Marcos 7
Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs NVI
1 Yūcuán na te tēe grupo fariseo jiín jecu tēe cástéén tutu ley Yaā Dios, ni quendacoo de ñuu Jerusalén, te ni quecoo de nuū Jesús.
1 Os fariseus e alguns dos mestres da lei, vindos de Jerusalém, reuniram-se a Jesus e
2 Te tēe un ní cajito de jeē sava tēe cáscuáha jíín Jesús, ni cayeji jnehén de staā, chi tu ní cásquícu de costumbre jeē nándahá de nuū Yaā Dios. Te ni cacahān sɨquɨ̄ de.
2 viram alguns dos seus discípulos comerem com as mãos "impuras", isto é, por lavar.
3 Chi tēe fariseo jiín ndɨhɨ ñayuu hebreo, névāha i costumbre jenahán jéē ma cáji i staā núu tu nandahá váha i xīhna gā.
3 ( Os fariseus e todos os judeus não comem sem lavar as mãos cerimonialmente, apegando-se, assim, à tradição dos líderes religiosos.
4 Te núu ni ndecoo i jeē ni jéngoo i nuū yáhu, te tu cáyeji i te núu tu nandahá i. Te íyó cuéhē gā costumbre jenahán jeē casquícu i, nájnūhun jeē ndúndoo taza, tɨndohō, cohō cáa, jíín jíto.
4 Quando chegam da rua, não comem sem antes se lavarem. E observam muitas outras tradições, tais como o lavar de copos, jarros e vasilhas de metal. )
5 Te tēe fariseo jiín tée cástéén tutu ley Yaā Dios, ni cacajnūhún de ya: Tēe cáscuáha jíín ró, ¿naun tu cásquícu de costumbre ñayuu jenahán? Chi sa cáyeji jnehén de staā, achí de.
5 Então os fariseus e os mestres da lei perguntaram a Jesus: "Por que os seus discípulos não vivem de acordo com a tradição dos líderes religiosos, em vez de comerem o alimento com as mãos ‘impuras’? "
6 Te ni cahān yā jiín de: Ndaā ni nacani Isaías jnūhun sɨquɨ̄ rō jijnáhan ró jéē tēe stáhú‑ni cácuu ró. Chi súcuan ni tee de jnūhun ni cahān Yaā Dios nde jenahán:
6 Ele respondeu: "Bem profetizou Isaías acerca de vocês, hipócritas; como está escrito: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Achí Yaā Dios. Achí Isaías.
7 Em vão me adoram; seus ensinamentos não passam de regras ensinadas por homens’.
8 Súcuan cácuu ró, chi ni casiáá rō jniñu ní ndacu Yaā Dios nuū rō, te cásquícu ró costumbre jeē ní cajequin ñayuu, jeē ndúndoo tɨndohō jiín taza. Te cuehē gā costumbre súcuan cásquícu ró, áchí yá.
8 Vocês negligenciam os mandamentos de Deus e se apegam às tradições dos homens".
9 Te suni ni cahān yā: Cásiáá rō jniñu ní ndacu Yaā Dios, návāha squícu ró costumbre ni cajequin máá ró.
9 E disse-lhes: "Vocês estão sempre encontrando uma boa maneira para pôr de lado os mandamentos de Deus, a fim de obedecer às suas tradições!
10 Chi Moisés ni cahān de: Coo yɨ́ñúhún ró jiín tátá rō jiín náná rō. Te núu ndé ɨɨn cahān sɨquɨ̄ tatá chí sɨ́quɨ̄ naná, na cúū nahín. Achí Moisés.
10 Pois Moisés disse: ‘Honra teu pai e tua mãe’, e ‘quem amaldiçoar seu pai ou sua mãe terá que ser executado’.
11 Te máá ró chi cácahān rō jeē cuu cahān ɨɨn tēe jíín tátá de náná de: Ma cúu chindéé ñáhán ná níhín cuáha na jéē cáji ni jéē cúhun ní, chi ndɨhɨ jeē névāha ná, chi Corbán cúu, áchí ró. (Te jnūhun Corbán cuní cahān jeē ni sócō nuū Yaā Dios.)
11 Mas vocês afirmam que se alguém disser a seu pai ou a sua mãe: ‘Qualquer ajuda que vocês poderiam receber de mim é Corbã’, isto é, uma oferta dedicada a Deus,
12 Te cácahān rō jeē núu súcuan cahān ɨɨn tēe, te tuá cánuú chindéé ñáhán de tátá de náná de.
12 vocês o desobrigam de qualquer dever para com seu pai ou sua mãe.
13 Te súcuan cástɨ́vɨ ró jniñu ní ndacu Yaā Dios, jeē sɨquɨ́ costumbre ni cajequin ñayuu jenahán vēji. Te cuehē gā jniñu súcuan cásáha ró, áchí yá.
13 Assim vocês anulam a palavra de Deus, por meio da tradição que vocês mesmos transmitiram. E fazem muitas coisas como essa".
14 Te ni cana tucu ya ñayuu cuehē ún, te ni cahān yā jiín i: Cuni sōho vāha ró jíjnáhan ró, te chuhun ni rō:
14 Jesus chamou novamente a multidão para junto de si e disse: "Ouçam-me todos e entendam isto:
15 Tāca jéē iyó, te núu ni quɨ̄vɨ yuhu ñayuu te tu cújnéhén i sáha. Chi jeē quénda ini anuá ñayuu, yūcuan cúu jeē cujnéhén i sáha.
15 não há nada fora do homem que, nele entrando, possa torná-lo ‘impuro’. Pelo contrário, o que sai do homem é que o torna ‘impuro’.
16 Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró, áchí yá.
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça! "
17 Te ni stóo ya ñayuu cuehē ún, te ni quɨ̄vɨ ya ini vehe. Te tēe cáscuáha ún, ni cacajnūhún de ya sɨquɨ̄ jnúhun yátá yáha jéē ni cáhān yā.
17 Depois de deixar a multidão e entrar em casa, os discípulos lhe pediram explicação da parábola.
18 Te ni cahān yā jiín de: ¿A máá ró suni ná tu jecūhun ni rō, chí naún? ¿A tu cájini rō jeē tāca jéē quɨ́vɨ ini ñayuu, ma cúu cujnéhén i sáha?
18 "Será que vocês também não conseguem entender? ", perguntou-lhes Jesus. "Não percebem que nada que entre no homem pode torná-lo ‘impuro’?
19 Chi tu quɨ́vɨ ini anuá i, chi chīji i quɨ́vɨ, te quénda‑ni cuahān, achí yá. Súcuan ni steén yā jeē tāca jéē yéji ñayuu, tu cújnéhén ánuá i sáha.
19 Porque não entra em seu coração, mas em seu estômago, sendo depois eliminado". Ao dizer isto, Jesus declarou "puros" todos os alimentos.
20 Te ni cahān gā yā: Jeē quénda ini anuá ñayuu, yūcuan cúu jeē cujnéhén i sáha.
20 E continuou: "O que sai do homem é que o torna ‘impuro’.
21 Chi nde ini anuá ñayuu quénda jeē jéni néé ni, jeē casɨ́quɨ́ ndéē jnáhan, jeē jíca jnéní, jeē jéhni ndɨ̄yɨ,
21 Pois do interior do coração dos homens vêm os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os roubos, os homicídios, os adultérios,
22 jeē sacuíhná, jeē ndíyo ni ndajníñu jnáhan, jeē sáha néé, jeē stahú jnáhan, jeē máni cuēchi sáha, jeē cucuésún ni, jeē cahán yāa sɨ́quɨ̄ jnáhan, jeē sandúxí máá, jeē canéé xínī.
22 as cobiças, as maldades, o engano, a devassidão, a inveja, a calúnia, a arrogância e a insensatez.
23 Tācá jniñu néé yáha, máni ini anuá ñayuu quénda, te cújnéhén i sáha, áchí yá.
23 Todos esses males vêm de dentro e tornam o homem ‘impuro’ ".
24 Te ni quenda ya yūcuan cuáhān yā región Tiro jiín Sidón. Te ni quɨ̄vɨ ya ɨɨn vehe, te cúní yā jeē tú ni ɨɨn ñayuu cuni jeē íne ya yūcuán. Te vēsú súcuan, te tu ní cúu cone sāhi yá.
24 Jesus saiu daquele lugar e foi para os arredores de Tiro e de Sidom. Entrou numa casa e não queria que ninguém o soubesse; contudo, não conseguiu manter em segredo a sua presença.
25 Te ɨɨn ñahan íyó séhe sɨ́hɨ́ ña jeē ñúhun tachī ini i, ni nihīn‑ni ña jnūhun jeē íne ya. Te ni quee ña, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ña nuū jehé yā.
25 De fato, logo que ouviu falar dele, certa mulher, cuja filha estava com um espírito imundo, veio e lançou-se aos seus pés.
26 Te ñahan ñuu jicá cúu ña, chi nde Sirofenicia cúu nación ña. Te ni cahān ndahú ña jíín yá jeē na quénehen ya tachī ini sēhe sɨ́hɨ́ ña.
26 A mulher era grega, siro-fenícia de origem, e rogava a Jesus que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Te ni cahān Jesús jiín ña: Nasūu núū maá ní vēji ná, chi máni nuū ñáyuu cácuu sēhe Israel. Chi tu íyó váha jeē quénde yō staā sēhe te cuāha yó núū ína, achí yá.
27 Ele lhe disse: "Deixe que primeiro os filhos comam até se fartar; pois não é correto tirar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos".
28 Te ni cahān ña: Jendaá cahán ni Tátā, te chindéé ñáhán ní sáña vēsú cúu ná nájnūhun ina. Chi suni máá tɨ́ cáhīin tɨ chīji mesa, cánihīn tɨ̄ staā cuechí jéē cóyo yuhu sūchi lúlí cáyeji tɨ̄, achí ña.
28 Ela respondeu: "Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças".
29 Yūcuán na te ni cahān yā jiín ña: Vāha ni cahān ní. Cuáhán ní núu súcuan, chi je ni quenda tachī ún ini sēhe sɨ́hɨ́ ní, achí yá.
29 Então ele lhe disse: "Por causa desta resposta, você pode ir; o demônio já saiu da sua filha".
30 Te ni najinū ña vehe ña, te ni jito ña jeē catú sēhe sɨ́hɨ́ ña nuū jíto, te je ni quenda tachī ún ini i.
30 Ela foi para casa e encontrou sua filha deitada na cama, e o demônio já a tinha deixado.
31 Te ni quenda tucu ya región Tiro, ni yāha ya Sidón jiín táca ñuu Decápolis, te ni jinū yā mar Galilea.
31 A seguir Jesus saiu dos arredores de Tiro e atravessou Sidom, até o mar da Galiléia e a região de Decápolis.
32 Te ni caquindeca i ɨɨn tēe sóhó cástété nuū yā, te ni cacahān ndahú i jíín yá jeē na sóó yá ndaha ya sɨquɨ̄ de.
32 Ali algumas pessoas lhe trouxeram um homem que era surdo e mal podia falar, suplicando que lhe impusesse as mãos.
33 Te ni quenehen sɨ́ɨn ya de nuū ñáyuu cuehē ún, te ni chune ya xinī ndáha ya sōho de, te ni tesɨ̄hɨ yá, te ni quehé yá yaá de.
33 Depois de levá-lo à parte, longe da multidão, Jesus colocou os dedos nos ouvidos dele. Em seguida, cuspiu e tocou na língua do homem.
34 Te ni ndacoto ya ichi ándɨvɨ́, te ni jitū ni yā, te ni cahān yā: Efata, achí yá, jeē cuní cahān: Nanune.
34 Então voltou os olhos para os céus e, com um profundo suspiro, disse-lhe: "Efatá! ", que significa: Abra-se.
35 Te ni nanune‑ni sōho de, te ni nduvāha yáá de, te ni nacahān vāha de.
35 Com isso, os ouvidos do homem se abriram, sua língua ficou livre e ele começou a falar corretamente.
36 Te ni ndacu ya jniñu nuū ñáyuu un jéē ma cáchi i nuū ní ɨɨn. Te vēsú ni cahān nīhin ya jiín i, te víhyá gā ni cajete i jnūhun.
36 Jesus ordenou-lhes que não o contassem a ninguém. Contudo, quanto mais ele os proibia, mais eles falavam.
37 Te yōhyo ni canaa ni i cájito i, te ni cacahān i: Vāha sáha ya tācá jniñu, chi nde tēe cásóhó, cánacuni sōho de, te tēe cándāa ñɨ́hɨ́n, cánacahān vāha de sáha ya, achí i.
37 O povo ficava simplesmente maravilhado e dizia: "Ele faz tudo muito bem. Faz até o surdo ouvir e o mudo falar".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.