Lucas 10
Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs NVT
1 Te ná ni cuu tācá jniñu yáha, te máá Jítoho yō ni nacāji ya unī xico uxī gā de. Te ni tají yá ndɨhuū ndɨhuū de jeē cósnūú de nuū yā, quingoo de tācá ñuu jiín táca lugar nuū jé yajni quihīn maá yá.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Te ni cahān yā jiín de: Ñayuu yáha cácuu i nájnūhun trigo jeē tahndé, te ndaā jeē cuehē cúu, te tēe cahnde chi jecu‑ni de cúu. Núu súcuan te cacān tahú rō nuū maá Jítoho rō Yaā Dios jeē na tájí yá cuehē tēe na quíngoo de cahnde de trigo, cúu jeē nacani de jnūhun ya nuū ñáyuu.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Te cuángoo jíjnáhan ró, te na cástūhun rí nuū rō jeē tají rí rohó quíngoo ró nájnūhun londe mēhñu yɨ́hɨ̄.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Te ma cóndiso ró ñunu, ni yɨjnɨ xūhún, ni ndijēn. Te ichi ma cucuéé ró ndajnūhun ró jíín ni ɨɨn.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Te na‑ni vehe núu ni quɨ̄vɨ ró, te xīhna gā cahān rō: Na quíji jnūhun ndeyɨ́ jnūhun sɨɨ̄ ni nuū rohó, ñáyuu vehe yáha, achi rō.
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Te núu vehe yúcuan íyó ñáyuu vāha, te jnūhun ndeyɨ́ ní cahān rō jinū sɨquɨ̄ i. Te núu tuú, te jnūhun ndeyɨ́ ní cahān rō ma jinú sɨquɨ̄ i.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Te suni vehe yúcuan coyūcu ró, te caji rō coho ró jéē cuáha ñayuu nuū rō. Chi sɨquɨ̄ jniñu jeē nácani ró jnúhun nuū ñáyuu, te cánuú coto i róhó. Ma quéndōo ró tɨjnɨ vehe, chi ɨɨn‑ni vehe.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Te na‑ni ñuu núu ni quɨ̄vɨcoo ró, te núu cuatáhú i róhó, te caji rō tāca jéē cuáha i nuū rō.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Te nasávāha ró ñáyuu cácuhū ñuu yūcuán. Te cachi rō nuū i: Je ni cuyajni Yaā Dios jeē ndacu ya jniñu nuū rō, achi rō.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Te na‑ni ñuu núu ni quɨ̄vɨcoo ró, te núu tu ní cájetáhú i róhó, te quendacoo ró ini calle yūcuán, te cahān rō:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 Nde tɨcachā ñuu rō yāha jéē ni jnɨ́ɨ jehē rī, na náscóyo ri jeē cúu seña jeē iyó cuéchi ró jéē tu ní cájetáhú ró. Te na cónahán ró jeē Yaā Dios je ni cuyajni ya jeē ndacu ya jniñu nuū rō nuú.
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Te cáhán rī jiín ró jeē quɨvɨ̄ juicio te xeēn gā coo castigo sɨquɨ̄ ñuu casáha súcuan vēsú sɨquɨ̄ ñuu Sodoma nuū ní casáha ndasɨ́ ñáyuu cuēchi.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 ’Nacā jeē xeēn ndoho ró, ñáyuu ñuu Corazín. Te nacā jeē xeēn ndoho ró, ñáyuu ñuu Betsaida. Chi núu ini ñuu Tiro jiín ñuu Sidón ni sáha ri jniñu jéhnu jeē ni sáha ri ini ñuu maá ró, te yachī nacani ni ñayuu ñuu un jéē stóo i cuēchi i núú. Te sáha i seña jeē steén jeē nácani ni i sɨquɨ̄ cuéchi i, chi cuhun i sahma jnúú te chuhun i yaā xinī i núú.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Núu súcuan te quɨvɨ̄ coo juicio te xeēn gā coo castigo sɨquɨ̄ rō jijnáhan ró vēsú jeē ni íyo sɨquɨ̄ ñuu Tiro jiín ñuu Sidón.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Te róhó ñáyuu ñuu Capernaum, ¿á cájeni ni rō jeē cujéhnu ró nájnūhun ɨɨn jeē cáa cuahān ichi ándɨvɨ́? Tuú chi sa nanuu ró ndé lugar nuū cáyūcu ánuá ndɨ̄yɨ. Achí yá.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Te ni cahān gā yā jiín tée jeē tají yá quingoo: Ñayuu chusóhó jnúhun cahān rō, nuū maá rí chusóhó i. Te ñayuu squéhichī rohó, suni ruhū squéhichī i. Te ñayuu squéhichī ruhū, suni squéhichī i Yaā ní tají rúhū vēji ri. Achí yá.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Te ni ndecoo unī xico uxī tēe un, cácusɨɨ̄ ni de te cácahān de jíín Jesús: Nde tachī cájetáhú núū na jéē jiín sɨ́hvɨ́ ní, chi quéndacoo ini ñayuu, achí de.
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Te ni cahān yā jiín de: Súcuan cúu, chi ni jito ri jeē nájnūhun ɨɨn taja ni nɨngava Satanás ichi ándɨvɨ́, chi ni quende rī ndɨhɨ poder un.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Te vijna te je ni jēhe ri fuerza nuū rō jeē cueñū rō nájnūhun sɨquɨ̄ tāca cóō jiín tɨ́suhma, te cundeyɨ́ ró sɨquɨ̄ tāca fuerza maá jéē jíto uhū yohó, te tú na vé sáha ga jiín ró.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Te ma cúsɨɨ̄ ni rō maá‑ni jeē cájetáhú táchī nuū rō, chi sa cusɨɨ̄ gā ni rō jeē yosó sɨ́hvɨ́ ró nde andɨvɨ́. Achí yá.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Te suni hora un ní cusɨɨ̄ ni Jesús, ni sáha Espíritu Santo, te ni cahān yā: Na cútahū na núū ni Tátā, Jitoho andɨvɨ́ jíín ñáyɨ̄vɨ́. Chi ni jesɨ ni táca jnúhun ndíchí ní, jeē ma cúni ñayuu ndichí jíín ñáyuu tūhva cuenta ñayɨ̄vɨ yáha. Te ni steén ni núū ñáyuu cácuu nájnūhun sūchi lúlí. Chi súcuan ni nujnahan ni ni Tátā, achí yá.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Te ni cahān gā yā: Ndɨvii ni jēhe Tátá rī nuū rī. Te tu cájini ñayuu ndé ɨɨn cúu ruhū, Sēhe Yaā Dios, chi máá‑ni Tátá rī cúu jeē jiní yā ruhū. Ni tu cájini ñayuu ndese Yaā cúu máá Tátá, chi máá‑ni Sēhe cúu jeē jiní. Te íyó ñáyuu jeē cuní maá Séhe stéén yā nuū i ndese Yaā cúu Tátá yā, te máá i suni cuni i. Achí yá.
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Yūcuán na te jíto ya nuū tée cáscuáha ún, te ni cahān yā jiín máá‑ni de: Yōhyo ndetū ñayuu cájito jniñu jéhnu jeē cájito máá ró.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Chi cáhán rī jiín ró jeē cuehē tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios, jiín táca rey, ni cacuni de coto de jeē cájito máá ró, te tu ní cájito de. Te suni ni cacuni de cuni sōho de jeē cájini sōho máá ró, te tu ní cájini de. Achí yá.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Yūcuán na te ɨɨn tēe stéén tutu ley Yaā Dios, ni ndocuɨñɨ̄ de ni jecahān de jíín Jesús, chi cúní de coto ndee de ya. Te ni cajnūhún de: Maestro, ¿na vé sáha ná te nihīn tahú na cotecu na nɨ́ɨ́ cáni andɨvɨ́? áchí de.
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Te ni cahān yā jiín de: ¿Ndese yósó núū tútu ley? ¿Ndese cáhán cáhu ró? Achí yá.
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Te máá tée un ní cahān de jeē cahán nuū tútu: Coo manī ndasɨ́ ró jiín máá Jítoho rō Yaā Dios, nde jnáā ndasɨ́ ró sáha ró ndɨhɨ jeē cúsɨɨ̄ ni yā, nde jiín ini jiín ánuá rō, jiín nɨ́ɨ́ fuerza rō, jiín nɨ́ɨ́ jéē níjnūní rō. Te cundáhú ni rō jnáhan ró nájnūhun cúndáhú ni rō maá ró, achí. Achí de.
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Te ni cahān yā jiín de: Vāha ni cahān rō. Te núu cuu sáha ró súcuan te nihīn tahú rō cotecu rō nɨɨ́ cáni, áchí yá.
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Te máá tée un cúní de jeē quéndōo ndaā de nuū yā jiín jnúhun ni cajnūhún de, te ni cahān de: ¿Te ndé ñáyuu cácuu jnáhan ná? áchí de.
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Te ni cahān Jesús: Ɨɨn tēe ni quenda de ñuu Jerusalén, ni cuun de cuahān de ñuu Jericó. Te ichi un ní canecoo ñacuīhna núū de, te ni caquende ndɨhɨ ndajníñu de, te nde sahma ñúhun de. Te ni cacani ndevāha ún de jeē jé yajni cuu de núú. Te ni castóo ún de, te cuangoo.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Te ni cuu jeē íchi un yáha ɨɨn sutū quihīn de, te ni jito de nuū tée ún, te ni síyo‑ni de cuahān de.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Te suni súcuan ɨɨn tēe grupo levita jeē cájejníñu ini templo, vēji de ichi ún, te ni jito de nuū tée ún, te ni yāha jícá‑ni de cuahān de.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Te ɨɨn tēe nación Samaria, suni vēji de ichi ún, te nuū ní jito de, te ni cundáhú ni de tēe ún.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Te ni quee de nde nuū catú tée ún, te ni chuhun de aceite jiín vino nuū ni túji tēe ún, te ni jihni de sahma nuū. Te ni soó de tēe un sɨ́quɨ̄ quɨtɨ de, te cuahān de jíín tée un ndé ɨɨn mesón, te ni condito de.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Te ɨnga quɨvɨ̄ ún, hora jeē quihín de, te ni tava de uū xūhun cáa, ni jēhe de nuū tēe chíí mesón. Te ni cahān de: Coto ní tée yáha, te núu caxīn gā ni xúhun ní jíín de, te nuū nándicó ná te nachunaa ná núū ní, áchí de.
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Núu súcuan ¿te ndese jéni ni rō? Jeē ndɨnúní tée ún, ¿ndé ɨɨn de ni chihi cuenta jeē jnáhan de cúu tēe ni canecoo ñacuīhna núū? Achí yá jiín tée stéén tutu ley.
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Te ni cahān de: Tēe jeē ní cundáhú ni tēe ni tujī, vēsú tēe ñuu jicá cúu de. Yūcuán na te ni cahān Jesús jiín de: Cuáhán núu súcuan, te suni súcuan cundáhú ni rō tāca ñáyuu, achí yá.
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Yūcuán na te ni quihin tucu ya ichi cuahān yā, te ni jinū yā ɨɨn ñuu lulí. Te ɨɨn ñahan nání Marta, ni cana ña ya ni jehēn yā vehe ña.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Te Marta, íyó ɨɨn cuhū ña nání María. Te María ni cucōo ña nuū jehé Jesús, jíni nahín ña jnūhun cáhán yā.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Te Marta chi cúnéé máá ña jíín cuéhē jniñu sáha ña. Te ni quee ña nuū yā, te ni cahān ña: ¿A tu sáha ní cuenta jeē cuhū na ní stóo máñúhún ña sāña núū jníñu? Te cahān ni jíín ña na chíndéé ñáhán ña sāñá, áchí ña.
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Te ni cahān Jesús jiín ña: Marta, yōhyo ndɨ́hvɨ́ ni rō jiín cuéhē jniñu, te yōhyo stóho ró máá ró jiín.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Te íyó ɨɨn‑ni jniñu cánuú. Te María chi ni nacāji ña jniñu cánuú, suu jeē ndɨhvɨ́ ni ña sɨquɨ̄ jnúhun Yaā Dios, te ma quénehen yó ña nuū ún. Achí yá.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.