Mateus 15
Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs ARIB
1 Yūcuán na te jecu tēe grupo fariseo jiín tée cástéén tutu ley Yaā Dios, ni quendacoo de ñuu Jerusalén, te ni quecoo de nuū yā. Te ni cacahān de jíín yá:
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 Tēe cáscuáha jíín ró, ¿naun cástɨ́vɨ de costumbre jeē ní cajequin ñayuu jenahán? Chi tu ní cásquícu de costumbre jeē nándahá de nuū yā te caji de staā. Achí de.
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Te Jesús ni cajnūhun yá de: Te máá ró jijnáhan ró, ¿suni naun cástɨ́vɨ ró jniñu ní ndacu Yaā Dios nuū rō? Chi sa costumbre maá ró cúu jeē casquícu ró.
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Chi ni cahān Yaā Dios: Coo yɨ́ñúhún ró jiín tátá rō jiín náná rō. Te núu ndé ɨɨn cahān sɨquɨ̄ tatá chí sɨ́quɨ̄ naná, na cúū nahín, áchí Yaā Dios.
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 Te máá ró chi cácahān rō jeē cuu cahān ɨɨn tēe jíín tátá de jíín náná de: Ma cúu chindéé ñáhán ná níhín cuáha na jéē cáji ni jéē cúhun ní, chi ndɨhɨ jeē névāha ná, je ni socō na núū Yaā Dios.
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 Te tēe cahān súcuan, tuá cánuú chindéé ñáhán de tátá de náná de, áchí ró jijnáhan ró. Te súcuan cástɨ́vɨ ró jniñu ní ndacu Yaā Dios, jeē sɨquɨ́ costumbre ni cajequin máá ró.
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 Tēe stáhú‑ni cácuu ró. Ndaā ni nacani Isaías jnūhun sɨquɨ̄ rō nde jenahán, yósó núū tútu iī jeē ni cáhān Yaā Dios:
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 — ausente —
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Achí Yaā Dios. Achí yá.
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Te ni cana ya ñayuu cuehē ún, te ni cahān yā jiín i: Cuni sōho vāha jíjnáhan ró, te chuhun ni rō:
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 Nasūu jéē quɨ́vɨ ini yuhu ñayuu cujnéhén i sáha. Chi jnūhun jeē quénda yuhu i, yūcuan cúu jeē cujnéhén i sáha, áchí yá.
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Yūcuán na te tēe cáscuáha jíín yá, ni quecoo de nuū yā, te ni cacahān de: ¿A jíní ni jéē ní caquɨtɨ̄ ni tēe fariseo jeē ní cajini sōho de jnūhun ni cahān ní? áchí de.
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Te ni cahān maá yá: Cácuu de nájnūhun yujnu jeē tu ní náchuhun Tátá rī, Yaā ndeé andɨvɨ́, te ɨɨn quɨvɨ̄ te jnuhun ya quihīn.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Na quíngoo máá de. Chi cácuu de nájnūhun tēe cuáá cástéén ichi nuū ɨnga tēe cuáá. Chi núu ɨɨn tēe cuáá stéén de ichi nuū ɨnga tēe cuáá, te ndɨndúú de nɨnga de xehvā. Achí yá.
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Te ni cahān Pedro jiín yá: Castūhun cájí ní jnúhun yátá yáha nuū na jíjnáhan ná, áchí de.
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Te ni cahān Jesús: ¿Te á suni máá ró ná tu jecūhun ni rō chí naún?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 ¿A tu cájecūhun ni rō jeē tāca jéē yéji ñayuu, chi quɨ́vɨ chīji i, te quénda‑ni cuahān?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Te jnūhun jeē quénda yuhu ñayuu, chi nde ini anuá i vēji, te yūcuan cúu jeē cujnéhén i sáha.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 Chi nde ini anuá ñayuu quénda jeē jéni néé ni, jeē jéhni ndɨ̄yɨ, jeē casɨ́quɨ́ ndéē jnáhan, jeē jíca jnéní, jeē sacuíhná, jeē cahán jnūhun stáhú, jeē cahán yāa sɨ́quɨ̄ jnáhan.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Tāca jéē yáha cúu jeē cujnéhén ñayuu sáha. Te núu tu squícu i costumbre jeē nándahá i te caji i staā, tu cúnéhén i sáha. Achí yá.
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Te ni quenda Jesús yūcuan cuáhān yā región Tiro jiín Sidón.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Te ɨɨn ñahan ñuu Canaán, néne ña región Tiro jiín Sidón, te ni quee ña nuū Jesús. Te ni cana jee ña: Tátā, Sēhe yucūn David, cundáhú ni ni sáña víī. Chi sēhe sɨ́hɨ́ ná, ñúhun tachī ini i, te yōhyo xeēn ndóho i, áchí ña jíín yá.
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Te tu ní cáhán cuɨtɨ yā jeē ni cáhān ña. Yūcuán na te ni quecoo tēe cáscuáha jíín yá, te ni cacahān de: Cahān ni jíín ña na quíhín ña, chi cána jee ña vēji ña yatā yō, achí de.
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Te ni cahān yā jiín ña: Nuū maá‑ni ñayuu nación Israel ni tají Yaā Dios sāña véji ná, chi cácuu i nájnūhun lanchi, quɨtɨ ní sana.
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Te ñahan ún chi ni quee ña, te ni jecuɨñɨ̄ yɨ̄tɨ́ ña nuū yā, te ni cahān ña: Tátā, chindéé ñáhán ní sáña víī, achí ña.
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Te ni cahān yatá yá jiín ña: Tu íyó váha jeē quénde yō staā sēhe, te cuāha yó núū ína, achí yá.
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Te ni cahān ña: Jendaá cahán ni Tátā, te chindéé ñáhán ní sáña vēsú cúu ná nájnūhun ina. Chi suni máá tɨ́ cánihīn nahín tɨ́ pedazo staā cuechí jéē cóyo chīji mesa jitoho tɨ̄ cáyeji tɨ̄, achí ña jíín yá.
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Yūcuán na te ni cahān Jesús: Yōhyo vāha jeē cándíje nīhin ní súcuan, nánā. Te na sáha ná jéē cuní ni, áchí yá. Te máá hora un ní nduvāha‑ni sēhe sɨ́hɨ́ ña.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Te ni quenda Jesús cuahān yā yūcuán, te ni yāha ya yumar Galilea. Te ni caa ya ɨɨn yucu, te yūcuan ní cucōo ya.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Te cuehē ñayuu ni quecoo i nuū yā, te cándeca i tāca jéē cájica chácuá, jeē cuaá, jeē ñɨhɨ́n, jeē cacúhndú, jíín cuéhē gā ñayuu cácuhū. Te ni cajequin i nuū jehé Jesús. Te ni nasávāha ya i jíjnáhan i.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Te ni canaa ni ñayuu un cájito i jeē nácahān ñayuu ñɨhɨ́n, ndúvāha ñayuu cuhndú, nácaca vāha ñayuu chacuá, nánune tɨnūu ñáyuu cuaá. Te ni cacahān i jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios ñuu i Israel.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Yūcuán na te ni cana Jesús tēe cáscuáha jíín yá, te ni cahān yā jiín de: Cúndáhú ni rī ñayuu cuehē yāhá, chi je ni cuu unī quɨvɨ̄ cáyūcú i jíín rí, te tuá na vé caji i. Te tu cúní rī natají rí i nuhun ndite i, chi núu súcuan te sava ichi te cuīta íī i. Achí yá.
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Te ni cacahān tēe cáscuáha jíín yá: ¿Te ndé nuū nihín yō staā caji ñayuu cuehē yāhá? Chi yāhá tú na ñayuu yúcu, achí de.
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Te ni cajnūhun yá de: ¿Nasaa staā cánevāha ró? Te ni cacahān de: Uxā‑ni, jíín jecu chācá lúlí, áchí de.
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Yūcuán na te ni cahān yā jiín ñáyuu cuehē un jéē na cúcōo i.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 Te ni quihin ya ndɨhúxá staā jiín cháca ún, te ni nacuatáhú yá nuū Yaā Dios. Te ni tahú cuéchí yá, te ni jēhe ya nuū tée cáscuáha jíín yá, te máá de ni casaja nuū ñáyuu.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Te ndɨhɨ i ni cayeji, te ni candutú chíji i. Yūcuán na te ni canastútú de pedazo jeē ní quendōo, te ni chitú úxā jīca.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Te tēe ni cayeji ún, nde cuūn mil de cúu, te sɨ́ɨn ga cúu ñahan jíín súchi lúlí.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Yūcuán na te ni nacuatáhú yá nuū ñáyuu ún, te cuanungoo i. Te ni ndɨ̄vɨ ya ini barco, te cuahān yā región Magdala.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.