João 11
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH
1 Te ni īyo ɨɨn tēe cúhú, nání de Lázaro. Te máá de jíín cuáha de María jiín Marta, cácuu de ñayuu ñuu Betania.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Te María un jéē cúu cuāha Lázaro, suu ña cúu jeē ní chihi aceite perfume jehē Jitoho yō, te ni nasíchí ña jíín ixi xíní ña.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Te ndɨndúú cuáha de un ní catají ña jnūhun cuahān nuū Jesús:
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Te ná ni jini Jesús jnūhun, te ni cahān yā:
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Te manī Jesús jiín Marta jiín cúhū ña jíín Lázaro.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Te vēsú súcuan te nuū ni níhīn yā jnūhun jeē cuhú de, te ni quendōo ya uū gā quɨvɨ̄ nuū ndeé yá un.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Yūcuán na te ni cahān yā jiín tée cáscuáha jíín yá:
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Te tēe cáscuáha un ní cacahān de jíín yá:
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Te ni cahān Jesús:
9 Jesus respondeu:
10 Te tēe jeē tu sáha jeē cuní Yaā Dios, chi nájnūhun jíca de jecuáā, te nájnūhun cáchihi de jehē de, chi tu cúndijin ini anuá de. Achí yá.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Yūcuán na te ni cahān tucu ya:
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Yūcuán na te tēe cáscuáha un ní cacahān de:
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Te Jesús chi súcuan ni cahān yā jeē jé ni jihī de. Te cájeni ni tēe cáscuáha jeē quixí ndije de.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Yūcuán na te ni cahān cají yá:
14 Então Jesus disse claramente:
15 Te cúsɨɨ̄ ni rī jeē tu ní cóyūcu yó yūcuán, návāha vāha ga candíje ró jéē coto ró jniñu jéhnu sáha ri. Núu súcuan te na quíngoo yó núū ndɨ́yɨ ún. Achí yá.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Yūcuán na te Tomás, tēe cúu cuátí, ni cahān de jíín jnáhan de jeē cascuáha jíín yá:
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Te nuū ní quee Jesús, te jíní yā jeē ní cuu cuūn quɨvɨ̄ yɨ́ndūji Lázaro.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Te yajni‑ni íne ñuu Betania jiín ñuu Jerusalén, nájnūhun uū kilómetro yosáva.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Te Marta jiín María, ni quecoo cuehē jnáhan ña hebreo jeē cahán i jnūhun ndeyɨ́ ni jiín ña jeē sɨquɨ́ jeē ni jíhī cuāha ña.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Te nuū ní jini Marta jeē véji Jesús, te ni quenda ña cuajnahan ña ya. Te María chi ni ndōo ña vehe.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Te ni cahān Marta jiín Jesús:
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Te vēsú súcuan te jíní na jéē tāca jéē cacán ni núū Yaā Dios, te sáha ya, achí ña.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Te ni cahān Jesús jiín ña:
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Te ni cahān Marta:
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Te ni cahān Jesús:
25 Então Jesus afirmou:
26 Te ñayuu cátecu te cándíje i ruhū, cotecu i nɨ́ɨ́ cáni andɨvɨ́. ¿A cándíje ró jnúhun yáha? Achí yá.
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Te ni cahān ña:
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Te ná ni cahān ña súcuan, te cuahān‑ni ña, cuacana yuhu ña cuhū ña María:
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Te jeē ní jini María jnūhun yáha, te yachī ni ndocuɨñɨ̄ ña, cuahān ña nuū yā.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Te ná tu quɨ̄vɨ Jesús ñuu, chi ni ndōo‑ni ya nuū ni jéjnahan Marta yā.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Te ñayuu hebreo un jéē cáyūcú ini vehe jíín María, jeē cácahān i jnūhun ndeyɨ́ ni jiín ña, ni cajito i jeē yachí ni ndocuɨñɨ̄ ña cuahān ña. Te ni candiquīn i ña cuangoo i, chi cájeni ni i jeē cuándahyū ña nde nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Yūcuán na te ni jinū María nuū íne Jesús, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ña nuū jehé yā, te ni cahān ña:
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Te ni jito Jesús jeē ndahyú ña jíín jéē cándahyū ñayuu vējicoo jíín ña. Te yōhyo ni nducuíhyá ni yā, te ni jnahuhū ni yā jeē cundáhú ni yā i.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Te ni cajnūhun yá ña:
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Te ni ndahyū Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Yūcuán na te ni cacahān ñayuu hebreo un:
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Te sava i chi ni cacahān i:
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Te yōhyo ni jnahuhū ni tucu Jesús, te ni quee yā nde nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ. Te ɨɨn yaū cava cúu, te yuyáú un ndíhyú ɨɨn yuū.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Te ni cahān yā:
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Te ni cahān Jesús jiín ña:
40 Jesus respondeu:
41 Yūcuán na te ni catejiyo i yuū jeē ndésɨ yuyáú ndɨ̄yɨ ún. Te ni ndacoto‑ni Jesús ichi ándɨvɨ́, te ni cahān yā:
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Te jíní na jéē niní sáha ní jéē jicán na. Te jeē váha ñayuu cáhīin yáha cúu jeē súcuan cáhán na, návāha na cándíje i jeē maá ní ni tají sáña.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Te ná ni cahān yā súcuan, te ni cahān jee ya:
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Te ni quenda‑ni tēe ni jihī ún, te ñúsúcún ndaha de sɨ̄hɨn de jíín tira sahma. Te nuū de ñúsúcún ɨɨn sahma. Te ni cahān Jesús jiín i:
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Yūcuán na te cuehē ñayuu hebreo jeē ní quijicoo nuū María, ni cacandíje i Jesús, chi ni cajito i jniñu ni sáha ya.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Te sava i chi cuangoo i nuū tée grupo fariseo, te ni cacastūhún i ndese ni sáha Jesús.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Yūcuán na te tēe fariseo un jíín sútū cácujéhnu ni candutútú de junta jiín táca gá tēe cácujéhnu. Te ni cacahān de:
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Te núu condēhé‑ni yó, te ndɨvii ñayuu candíje i de. Te quijicoo tāca tée nación Roma jeē cácujéhnu, te canu de templo cáhnu yó, te scuíté núu de ñayuu nación yō, achí de jíjnáhan de.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Te ɨɨn jnáhan de jeē naní Caifás, jeē cúu máá sútū cujéhnu ga cuiyā ún, ni cahān de:
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 ni tu cájecūhun ni rō jeē váha ga jeē cúū ɨɨn tēe jehē ñáyuu nación yō vēsú jeē náā ndɨvii i, áchí de.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Te tu ní cáhán de jnūhun yáha jéē jéni ni maá de. Chi sɨquɨ̄ jeē cúu de sutū cujéhnu ga cuiyā ún, te ni sáha Yaā Dios jiín de jeē ní nacani de jnūhun jeē cúū Jesús jehē ñáyuu nación hebreo.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Te nasūu máá ɨɨn‑ni jehē nación hebreo, chi suni jehē ndɨvii ñayuu cácuu sēhe Yaā Dios jeē ní cajitē núu tācá nación, návāha ɨɨn na cuu i jíjnáhan i.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Yūcuán na te nde quɨvɨ̄ ún te tāca tée hebreo cácujéhnu un, ní casquíjnáhan de jnūhun jeē cáhni de Jesús.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Jeē yúcuan tuá ní jíca ndijin yā nuū jnáhan ñuu yā hebreo un, chi ni quenda ya región Judea, te cuahān yā ɨɨn ñuu naní Efraín, nuū iyó yajni ñuhun téhé. Te ni condee yā yūcuan jíín tée cáscuáha jíín yá.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Te ni cuyajni vico pascua jeē cánasáha ñayuu hebreo. Te cuehē ñayuu tācá ñuu yūcuán cuángoo i ñuu Jerusalén, návāha squícu i jeē cahán ley jeē cúchi i ndundoo i nuū Yaā Dios, te sáá te quejéé vico pascua.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Te cánanducú i Jesús, te cácajnūhun jnáhan i ini templo:
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Te sutū cácujéhnu jíín tée fariseo ni candacu de jniñu jeē núu ndé ɨɨn ñayuu jiní ndé nuū íne ya, te na cástūhún i, návāha jnɨɨ de ya.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.