Lucas 10
Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs NTLH
1 Te ná ni cuu tācá jniñu yáha, te máá Jítoho yō ni nacāji ya unī xico uxī gā de. Te ni tají yá ndɨhuū ndɨhuū de jeē cósnūú de nuū yā, quingoo de tācá ñuu jiín táca lugar nuū jé yajni quihīn maá yá.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Te ni cahān yā jiín de: Ñayuu yáha cácuu i nájnūhun trigo jeē tahndé, te ndaā jeē cuehē cúu, te tēe cahnde chi jecu‑ni de cúu. Núu súcuan te cacān tahú rō nuū maá Jítoho rō Yaā Dios jeē na tájí yá cuehē tēe na quíngoo de cahnde de trigo, cúu jeē nacani de jnūhun ya nuū ñáyuu.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Te cuángoo jíjnáhan ró, te na cástūhun rí nuū rō jeē tají rí rohó quíngoo ró nájnūhun londe mēhñu yɨ́hɨ̄.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Te ma cóndiso ró ñunu, ni yɨjnɨ xūhún, ni ndijēn. Te ichi ma cucuéé ró ndajnūhun ró jíín ni ɨɨn.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Te na‑ni vehe núu ni quɨ̄vɨ ró, te xīhna gā cahān rō: Na quíji jnūhun ndeyɨ́ jnūhun sɨɨ̄ ni nuū rohó, ñáyuu vehe yáha, achi rō.
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Te núu vehe yúcuan íyó ñáyuu vāha, te jnūhun ndeyɨ́ ní cahān rō jinū sɨquɨ̄ i. Te núu tuú, te jnūhun ndeyɨ́ ní cahān rō ma jinú sɨquɨ̄ i.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Te suni vehe yúcuan coyūcu ró, te caji rō coho ró jéē cuáha ñayuu nuū rō. Chi sɨquɨ̄ jniñu jeē nácani ró jnúhun nuū ñáyuu, te cánuú coto i róhó. Ma quéndōo ró tɨjnɨ vehe, chi ɨɨn‑ni vehe.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Te na‑ni ñuu núu ni quɨ̄vɨcoo ró, te núu cuatáhú i róhó, te caji rō tāca jéē cuáha i nuū rō.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Te nasávāha ró ñáyuu cácuhū ñuu yūcuán. Te cachi rō nuū i: Je ni cuyajni Yaā Dios jeē ndacu ya jniñu nuū rō, achi rō.
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Te na‑ni ñuu núu ni quɨ̄vɨcoo ró, te núu tu ní cájetáhú i róhó, te quendacoo ró ini calle yūcuán, te cahān rō:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 Nde tɨcachā ñuu rō yāha jéē ni jnɨ́ɨ jehē rī, na náscóyo ri jeē cúu seña jeē iyó cuéchi ró jéē tu ní cájetáhú ró. Te na cónahán ró jeē Yaā Dios je ni cuyajni ya jeē ndacu ya jniñu nuū rō nuú.
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Te cáhán rī jiín ró jeē quɨvɨ̄ juicio te xeēn gā coo castigo sɨquɨ̄ ñuu casáha súcuan vēsú sɨquɨ̄ ñuu Sodoma nuū ní casáha ndasɨ́ ñáyuu cuēchi.
12 E Jesus disse mais isto:
13 ’Nacā jeē xeēn ndoho ró, ñáyuu ñuu Corazín. Te nacā jeē xeēn ndoho ró, ñáyuu ñuu Betsaida. Chi núu ini ñuu Tiro jiín ñuu Sidón ni sáha ri jniñu jéhnu jeē ni sáha ri ini ñuu maá ró, te yachī nacani ni ñayuu ñuu un jéē stóo i cuēchi i núú. Te sáha i seña jeē steén jeē nácani ni i sɨquɨ̄ cuéchi i, chi cuhun i sahma jnúú te chuhun i yaā xinī i núú.
13 Jesus continuou:
14 Núu súcuan te quɨvɨ̄ coo juicio te xeēn gā coo castigo sɨquɨ̄ rō jijnáhan ró vēsú jeē ni íyo sɨquɨ̄ ñuu Tiro jiín ñuu Sidón.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Te róhó ñáyuu ñuu Capernaum, ¿á cájeni ni rō jeē cujéhnu ró nájnūhun ɨɨn jeē cáa cuahān ichi ándɨvɨ́? Tuú chi sa nanuu ró ndé lugar nuū cáyūcu ánuá ndɨ̄yɨ. Achí yá.
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Te ni cahān gā yā jiín tée jeē tají yá quingoo: Ñayuu chusóhó jnúhun cahān rō, nuū maá rí chusóhó i. Te ñayuu squéhichī rohó, suni ruhū squéhichī i. Te ñayuu squéhichī ruhū, suni squéhichī i Yaā ní tají rúhū vēji ri. Achí yá.
16 Então disse aos discípulos:
17 Te ni ndecoo unī xico uxī tēe un, cácusɨɨ̄ ni de te cácahān de jíín Jesús: Nde tachī cájetáhú núū na jéē jiín sɨ́hvɨ́ ní, chi quéndacoo ini ñayuu, achí de.
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Te ni cahān yā jiín de: Súcuan cúu, chi ni jito ri jeē nájnūhun ɨɨn taja ni nɨngava Satanás ichi ándɨvɨ́, chi ni quende rī ndɨhɨ poder un.
18 Jesus respondeu:
19 Te vijna te je ni jēhe ri fuerza nuū rō jeē cueñū rō nájnūhun sɨquɨ̄ tāca cóō jiín tɨ́suhma, te cundeyɨ́ ró sɨquɨ̄ tāca fuerza maá jéē jíto uhū yohó, te tú na vé sáha ga jiín ró.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Te ma cúsɨɨ̄ ni rō maá‑ni jeē cájetáhú táchī nuū rō, chi sa cusɨɨ̄ gā ni rō jeē yosó sɨ́hvɨ́ ró nde andɨvɨ́. Achí yá.
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Te suni hora un ní cusɨɨ̄ ni Jesús, ni sáha Espíritu Santo, te ni cahān yā: Na cútahū na núū ni Tátā, Jitoho andɨvɨ́ jíín ñáyɨ̄vɨ́. Chi ni jesɨ ni táca jnúhun ndíchí ní, jeē ma cúni ñayuu ndichí jíín ñáyuu tūhva cuenta ñayɨ̄vɨ yáha. Te ni steén ni núū ñáyuu cácuu nájnūhun sūchi lúlí. Chi súcuan ni nujnahan ni ni Tátā, achí yá.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Te ni cahān gā yā: Ndɨvii ni jēhe Tátá rī nuū rī. Te tu cájini ñayuu ndé ɨɨn cúu ruhū, Sēhe Yaā Dios, chi máá‑ni Tátá rī cúu jeē jiní yā ruhū. Ni tu cájini ñayuu ndese Yaā cúu máá Tátá, chi máá‑ni Sēhe cúu jeē jiní. Te íyó ñáyuu jeē cuní maá Séhe stéén yā nuū i ndese Yaā cúu Tátá yā, te máá i suni cuni i. Achí yá.
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Yūcuán na te jíto ya nuū tée cáscuáha ún, te ni cahān yā jiín máá‑ni de: Yōhyo ndetū ñayuu cájito jniñu jéhnu jeē cájito máá ró.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Chi cáhán rī jiín ró jeē cuehē tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios, jiín táca rey, ni cacuni de coto de jeē cájito máá ró, te tu ní cájito de. Te suni ni cacuni de cuni sōho de jeē cájini sōho máá ró, te tu ní cájini de. Achí yá.
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Yūcuán na te ɨɨn tēe stéén tutu ley Yaā Dios, ni ndocuɨñɨ̄ de ni jecahān de jíín Jesús, chi cúní de coto ndee de ya. Te ni cajnūhún de: Maestro, ¿na vé sáha ná te nihīn tahú na cotecu na nɨ́ɨ́ cáni andɨvɨ́? áchí de.
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Te ni cahān yā jiín de: ¿Ndese yósó núū tútu ley? ¿Ndese cáhán cáhu ró? Achí yá.
26 Jesus respondeu:
27 Te máá tée un ní cahān de jeē cahán nuū tútu: Coo manī ndasɨ́ ró jiín máá Jítoho rō Yaā Dios, nde jnáā ndasɨ́ ró sáha ró ndɨhɨ jeē cúsɨɨ̄ ni yā, nde jiín ini jiín ánuá rō, jiín nɨ́ɨ́ fuerza rō, jiín nɨ́ɨ́ jéē níjnūní rō. Te cundáhú ni rō jnáhan ró nájnūhun cúndáhú ni rō maá ró, achí. Achí de.
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Te ni cahān yā jiín de: Vāha ni cahān rō. Te núu cuu sáha ró súcuan te nihīn tahú rō cotecu rō nɨɨ́ cáni, áchí yá.
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Te máá tée un cúní de jeē quéndōo ndaā de nuū yā jiín jnúhun ni cajnūhún de, te ni cahān de: ¿Te ndé ñáyuu cácuu jnáhan ná? áchí de.
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Te ni cahān Jesús: Ɨɨn tēe ni quenda de ñuu Jerusalén, ni cuun de cuahān de ñuu Jericó. Te ichi un ní canecoo ñacuīhna núū de, te ni caquende ndɨhɨ ndajníñu de, te nde sahma ñúhun de. Te ni cacani ndevāha ún de jeē jé yajni cuu de núú. Te ni castóo ún de, te cuangoo.
30 Jesus respondeu assim:
31 Te ni cuu jeē íchi un yáha ɨɨn sutū quihīn de, te ni jito de nuū tée ún, te ni síyo‑ni de cuahān de.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Te suni súcuan ɨɨn tēe grupo levita jeē cájejníñu ini templo, vēji de ichi ún, te ni jito de nuū tée ún, te ni yāha jícá‑ni de cuahān de.
32 Também um
33 Te ɨɨn tēe nación Samaria, suni vēji de ichi ún, te nuū ní jito de, te ni cundáhú ni de tēe ún.
33 Mas um
34 Te ni quee de nde nuū catú tée ún, te ni chuhun de aceite jiín vino nuū ni túji tēe ún, te ni jihni de sahma nuū. Te ni soó de tēe un sɨ́quɨ̄ quɨtɨ de, te cuahān de jíín tée un ndé ɨɨn mesón, te ni condito de.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Te ɨnga quɨvɨ̄ ún, hora jeē quihín de, te ni tava de uū xūhun cáa, ni jēhe de nuū tēe chíí mesón. Te ni cahān de: Coto ní tée yáha, te núu caxīn gā ni xúhun ní jíín de, te nuū nándicó ná te nachunaa ná núū ní, áchí de.
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Núu súcuan ¿te ndese jéni ni rō? Jeē ndɨnúní tée ún, ¿ndé ɨɨn de ni chihi cuenta jeē jnáhan de cúu tēe ni canecoo ñacuīhna núū? Achí yá jiín tée stéén tutu ley.
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Te ni cahān de: Tēe jeē ní cundáhú ni tēe ni tujī, vēsú tēe ñuu jicá cúu de. Yūcuán na te ni cahān Jesús jiín de: Cuáhán núu súcuan, te suni súcuan cundáhú ni rō tāca ñáyuu, achí yá.
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Yūcuán na te ni quihin tucu ya ichi cuahān yā, te ni jinū yā ɨɨn ñuu lulí. Te ɨɨn ñahan nání Marta, ni cana ña ya ni jehēn yā vehe ña.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Te Marta, íyó ɨɨn cuhū ña nání María. Te María ni cucōo ña nuū jehé Jesús, jíni nahín ña jnūhun cáhán yā.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Te Marta chi cúnéé máá ña jíín cuéhē jniñu sáha ña. Te ni quee ña nuū yā, te ni cahān ña: ¿A tu sáha ní cuenta jeē cuhū na ní stóo máñúhún ña sāña núū jníñu? Te cahān ni jíín ña na chíndéé ñáhán ña sāñá, áchí ña.
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Te ni cahān Jesús jiín ña: Marta, yōhyo ndɨ́hvɨ́ ni rō jiín cuéhē jniñu, te yōhyo stóho ró máá ró jiín.
41 Aí o Senhor respondeu:
42 Te íyó ɨɨn‑ni jniñu cánuú. Te María chi ni nacāji ña jniñu cánuú, suu jeē ndɨhvɨ́ ni ña sɨquɨ̄ jnúhun Yaā Dios, te ma quénehen yó ña nuū ún. Achí yá.
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.