Lucas 4
Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs NVT
1 Te Jesús ni cunuú Espíritu Santo ini yā, te ni quenda ya yūte Jordán cuahān yā. Te ni jinū yā nde nuū ñúhun téhé ní sáha Espíritu Santo.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Te ni ine ya yūcuan úū xico quɨvɨ̄, te ni jito ndee jexeén yā, chi cúní jeē sáha ya cuēchi. Te tāca quɨ́vɨ̄ ún tu ní yéji cuɨtɨ yā, te ná ni yāha quɨvɨ̄ ún, te jíí yā sōco.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Yūcuán na te ni cahān jexeén un jíín yá: Núu máá ró cúu Sēhe Yaā Dios, te cahān rō jeē yuū yáha na ndúu staā caji rō, achí.
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Te ni cahān Jesús jiín: Tuú chi yósó núū tútu iī: Nasūu máni máá jíín stáā cátecu ñayuu, chi suni jíín táca jnúhun cáhán Yaā Dios, achí yá.
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Yūcuán na te cuahān jexeén un jíín yá nde xinī ɨɨn yucu súcún, te ɨɨn núnúu‑ni ni steén nuū yā tācá nación nɨɨ́ cáhnu ñayɨ̄vɨ́.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Te ni cahān jiín yá: Nuū maá ró cuāha ri jeē cujéhnu ró núū ndɨvii nación yáha, chi yōhyo luu cáa. Chi máá rí jnɨ́ɨ ndɨhɨ, te cuu cuāha ri nuū ndé ɨɨn cúní rī.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Núu súcuan te núu cuɨñɨ yɨ́tɨ́ ró chiñúhún ró ruhū, te cuāha ndɨhɨ ri nuū rō. Achí jexeén.
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Te ni cahān Jesús jiín: Satanás, cujiyo quihīn rō, chi yósó núū tútu jeē chiñúhún ñayuu maá Jítoho i Yaā Dios, te nuū maá‑ni ya cuajníñu i. Achí yá.
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Yūcuán na te cuahān jexeén un jíín yá nde ñuu Jerusalén. Te ni jeni ya xinī torre templo. Te ni cahān jiín yá: Te núu Sēhe Yaā Dios cúu ró, te sɨ́ngava ró máá ró nde nuū ñúhun, chi jnama ya rohó.
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Chi yósó núū tútu:
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Achí tutu. Achí jexeén.
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Te ni cahān Jesús: Tuú chi suni yósó núū tútu jeē ma cóto ndee ñayuu Jitoho i Yaā Dios, núu jnama ya i chí tuú, áchí yá.
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Te tuá ni níhín jexeén modo coto ndee Jesús quɨvɨ̄ ún, te ni cujiyo cuahān jecu‑ni tiempo.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Te ni cunuú fuerza Espíritu Santo ini Jesús, te cuanuhun yā Galilea. Te nɨ́ɨ́ región yajni yūcuan ní jitē núu jnūhun ya.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Te ni steén yā jnūhun ini tācá vehe iī sinagoga, te ndɨhɨ ñayuu ni cajejnúhún i ya.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Te ni najinū yā ñuu Nazaret nuū ní jehnu ya. Te quɨvɨ̄ ndétātú ni quɨ̄vɨ ya ini vehe iī sinagoga, nájnūhun sáha sáha ya. Te ni ndocuɨñɨ̄ yā jeē cahu ya tutu iī.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Te ni cajēhe de tutu ni tee Isaías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán. Te ni nune ya tutu ún, te ni nanihīn yā nuū yosó jnúhun ni cahu ya:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 — ausente —
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Achí tutu ni cahu ya.
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Te ni nacasɨ yā tutu ún, te ni nacuāha ya nuū tée jéjníñu ini sinagoga, te ni nucōo ya jeē steén yā jnūhun nuū ñáyuu cáhīin ini sinagoga. Te tācá i cájito vāha i nuū yā.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Te ni quejéé yá cahán yā jiín i: Vijna te ni squícu jnūhun cáhán tutu iī yāha ní cajini sōho ró, áchí yá.
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Te ndɨvii i ni cacahān jeē váha tēe cúu ya, te cánaa ni i jeē ní cajini i tāca jnúhun luu ni cahān yā. Te ni cacajnūhun jnáhan i: ¿A násūu séhe José cúu tēe yáha?
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Te ni cahān yā jiín i: Jíní vāha ri jeē cájeni ni rō cahān rō jnūhun yátá yáha jíín rí: Tēe tájná, sátájná ró maá ró núu súcuan. Te jnūhun yáha cúní cahān jeē nájnūhun ni nasávāha ri cuehē ñayuu cácuhū ini ñuu Capernaum ni canihīn rō jnūhun, suni súcuan na sáha ri ñuu yō yāhá návāha candíje ró cájeni ni rō. Achí yá jiín i.
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Te ni cahān gā yā: Jendaá cahán rī jiín ró, ni ɨɨn tēe nácani jnūhun Yaā Dios, tu cájetáhú ñayuu ñuu maá de nuū de.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Te suni jendaá cahán rī jiín ró jeē ni íyo cuehē ñahan ní ndóo ndáhú ini nación yō Israel, tiempo ni cotecu Elías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios. Te tiempo un tu ní cúun cuɨtɨ saū unī cuiyā yosáva, te ni īyo ɨɨn jnamā xeēn nɨɨ́ cáhnu nación.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Te tu ní tájí Yaā Dios Elías quihīn de nuū ni ɨɨn ñahan viuda nación yō Israel, chi nuū máá ɨɨn‑ni ñahan viuda jeē ndeé ñuu Sarepta ndañúū Sidón, ni jehēn de ni jito de jeē ní yeji ña.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Te ini nación yō Israel suni ni īyo cuehē tēe ni candoho cuehyɨ̄ stehyú, tiempo jeē ní cotecu Eliseo, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios. Te ni ɨɨn de tu ní cándíje jeē ndúvāha de sáha Eliseo, chi sa suhva máñúhún‑ni Naamán, tēe nación Siria ni nduvāha. Achí yá.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Yūcuán na te tāca ñáyuu cáhīin ini sinagoga, yōhyo ni caquɨtɨ̄ ni i jnūhun ní cahān yā.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Te ni candocuɨñɨ̄ i, te ni caquenehen i ya yatā ñúū ún, cuahān i jíín yá xinī yúcu íne ñuu ún, chi cácuni i chundahá i ya nɨnga ya cava ún.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Te tu ní cúu sáha i, chi ni yāha‑ni ya mēhñú i cuahān yā.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Yūcuán na te cuahān Jesús ñuu Capernaum región Galilea. Te quɨvɨ̄ ndétātu ní steén yā jnūhun nuū ñáyuu.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Te ni canaa ni i cájini i jnūhun stéén yā. Chi ni steén vāha ya nuū i, chi jíní vāha máá yá.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Te ini vehe sinagoga un íne ɨɨn tēe jeē ñúhun tachī xeén ini de. Te tēe un ní cana cóhó de:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 Cujiyo ní. ¿Naun vēji ní núū na jíjnáhan ná, Jesús ñuu Nazaret? ¿A véji ní jéē snáā ni sáña, chí naún? Je jíní na ndé ɨɨn cúu ní, chi Sēhe iī Yaā Dios cúu ní. Achí de.
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Te Jesús ni cahān xeēn yā nuū tachī ún: Casɨ yuhu ró te quenda ró ini tēe yáha, áchí yá. Te ni cotúú‑ni tēe un núū tāca ñáyuu, ni sáha tachī ún. Te ni quenda ini de cuahān, te tú na vé ni sáha ga jiín de.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Te ndɨhɨ ñayuu un ní cayūhú i, te ni cacahān i jíín jnáhan i: ¿Na jnūhun cúu yāha jéē ní cuu súcuan? Chi cújéhnu tēe yáha jéē ndácu nīhin de jniñu nuū tachí, te quéndacoo‑ni, áchí i.
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Te jnūhun ya ni jitē núu cuahān nɨɨ́ cáhnu región yūcuán.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Yūcuán na te ni quenda Jesús ini vehe iī sinagoga, te cuahān yā te ni jinū yā vehe Simón. Te náná chīsó Simón, yɨ́hɨ xeēn quīji ña, te ni cacahān ndahú de jíín yá jehē ña.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Te ni jīta ndeyɨ ya nuū ña, te ni cahān yā jeē na ndíco quīji ún. Te ni nduvāha‑ni ña. Te ni ndocuɨñɨ̄‑ni ña, te ni sáha ña jeē ní yeji yā jiín de.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Te jeē ni quée niāndii, te tāca ñáyuu jeē iyó jnáhan i cácuhū ndɨnuū cuehyɨ̄, ni caquindeca i jnáhan i un núū yā. Te ni soó yá ndaha ya sɨquɨ̄ ɨɨn ɨɨn i, te súcuan ni nasávāha ya i.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Te suni cuehē ñayuu ni quendacoo tachī ini i, te cácana cóhó táchī ún: Máá ní cúu Sēhe Yaā Dios, achí. Te ni cahān xeēn yā nuū, te tu ní jéhe ya jnūhun jeē cahán gā súcuan, chi cájini jeē maá yá cúu Cristo, Yaā ní tají Yaā Dios.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Te nuū ní cundijin, te ni quenda ya cuahān sɨ́ɨn ya yatā ñúū nuū tú ñayuu. Te tāca ñáyuu cánanducú i ya, te ni jinūcoo i nuū íne ya. Te cástétu i ya jeē tú cujiyo ya nuū i.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Te ni cahān yā jiín i: Suni cánuú jéē nacani ri jnūhun vāha nuū tāca gá ñuu sɨquɨ̄ ndese ndácu Yaā Dios jniñu, chi jeē yúcuan ní tají yá ruhū vēji ri. Achí yá.
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Te ni jica cuu ya nɨɨ́ región Galilea, nácani ya jnūhun ini tācá vehe iī sinagoga.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.