Mateus 8
Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs VC
1 Te ni nanuu Jesús yucu ún, te cuehē ñayuu cándiquīn i ya.
1 Tendo Jesus descido da montanha, uma grande multidão o seguiu.
2 Te ɨɨn tēe ndóho cuehyɨ̄ stehyú, ni quee de nuū yā. Te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū yā, te ni cahān de jíín yá: Jíní na jéē cuu sáha ní jéē nduvāha ná, te núu cúní ni, áchí de.
2 Eis que um leproso aproximou-se e prostrou-se diante dele, dizendo: Senhor, se queres, podes curar-me.
3 Te Jesús ni soó yá ndaha ya sɨquɨ̄ de, te ni cahān yā: Cúní rī. Te na ndúvāha ró, áchí yá. Te ná ni cahān yā súcuan, te ni nduvāha‑ni tēe ndóho cuehyɨ̄ stehyú un.
3 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero, sê curado. No mesmo instante, a lepra desapareceu.
4 Yūcuán na te ni cahān Jesús jiín de: Ma cáchi cuɨtɨ rō nuū ní ɨɨn. Chi quisteén rō maá ró nuū sutú, te condahá ró jeē socó rō nuū Yaā Dios, nájnūhun ni ndacu Moisés jniñu jenahán, návāha cuni ñayuu jeē ní nduvāha ró. Achí yá.
4 Jesus então lhe disse: Vê que não o digas a ninguém. Vai, porém, mostrar-te ao sacerdote e oferece o dom prescrito por Moisés em testemunho de tua cura.
5 Te ni quɨ̄vɨ Jesús ñuu Capernaum. Te ɨɨn tēe nación Roma jeē cúu capitán, ni quee de nuū yā, te ni cahān ndahú de jíín yá:
5 Entrou Jesus em Cafarnaum. Um centurião veio a ele e lhe fez esta súplica:
6 Mozo na cátú i vehe ná, chi ni ījin i te ndóho xeēn i, áchí de.
6 Senhor, meu servo está em casa, de cama, paralítico, e sofre muito.
7 Te ni cahān Jesús: Quihīn rī nasávāha ri i núu súcuan, áchí yá.
7 Disse-lhe Jesus: Eu irei e o curarei.
8 Te ni cahān capitán jiín yá: Tu cújéhnu ná jéē quihín ni quɨ́vɨ ní vehe ná. Chi máá jéē cahán‑ni ní, te na ndúvāha‑ni mozo na.
8 Respondeu o centurião: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa. Dizei uma só palavra e meu servo será curado.
9 Chi máá ná suni ndíso jníñu ná ní casáha tēe cácujéhnu ga. Te cújéhnu ná núū tācá soldado na. Te núu cáhán na jíín ɨɨn de jeē na quíhín de, te cuahān de. Te núu cáhán na jíín ɨnga de jeē na quíji de, te quíji de. Te núu ndácu ná ɨɨn jniñu nuū mozo na, te sáha i. Achí de.
9 Pois eu também sou um subordinado e tenho soldados às minhas ordens. Eu digo a um: Vai, e ele vai; a outro: Vem, e ele vem; e a meu servo: Faze isto, e ele o faz...
10 Te jeē ní jini Jesús jnūhun yáha, te ni naa ni yā. Te ni cahān yā jiín ñáyuu cándiquīn yā ún: Jendaá cahán rī jiín ró jeē ni nación yō Israel tu ní níhín rī ni ɨɨn ñayuu candíje nīhin súcuan, nájnūhun cándíje tēe yáha, vēsú tēe nación tu jíní jnūhun Yaā Dios cúu de.
10 Ouvindo isto, cheio de admiração, disse Jesus aos presentes: Em verdade vos digo: não encontrei semelhante fé em ninguém de Israel.
11 Te cáhán rī jiín ró jeē quíjicoo cuehē ñayuu ichi núū cáne niāndii jíín ichi núū quée niāndii. Te cucōo i caji i staā jiín Abraham jiín Isaac jiín Jacob nuū ndácu Yaā Dios jniñu nde andɨvɨ́.
11 Por isso, eu vos declaro que multidões virão do Oriente e do Ocidente e se assentarão no Reino dos céus com Abraão, Isaac e Jacó,
12 Te sava ñayuu nación Israel jeē maá i quɨ̄vɨcoo núú, te sa quenehen ya i quihīn i nuū néē, chi tu ní cácandíje i. Te yūcuan ndáhyū i te nacayɨ̄hɨ́ yuhu i jeē ndoho xeēn i. Achí yá.
12 enquanto os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.
13 Yūcuán na te ni cahān yā jiín tée cúu capitán: Cuánuhun vehe ró, chi sáha ri nájnūhun cándíje ró jéē sáha ri. Te mozo de un ní nduvāha‑ni i máá hora un.
13 Depois, dirigindo-se ao centurião, disse: Vai, seja-te feito conforme a tua fé. Na mesma hora o servo ficou curado.
14 Te ni jehēn Jesús vehe Pedro. Te ni jito ya naná chīsó de jeē catú ña yɨ́hɨ quīji ña.
14 Foi então Jesus à casa de Pedro, cuja sogra estava de cama, com febre.
15 Te ni jnɨɨ ya ndaha ña, te ni quenda‑ni quīji ún ña. Te ni ndocuɨñɨ̄ ña, te ni sáha ña jeē ní cayeji de jíín yá.
15 Tomou-lhe a mão, e a febre a deixou. Ela levantou-se e pôs-se a servi-los.
16 Te jeē ní cuaa ni quecoo ñayuu jiín cuéhē ñayuu jeē ñúhun tachī ini i. Te ni quenehen ya tachī un cuángoo jíín jnúhun cáhán‑ni ya. Te suni ni nasávāha ya tāca ñáyuu cácuhū.
16 Pela tarde, apresentaram-lhe muitos possessos de demônios. Com uma palavra expulsou ele os espíritos e curou todos os enfermos.
17 Te súcuan ni cuu návāha cundaā jnūhun ni cahān Isaías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios jenahán: Máá yá ni tejiyo ndɨnuū cuehyɨ̄ cándoho yó, áchí Isaías.
17 Assim se cumpriu a predição do profeta Isaías: Tomou as nossas enfermidades e sobrecarregou-se dos nossos males {Is 53,4}.
18 Te ni jito Jesús jeē ní ndicó ndúū cuehē ñayuu yā. Te ni cahān yā jiín tée cáscuáha jíín yá jeē na yáha de jíín yá ɨnga lado mar.
18 Certo dia, vendo-se no meio de grande multidão, ordenou Jesus que o levassem para a outra margem do lago.
19 Te ɨɨn tēe stéén tutu ley Yaā Dios, ni quee de nuū yā, te ni cahān de: Maestro, condiquīn na níhín quíhīn yō ndé‑ni cúu‑ni nuū quihín ni, áchí de.
19 Nisto aproximou-se dele um escriba e lhe disse: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Te ni cahān Jesús jiín de: Tāca ñúcuii, íyó yáū cava cáñuhun tɨ. Te suni saa, iyó tácā tɨ̄. Te ruhū, Yaā ní nduu tēe, tuú nuū cusú rī, achí yá.
20 Respondeu Jesus: As raposas têm suas tocas e as aves do céu, seus ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde repousar a cabeça.
21 Te ɨnga tēe ni cahān de jíín yá, te tēe scuáha jíín yá cúu de: Condetu ní ndé na quíchindūji ná tátá na xíhna gā. Yūcuán na te condiquīn na níhín, áchí de.
21 Outra vez um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, deixa-me ir primeiro enterrar meu pai.
22 Te ni cahān Jesús jiín de: Condiquīn ruhū na quíhín yō. Te stóo tāca ndɨ́yɨ na chíndūji jnáhan ndɨ̄yɨ, chi ndɨ̄yɨ cácuu ñayuu tu cácandíje. Achí yá.
22 Jesus, porém, lhe respondeu: Segue-me e deixa que os mortos enterrem seus mortos.
23 Yūcuán na te ni quɨ̄vɨ Jesús ini barco, te tēe cáscuáha jíín yá ni quɨ̄vɨcoo de cuahān de jíín yá.
23 Subiu ele a uma barca com seus discípulos.
24 Te nuū mar ni jequɨ̄hɨ ɨɨn tachī níhin, te ni stónda ndute mar, ni quɨ̄vɨ ini barco un. Te Jesús chi quíxí yā.
24 De repente, desencadeou-se sobre o mar uma tempestade tão grande, que as ondas cobriam a barca. Ele, no entanto, dormia.
25 Te tēe cáscuáha jíín yá ni castónda de ya, te ni cacahān de: Jnama ní yóhó, chi je quée yó chíji ndute, áchí de.
25 Os discípulos achegaram-se a ele e o acordaram, dizendo: Senhor, salva-nos, nós perecemos!
26 Te ni cahān yā jiín de: ¿Naun cáyūhú ndasɨ́ ró? Te tu cácandíje nīhin ró jéē cácu ró sáha ri, achí yá. Yūcuán na te ni ndocuɨñɨ̄ yā, te ni cahān yā nuū tachí níhin un jíín núū mar. Te ni cuu nayúú íī‑ni.
26 E Jesus perguntou: Por que este medo, gente de pouca fé? Então, levantando-se, deu ordens aos ventos e ao mar, e fez-se uma grande calmaria.
27 Te ni canaa ni de jíjnáhan de, te ni cacahān de: ¿Ndé ɨɨn ga cúu tēe yáha, jéē ndé tachī níhin jíín mar cájetáhú jéē cahán de? áchí de.
27 Admirados, diziam: Quem é este homem a quem até os ventos e o mar obedecem?
28 Te ni jinū yā ɨnga lado mar, máá región ñayuu Gadara. Te uū tēe ni quendacoo de nde nuū yíndūji ndɨ̄yɨ, ni quijnahan de ya. Te cáñuhun tachī ini de, te sɨquɨ̄ jeē yóhyo xeēn tachī ún, te ni ɨɨn ñayuu tu cúu yāha i ichi yúcuan.
28 No outro lado do lago, na terra dos gadarenos, dois possessos de demônios saíram de um cemitério e vieram-lhe ao encontro. Eram tão furiosos que pessoa alguma ousava passar por ali.
29 Te ni cacana cóhó de ni casáha tachī: ¿Naun vēji ní núū ná, Jesús Sēhe Yaā Dios? ¿A véji ní yáha jeē stóho ní sáña ndé ná tu quee maá quɨ́vɨ̄? áchí.
29 Eis que se puseram a gritar: Que tens a ver conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do tempo?
30 Te nde jicá jecu cáhīin cuehē quɨnɨ̄ cájitu tɨ.
30 Havia, não longe dali, uma grande manada de porcos que pastava.
31 Te tachī jeē cáñuhun ini tēe un ní cacahān ndahú jíín yá: Núu quenehen ní sáña, te cuāha ni jnúhun na quɨ́vɨcoo ná ini quɨnɨ̄ cáhīin yūcuán, áchí.
31 Os demônios imploraram a Jesus: Se nos expulsas, envia-nos para aquela manada de porcos.
32 Te ni cahān yā jiín: Cuángoo núu súcuan. Te ni quendacoo tachī ún ini tēe ún, te ni quɨ̄vɨcoo ini quɨnɨ̄. Te quɨnɨ̄ un ní cajinu tɨ ni canɨngava tɨ ɨɨn yucáva, te ni ndaquɨ̄hɨ tɨ ndute mar, ni cajihī tɨ̄.
32 Ide, disse-lhes. Eles saíram e entraram nos porcos. Nesse instante toda a manada se precipitou pelo declive escarpado para o lago, e morreu nas águas.
33 Te tēe cándito tɨ ni cajinu de cuangoo de jeē ní cayūhú de. Te ni najinūcoo de ñuu. Te ni cacastūhún de tācá jniñu yúcuan, jíín ndese ni cuu jeē ní quendacoo tachī ini ndɨndúú tée ún.
33 Os guardas fugiram e foram contar na cidade o que se tinha passado e o sucedido com os endemoninhados.
34 Yūcuán na te ndɨvii ñayuu ñuu un, ní quendacoo i cuacondēhé i Jesús. Te ná ni jinūcoo i nuū íne ya, te ni cacahān ndahú i jíín yá jeē na quénda ya región yúcuan quíhīn yā.
34 Então a população saiu ao encontro de Jesus. Quando o viu, suplicou-lhe que deixasse aquela região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.