíní yā tāca jnúndóho jeē véji sɨquɨ̄ yā. Te ni quenda ya ichi núú de, te ni cahān yā:
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Te ni cacahān de jíín yá:
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Te jeē súcuan ni cahān yā, máá rí cúu, te ni cajica yátá de, te ni cacotúú‑ni de.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Yūcuán na te ni cajnūhún tucu ya de:
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Te ni cahān Jesús:
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Súcuan ni cuu návāha na squícu jnūhun jeē ni cáhān yā jiín Tátá yā: Tu ní jéhe na jnúhun naa ni ɨɨn tēe jeē ni jéhe ni núū na, áchí yá.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Te Simón Pedro ndíso de ɨɨn espada. Te ni tava de, te ni jehnde de sōho lado váha ɨɨn tēe nání Malco. Te tēe un cúu de mozo maá sútū cujéhnu.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Te ni cahān Jesús jiín Pedro:
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Yūcuán na te tācá soldado un, jíín capitán de, jíín táca policía tēe hebreo un, ni cajnɨɨ de Jesús, te ni cajihni de ya.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Te xīhna gā vehe Anás cuangoo de jíín yá. Te tátá chīsó Caifás cúu Anás. Te Caifás cúu máá sútū cujéhnu ga cuiyā ún.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Te suu de ni cachi nuū jnáhan de hebreo jeē cánuú jéē cúū ɨɨn tēe jehē nación de.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Te Simón Pedro jiín ɨnga tēe scuáha, cándiquīn de Jesús cuangoo de yatā yā. Te ɨnga tēe scuáha ún chi jíní jnáhan de jíín sútū cujéhnu. Jeē yúcuan ní quɨ̄vɨ de jíín Jesús ini patio vehe sutū cujéhnu ún.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Te Pedro ni quendōo de yatā yehyɨ́. Te máá tée scuáha jéē jiní jnáhan jíín sútū cujéhnu ún, ni quenda de ni cahān de jíín ñahan ndíto yéhyɨ́, te ni squɨ́vɨ de Pedro ini patio.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Yūcuán na te ñahan ndíto yéhyɨ́ un ní cajnūhún ña Pedro:
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Te tāca mozo jiín policía un ní cascáyú de ñuhūn jiín tɨ́cāyɨ, chi mījin sáha. Te cáhīin de cánasaā de. Te suni índichi Pedro, násaā de jíín táca tée ún.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Te sutū cujéhnu un ní stichí de Jesús ndé‑ni cúu tēe cáscuáha jíín yá, jiín na jnūhun cúu jeē steén yā.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Te ni cahān Jesús:
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 ¿Te naun cájnūhun ró ruhū? Cajnūhun ñáyuu ní cajini sōho jnūhun ni cahān rī, te máá i cachi ndese ni cahān rī. Chi cájini i ndese ni cahān rī.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Te jeē ni cáhān Jesús súcuan, te ɨɨn policía ndíto templo jeē índichi de yūcuán, ní cani‑ni de nuū yā. Te ni cahān de jíín yá:
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Te ni cahān Jesús:
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Yūcuán na te Anás, sutū cujéhnu un, ní tají de ya, núhní yā cuahān yā nuū Caifás, tēe cúu máá sútū cujéhnu ga.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Te níní jéē súcuan cúu, te índichi‑ni Pedro, násaā de yuñúhún. Te ni cacahān jiín de:
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Yūcuán na te ɨɨn mozo sutū cujéhnu, jnáhan tēe jeē ní jehnde Pedro sōho, ni cahān jiín de:
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Te Pedro tu ní cáchi tucu de. Te ni cana‑ni líhli.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Yūcuán na te ni quendacoo de jíín Jesús vehe Caifás, cuangoo de jíín yá nde palacio tēe nación Roma jeē cúu gobernador. Te je cuacundijin. Te ñayuu hebreo tu ní quɨ́vɨcoo i ini palacio, návāha tu stɨ́vɨ i ley i jeē cahán jeē ma quɨ́vɨ i ini vehe ɨɨn ñayuu jeē násūú hebreo cúu. Chi núu súcuan te ma cúu cuxíni i vico pascua jeē cóo ɨnga quɨvɨ̄ ún.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Yūcuán na te ni quenda Pilato, tēe cúu gobernador, ni cahān de jíín i jíjnáhan i:
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Te ni cacahān i:
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Te ni cahān Pilato:
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Súcuan ni cacahān i návāha squícu jnūhun jeē ní cachi Jesús jeē quɨ́vɨ ya ndaha tēe Roma te cahni de ya jicā cruz.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Te ni ndɨ̄vɨ Pilato ini palacio, te ni cana de jeē na quíji Jesús. Te ni cajnūhún de ya:
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Te ni cahān Jesús jiín de:
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Te ni cahān Pilato:
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Te ni cahān Jesús:
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Yūcuán na te ni cahān Pilato jiín yá:
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Te ni cahān Pilato:
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Te íyó costumbre maá ró jijnáhan ró jéē vico pascua te siáá rī ɨɨn tēe íne vecāa nuū rō. ¿Te á tu cácuni rō jeē siaá rī Rey rō nuū rō? Achí de.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Yūcuán na te ndɨvii i ni cacana jee tucu i:
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.