Mateus 21
Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs NVT
1 Te nuū cuácuyajni ya ñuu Jerusalén, te ni jinū yā jiín tée cáscuáha jíín yá ñuu Betfagé, jeē íne jehē yucu Olivos. Te ni tají yá uū tēe cáscuáha jíín yá jeē quíngoo de.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Te áchí yá jiín de: Cuáhán ñuu lulí íne ichi núú. Te yūcuan níhīn rō ɨɨn burra, núhní tɨ̄ jiín ɨɨn burro lúlí. Te ndají ró tɨ̄, quijicoo ró jíín tɨ́ nuū rī.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Te núu ndé ɨɨn cahān jiín ró, te cachi rō nuū: Máá Jítoho yō jíni ñúhún yá tɨ̄, achi rō. Yūcuán na te siáá‑ni i tɨ, quiji ró jíín tɨ́, achí yá.
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Te súcuan ni cuu tācá jniñu yáha návāha squícu jnūhun ni cahān tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán, yósó núū tútu:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Achí tutu.
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Yūcuán na te tēe cáscuáha un cuángoo de, te ni casáha de nájnūhun ni ndacu Jesús jniñu nuū de.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Te ndéca de burra jíín séhe tɨ, ni ndecoo de nuū yā. Te ni casoó de sahma de sɨquɨ̄ tɨ̄, te ni jecosō yā tɨ̄.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Te cáhīin cuehē ñayuu, te ni cascáá i sahma i ini ichi. Te sava ga i ni cajehnde ndaha ñúú, te ni cachucun i ini ichi.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Te ñayuu cuangoo ichi núú jíín ñáyuu cuangoo ichi yátá, cácana jee i: Yōhyo cújéhnu Yaā cúu Sēhe yucūn rey David. Yōhyo vāha Yaā cúu Yaā jeē véji jíín jniñu máá Jítoho yō Yaā Dios. Te yōhyo cújéhnu máá Yaā Dios. Achí i.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Te nuū ni quɨ́vɨ ya ñuu Jerusalén, te ndɨhɨ ñayuu ñuu un ní cacuvaā i, te cuehē i cájnūhun jnáhan: ¿Ndé tée cúu tēe yáha? áchí i.
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Te ni cacahān ñayuu vējicoo jíín yá: Yāha cúu Jesús jeē nácani jnūhun Yaā Dios, jeē véji nde ñuu Nazaret ndañúū Galilea. Achí i.
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Yūcuán na te ni quɨ̄vɨ Jesús ini templo cáhnu Yaā Dios. Te ni quenehen ya tāca ñáyuu cájeen quɨtɨ te cánaxīco núū ñáyuu jeē socō i. Te ni scotúú ndeyɨ ya tāca mesa tēe cástáyɨ xūhún, jíín silla tēe cáxīcó paloma.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Te áchí yá jiín i: Yósó núū tútu iī jeē cahán Yaā Dios: Vehe ri chi vehe nuū cájicān tahú cúu, áchí Yaā Dios. Te máá ró jijnáhan ró, chi nájnūhun yaū cava ñacuīhná ni canasáha ró. Achí yá.
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Yūcuán na te sava ñayuu cuaá jíín ñáyuu chacuá ni quecoo i nuū yā ini templo un. Te ni nasávāha ya i.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Te sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley Yaā Dios, ni cajito de tācá jniñu jéhnu sáha ya, te ni cajini de jeē cácana jee sūchi lúlí ini templo: Yōhyo cújéhnu Yaā cúu Sēhe yucūn rey David, achí i. Te ni caquɨtɨ̄ ni de.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Te ni cacahān de jíín yá: ¿A tu jíni ró jéē súcuan cácahān sūchi yáha? áchí de. Te ni cahān Jesús jiín de: Jíni ri. ¿Te á ná tu cahu ró jéē yosó núū tútu iī jeē suhva cáhán ɨɨn tēe jíín Yaā Dios?Achí.
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Te ni stóo ya de. Te ni quenda ya ñuu Jerusalén, cuahān yā nde ñuu Betania. Te yūcuan ní ndōo ya jecuáā ún.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Te jenéhen ɨnga quɨvɨ̄ cuanuhun yā ñuu Jerusalén, te jíí yā sōco.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Te ni jito ya ɨɨn nundēhe higo, íin yuhíchi. Te ni jehēn yā jehē. Te tú na ndehē ni níhín yā, chi máá ndaha‑ni íin. Te ni cahān yā jiín: Vijna te ma cúun cuɨtɨ gā ndehē xinī rō, achí yá. Te ni ichī‑ni yujnu higo ún.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Te tēe cáscuáha jíín yá, ni canaa ni de cájito de. Te ni cacajnūhún de ya: ¿Ndese ni sáha ní jéē yachí‑ni ni ichī yujnu higo? achí de.
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Te ni cahān yā jiín de: Jendaá cahán rī jiín ró, núu candíje ró te tú cani sɨquɨ́ ni rō, te cuu sáha ró jniñu jéhnu nájnūhun ni sáha ri jiín yujnu higo. Te nde jniñu jéhnu ga cuu sáha ró, chi nde cuu cahān rō jeē cújiyo yucu yáha, quihīn nuū mar, te sáha nájnūhun cahān rō.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Te tāca jéē cacán tahú rō jijnáhan ró, te núu candíje ró jéē nihín rō, te nihīn rō. Achí yá.
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Te ni quɨ̄vɨ tucu ya ini templo cáhnu. Te níní stéén yā jnūhun, te sutū cácujéhnu jíín táca tée jéhnu jeē cándacu jniñu nuū ñáyuu hebreo, ni quecoo de nuū yā. Te ni cacajnūhún de ya: ¿Ndé ní nihīn jníñu ró jéē sáha ró jniñu yáha? ¿Te ndé ɨɨn ni tee jniñu sɨquɨ̄ rō jeē sáha ró súcuan? Achí de.
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Te ni cahān Jesús: Suni ruhū, cajnūhun rí rohó ɨɨn jnūhun jíjnáhan ró, te núu cuu stíó cuɨ́ñɨ́ rō, yūcuán na te cachi rī nuū rō ndé ní nihīn jníñu ri jeē sáha ri jniñu yáha.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 ¿Ndé ɨɨn ni tee jniñu sɨquɨ̄ Juan jeē ni scuándute de? ¿A Yaā Dios chí táca tée? áchí yá jiín de. Yūcuán na te ni candajnūhun máá de: Núu cahān yō jeē Yaā Dios ni tee ya jniñu un sɨ́quɨ̄ Juan, te cahān de jíín yó: Núu súcuan ¿te najehē tu ní cácandíje ró de?
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Te núu cahān yō jeē ñáyuu ni catee jniñu un sɨ́quɨ̄ de, te cáyūhu yó ñayuu, chi ndɨvii i cácandíje i jeē tée ni nacani jnūhun Yaā Dios ni cuu ndije Juan. Achí de cácahān maá de.
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Te ni cacahān de jíín Jesús: Tu cájini rī, achí de. Yūcuán na te ni cahān yā jiín de: Ni ruhū, suni ma cáchi rī nuū rō ndé ɨɨn ni tee jniñu sɨquɨ̄ rī sáha ri jniñu yáha, áchí yá.
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Te ni cahān gā yā jiín de: Cuni nahín ró jnūhun yátá yáha: Ɨɨn tēe ni īyo uū sēhe yɨɨ́ de. Te ni cahān de jíín ɨɨn i: Séhē, quihīn rō taxín ró ndehē uva rī vijna, áchí de.
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Te ni cahān i: Ma quihín na, áchí i. Te ni cunúu, te ni nacani ni i, te cuahān i nuū jníñu ún.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Te tēe un ní jehēn de nuū ɨ́nga sēhe de, te suni súcuan ni cahān de jíín i. Te ni cahān i: Cuu núu súcuan, te quihīn na, áchí i. Te tu ní jéhén i.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 ¿Te ndese cájeni ni rō? Jeē ndɨndúú i, ¿ndé ɨɨn i ni squícu jniñu cúní tatá i? áchí yá. Te ni cacahān de: Sūchi jéē ni cáhān de jíín xíhna gā, achí de. Te ni cahān Jesús jiín de: Súcuan cúu, te jendaá cahán rī jiín ró jeē tée cástútú xúhun renta jiín ñahan cájica jnéní, yachī cánacani ni i jeē stóo i cuēchi i te quɨ́vɨcoo i ndaha Yaā Dios jeē ndacu ya jniñu nuū i, te máá ró jijnáhan ró chi ma quɨ́vɨ ró.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Chi ni quiji Juan, ni steén de ndese condiquīn rō jnūhun ndaā, te tu ní cácandíje ró jnúhun ni cahān de. Te sa suhva tēe cástútú xúhun renta jiín ñahan cájica jnéní, ni cacandíje i jnūhun ni cahān de. Te máá ró, vēsú ni cajito ró jéē ní cacandíje i, te tu ní cánacani cuɨtɨ ni rō jeē candíje ró. Achí yá.
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 ’Cuni sōho ɨnga jnūhun yátá jíjnáhan ró: Ni īyo ɨɨn tēe chíí ñuhun. Te ni nachuhun de cuehē ndehē uva. Te ni jesɨ de corral, te ni sáha de ɨɨn nuū cúhun ndehē un táxīn. Te ni jeni de ɨɨn vehe súcún návāha cuu coto de nɨ́ɨ́ cáhnu. ’Te ni stóo de nuū sava tēe sájniñu nuū, te cuu sava de ndehē jiín. Te ni tee de ichi cuahān jicá de.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Te máá tiempo ndutútú uva, te ni tají de jecu mozo cuanuquīhin sava uva nuū tée cásájniñu ún.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Te tēe un ní cajnɨɨ de mozo un. Te ɨɨn i ni cacani de, te ɨnga i ni cajehni de, te ɨnga i ni cajēhe de yuū xinī.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Te tēe chíí uva ni tají tucu de jecu gā mozo cuangoo, cuehē gā vēsú jeē xíhna ñúhún. Te suni súcuan ni casáha tēe un jíín ndɨhɨ mozo un.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 ’Te jeē sándɨ̄hɨ́ na te ni tají de sēhe de cuahān. Te jéni ni de: Tēe ún chi cuatáhú de jíjnáhan de nuū séhe ri.
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Te tēe cásájniñu ún, núu ní cajito de nuū séhe tēe chíí uva, te ni cacahān maá: Tēe chíí táhū cúu jeē yáha. Na cáhni yō de, te ndōo tahū de cuu yó, áchí.
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Te ni cajnɨɨ de i, te ni caquenehen de i ɨnga lado, te ni cajehni de i. Achí yá.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Yūcuán na te ni cajnūhun yá de: Núu súcuan te núu na quíji tēe chíí uva un, ¿te ndese sáha de jíín tée cásájniñu ún? áchí yá.
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Te ni cacahān de jíín yá: Ma cundáhú cuɨtɨ ni de tāca tée cásáha jniñu néé un, chi cahni de. Te cuāha de ñuhun cáá uva un núū ɨnga sava tēe sájniñu nuū, cuu sava de ndehē jiín. Te quɨvɨ̄ ndutútú ndehē, te tēe ún nacuāha de sava ndehē nuū tée chíí uva. Achí de.
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Te ni cahān Jesús jiín de: ¿Te á ná tu cahu ró jnúhun yáha jeē yosó núū tútu iī, jeē ruhū cúu nájnūhun ɨɨn yuū? Chi áchí tutu:Achí tutu.
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Núu súcuan te cáhán rī jiín ró jeē cujiyo‑ni jeē ndácu Yaā Dios jniñu nuū rō jijnáhan ró, te nacuāha ya jniñu un núū ɨnga ñayuu jeē squícu váha i jniñu ndácu ya nájnūhun cúní yā.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Te ñayuu tu cácandíje, ndoho i nájnūhun ndóho ñayuu jeē cotúú sɨquɨ̄ yuú te jnáhnú i. Te quɨvɨ̄ sándaā Yaā Dios cuēchi, te ñayuu tu cácandíje, ndoho i nájnūhun ndóho ñayuu jeē nɨ́nga yuū sɨquɨ̄ i te cundihī i sáha. Achí yá.
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Te sutū cácujéhnu jíín tée grupo fariseo ni cajini sōho de tāca jnúhun yátá ní cahān yā. Te ni cajecūhun ni de jeē sɨquɨ̄ maá de cúu jnūhun yátá ní cahān yā sɨquɨ̄ tée cásájniñu nuū uva jiín tée cájeni vehe.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Te ni canducú de modo jnɨɨ de ya. Te cáyūhú de jeē quɨtɨ̄ ni ñayuu, chi cájeni ni i jeē tée nácani jnūhun Yaā Dios cúu ya.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.