Mateus 9
Abureni NT (MGJ_LIS) vs ARIB
1 Sa̠ i̠na a̠d̠igh d̠a̠ oghugh ab̠e̠i̠ d̠a̠ aku̠b̠o̠ bho̠ agi̠ d̠a̠ e̠ma d̠o̠yo̠.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Igiel bho̠ i̠na a̠misi bho̠, sa̠ idi a̠nwunom irol o̠ni̠ ola̠ na̠ a̠b̠ogina̠ d̠a̠ ozu d̠a̠ a̠kporokporo ibhin ka̠ i̠te̠i̠ A̠zizo̠s. Igiel bho̠ A̠zizo̠s abi̠gh e̠mi̠ ologi ima̠ra̠ d̠awa bho̠, sa̠ i̠na a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ o̠ni̠ bho̠ ma̠a̠,
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Sa̠ idi ogbo atu̠ghu̠me̠ni̠ oloko bho̠ id̠igh i̠ru̠ru̠an na̠ epura̠n d̠a̠ rologi d̠awa ma̠a̠, “Onon a̠fugh i̠basi̠ ola̠ a̠gboloma̠ ma̠ A̠zib̠a̠.”
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Ya̠a̠ A̠zizo̠s a̠loghom i̠ru̠ru̠an d̠awa, sa̠ a̠pura̠n awa ma̠a̠,
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 — ausente —
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Sa̠ i̠na akparame̠ni̠ agba a̠nigha̠ ma̠ ukula̠ bho̠ ma̠a̠,
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Sa̠ o̠ni̠ wa̠ na̠ a̠b̠ogina̠ bho̠ a̠b̠etina̠ a̠yel d̠a̠ otu d̠o̠yo̠.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Igiel bho̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ i̠bi̠gh abar wa̠ a̠mite bho̠, sa̠ a̠rugugu isibh awa, sa̠ i̠bu̠ghu̠me̠ni̠ ma̠ A̠zib̠a̠ wa̠ a̠nigha̠ ma̠ o̠nyi̠o̠mo̠ro̠ni̠ ma̠ a̠limon ya̠ o̠ku̠a bho̠.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Agu̠o̠ A̠zizo̠s ad̠u̠a ma̠ i̠se̠ a̠d̠igh erile bho̠, sa̠ i̠na abi̠gh o̠ni̠ ola̠ ubhelegi ma̠ Amatiu, ka̠ od̠i ma̠ a̠dila̠de d̠a̠ e̠fe̠m ogun otua̠-ebhugh bho̠, sa̠ a̠bhelegi a̠fugh a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠,Sa̠ Amatiu a̠b̠etina̠ epa̠ atu̠o̠no̠m i̠na.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Sa̠ aro̠ ma̠ ola̠ agu̠o̠ i̠na od̠i d̠a̠ akpata od̠e d̠a̠ otu bho̠, sa̠ a̠d̠izo igun ma̠ otua̠-ebhugh na̠ id̠ighi ma̠ i̠karabh iru ra̠ id̠igh na̠ A̠zizo̠s na̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ id̠e ma̠ ed̠ia̠n.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Sa̠ agu̠o̠ Rafarisi bho̠ i̠bi̠gh bho̠, sa̠ ipura̠n ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ ma̠a̠, “Ezin ka̠ ere, ka̠ o̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ d̠inyin na̠ a̠d̠ed̠ia̠n igun ma̠ otua̠-ebhugh na̠ id̠ighi ma̠ i̠ka̠rabh?”
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 O̠mu̠gho̠n a̠pura̠n onon, sa̠ A̠zizo̠s a̠fugh ma̠a̠,
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 — ausente —
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 D̠a̠ obhel obha̠ sa̠ ogbo atu̠ghan ta̠ Azo̠n iru ra̠ ipura̠n i̠na ma̠a̠, “Ezin ka̠ ere wa̠ Rafarisi bho̠ na̠ i̠yar na̠ o̠mar na̠ one ma̠ o̠ko̠i̠, ya̠a̠ ogbo atu̠ghan d̠oyom ine ani̠ d̠o̠ ma̠ o̠ko̠i̠ bho̠?”
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran awa ma̠a̠,
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 — ausente —
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 — ausente —
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Igiel bho̠ i̠na na̠ agba ma̠ i̠nye̠n bho̠, sa̠ odi o̠ni̠ irileghom u̠gala A̠zu bho̠ a̠ru, sa̠ a̠mel a̠kpud̠ia̠n d̠a̠ a̠misigh d̠o̠yo̠ a̠fugh ma̠a̠: “I̠se̠n i̠se̠n kisa̠ ekpo epobh o̠nyani̠ d̠ami̠ a̠sobha̠n. O̠ku̠a eka̠, tue ra̠ agbam agu̠o̠ d̠oyom d̠a̠ ozu d̠o̠yo̠, sa̠ i̠na ta̠ a̠mula̠ a̠ru d̠a̠ a̠ghud̠um.”
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Sa̠ A̠zizo̠s a̠b̠etina̠, sa̠ I̠na na̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ i̠tu̠o̠no̠m o̠ni̠ bho̠.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Sa̠ odi ani̠ ola̠, na̠ a̠lei d̠iobh na̠ i̠wal (12) ala ya̠ asi̠ na̠ e̠gbo̠ d̠a̠ ozu, awo̠l d̠a̠ aman ka̠ a̠kula̠n esi wa̠ u̠labh akapa d̠o̠yo̠ bho̠,
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 ezin bho̠ i̠na a̠fugh d̠a̠ ologi d̠o̠yo̠ ma̠a̠: “Ka̠ ami̠ irue ikula̠n akapa d̠o̠yo̠, sa̠ ami̠ ta̠ a̠d̠um.”
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Sa̠ A̠zizo̠s a̠tiba̠ra̠ abi̠gh i̠na a̠fugh ma̠a̠,Sa̠ ani̠ bho̠ a̠d̠um onin igiel obha̠.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Sa̠ A̠zizo̠s agi̠ d̠a̠ otu o̠ni̠ irileghom bho̠ sa̠ abi̠gh ogbo ya̠ na̠ epughe ma̠ o̠za na̠ ogbo ya̠ na̠ e̠ko̠ro̠ na̠ eleghe.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Sa̠ a̠fugh ma̠a̠, “Itene ma̠ e̠d̠u̠a. O̠gbara o̠nyani̠ bho̠ na̠ omugh d̠o̠, i̠na na̠ a̠kod̠u a̠kod̠ua̠.” Sa̠ awa i̠ki̠ri̠ i̠na.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Igiel bho̠ i̠na na̠ a̠ze ma̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ a̠mutiom bho̠, sa̠ i̠na a̠d̠igh agi̠ ka̠ a̠sibh agu̠o̠ o̠gbara o̠nyani̠ bho̠, sa̠ i̠na a̠b̠etina̠.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Sa̠ o̠du̠ abar onon asasaragi̠an d̠a̠ eb̠la̠ ebhugh bho̠.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Sa̠ agu̠o̠ A̠zizo̠s a̠b̠etina̠ ma̠ i̠se̠ a̠d̠igh erile bho̠, sa̠ i̠wal a̠nwunom ikpom a̠rid̠ien i̠tu̠o̠no̠m i̠na, imulughu i̠le̠gh i̠na ma̠a̠, “O̠nyi̠ ta̠ A̠devidi, kpone i̠yar igbirigbir!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Igiel bho̠ i̠na a̠d̠igh d̠a̠ ologi otu bho̠, sa̠ a̠nwunom ikpom a̠rid̠ien bho̠ i̠gi̠ ka̠ i̠te̠i̠ i̠na, sa̠ A̠zizo̠s a̠pura̠n awa ma̠a̠,Sa̠ awa i̠wo̠ran ma̠a̠, “Yii, Wa̠nwuna̠.”
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Ebula̠ o̠ku̠a sa̠ i̠na a̠kula̠n a̠rid̠ien d̠awa a̠fugh ma̠a̠,
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Sa̠ a̠rid̠ien d̠awa i̠kpagi̠na. Sa̠ A̠zizo̠s anyagh ra̠to d̠awa ma̠a̠:
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Igiel bho̠ awa i̠d̠u̠a bho̠, sa̠ awa ibhin o̠du̠ ogir ilologia̠n ta̠ A̠zizo̠s i̠gba i̠sasaragi̠ d̠a̠ eb̠la̠ ebhugh obha̠.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Igiel bho̠ awa na̠ e̠d̠u̠a ma̠ i̠se̠ bho̠, sa̠ ubhin o̠ni̠ ola̠ eru na̠ a̠tenemeni ma̠ emua̠ ka̠ i̠te̠i̠ i̠na.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Sa̠ i̠na a̠ze ma̠ eru bho̠ asi̠ghe̠, sa̠ emua̠ o̠ni̠ bho̠ ake̠ ma̠ ofugh abar, sa̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ ib̠a̠gha̠gha̠ ifugh ma̠a̠: “Abar ola̠ o̠ko̠no̠n ta̠ od̠ia̠ d̠o̠ a̠mite d̠a̠ Izre̠l.”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Ya̠a̠ Rafarisi bho̠ i̠gba ma̠a̠: “I̠na na̠ a̠bhin a̠limon ta̠ eru na̠ a̠ze ma̠ a̠ruru.”
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Sa̠ A̠zizo̠s ad̠u̠a ma̠ ibom re̠ma a̠ten i̠gbara re̠ma, atu̠ghu̠me̠ni̠ d̠a̠ ru̠gala d̠awa, sa̠ a̠b̠om okpokpo ib̠eb̠i asu̠gbagba irileghom bho̠, sa̠ a̠koko ma̠ a̠d̠ien kere kere rasu̠nwe̠r na̠ a̠d̠ien kere kere ali̠gam a̠ruzu.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Obhel bho̠ i̠na abi̠gh o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠, sa̠ igbirigbir awa id̠ighi i̠na. Ezin bho̠, ali̠gam a̠ruzu d̠awa na̠ ebuiy ka̠ e̠te̠i̠ esi ola̠ na̠ e̠tabh awa, ma̠ agu̠o̠ ro̠nana ya̠ onwuna̠ d̠o̠ ma̠ o̠ni̠ ola̠ okponom.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 D̠a̠ igiel obha̠, sa̠ i̠na a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ ma̠a̠: “Ya̠gia̠ga̠i, ed̠ia̠n ya̠ ob̠u bho̠ eb̠uiy, ya̠a̠, ogbo ogir bho̠ ib̠uiy d̠o̠.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, isiseinye ma̠ Wa̠nwuna̠ ma̠ ib̠ua̠ bho̠, ma̠ agu̠o̠ ola̠ i̠na ta̠ afi̠ri̠ma ma̠ ogbo ogir alo̠gho̠m d̠a̠ ogir ob̠u ed̠ia̠n d̠o̠yo̠.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.