João 11
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NAA
1 Te ni īyo ɨɨn tēe cúhú, nání de Lázaro. Te máá de jíín cuáha de María jiín Marta, cácuu de ñayuu ñuu Betania.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Te María un jéē cúu cuāha Lázaro, suu ña cúu jeē ní chihi aceite perfume jehē Jitoho yō, te ni nasíchí ña jíín ixi xíní ña.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Te ndɨndúú cuáha de un ní catají ña jnūhun cuahān nuū Jesús:
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Te ná ni jini Jesús jnūhun, te ni cahān yā:
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Te manī Jesús jiín Marta jiín cúhū ña jíín Lázaro.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Te vēsú súcuan te nuū ni níhīn yā jnūhun jeē cuhú de, te ni quendōo ya uū gā quɨvɨ̄ nuū ndeé yá un.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Yūcuán na te ni cahān yā jiín tée cáscuáha jíín yá:
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Te tēe cáscuáha un ní cacahān de jíín yá:
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Te ni cahān Jesús:
9 Jesus respondeu:
10 Te tēe jeē tu sáha jeē cuní Yaā Dios, chi nájnūhun jíca de jecuáā, te nájnūhun cáchihi de jehē de, chi tu cúndijin ini anuá de. Achí yá.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yūcuán na te ni cahān tucu ya:
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Yūcuán na te tēe cáscuáha un ní cacahān de:
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Te Jesús chi súcuan ni cahān yā jeē jé ni jihī de. Te cájeni ni tēe cáscuáha jeē quixí ndije de.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Yūcuán na te ni cahān cají yá:
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Te cúsɨɨ̄ ni rī jeē tu ní cóyūcu yó yūcuán, návāha vāha ga candíje ró jéē coto ró jniñu jéhnu sáha ri. Núu súcuan te na quíngoo yó núū ndɨ́yɨ ún. Achí yá.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Yūcuán na te Tomás, tēe cúu cuátí, ni cahān de jíín jnáhan de jeē cascuáha jíín yá:
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Te nuū ní quee Jesús, te jíní yā jeē ní cuu cuūn quɨvɨ̄ yɨ́ndūji Lázaro.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Te yajni‑ni íne ñuu Betania jiín ñuu Jerusalén, nájnūhun uū kilómetro yosáva.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Te Marta jiín María, ni quecoo cuehē jnáhan ña hebreo jeē cahán i jnūhun ndeyɨ́ ni jiín ña jeē sɨquɨ́ jeē ni jíhī cuāha ña.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Te nuū ní jini Marta jeē véji Jesús, te ni quenda ña cuajnahan ña ya. Te María chi ni ndōo ña vehe.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Te ni cahān Marta jiín Jesús:
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Te vēsú súcuan te jíní na jéē tāca jéē cacán ni núū Yaā Dios, te sáha ya, achí ña.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Te ni cahān Jesús jiín ña:
23 Jesus disse a ela:
24 Te ni cahān Marta:
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Te ni cahān Jesús:
25 Então Jesus declarou:
26 Te ñayuu cátecu te cándíje i ruhū, cotecu i nɨ́ɨ́ cáni andɨvɨ́. ¿A cándíje ró jnúhun yáha? Achí yá.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Te ni cahān ña:
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Te ná ni cahān ña súcuan, te cuahān‑ni ña, cuacana yuhu ña cuhū ña María:
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Te jeē ní jini María jnūhun yáha, te yachī ni ndocuɨñɨ̄ ña, cuahān ña nuū yā.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Te ná tu quɨ̄vɨ Jesús ñuu, chi ni ndōo‑ni ya nuū ni jéjnahan Marta yā.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Te ñayuu hebreo un jéē cáyūcú ini vehe jíín María, jeē cácahān i jnūhun ndeyɨ́ ni jiín ña, ni cajito i jeē yachí ni ndocuɨñɨ̄ ña cuahān ña. Te ni candiquīn i ña cuangoo i, chi cájeni ni i jeē cuándahyū ña nde nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Yūcuán na te ni jinū María nuū íne Jesús, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ña nuū jehé yā, te ni cahān ña:
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Te ni jito Jesús jeē ndahyú ña jíín jéē cándahyū ñayuu vējicoo jíín ña. Te yōhyo ni nducuíhyá ni yā, te ni jnahuhū ni yā jeē cundáhú ni yā i.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Te ni cajnūhun yá ña:
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Te ni ndahyū Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Yūcuán na te ni cacahān ñayuu hebreo un:
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Te sava i chi ni cacahān i:
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Te yōhyo ni jnahuhū ni tucu Jesús, te ni quee yā nde nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ. Te ɨɨn yaū cava cúu, te yuyáú un ndíhyú ɨɨn yuū.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Te ni cahān yā:
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Te ni cahān Jesús jiín ña:
40 Jesus respondeu:
41 Yūcuán na te ni catejiyo i yuū jeē ndésɨ yuyáú ndɨ̄yɨ ún. Te ni ndacoto‑ni Jesús ichi ándɨvɨ́, te ni cahān yā:
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Te jíní na jéē niní sáha ní jéē jicán na. Te jeē váha ñayuu cáhīin yáha cúu jeē súcuan cáhán na, návāha na cándíje i jeē maá ní ni tají sáña.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Te ná ni cahān yā súcuan, te ni cahān jee ya:
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Te ni quenda‑ni tēe ni jihī ún, te ñúsúcún ndaha de sɨ̄hɨn de jíín tira sahma. Te nuū de ñúsúcún ɨɨn sahma. Te ni cahān Jesús jiín i:
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Yūcuán na te cuehē ñayuu hebreo jeē ní quijicoo nuū María, ni cacandíje i Jesús, chi ni cajito i jniñu ni sáha ya.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Te sava i chi cuangoo i nuū tée grupo fariseo, te ni cacastūhún i ndese ni sáha Jesús.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Yūcuán na te tēe fariseo un jíín sútū cácujéhnu ni candutútú de junta jiín táca gá tēe cácujéhnu. Te ni cacahān de:
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Te núu condēhé‑ni yó, te ndɨvii ñayuu candíje i de. Te quijicoo tāca tée nación Roma jeē cácujéhnu, te canu de templo cáhnu yó, te scuíté núu de ñayuu nación yō, achí de jíjnáhan de.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Te ɨɨn jnáhan de jeē naní Caifás, jeē cúu máá sútū cujéhnu ga cuiyā ún, ni cahān de:
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 ni tu cájecūhun ni rō jeē váha ga jeē cúū ɨɨn tēe jehē ñáyuu nación yō vēsú jeē náā ndɨvii i, áchí de.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Te tu ní cáhán de jnūhun yáha jéē jéni ni maá de. Chi sɨquɨ̄ jeē cúu de sutū cujéhnu ga cuiyā ún, te ni sáha Yaā Dios jiín de jeē ní nacani de jnūhun jeē cúū Jesús jehē ñáyuu nación hebreo.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Te nasūu máá ɨɨn‑ni jehē nación hebreo, chi suni jehē ndɨvii ñayuu cácuu sēhe Yaā Dios jeē ní cajitē núu tācá nación, návāha ɨɨn na cuu i jíjnáhan i.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Yūcuán na te nde quɨvɨ̄ ún te tāca tée hebreo cácujéhnu un, ní casquíjnáhan de jnūhun jeē cáhni de Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Jeē yúcuan tuá ní jíca ndijin yā nuū jnáhan ñuu yā hebreo un, chi ni quenda ya región Judea, te cuahān yā ɨɨn ñuu naní Efraín, nuū iyó yajni ñuhun téhé. Te ni condee yā yūcuan jíín tée cáscuáha jíín yá.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Te ni cuyajni vico pascua jeē cánasáha ñayuu hebreo. Te cuehē ñayuu tācá ñuu yūcuán cuángoo i ñuu Jerusalén, návāha squícu i jeē cahán ley jeē cúchi i ndundoo i nuū Yaā Dios, te sáá te quejéé vico pascua.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Te cánanducú i Jesús, te cácajnūhun jnáhan i ini templo:
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Te sutū cácujéhnu jíín tée fariseo ni candacu de jniñu jeē núu ndé ɨɨn ñayuu jiní ndé nuū íne ya, te na cástūhún i, návāha jnɨɨ de ya.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.