Atos 2

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te máá quɨ́vɨ̄ víco Pentecostés ni cahīin tútú ñáyuu cácandíje ñuu Jerusalén.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Te sanaa‑ni te ni quejéé nɨ́hɨn vēji nde andɨvɨ́ nájnūhun tachī níhin quée, te tāca ñáyuu jeē cáyūcú ini vehe un ní cajini sōho i jeē nɨ́hɨn ún.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Te ni cajito i nájnūhun yáñuhūn jeē ní cajitē núu te ni cacucōo xinī ná ɨɨn ná ɨɨn i.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Te ndɨhɨ i, ni cunuú Espíritu Santo jiín i, te ni quejéé i cácahān i sɨ́ɨn sɨ́ɨn yuhu, ndese ni steén maá Espíritu nuū ná ɨɨn ná ɨɨn i cahān i.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Te ñuu Jerusalén, suni cáhīin ñayuu hebreo, yɨñúhún núū Yaā Dios, jeē ní quijicoo i nde tācá nación nɨɨ́ cáhnu ñayɨ̄vɨ́.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Te jeē ni nɨ́hɨn súcuan te ni cacutútú cuéhē ñayuu ún. Te ni cunéé íī ni i jíjnáhan i, chi ná ɨɨn ná ɨɨn i ni cajini sōho i jeē tée ni canihīn Espíritu Santo cácahān de jnūhun yuhu ñúū jicá nuū véji i.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Te ni canaa ni i cájito i te ni cacahān i:
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 ¿Na vé ni cuu yāha núu súcuan? Chi ná ɨɨn ná ɨɨn yó cájini sōho yó cácahān de jnūhun yuhu ñúū nuū ní cacacu yó.
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Chi vējicoo yó ndé tācá ñuu jicá. Sava yó véji nde Partia jiín Media jiín Elam. Te sava ga yō vēji yó ndé Mesopotamia jiín Judea jiín Capadocia jiín Ponto jiín Asia.
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Suni nde Frigia jiín Panfilia jiín Egipto jiín tɨjnɨ ñuu jeē íne nde yatā gā ñuu Cirene ñuhun Africa vējicoo yó. Te sava ga yō nde ñuu Roma vējicoo yó, te cáyūcu jínu‑ni yó yáha. Te máá yó jeē véjicoo ñuu Roma, sava yó cácuu máá ñáyuu hebreo te sava ga yō cácuu ñayuu sɨ́ɨn ñuu, ni cacandíje yó ndíquín yō ley ñayuu hebreo.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 Suni nde Creta jiín Arabia vējicoo sava yó. Te cájini sōho yó jéē jiín jnúhun yuhu ñúū ná ɨɨn ná ɨɨn máá yó cácahān de tācá jniñu jéhnu ní sáha Yaā Dios, achí i.
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Te ndɨhɨ i chi ni canaa iī ni i cájini nahín i. Te ni candajnūhún i jíín jnáhan i:
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Te sava i ni cacahān catá i:
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Yūcuán na te ni candocuɨñɨ̄ Pedro jiín ndɨhúxí ɨɨn ga apóstol, te ni cahān jee Pedro jiín ñáyuu ún:
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Chi máá ná jijnáhan ná, nasūu jéē cájīni ná nájnūhun cájeni ni ní, chi sáá cahɨɨ̄n jenéhen cúu, te nasūu hora cánajīni ñayuu cúu.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Chi sa suhva squícu jniñu yáha nájnūhun ni cahān Joel, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán, chi súcuan ni cahān de:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 Achí Yáā Dios: Quɨvɨ̄ sándɨ̄hɨ́ na
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Te quɨvɨ̄ ún chi tají rí Espíritu rī cunuú yá jiín táca mozo rī, cúu tēe cúu ñahan,
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Te ichi ándɨvɨ́ sáha ri jniñu jéhnu jeē náā ni ñayuu coto i,
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Te nduu jnúú níāndii te ma cúndijin gā,
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Te tāca ñáyuu jeē cahān ndahú i jíín yá te jnama ya i, áchí Yáā Dios.
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 ’Jeē yúcuan níhín tée ñuu yō Israel, cuni nahín gá ni jnúhun yáha jíjnáhan ní. Ni steén Yaā Dios jeē ní tají yá maá Jesús, Yaā ní jehnu ñuu Nazaret, chi máá Yáā Dios ni jēhe ya jeē ni sáha Jesús jniñu jéhnu mēhñu máá ní, jiín jniñu jeē steén jeē cujéhnu ya, te jniñu un ní canaa ni ni ní cajito ní. Te je cájini vāha ní jéē súcuan ni cuu.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Te máá ní ni cajnɨɨ ní yá, te ni cajendēca ní yá nuū tée xeēn ni cajehni de ya jicā cruz ni casáha ní. Te nde jiín tiempo je ni jini Yaā Dios jeē súcuan sáha ní jíjnáhan ní, chi súcuan je ni sándaā yā.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Te ni nastécu Yaā Dios Jesús te tuá ni cúu ya ndɨ̄yɨ, chi jnūhun xeēn jeē jihí ñayuu, tuá na vé cúu ga sáha jíín yá.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Chi nde jenahán suhva ni tee David jnūhun ndese ni cahān Jesús jiín Yáā Dios:
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Jeē yúcuan cúsɨɨ̄ ni ná te cáhán na jnúhun sɨɨ̄ ni.
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Chi ma cuáha ni jnúhun quendōo ánuá na lugar nuū cáyūcu ánuá ndɨ̄yɨ,
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Te ni steén ni núū na jéē nátecu ná,
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 ’Tāca níhín jíjnáhan ní, na cástūhun cájí ná nuū ni jnúhun jíí yō David, chi tu ní cáhán de jnūhun yáha sɨ́quɨ̄ maá de. Chi ni jihī de te ni quindūji de, te jíní yō nuū yɨ́ndūji de nde vijna.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Chi ni cuu de tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán. Te ni jini de jeē váha ni jejnūhun ya nuū de jeē chíji yucūn maá de quiji Cristo, te condee yā mesa de ndacu ya jniñu nájnūhun ni ndacu de jniñu jeē ní cuu de rey.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Te nde jiín tiempo ni jini de jeē nátecu Cristo, te ni cahān de jeē anuá yā, ma ndóo lugar nuū cáyūcu ánuá ndɨ̄yɨ, ni yɨquɨ cúñu yā ma tehyú.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Chi Yaā Dios ni nastécu yā Jesús, te máá ná cácuu ná testigo jeē ní natecu yā.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Te ni ndujéhnu tucu ya ni sáha Yaā Dios jiín poder yā. Te nde nuū maá Yáā Dios, Yaā cúu Tátá yā, ni nihīn Jesús Espíritu Santo, chi súcuan ni jejnūhun ya. Te ni tají Jesús Espíritu Santo, te suu ya sáha jniñu jeē cájito ní te cájini sōho ní vijna.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Te David, nasūu sɨ́quɨ̄ maá de ní cáhán de tāca jnúhun yáha, chi tu ní ndáa yɨquɨ cúñu de andɨvɨ́. Chi sɨquɨ̄ Cristo cúu jeē ni cáhān de suhva:
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 Te na sáha ri jeē quende rō poder tāca jéē cájito uhū rohó, áchí yá.
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 ’Núu súcuan te ndɨhɨ ní jéē cácuu yó ñayuu Israel, na cúni vāha ní jéē vēsú ni cajehni ni yá jicā cruz, te Yaā Dios ni jeni ya maá Jesús jeē cúu ya Jitoho yō te suni cúu ya Cristo, Yaā jnáma yóhó, áchí Pedro jiín i.
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Te jeē súcuan ni cajini sōho i jnūhun yáha, te ni cajnahuhū ni anuá i. Te ni cacajnūhún i Pedro jiín táca gá apóstol:
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Te ni cahān Pedro jiín i:
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Chi súcuan ni jejnūhun máá Tátá yō Yaā Dios nuū yō jiín núū séhe yó, te suni súcuan ni jejnūhun ya nuū ñáyuu tāca gá nación, tācá i jeē cána ya i candíje i.
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Te jíín cuéhē gā jnūhun súcuan ni cahān cají Pedro, te ni stɨhvɨ́ ni de i:
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Yūcuán na te tācá i jeē ní cajetáhú jnúhun ni cahān de, ni cajendute i. Te quɨvɨ̄ un ní nducuehē gā ñayuu cácandíje, nájnūhun unī mil gā ñayuu.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Te ni cahīin nīhin i sɨquɨ̄ jnúhun cástéén apóstol. Te ɨnuú‑ni cándajnūhun mánī i te cájicān tahú i, te ɨɨn cáhnu‑ni cáyeji i pan, nájnūhun ni steén maá Jítoho yō jeē núcūhun ni yō sɨquɨ̄ yā.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Te ndɨhɨ ñayuu ni cayūhú i ni cajito i, chi cuehē jniñu jéhnu jeē steén jeē cujéhnu ya ni casáha tēe apóstol.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Te ɨnuú ní cahīyo ni ñayuu cácandíje, te ni cacuu ɨnuú i tāca jéē cánevāha i.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Te ni caxīcó i na‑ni na vé cánevāha i, te ni casaja i xūhún un núū tāca jnáhan i, núu ndese jíni ñúhún ɨɨn ɨɨn i.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ni candutútú i ini templo. Te manī ni cayeji cáhnu i pan tācá vehe jnáhan i nájnūhun ni steén yā, te ni cahīyo sɨɨ̄ ni i.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Te ni cacahān i jeē yóhyo cújéhnu Yaā Dios. Te ndɨhɨ ñayuu ñuu un ní cajejnúhún i ñayuu cácandíje. Te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ni jnama Jitoho yō sava ga ñayuu, te ni nduu ɨnuú i jíín ñáyuu cácandíje.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.