Marcos 7
Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs NTLH
1 Yūcuán na te tēe grupo fariseo jiín jecu tēe cástéén tutu ley Yaā Dios, ni quendacoo de ñuu Jerusalén, te ni quecoo de nuū Jesús.
1 Alguns fariseus e alguns mestres da Lei que tinham vindo de Jerusalém reuniram-se em volta de Jesus.
2 Te tēe un ní cajito de jeē sava tēe cáscuáha jíín Jesús, ni cayeji jnehén de staā, chi tu ní cásquícu de costumbre jeē nándahá de nuū Yaā Dios. Te ni cacahān sɨquɨ̄ de.
2 Eles viram que alguns dos discípulos dele estavam comendo com mãos impuras , quer dizer, não tinham lavado as mãos como os fariseus mandavam o povo fazer.
3 Chi tēe fariseo jiín ndɨhɨ ñayuu hebreo, névāha i costumbre jenahán jéē ma cáji i staā núu tu nandahá váha i xīhna gā.
3 (Os judeus, e especialmente os fariseus, seguem os ensinamentos que receberam dos antigos: eles só comem depois de lavar as mãos com bastante cuidado.
4 Te núu ni ndecoo i jeē ni jéngoo i nuū yáhu, te tu cáyeji i te núu tu nandahá i. Te íyó cuéhē gā costumbre jenahán jeē casquícu i, nájnūhun jeē ndúndoo taza, tɨndohō, cohō cáa, jíín jíto.
4 E, antes de comer, lavam tudo o que vem do mercado. Seguem ainda muitos outros costumes, como a maneira certa de lavar copos, jarros, vasilhas de metal e camas.)
5 Te tēe fariseo jiín tée cástéén tutu ley Yaā Dios, ni cacajnūhún de ya: Tēe cáscuáha jíín ró, ¿naun tu cásquícu de costumbre ñayuu jenahán? Chi sa cáyeji jnehén de staā, achí de.
5 Os fariseus e os mestres da Lei perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos não obedecem aos ensinamentos dos antigos e comem sem lavar as mãos?
6 Te ni cahān yā jiín de: Ndaā ni nacani Isaías jnūhun sɨquɨ̄ rō jijnáhan ró jéē tēe stáhú‑ni cácuu ró. Chi súcuan ni tee de jnūhun ni cahān Yaā Dios nde jenahán:
6 Jesus respondeu:
7 Achí Yaā Dios. Achí Isaías.
7 A adoração deste povo é inútil,
8 Súcuan cácuu ró, chi ni casiáá rō jniñu ní ndacu Yaā Dios nuū rō, te cásquícu ró costumbre jeē ní cajequin ñayuu, jeē ndúndoo tɨndohō jiín taza. Te cuehē gā costumbre súcuan cásquícu ró, áchí yá.
8 E continuou:
9 Te suni ni cahān yā: Cásiáá rō jniñu ní ndacu Yaā Dios, návāha squícu ró costumbre ni cajequin máá ró.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Chi Moisés ni cahān de: Coo yɨ́ñúhún ró jiín tátá rō jiín náná rō. Te núu ndé ɨɨn cahān sɨquɨ̄ tatá chí sɨ́quɨ̄ naná, na cúū nahín. Achí Moisés.
10 Pois Moisés ordenou: “Respeite o seu pai e a sua mãe.” E disse também: “Que seja morto aquele que amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe!”
11 Te máá ró chi cácahān rō jeē cuu cahān ɨɨn tēe jíín tátá de náná de: Ma cúu chindéé ñáhán ná níhín cuáha na jéē cáji ni jéē cúhun ní, chi ndɨhɨ jeē névāha ná, chi Corbán cúu, áchí ró. (Te jnūhun Corbán cuní cahān jeē ni sócō nuū Yaā Dios.)
11 Mas vocês ensinam que, se alguém tem alguma coisa que poderia usar para ajudar os seus pais, mas diz: “Eu dediquei isto a Deus”,
12 Te cácahān rō jeē núu súcuan cahān ɨɨn tēe, te tuá cánuú chindéé ñáhán de tátá de náná de.
12 então ele não precisa ajudar os seus pais.
13 Te súcuan cástɨ́vɨ ró jniñu ní ndacu Yaā Dios, jeē sɨquɨ́ costumbre ni cajequin ñayuu jenahán vēji. Te cuehē gā jniñu súcuan cásáha ró, áchí yá.
13 Assim vocês desprezam a palavra de Deus, trocando-a por ensinamentos que passam de pais para filhos. E vocês fazem muitas outras coisas como esta.
14 Te ni cana tucu ya ñayuu cuehē ún, te ni cahān yā jiín i: Cuni sōho vāha ró jíjnáhan ró, te chuhun ni rō:
14 Jesus chamou outra vez a multidão e disse:
15 Tāca jéē iyó, te núu ni quɨ̄vɨ yuhu ñayuu te tu cújnéhén i sáha. Chi jeē quénda ini anuá ñayuu, yūcuan cúu jeē cujnéhén i sáha.
15 Tudo o que vem de fora e entra numa pessoa não faz com que ela fique
16 Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró, áchí yá.
16 [Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.]
17 Te ni stóo ya ñayuu cuehē ún, te ni quɨ̄vɨ ya ini vehe. Te tēe cáscuáha ún, ni cacajnūhún de ya sɨquɨ̄ jnúhun yátá yáha jéē ni cáhān yā.
17 Quando Jesus se afastou da multidão e entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram o que queria dizer essa comparação.
18 Te ni cahān yā jiín de: ¿A máá ró suni ná tu jecūhun ni rō, chí naún? ¿A tu cájini rō jeē tāca jéē quɨ́vɨ ini ñayuu, ma cúu cujnéhén i sáha?
18 Então ele disse:
19 Chi tu quɨ́vɨ ini anuá i, chi chīji i quɨ́vɨ, te quénda‑ni cuahān, achí yá. Súcuan ni steén yā jeē tāca jéē yéji ñayuu, tu cújnéhén ánuá i sáha.
19 porque não vai para o coração, mas para o estômago, e depois sai do corpo. Com isso Jesus quis dizer que todos os tipos de alimento podem ser comidos.
20 Te ni cahān gā yā: Jeē quénda ini anuá ñayuu, yūcuan cúu jeē cujnéhén i sáha.
20 Ele continuou:
21 Chi nde ini anuá ñayuu quénda jeē jéni néé ni, jeē casɨ́quɨ́ ndéē jnáhan, jeē jíca jnéní, jeē jéhni ndɨ̄yɨ,
21 Porque é de dentro, do coração, que vêm os maus pensamentos, a imoralidade sexual, os roubos, os crimes de morte,
22 jeē sacuíhná, jeē ndíyo ni ndajníñu jnáhan, jeē sáha néé, jeē stahú jnáhan, jeē máni cuēchi sáha, jeē cucuésún ni, jeē cahán yāa sɨ́quɨ̄ jnáhan, jeē sandúxí máá, jeē canéé xínī.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, as mentiras, as imoralidades, a inveja, a calúnia, o orgulho e o falar e agir sem pensar nas consequências.
23 Tācá jniñu néé yáha, máni ini anuá ñayuu quénda, te cújnéhén i sáha, áchí yá.
23 Tudo isso vem de dentro e faz com que as pessoas fiquem impuras.
24 Te ni quenda ya yūcuan cuáhān yā región Tiro jiín Sidón. Te ni quɨ̄vɨ ya ɨɨn vehe, te cúní yā jeē tú ni ɨɨn ñayuu cuni jeē íne ya yūcuán. Te vēsú súcuan, te tu ní cúu cone sāhi yá.
24 Jesus saiu dali e foi para a região que fica perto da cidade de Tiro. Ele entrou numa casa e não queria que soubessem que estava ali, mas não pôde se esconder.
25 Te ɨɨn ñahan íyó séhe sɨ́hɨ́ ña jeē ñúhun tachī ini i, ni nihīn‑ni ña jnūhun jeē íne ya. Te ni quee ña, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ña nuū jehé yā.
25 Certa mulher, que tinha uma filha que estava dominada por um espírito mau, ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Te ñahan ñuu jicá cúu ña, chi nde Sirofenicia cúu nación ña. Te ni cahān ndahú ña jíín yá jeē na quénehen ya tachī ini sēhe sɨ́hɨ́ ña.
26 Era estrangeira, de nacionalidade siro-fenícia, e pediu que Jesus expulsasse da sua filha o demônio.
27 Te ni cahān Jesús jiín ña: Nasūu núū maá ní vēji ná, chi máni nuū ñáyuu cácuu sēhe Israel. Chi tu íyó váha jeē quénde yō staā sēhe te cuāha yó núū ína, achí yá.
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Te ni cahān ña: Jendaá cahán ni Tátā, te chindéé ñáhán ní sáña vēsú cúu ná nájnūhun ina. Chi suni máá tɨ́ cáhīin tɨ chīji mesa, cánihīn tɨ̄ staā cuechí jéē cóyo yuhu sūchi lúlí cáyeji tɨ̄, achí ña.
28 — Mas, senhor, — respondeu a mulher — até mesmo os cachorrinhos que ficam debaixo da mesa comem as migalhas de pão que as crianças deixam cair.
29 Yūcuán na te ni cahān yā jiín ña: Vāha ni cahān ní. Cuáhán ní núu súcuan, chi je ni quenda tachī ún ini sēhe sɨ́hɨ́ ní, achí yá.
29 Jesus disse:
30 Te ni najinū ña vehe ña, te ni jito ña jeē catú sēhe sɨ́hɨ́ ña nuū jíto, te je ni quenda tachī ún ini i.
30 Quando a mulher voltou para casa, encontrou a criança deitada na cama; de fato, o demônio tinha saído dela.
31 Te ni quenda tucu ya región Tiro, ni yāha ya Sidón jiín táca ñuu Decápolis, te ni jinū yā mar Galilea.
31 Jesus saiu da região que fica perto da cidade de Tiro, passou por Sidom e pela região das Dez Cidades e chegou ao lago da Galileia.
32 Te ni caquindeca i ɨɨn tēe sóhó cástété nuū yā, te ni cacahān ndahú i jíín yá jeē na sóó yá ndaha ya sɨquɨ̄ de.
32 Algumas pessoas trouxeram um homem que era surdo e quase não podia falar e pediram a Jesus que pusesse a mão sobre ele.
33 Te ni quenehen sɨ́ɨn ya de nuū ñáyuu cuehē ún, te ni chune ya xinī ndáha ya sōho de, te ni tesɨ̄hɨ yá, te ni quehé yá yaá de.
33 Jesus o tirou do meio da multidão e pôs os dedos nos ouvidos dele. Em seguida cuspiu e colocou um pouco da saliva na língua do homem.
34 Te ni ndacoto ya ichi ándɨvɨ́, te ni jitū ni yā, te ni cahān yā: Efata, achí yá, jeē cuní cahān: Nanune.
34 Depois olhou para o céu, deu um suspiro profundo e disse ao homem:
35 Te ni nanune‑ni sōho de, te ni nduvāha yáá de, te ni nacahān vāha de.
35 E naquele momento os ouvidos do homem se abriram, a sua língua se soltou, e ele começou a falar sem dificuldade.
36 Te ni ndacu ya jniñu nuū ñáyuu un jéē ma cáchi i nuū ní ɨɨn. Te vēsú ni cahān nīhin ya jiín i, te víhyá gā ni cajete i jnūhun.
36 Jesus ordenou a todos que não contassem para ninguém o que tinha acontecido; porém, quanto mais ele ordenava, mais eles falavam do que havia acontecido.
37 Te yōhyo ni canaa ni i cájito i, te ni cacahān i: Vāha sáha ya tācá jniñu, chi nde tēe cásóhó, cánacuni sōho de, te tēe cándāa ñɨ́hɨ́n, cánacahān vāha de sáha ya, achí i.
37 E todas as pessoas que o ouviam ficavam muito admiradas e diziam: — Tudo o que faz ele faz bem; ele até mesmo faz com que os surdos ouçam e os mudos falem!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.