Marcos 8
Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs VC
1 Te tiempo un ní candutútú cuéhē ndasɨ́ ñáyuu, te tuá na vé caji i. Te ni cana Jesús tēe cáscuáha jíín yá, te ni cahān yā:
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 Cúndáhú ni rī ñayuu yāhá, chi je ni cuu unī quɨvɨ̄ cáyūcú i jíín rí, te tuá na vé caji i.
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 Te núu natají rí i quinuhun ndite i vehe i, te cuīta íī i sava ichi, chi íyó sava i jeē jicá véjicoo i, áchí yá.
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Te tēe cáscuáha un ní cacahān de: ¿Te ndé nuū nihín yō staā caji i jíjnáhan i? Chi yāhá tú na ñayuu yúcu, áchí de.
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 Te ni cajnūhun yá de: ¿Nasaa staā cánevāha ró? Te ni cacahān de: Uxā‑ni, áchí de.
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 Yūcuán na te ni cahān yā jiín ñáyuu cuehē un jéē na cúcōo i. Te ni quihin ya ndɨhúxá staā ún, te ni nacuatáhú yá nuū Yaā Dios. Te ni tahú cuéchí yá, te ni jēhe ya nuū tée cáscuáha jíín yá. Te máá de ni casaja de nuū ñáyuu cuehē ún.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 Te suni cándiso de jecu chācá lúlí. Te ni nacuatáhú yá sɨquɨ̄, te ni cahān yā jeē suni saja de jíjnáhan de.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 Te ndɨhɨ i ni cayeji, te ni candutú chíji i. Yūcuán na te ni canastútú de pedazo jeē ní quendōo, te ni chitú úxā jīca.
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 Te tēe ni cayeji un, íyó nájnūhun cuūn mil de. Te ni nacuatáhú yá nuū ñáyuu ún, te cuanungoo i.
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 Yūcuán na te ni ndɨ̄vɨ‑ni ya ini barco jiín tée cáscuáha jíín yá, te cuahān yā región Dalmanuta.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 Yūcuán na te ni quecoo tēe grupo fariseo, te ni caquejéé de stíchí de Jesús. Te cácuni de coto ndee de ya, te ni cajicān de jeē sáha ya ɨɨn jniñu jéhnu jeē coo ɨɨn seña ichi ándɨvɨ́.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 Te ni jitū ni yā sɨquɨ̄ jeē tu cácandíje de jíjnáhan de, te ni cahān yā: ¿Naun cájicān ñayuu yáha ɨɨn jniñu jéhnu nuū rī? Jendaá cahán rī jeē ma stéén rī ni ɨɨn jniñu jéhnu nuū ñáyuu yāhá.
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 Te ni squéndōo ya de jíjnáhan de, te ni ndɨ̄vɨ tucu ya ini barco, te cuahān yā ɨnga lado mar.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Te tēe cáscuáha jíín yá ni canaa ni de condiso de jeē cáji de, chi ɨɨn‑ni pan cánevāha de ini barco.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 Te ni ndacu ya jniñu nuū de: Coto má candíje ró levadura tēe grupo fariseo jiín levadura Herodes, achí yá.
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Te ni cacahān tēe cáscuáha un jíín táca jnáhan de: Va sɨquɨ̄ jeē tú na staā ndíso yó, jeē yúcuan cáhán yā súcuan, áchí de.
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 Te ni jini Jesús, te ni cahān yā: ¿Najehē cándajnūhun ró jeē ni cáhān rī súcuan sɨquɨ̄ jeē tú na staā cándiso ró? ¿A ná tu cuni rō, á ná tu jecūhun ni rō jeē tu ní cáhān rī súcuan sɨquɨ̄ jeē tu cándiso ró stáā? ¿A yóhyo uun ni rō candíje ró?
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 Iyó tɨ́nūu ró ¿te á tu cájito ró? Iyó sóho ró ¿te á tu cájini ró? ¿Te á tu cánucūhun ni rō?
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 Chi ná ni tahú cuéchí rí uhūn staā ni cayeji uhūn mil tēe, ¿te nasaa jīca ni chitú pedazo staā jeē ní canastútú ró? Achí yá. Te ni cacahān de: Uxī uū jīca, áchí de.
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 Te suni súcuan ná ni tahú cuéchí rí uxā staā ni cayeji cuūn mil tēe, ¿te nasaa jīca ni chitú pedazo staā jeē ní canastútú ró? Achí yá. Te ni cacahān de: Uxā jīca, áchí de.
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 Te ni cahān yā jiín de: Te nde vijna ¿á ná tu jecūhun ni rō jijnáhan ró? Súcuan ni cahān yatá yá jeē ma cándíje de jnūhun stáhú cástéén tēe ún.
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Yūcuán na te ni jinū yā jiín de ñuu Betsaida. Te ni caquindeca ñayuu ɨɨn tēe cuáá núū yā, te ni cacahān ndahú i jíín yá jeē na tée ya ndaha ya nuū de.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Yūcuán na te ni jnɨɨ ya ndaha tēe cuáá un, te ni quenehen ya de yatā ñúū ún. Te ni tee ya tesɨ̄hɨ yá tɨnūú de, te ni tee ya ndaha ya sɨquɨ̄. Te ni cajnūhun yá de núu cuu coto de jecu.
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Te ni ndacoto de, te ni cahān de: Jíto ná ñayuu jeē cájica i, te tu jíto cájí ná, chi ná cáa yujnu cáa i, áchí de.
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Yūcuán na te ni tee tucu ya ndaha ya sɨquɨ̄ tɨnūú de. Te ni ndacoto vāha de, te ni nduvāha‑ni tɨnūú de, te ni jito cájí de ndɨhɨ‑ni.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Te ni natají yá de quinuhun de vehe de, te áchí yá: Ma quɨ́vɨ ró ñuu, ni ma cáchi cuɨtɨ rō nuū ní ɨɨn, áchí yá.
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 Yūcuán na te Jesús jiín tée cáscuáha jíín yá, cuahān yā tācá ndañúū Cesarea Filipo. Te ichi un ní cajnūhun yá de: Ruhū, ¿ndé ɨɨn cúu ri cácahān ñayuu?
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Te ni cacahān de: Sava i cácahān jeē cúu ní Juan tēe ni scuándute. Te sava ga i cácahān jeē cúu ní Elías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán. Te sava ga i cácahān jeē ɨnga tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios cúu ní.
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Yūcuán na te ni cajnūhun yá de: Te máá ró, ¿ndé ɨɨn cúu ri cácahān rō? Te ni cahān Pedro: Máá ní cúu Cristo, Yaā ní tají Yaā Dios, achí de.
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 Te ni ndacu ya jniñu nuū de jíjnáhan de jeē ma cáchi de jnūhun yáha nuū ní ɨɨn ñayuu.
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 Te ni quejéé yá steén yā nuū de: Máá rí, Yaā ní nduu tēe, cánuú ndoho xeēn rī. Te tāca tée jéhnu jíín sútū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley, squéhichī de ruhū, te cahni de ruhū. Te nuū uní quɨvɨ̄ te natecu rī, achí yá.
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 Te cájí ní cahān yā jnūhun yáha. Yūcuán na te Pedro, ni cana máñúhún de ya, te ni quejéé de cáhán de nuū yā jeē ma cuáha ya jnūhun coo súcuan.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Te máá yá ni ndió cóto ya ni jito ya nuū tée cáscuáha jíín yá. Te ni cahān yā nuū Pedro: Cujiyo quihīn rō, chi cáhán rō ná cáhán Satanás. Chi tu jéni ni rō nájnūhun jéni ni Yaā Dios, chi sa suhva jéni ni rō nájnūhun cájeni ni ñayuu, achí yá.
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Te ni cana ya tēe cáscuáha jíín yá jiín ñáyuu cuehē ún, te ni cahān yā: Na‑ni ñayuu núu cúní i condiquīn i ruhū, na cásɨ i jeē cuní maá i, te na cóndiquīn i ruhū te cuāha i jnūhun ndoho i jnūndóho jeē sɨquɨ́ rī, vēsú na cúū i.
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 Chi núu ndé ñáyuu cuní i cācu i nuū jnúndóho quiji nuū i jeē sɨquɨ́ ruhū, núu súcuan te jnahnū ndetū i nɨ́ɨ́ cáni. Te núu ndé ñáyuu, vēsú na cúū i jeē sɨquɨ́ ruhū jiín sɨ́quɨ̄ jeē scáca i jnūhun jeē jnáma ri ñayuu, núu súcuan te cotecu i nɨ́ɨ́ cáni.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 ¿Chi ndé cuajníñu vēsú na cúndeyɨ́ ñáyuu nihīn i nɨ́ɨ́ ñáyɨ̄vɨ́, te núu quɨ̄vɨ i nuū jnahnú ndetū i?
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 Chi tú na jiín cuɨtɨ chunaa ñayuu jeē cácu ánuá i.
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 Te ñayuu yáha tu cácandíje cuɨtɨ i, te máni máá cuéchi cásáha i. Te núu na‑ni ñayuu cúcanu i nuū ñáyuu yáha jeē sɨquɨ́ ruhū, Yaā ní nduu tēe, jíín sɨ́quɨ̄ jnúhun cáhán rī, suni súcuan cucanu rī jeē sɨquɨ́ máá i, quɨvɨ̄ ndíji ri jiín táca ndajéhé ndoo ri. Te quɨvɨ̄ ún chi yōhyo luu cujéhnu ri nájnūhun cújéhnu Tátá rī. Achí yá.
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.