Mateus 21

Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te nuū cuácuyajni ya ñuu Jerusalén, te ni jinū yā jiín tée cáscuáha jíín yá ñuu Betfagé, jeē íne jehē yucu Olivos. Te ni tají yá uū tēe cáscuáha jíín yá jeē quíngoo de.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Te áchí yá jiín de: Cuáhán ñuu lulí íne ichi núú. Te yūcuan níhīn rō ɨɨn burra, núhní tɨ̄ jiín ɨɨn burro lúlí. Te ndají ró tɨ̄, quijicoo ró jíín tɨ́ nuū rī.
2 com a seguinte ordem:
3 Te núu ndé ɨɨn cahān jiín ró, te cachi rō nuū: Máá Jítoho yō jíni ñúhún yá tɨ̄, achi rō. Yūcuán na te siáá‑ni i tɨ, quiji ró jíín tɨ́, achí yá.
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Te súcuan ni cuu tācá jniñu yáha návāha squícu jnūhun ni cahān tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán, yósó núū tútu:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 Achí tutu.
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Yūcuán na te tēe cáscuáha un cuángoo de, te ni casáha de nájnūhun ni ndacu Jesús jniñu nuū de.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Te ndéca de burra jíín séhe tɨ, ni ndecoo de nuū yā. Te ni casoó de sahma de sɨquɨ̄ tɨ̄, te ni jecosō yā tɨ̄.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Te cáhīin cuehē ñayuu, te ni cascáá i sahma i ini ichi. Te sava ga i ni cajehnde ndaha ñúú, te ni cachucun i ini ichi.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Te ñayuu cuangoo ichi núú jíín ñáyuu cuangoo ichi yátá, cácana jee i: Yōhyo cújéhnu Yaā cúu Sēhe yucūn rey David. Yōhyo vāha Yaā cúu Yaā jeē véji jíín jniñu máá Jítoho yō Yaā Dios. Te yōhyo cújéhnu máá Yaā Dios. Achí i.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Te nuū ni quɨ́vɨ ya ñuu Jerusalén, te ndɨhɨ ñayuu ñuu un ní cacuvaā i, te cuehē i cájnūhun jnáhan: ¿Ndé tée cúu tēe yáha? áchí i.
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Te ni cacahān ñayuu vējicoo jíín yá: Yāha cúu Jesús jeē nácani jnūhun Yaā Dios, jeē véji nde ñuu Nazaret ndañúū Galilea. Achí i.
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Yūcuán na te ni quɨ̄vɨ Jesús ini templo cáhnu Yaā Dios. Te ni quenehen ya tāca ñáyuu cájeen quɨtɨ te cánaxīco núū ñáyuu jeē socō i. Te ni scotúú ndeyɨ ya tāca mesa tēe cástáyɨ xūhún, jíín silla tēe cáxīcó paloma.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Te áchí yá jiín i: Yósó núū tútu iī jeē cahán Yaā Dios: Vehe ri chi vehe nuū cájicān tahú cúu, áchí Yaā Dios. Te máá ró jijnáhan ró, chi nájnūhun yaū cava ñacuīhná ni canasáha ró. Achí yá.
13 Ele lhes disse:
14 Yūcuán na te sava ñayuu cuaá jíín ñáyuu chacuá ni quecoo i nuū yā ini templo un. Te ni nasávāha ya i.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Te sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley Yaā Dios, ni cajito de tācá jniñu jéhnu sáha ya, te ni cajini de jeē cácana jee sūchi lúlí ini templo: Yōhyo cújéhnu Yaā cúu Sēhe yucūn rey David, achí i. Te ni caquɨtɨ̄ ni de.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Te ni cacahān de jíín yá: ¿A tu jíni ró jéē súcuan cácahān sūchi yáha? áchí de. Te ni cahān Jesús jiín de: Jíni ri. ¿Te á ná tu cahu ró jéē yosó núū tútu iī jeē suhva cáhán ɨɨn tēe jíín Yaā Dios?Achí.
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Te ni stóo ya de. Te ni quenda ya ñuu Jerusalén, cuahān yā nde ñuu Betania. Te yūcuan ní ndōo ya jecuáā ún.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Te jenéhen ɨnga quɨvɨ̄ cuanuhun yā ñuu Jerusalén, te jíí yā sōco.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Te ni jito ya ɨɨn nundēhe higo, íin yuhíchi. Te ni jehēn yā jehē. Te tú na ndehē ni níhín yā, chi máá ndaha‑ni íin. Te ni cahān yā jiín: Vijna te ma cúun cuɨtɨ gā ndehē xinī rō, achí yá. Te ni ichī‑ni yujnu higo ún.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Te tēe cáscuáha jíín yá, ni canaa ni de cájito de. Te ni cacajnūhún de ya: ¿Ndese ni sáha ní jéē yachí‑ni ni ichī yujnu higo? achí de.
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Te ni cahān yā jiín de: Jendaá cahán rī jiín ró, núu candíje ró te tú cani sɨquɨ́ ni rō, te cuu sáha ró jniñu jéhnu nájnūhun ni sáha ri jiín yujnu higo. Te nde jniñu jéhnu ga cuu sáha ró, chi nde cuu cahān rō jeē cújiyo yucu yáha, quihīn nuū mar, te sáha nájnūhun cahān rō.
21 Então Jesus disse:
22 Te tāca jéē cacán tahú rō jijnáhan ró, te núu candíje ró jéē nihín rō, te nihīn rō. Achí yá.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Te ni quɨ̄vɨ tucu ya ini templo cáhnu. Te níní stéén yā jnūhun, te sutū cácujéhnu jíín táca tée jéhnu jeē cándacu jniñu nuū ñáyuu hebreo, ni quecoo de nuū yā. Te ni cacajnūhún de ya: ¿Ndé ní nihīn jníñu ró jéē sáha ró jniñu yáha? ¿Te ndé ɨɨn ni tee jniñu sɨquɨ̄ rō jeē sáha ró súcuan? Achí de.
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Te ni cahān Jesús: Suni ruhū, cajnūhun rí rohó ɨɨn jnūhun jíjnáhan ró, te núu cuu stíó cuɨ́ñɨ́ rō, yūcuán na te cachi rī nuū rō ndé ní nihīn jníñu ri jeē sáha ri jniñu yáha.
24 Jesus respondeu:
25 ¿Ndé ɨɨn ni tee jniñu sɨquɨ̄ Juan jeē ni scuándute de? ¿A Yaā Dios chí táca tée? áchí yá jiín de. Yūcuán na te ni candajnūhun máá de: Núu cahān yō jeē Yaā Dios ni tee ya jniñu un sɨ́quɨ̄ Juan, te cahān de jíín yó: Núu súcuan ¿te najehē tu ní cácandíje ró de?
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Te núu cahān yō jeē ñáyuu ni catee jniñu un sɨ́quɨ̄ de, te cáyūhu yó ñayuu, chi ndɨvii i cácandíje i jeē tée ni nacani jnūhun Yaā Dios ni cuu ndije Juan. Achí de cácahān maá de.
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Te ni cacahān de jíín Jesús: Tu cájini rī, achí de. Yūcuán na te ni cahān yā jiín de: Ni ruhū, suni ma cáchi rī nuū rō ndé ɨɨn ni tee jniñu sɨquɨ̄ rī sáha ri jniñu yáha, áchí yá.
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Te ni cahān gā yā jiín de: Cuni nahín ró jnūhun yátá yáha: Ɨɨn tēe ni īyo uū sēhe yɨɨ́ de. Te ni cahān de jíín ɨɨn i: Séhē, quihīn rō taxín ró ndehē uva rī vijna, áchí de.
28 Jesus continuou:
29 Te ni cahān i: Ma quihín na, áchí i. Te ni cunúu, te ni nacani ni i, te cuahān i nuū jníñu ún.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Te tēe un ní jehēn de nuū ɨ́nga sēhe de, te suni súcuan ni cahān de jíín i. Te ni cahān i: Cuu núu súcuan, te quihīn na, áchí i. Te tu ní jéhén i.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 ¿Te ndese cájeni ni rō? Jeē ndɨndúú i, ¿ndé ɨɨn i ni squícu jniñu cúní tatá i? áchí yá. Te ni cacahān de: Sūchi jéē ni cáhān de jíín xíhna gā, achí de. Te ni cahān Jesús jiín de: Súcuan cúu, te jendaá cahán rī jiín ró jeē tée cástútú xúhun renta jiín ñahan cájica jnéní, yachī cánacani ni i jeē stóo i cuēchi i te quɨ́vɨcoo i ndaha Yaā Dios jeē ndacu ya jniñu nuū i, te máá ró jijnáhan ró chi ma quɨ́vɨ ró.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Chi ni quiji Juan, ni steén de ndese condiquīn rō jnūhun ndaā, te tu ní cácandíje ró jnúhun ni cahān de. Te sa suhva tēe cástútú xúhun renta jiín ñahan cájica jnéní, ni cacandíje i jnūhun ni cahān de. Te máá ró, vēsú ni cajito ró jéē ní cacandíje i, te tu ní cánacani cuɨtɨ ni rō jeē candíje ró. Achí yá.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 ’Cuni sōho ɨnga jnūhun yátá jíjnáhan ró: Ni īyo ɨɨn tēe chíí ñuhun. Te ni nachuhun de cuehē ndehē uva. Te ni jesɨ de corral, te ni sáha de ɨɨn nuū cúhun ndehē un táxīn. Te ni jeni de ɨɨn vehe súcún návāha cuu coto de nɨ́ɨ́ cáhnu. ’Te ni stóo de nuū sava tēe sájniñu nuū, te cuu sava de ndehē jiín. Te ni tee de ichi cuahān jicá de.
33 Jesus disse:
34 Te máá tiempo ndutútú uva, te ni tají de jecu mozo cuanuquīhin sava uva nuū tée cásájniñu ún.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Te tēe un ní cajnɨɨ de mozo un. Te ɨɨn i ni cacani de, te ɨnga i ni cajehni de, te ɨnga i ni cajēhe de yuū xinī.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Te tēe chíí uva ni tají tucu de jecu gā mozo cuangoo, cuehē gā vēsú jeē xíhna ñúhún. Te suni súcuan ni casáha tēe un jíín ndɨhɨ mozo un.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 ’Te jeē sándɨ̄hɨ́ na te ni tají de sēhe de cuahān. Te jéni ni de: Tēe ún chi cuatáhú de jíjnáhan de nuū séhe ri.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Te tēe cásájniñu ún, núu ní cajito de nuū séhe tēe chíí uva, te ni cacahān maá: Tēe chíí táhū cúu jeē yáha. Na cáhni yō de, te ndōo tahū de cuu yó, áchí.
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Te ni cajnɨɨ de i, te ni caquenehen de i ɨnga lado, te ni cajehni de i. Achí yá.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Yūcuán na te ni cajnūhun yá de: Núu súcuan te núu na quíji tēe chíí uva un, ¿te ndese sáha de jíín tée cásájniñu ún? áchí yá.
40 Aí Jesus perguntou:
41 Te ni cacahān de jíín yá: Ma cundáhú cuɨtɨ ni de tāca tée cásáha jniñu néé un, chi cahni de. Te cuāha de ñuhun cáá uva un núū ɨnga sava tēe sájniñu nuū, cuu sava de ndehē jiín. Te quɨvɨ̄ ndutútú ndehē, te tēe ún nacuāha de sava ndehē nuū tée chíí uva. Achí de.
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Te ni cahān Jesús jiín de: ¿Te á ná tu cahu ró jnúhun yáha jeē yosó núū tútu iī, jeē ruhū cúu nájnūhun ɨɨn yuū? Chi áchí tutu:Achí tutu.
42 Jesus então perguntou:
43 Núu súcuan te cáhán rī jiín ró jeē cujiyo‑ni jeē ndácu Yaā Dios jniñu nuū rō jijnáhan ró, te nacuāha ya jniñu un núū ɨnga ñayuu jeē squícu váha i jniñu ndácu ya nájnūhun cúní yā.
43 E Jesus terminou:
44 Te ñayuu tu cácandíje, ndoho i nájnūhun ndóho ñayuu jeē cotúú sɨquɨ̄ yuú te jnáhnú i. Te quɨvɨ̄ sándaā Yaā Dios cuēchi, te ñayuu tu cácandíje, ndoho i nájnūhun ndóho ñayuu jeē nɨ́nga yuū sɨquɨ̄ i te cundihī i sáha. Achí yá.
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Te sutū cácujéhnu jíín tée grupo fariseo ni cajini sōho de tāca jnúhun yátá ní cahān yā. Te ni cajecūhun ni de jeē sɨquɨ̄ maá de cúu jnūhun yátá ní cahān yā sɨquɨ̄ tée cásájniñu nuū uva jiín tée cájeni vehe.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Te ni canducú de modo jnɨɨ de ya. Te cáyūhú de jeē quɨtɨ̄ ni ñayuu, chi cájeni ni i jeē tée nácani jnūhun Yaā Dios cúu ya.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.