João 4
Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs NTLH
1 Te tēe grupo fariseo, ni canihīn de jnūhun jeē iyó cuéhē gā tēe cáscuáha jíín Jesús vēsú jiín Juan, jiín jéē cuehē gā ñayuu scuándute ya vēsú Juan.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Te nasūu jéē scuándute máá yá, chi tēe cáscuáha jíín yá cúu jeē cascuándute.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Te ná ni jini Jesús jeē súcuan ni canihīn de jnūhun, te ni quenda ya región Judea, te cuanuhun yā región Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Te ichi jeē nuhún yā chi yáha región Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Te ni jinū yā ɨɨn ñuu región Samaria jeē naní Sicar, yajni ñuhun jeē ni jéhe Jacob nuū séhe de José nde jenahán.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Te yūcuan íne pozo jeē naní pozo Jacob. Te ni cucōo Jesús xiin pozo un, chi ni cuīta yá jeē cuahán yā ichi. Te nájnūhun cahuxī uū cúu.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Te ni quee ɨɨn ñahan Samaria, vēji ña vequihin ña ndute. Te ni cahān Jesús jiín ña: Cuāha ní ndute coho ná, áchí yá.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Te tēe cáscuáha jíín yá, chi je cuangoo de nde ñuu, cuacuaan de jeē cáji de jíín yá.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Te ñahan Samaria un ní cahān ña jíín yá: ¿Ndese cúu jeē jicán ni ndute nuū ná coho ní? Chi tēe hebreo cúu ní, te ñahan Samaria cúu ná, áchí ña. Súcuan ni cahān ña, chi ñayuu hebreo tu cácahān i jíín ñáyuu Samaria.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Te ni cahān Jesús: Núu jeē jiní ni ndese cúní Yaā Dios sáha ya jeē váha níhín, jíín ndé ɨɨn cúu sāña jéē jicán na ndute nuū ní, yūcuán na te máá ní cacān ni núū ná, te cuāha ná ndute jeē cótecu ni nɨ́ɨ́ cáni sáha, áchí yá.
10 Então Jesus disse:
11 Te ni cahān ña jíín yá: Tátā, yōhyo cúnú pozo yáha, te tú na vé ndahá ní jéē táva ní ndute. Núu súcuan ¿te ndé nuū nihín ni ndute jeē cótecu na sáha?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 ¿Te á cújéhnu ga maá ní vēsú jií yō Jacob, chí naún? Chi máá de ni stóo de pozo yáha nuū yō. Te yāha ní cajihi máá de ndute, jíín táca séhe de, jíín quɨtɨ ndéca de. Achí ña.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Te ni cahān Jesús: Tāca ñáyuu jeē jíhi ndute yáha, chi jichī tucu i.
13 Então Jesus disse:
14 Te ñayuu coho ndute jeē cuáha na núū i, chi ma jichí cuɨtɨ gā i. Chi ndute jeē cuáha ná un, cane ini i nájnūhun ndute jeē cáne ñuhún, te sáha jeē cotecu i nɨ́ɨ́ cáni, áchí yá jiín ña.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Te máá ña tu ní jécūhun ni ña, te ni cahān ña jíín yá: Tátā, cuāha ní ndute ún coho ná, návāha ma jichí cuɨtɨ gā ná, ni tuá jíni ñúhun quiquihin ná ndute pozo yáha, áchí ña.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Te ni cahān Jesús jiín ña: Cuácana ní yɨɨ ní te quiji ní jíín de, áchí yá.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Te ni cahān ña: Tú yɨɨ ná íyó. Te ni cahān Jesús: Ndaā cahán ni jéē tú yɨɨ ní íyó.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Chi je ni cuu uhūn yɨɨ ní, te tēe ndéca ní vijna chi nasūú yɨɨ ní cúu de. Yāha cúu jeē ni cáhān ndaā ní, áchí yá.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Te jeē súcuan ni cahān yā, te ni cahān ña: Tátā, ɨɨn tēe nácani jnūhun Yaā Dios cúu ní, jéni ni ná.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Tāca jíí na ñáyuu Samaria, yucu yáha ní cachiñúhún i Yaā Dios. Te máá ní ñayuu hebreo, cácahān ni jéē ñuu Jerusalén cúu nuū cánuú chiñúhún yó yā, achí ña.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Te ni cahān Jesús jiín ña: Nánā, candíje ní jnúhun cáhán na, chi quee quɨvɨ̄ jeē ni nasūú yucu yáha ni nasūú ñuu Jerusalén cúu nuū chiñúhún ní maá Yaā cúu Tátá, chi ndɨhɨ‑ni lugar te cuu chiñúhún ní yá.
21 Jesus disse:
22 Máá ní ñáyuu Samaria tu cájini ni ndé ɨɨn cúu jeē cáchiñúhún ní. Te máá ná jijnáhan ná chi cájini na ndé ɨɨn cúu jeē cáchiñúhún ná. Chi nde nuū maá ná jijnáhan ná ñáyuu hebreo cúu nuū véji Yaā jnama ñayuu.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Te je ni quee quɨvɨ̄ jeē ñáyuu cáchiñúhún ndáā, vijna te chiñúhún ndije i Yaā cúu Tátá nde jiín ini jiín ánuá i. Chi máá Tátá cúní yā jeē súcuan chiñúhún ñáyuu yā.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Yaā Dios cúu Espíritu, te ñayuu jeē cuní i chiñúhún i ya, cánuú jéē chiñúhún ndije i ya jiín ini jiín ánuá i, áchí yá.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Te ni cahān ñahan ún: Jíní na jéē quíji Mesías jeē cúu Cristo, Yaā jeē tají Yaā Dios. Te núu ni quee maá yá, te stéén cají yá tāca jnúhun nuū yō.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Te ni cahān Jesús: Máá ná jeē cahán jiín ní, suu ná cúu Yaā ún.
26 Então Jesus afirmou:
27 Te sá cáhán gā yā súcuan, te ni ndecoo‑ni tēe cáscuáha jíín yá. Te ni canaa ni de cájito de jeē ndájnūhun yá jiín ñahan yúcuan. Te ni ɨɨn de tu ní cájnūhún de ya núu na vé cájnūhun yá ña chí na vé ndájnūhun yá jiín ña.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Yūcuán na te ñahan un ní stóo ña quɨ̄yɨ ña, te cuahān ña nde ñuu. Te ni cahān ña jíín ñáyuu ún:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 Nehen na quíngoo yó te coto ró ɨɨn tēe jeē ní cachi ndɨhɨ tāca jéē ni sáha ri. Sanaa te máá yá cúu Cristo, jeē cándetu yó quiji, áchí ña.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Yūcuán na te ni quendacoo i ñuu ún, te cuangoo i nuū íne Jesús.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Te nde ná tu jinūcoo i, te tēe cáscuáha jíín yá ni cacahān ndahú de jíín yá: Maestro, caji ni stáā víī, achí de.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Te ni cahān yā jiín de: Iyó stáā caji rī jeē tu cájini rō ndese cúu.
32 Jesus respondeu:
33 Yūcuán na te tēe cáscuáha jíín yá, ni cacajnūhun jnáhan de: ¿A ní quindeca ɨɨn ñayuu jeē ní yeji yā, chí naún? áchí de.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Te ni cahān Jesús: Jeē ní cachi rī jeē iyó jéē cáji rī cúu jeē cúsɨɨ̄ ni rī sáha ri jniñu cúní Yaā ní tají rúhū vēji ri, jiín jéē sínu ri jniñu ún.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Te cácahān rō jeē cúmanī cuūn gā yoō te tahndē trigo. Te ruhū chi cáhán rī jiín ró: Condēhe jíjnáhan ró, chi ñayuu cuehē cácuu i nájnūhun trigo jeē jé ni cuaan jeē tahndé, chi je cáhīyo tūhva i candíje i ruhū.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Te tēe scándíje ñayuu cácuu de nájnūhun tēe cájehnde trigo, te nihīn de yāhu de. Te jeē cánastútú de ñayuu cúu jeē cótecu i nɨ́ɨ́ cáni andɨvɨ́. Te tēe cáscuíté núu jnūhun ri, ɨnuú‑ni cusɨɨ̄ ni de jíín tée cástéén gā jnūhun ri.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Chi ndaā cúu jnūhun jeē cahán: Ɨɨn tēe jéte, te ɨnga tēe nástútú, áchí.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Te suu cúu jeē ní tají rí rohó jíjnáhan ró jéē scándíje ró ñayuu jeē jé ni canihīn jnūhun ya ni casáha ɨnga tēe. Chi ɨnga tēe je ni canacani de jnūhun nuū ñáyuu, te máá ró chi nájnūhun cánastútú ró i cúu jeē scándíje ró i.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Te cuehē ñayuu Samaria jeē cáyūcú ñuu ún, ni cacandíje i Jesús jeē ní jini sōho i jnūhun ni cahān ñahan ún. Chi ni cahān ña: Ni cachi ya ndɨhɨ tāca jéē ni sáha ri.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Te jeē yúcuan cúu jeē ñayuu Samaria un ní jinūcoo i nuū yā, te ni cacahān ndahú i jíín yá jeē na quéndōo ya ñuu i. Te ni ndōo ya yūcuan úū quɨvɨ̄.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Te cuehē gā i ni cacandíje i ya jiín jnúhun cáhán maá yá.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Te ni cacahān i jíín ñahan ún: Tuá niní jéē cahán maá ró te candíje ri yā, chi je ni cajini sōho ri jnūhun cáhán maá yá. Te cájini yō jeē maá yá cúu ndije Cristo, Yaā jnama ñayuu ñayɨ̄vɨ́. Achí i.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Te nuū ni yáha uū quɨvɨ̄ ún, te Jesús ni quenda ya Samaria, te ni quihin tucu ya ichi cuanuhun yā región Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Chi je ni cahān maá yá jeē tée cánacani jnūhun Yaā Dios, tu cáhīyo yɨ́ñúhún ñáyuu ñuu de jíín de, te suni súcuan ni cuu jíín máá yá.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Te ná ni najinū yā Galilea, te ñayuu un ní cajetáhú i ya, chi suni máá i ni jengoo i vico pascua ñuu Jerusalén, te ni cajito i tācá jniñu ní sáha ya quɨvɨ̄ ni íyo vico ún.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Yūcuán na te ni jehēn tucu ya ñuu Caná ndañúū Galilea, nuū ni sáha ya jeē ndúte ni nduu vino. Te ini ñuu Capernaum ni īyo ɨɨn tēe cújéhnu jeē ndíso jníñu nuū rey. Te cúhú sēhe de.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Tēe un ní jini jnūhun de jeē ní najinū Jesús región Galilea jeē ni jéhēn yā región Judea. Te ni jecondēhé de ya, te ni cahān ndahú de jíín yá jeē na quíhín yā jiín de vehe de, te nasávāha ya sēhe de, chi je yajni cuu i.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Te ni cahān Jesús jiín de: Núu tú coto ró jniñu jéhnu jeē náā ni rō sáha, te ma candíje cuɨtɨ rō jijnáhan ró, áchí yá.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Te tēe ndíso jníñu nuū rey, ni cahān de: Cava vāha ni ní na quíhín yō, chi núu cucuéé ní te cuu sēhe ná, áchí de.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Yūcuán na te ni cahān Jesús: Cuánuhun vehe ró, chi cotecu sēhe ró. Te tēe un ní candíje de jnūhun ni cahān Jesús, te cuanuhun‑ni de.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Te níní jíca de cuanuhun de vehe de, te ni quijicoo mozo de ni caquijnahan i de, te ni cacahān i: Je ni nduvāha sēhe ní, áchí i.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Te ni cajnūhún de na hora ni quejéé ndúvāha i. Te ni cacahān i jíín de: Cahɨɨn jeē ícu ni quenda quīji i.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Yūcuán na te máá tátá i ni sáha de cuenta jeē hora un cúu jeē ni cáhān Jesús jiín de jeē cótecu sēhe de. Te ni candíje de jíín nɨ́ɨ́ vehe de jeē cúu ya Yaā ní tají Yaā Dios.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Yāha cúu vuelta uū jeē ni sáha Jesús jniñu jéhnu jeē ni stéén yā poder yā región Galilea, jeē ní najinū yā jeē ni jéhēn yā región Judea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.