Atos 2
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB
1 Te máá quɨ́vɨ̄ víco Pentecostés ni cahīin tútú ñáyuu cácandíje ñuu Jerusalén.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Te sanaa‑ni te ni quejéé nɨ́hɨn vēji nde andɨvɨ́ nájnūhun tachī níhin quée, te tāca ñáyuu jeē cáyūcú ini vehe un ní cajini sōho i jeē nɨ́hɨn ún.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Te ni cajito i nájnūhun yáñuhūn jeē ní cajitē núu te ni cacucōo xinī ná ɨɨn ná ɨɨn i.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Te ndɨhɨ i, ni cunuú Espíritu Santo jiín i, te ni quejéé i cácahān i sɨ́ɨn sɨ́ɨn yuhu, ndese ni steén maá Espíritu nuū ná ɨɨn ná ɨɨn i cahān i.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Te ñuu Jerusalén, suni cáhīin ñayuu hebreo, yɨñúhún núū Yaā Dios, jeē ní quijicoo i nde tācá nación nɨɨ́ cáhnu ñayɨ̄vɨ́.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Te jeē ni nɨ́hɨn súcuan te ni cacutútú cuéhē ñayuu ún. Te ni cunéé íī ni i jíjnáhan i, chi ná ɨɨn ná ɨɨn i ni cajini sōho i jeē tée ni canihīn Espíritu Santo cácahān de jnūhun yuhu ñúū jicá nuū véji i.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Te ni canaa ni i cájito i te ni cacahān i:
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 ¿Na vé ni cuu yāha núu súcuan? Chi ná ɨɨn ná ɨɨn yó cájini sōho yó cácahān de jnūhun yuhu ñúū nuū ní cacacu yó.
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Chi vējicoo yó ndé tācá ñuu jicá. Sava yó véji nde Partia jiín Media jiín Elam. Te sava ga yō vēji yó ndé Mesopotamia jiín Judea jiín Capadocia jiín Ponto jiín Asia.
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 Suni nde Frigia jiín Panfilia jiín Egipto jiín tɨjnɨ ñuu jeē íne nde yatā gā ñuu Cirene ñuhun Africa vējicoo yó. Te sava ga yō nde ñuu Roma vējicoo yó, te cáyūcu jínu‑ni yó yáha. Te máá yó jeē véjicoo ñuu Roma, sava yó cácuu máá ñáyuu hebreo te sava ga yō cácuu ñayuu sɨ́ɨn ñuu, ni cacandíje yó ndíquín yō ley ñayuu hebreo.
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 Suni nde Creta jiín Arabia vējicoo sava yó. Te cájini sōho yó jéē jiín jnúhun yuhu ñúū ná ɨɨn ná ɨɨn máá yó cácahān de tācá jniñu jéhnu ní sáha Yaā Dios, achí i.
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Te ndɨhɨ i chi ni canaa iī ni i cájini nahín i. Te ni candajnūhún i jíín jnáhan i:
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Te sava i ni cacahān catá i:
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Yūcuán na te ni candocuɨñɨ̄ Pedro jiín ndɨhúxí ɨɨn ga apóstol, te ni cahān jee Pedro jiín ñáyuu ún:
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Chi máá ná jijnáhan ná, nasūu jéē cájīni ná nájnūhun cájeni ni ní, chi sáá cahɨɨ̄n jenéhen cúu, te nasūu hora cánajīni ñayuu cúu.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Chi sa suhva squícu jniñu yáha nájnūhun ni cahān Joel, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán, chi súcuan ni cahān de:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 Achí Yáā Dios: Quɨvɨ̄ sándɨ̄hɨ́ na
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Te quɨvɨ̄ ún chi tají rí Espíritu rī cunuú yá jiín táca mozo rī, cúu tēe cúu ñahan,
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Te ichi ándɨvɨ́ sáha ri jniñu jéhnu jeē náā ni ñayuu coto i,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Te nduu jnúú níāndii te ma cúndijin gā,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Te tāca ñáyuu jeē cahān ndahú i jíín yá te jnama ya i, áchí Yáā Dios.
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 ’Jeē yúcuan níhín tée ñuu yō Israel, cuni nahín gá ni jnúhun yáha jíjnáhan ní. Ni steén Yaā Dios jeē ní tají yá maá Jesús, Yaā ní jehnu ñuu Nazaret, chi máá Yáā Dios ni jēhe ya jeē ni sáha Jesús jniñu jéhnu mēhñu máá ní, jiín jniñu jeē steén jeē cujéhnu ya, te jniñu un ní canaa ni ni ní cajito ní. Te je cájini vāha ní jéē súcuan ni cuu.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Te máá ní ni cajnɨɨ ní yá, te ni cajendēca ní yá nuū tée xeēn ni cajehni de ya jicā cruz ni casáha ní. Te nde jiín tiempo je ni jini Yaā Dios jeē súcuan sáha ní jíjnáhan ní, chi súcuan je ni sándaā yā.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Te ni nastécu Yaā Dios Jesús te tuá ni cúu ya ndɨ̄yɨ, chi jnūhun xeēn jeē jihí ñayuu, tuá na vé cúu ga sáha jíín yá.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Chi nde jenahán suhva ni tee David jnūhun ndese ni cahān Jesús jiín Yáā Dios:
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Jeē yúcuan cúsɨɨ̄ ni ná te cáhán na jnúhun sɨɨ̄ ni.
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Chi ma cuáha ni jnúhun quendōo ánuá na lugar nuū cáyūcu ánuá ndɨ̄yɨ,
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Te ni steén ni núū na jéē nátecu ná,
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 ’Tāca níhín jíjnáhan ní, na cástūhun cájí ná nuū ni jnúhun jíí yō David, chi tu ní cáhán de jnūhun yáha sɨ́quɨ̄ maá de. Chi ni jihī de te ni quindūji de, te jíní yō nuū yɨ́ndūji de nde vijna.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Chi ni cuu de tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán. Te ni jini de jeē váha ni jejnūhun ya nuū de jeē chíji yucūn maá de quiji Cristo, te condee yā mesa de ndacu ya jniñu nájnūhun ni ndacu de jniñu jeē ní cuu de rey.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Te nde jiín tiempo ni jini de jeē nátecu Cristo, te ni cahān de jeē anuá yā, ma ndóo lugar nuū cáyūcu ánuá ndɨ̄yɨ, ni yɨquɨ cúñu yā ma tehyú.
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Chi Yaā Dios ni nastécu yā Jesús, te máá ná cácuu ná testigo jeē ní natecu yā.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Te ni ndujéhnu tucu ya ni sáha Yaā Dios jiín poder yā. Te nde nuū maá Yáā Dios, Yaā cúu Tátá yā, ni nihīn Jesús Espíritu Santo, chi súcuan ni jejnūhun ya. Te ni tají Jesús Espíritu Santo, te suu ya sáha jniñu jeē cájito ní te cájini sōho ní vijna.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Te David, nasūu sɨ́quɨ̄ maá de ní cáhán de tāca jnúhun yáha, chi tu ní ndáa yɨquɨ cúñu de andɨvɨ́. Chi sɨquɨ̄ Cristo cúu jeē ni cáhān de suhva:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 Te na sáha ri jeē quende rō poder tāca jéē cájito uhū rohó, áchí yá.
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 ’Núu súcuan te ndɨhɨ ní jéē cácuu yó ñayuu Israel, na cúni vāha ní jéē vēsú ni cajehni ni yá jicā cruz, te Yaā Dios ni jeni ya maá Jesús jeē cúu ya Jitoho yō te suni cúu ya Cristo, Yaā jnáma yóhó, áchí Pedro jiín i.
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Te jeē súcuan ni cajini sōho i jnūhun yáha, te ni cajnahuhū ni anuá i. Te ni cacajnūhún i Pedro jiín táca gá apóstol:
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Te ni cahān Pedro jiín i:
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Chi súcuan ni jejnūhun máá Tátá yō Yaā Dios nuū yō jiín núū séhe yó, te suni súcuan ni jejnūhun ya nuū ñáyuu tāca gá nación, tācá i jeē cána ya i candíje i.
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Te jíín cuéhē gā jnūhun súcuan ni cahān cají Pedro, te ni stɨhvɨ́ ni de i:
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Yūcuán na te tācá i jeē ní cajetáhú jnúhun ni cahān de, ni cajendute i. Te quɨvɨ̄ un ní nducuehē gā ñayuu cácandíje, nájnūhun unī mil gā ñayuu.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Te ni cahīin nīhin i sɨquɨ̄ jnúhun cástéén apóstol. Te ɨnuú‑ni cándajnūhun mánī i te cájicān tahú i, te ɨɨn cáhnu‑ni cáyeji i pan, nájnūhun ni steén maá Jítoho yō jeē núcūhun ni yō sɨquɨ̄ yā.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Te ndɨhɨ ñayuu ni cayūhú i ni cajito i, chi cuehē jniñu jéhnu jeē steén jeē cujéhnu ya ni casáha tēe apóstol.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Te ɨnuú ní cahīyo ni ñayuu cácandíje, te ni cacuu ɨnuú i tāca jéē cánevāha i.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Te ni caxīcó i na‑ni na vé cánevāha i, te ni casaja i xūhún un núū tāca jnáhan i, núu ndese jíni ñúhún ɨɨn ɨɨn i.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ni candutútú i ini templo. Te manī ni cayeji cáhnu i pan tācá vehe jnáhan i nájnūhun ni steén yā, te ni cahīyo sɨɨ̄ ni i.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Te ni cacahān i jeē yóhyo cújéhnu Yaā Dios. Te ndɨhɨ ñayuu ñuu un ní cajejnúhún i ñayuu cácandíje. Te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ni jnama Jitoho yō sava ga ñayuu, te ni nduu ɨnuú i jíín ñáyuu cácandíje.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.