João 13
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH
1 Te jehíni ɨnga quɨvɨ̄ te quejéé vico pascua. Te je jíní Jesús jeē ní quee quɨvɨ̄ jeē quénda ya ñayɨ̄vɨ yáha quínuhun yā nuū Tatá yā. Te níní cúndáhú ni yā ñayuu maá yá jeē cáyūcú ini ñayɨ̄vɨ́. Te vijna jeē jínu jeē íne ya ñayɨ̄vɨ́, te sáha ya ɨɨn jniñu jeē steén cají yá jeē cundáhú ni yā i.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Te jexeén je ni squɨ́vɨ ini anuá Judas Iscariote sēhe Simón, jeē vijna nastúu de ya.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Te jíní Jesús jeē véji ya nuū Yaā Dios, te nuhūn yā nuū Yaā Dios, jiín jéē ni sáha Tátá yā jeē cujéhnu ya sɨquɨ̄ ndɨhɨ‑ni.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Te cúxíni ya jiín tée cáscuáha jíín yá, te ni ndocuɨñɨ̄ yā. Te ni stáa ya sahma ndíi ya, te ni jihni yā ɨɨn toalla chīji ya.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Te ni chuhun ya ndute ini ɨɨn tijehēn. Te ni quejéé yá nácate ya jehē tēe cáscuáha. Te násíchí yā jiín toalla jeē nuhní chīji ya.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Te ni jinū yā nuū Simón Pedro. Te ni cahān Pedro jiín yá:
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Te ni cahān Jesús:
7 Jesus respondeu:
8 Te ni cahān Pedro jiín yá:
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Te ni cahān Simón Pedro:
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Te ni cahān Jesús jiín de:
10 Aí Jesus disse:
11 Chi je jíní yā ndé ɨɨn de cúu jeē nastúu de ya, te jeē yúcuan ní cahān yā: Tú ndɨhɨ ró cáhīyo ndoo.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Te nuū ni jínu ni nacate ya jehē de jíjnáhan de, te ni naquihin ya sahma ndíi ya, te ni nucōo tucu ya nuū mesa. Te ni cahān yā:
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Cácahān rō jeē Maestro jiín Jítoho rō cúu ri, te ndaā cácahān rō, chi suu ndije cúu ri.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Núu súcuan te vēsú Maestro rō jiín Jítoho rō cúu ri, te ni nacate ri jehē rō jijnáhan ró, te suni súcuan cánuú jéē nacate máá ró jehē jnáhan ró.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Chi jniñu yáha ni sáha ri jeē steén rī nuū rō jeē suni súcuan sa cuajníñu ró núū jnáhan ró, nájnūhun sa máá rí ni jejníñu ri nuū rō.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Jendaá cahán rī jiín ró jeē ɨɨn mozo tu cújéhnu de nuū patrón de, te tēe jíca jniñu táhú nuū de, te cújéhnu de nuū tée ni tají de. Te máá ró cácuu mozo rī, te na cuájníñu ró núū jnáhan ró nájnūhun ni steén rī nuū rō.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Te núu ni cajecūhun ni rō jnūhun yáha, te yōhyo ndetū rō te núu squícu ró.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 ’Te nasūu jéē cahán rī jeē ndɨhɨ ró ndétū, chi je jíní rī tāca róhó jéē ní nacāji ri. Te cánuú squícu jnūhun yáha jeē cáhán tutu iī: Tēe yéji staā jiín rí, ni ndió cuɨ́ñɨ́ de sɨquɨ̄ rī, achí tutu.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Te vijna te je cástūhun rí tāca jéē yáha núū rō nde ná tu coo, návāha núu na cóo, te candíje ró jéē maá rí cúu Yaā ní tají Yaā Dios.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Jendaá cahán rī jiín ró jeē na‑ni ñayuu jeē cuatáhú i tāca jéē tají rí, te ruhū jetáhú i. Te ñayuu jetáhú rúhū, suni jétáhú i Yaā ní tají rúhū vēji ri, achí yá.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Te ná ni cahān Jesús tāca jnúhun yáha, te ni cucuíhyá ndasɨ́ ni yā. Te ni cahān cají yá:
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Yūcuán na te tēe cáscuáha jíín yá, ni candacoto de nuū jnáhan de, cájeni ni de ndé ɨɨn de cúu jeē ni cáhān yā.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Te ɨɨn máá tée scuáha jeē maní gā yā jiín, néne de xiin ya mesa jeē cácuxíni de jíín yá.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Te ni sáha Simón Pedro seña nuū de jeē na cájnūhún de ya ndé ɨɨn de cúu jeē ni cáhān yā.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Yūcuán na te tēe un ní scáyɨ de máá de nuū Jesús, te ni cajnūhún de ya:
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Te ni cahān Jesús:
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Te jeē ní quihin de staā ún, te ni quɨ̄vɨ‑ni Satanás ini anuá de. Yūcuán na te ni cahān Jesús jiín de:
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Te ni ɨɨn tēe cáyeji staā jiín yá, tu ní cájecūhun ni de naun ni cahān yā súcuan jíín de.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Chi sava de cájeni ni de jeē ni cáhān Jesús jiín Judas jeē cuáan de jeē jíni ñúhún yá vico ún, chí jéē cuáha de jecu xūhun núū ñayuu ndahú. Chi máá de ndíso yɨjnɨ xūhún.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Te jeē ní yeji de staā ún, te ni quenda‑ni de cuahān de. Te je ni cuaa.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Yūcuán na te jeē cuahán Judas te ni cahān Jesús:
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Te núu jíín rúhū cuni ñayuu ndese cújéhnu Yaā Dios, núu súcuan te suni stéén Yaā Dios ndese cújéhnu ruhū jeē cúu ri Sēhe ya. Te yachī‑ni stéén yā.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Séhē, tuá nahán condee rī jiín ró jijnáhan ró. Te nanducú ró ruhū, te nájnūhun ni cahān rī jiín táca jnáhan yó hebreo, suni súcuan cáhán rī jiín ró vijna, jeē ma cúu jinūcoo ró núū quihín rī.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Te vijna te ndácu ri ɨɨn jniñu jéé núū rō, jeē na cúndáhú ni rō jnáhan ró. Nájnūhun cúndáhú ni rī rohó, suni súcuan na cúndáhú ni rō jnáhan ró.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Te núu cúndáhú ni rō jnáhan ró, súcuan te cuni tāca ñáyuu jeē cácuu ró tée cáscuáha jíín rí, achí yá.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Te ni cahān Simón Pedro jiín yá:
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Te ni cahān Pedro:
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Te ni cahān Jesús:
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.