Mateus 21

Abureni NT (MGJ_LIS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Igiel bho̠ awa na̠ etua̠n A̠zeruse̠le̠m bho̠, sa̠ i̠gbari̠ d̠a̠ igu Roliv d̠a̠ e̠ma Abe̠tfagi̠. Sa̠ A̠zizo̠s a̠ruom a̠duom i̠wal ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Sa̠ i̠na agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠,
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 — ausente —
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Eb̠la̠ i̠nye̠n imite ma̠ agu̠o̠ ola̠ omuzughod̠iom iwowa̠ ya̠ owil bho̠ a̠wa̠ bho̠, ma̠a̠:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 — ausente —
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Sa̠ ogbo atu̠ghan bho̠ i̠gi̠ ka̠ igir agu̠o̠ A̠zizo̠s a̠ruom awa bho̠.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Sa̠ awa ibhin ado̠ki̠ bho̠ na̠ olobhiri o̠nyi̠ ado̠ki̠ bho̠ iru, sa̠ ibhin rakapa d̠awa i̠de̠ d̠a̠ anyu̠ rado̠ki̠ bho̠, ma̠ A̠zizo̠s od̠igh orile.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Sa̠ obom o̠lo̠gh a̠nwunom i̠de̠de̠gi̠ ma̠ ibom rakapa d̠awa d̠a̠ eten bho̠, sa̠ ipa̠n a̠nwunom isobhi ma̠ igologo a̠d̠eibhin i̠de̠de̠gi̠ d̠a̠ eten bho̠.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Sa̠ ro̠lo̠gh ogele i̠ro̠ d̠a̠ ed̠ia̠ na̠ d̠a̠ aman d̠o̠yo̠ bho̠ imulughu ma̠a̠,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Sa̠ i̠na a̠d̠igh d̠a̠ A̠zeruse̠le̠m, sa̠ eb̠la̠ e̠ma bho̠ na̠ a̠nye̠ge̠re̠, sa̠ na̠ epura̠n ma̠a̠, “Onon ka̠ a̠nyen?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Sa̠ a̠nwunom bho̠ i̠wo̠ran ma̠a̠, “Onon owil A̠zizo̠s, wa̠ Anazare̠t d̠a̠ Agalili bho̠.”
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Sa̠ A̠zizo̠s a̠d̠igh d̠a̠ otu ta̠ A̠zib̠a̠, sa̠ a̠zegi ma̠ eb̠la̠ ogbo ya̠ na̠ eb̠ua̠ ma̠ a̠b̠ua̠ d̠a̠ otu ta̠ A̠zib̠a̠ bho̠, sa̠ a̠kpululeni ma̠ rakpata ogbo ya̠ na̠ enwegi ma̠ ikpoki bho̠ na̠ i̠kasi̠ ta̠ ogbo ya̠ na̠ ewod̠i ma̠ ukpugh osege bho̠.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Sa̠ i̠na a̠fugh a̠nigha̠ awa ma̠a̠,
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Sa̠ ogbo ya̠ ikpom a̠rid̠ien na̠ a̠rukula̠ bho̠ iru ra̠ i̠te̠i̠ i̠na d̠a̠ otu ta̠ A̠zib̠a̠, sa̠ i̠na a̠koko awa.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Ya̠a̠ igiel bho̠ ogbo aru̠mu̠ rokur bho̠ na̠ i̠tu̠ghu̠me̠ni̠ ma̠ roloko bho̠ i̠bi̠gh i̠di̠ar ilologia̠n ya̠ na̠ emite bho̠, na̠ agu̠o̠ i̠gbara anwi̠i̠ny bho̠ na̠ emulughu d̠a̠ otu ta̠ A̠zib̠a̠ ma̠a̠, “Itutumeni e̠ro̠ enigha̠ ma̱ O̠nyi̠ ta̠ A̠devidi,” sa̠ rologi d̠awa igurom.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Sa̠ awa ifugh inigha̠ i̠na ma̠a̠, “Anwa na̠ amu̠gho̠n ya̠ i̠nye̠n na̠ efugh bho̠ ke̠re̠?” Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran awa ma̠a̠,
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Sa̠ i̠na awe̠le̠ awa ad̠u̠a d̠a̠ e̠ma bho̠ agi̠ d̠a̠ Abe̠tani̠ ka̠ a̠kod̠u ab̠al.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Ad̠i̠ro̠, sa̠ i̠na na̠ a̠mula̠ na̠ agi̠ d̠a̠ e̠ma bho̠ na̠ o̠ko̠i̠.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Sa̠ i̠na abi̠gh oriren a̠fig ola̠ a̠tua̠n eten bho̠, sa̠ a̠rile ka̠ ate̠i̠ bha̠ na̠ o̠bi̠gh d̠o̠ ma̠ abar d̠a̠ eb̠o, a̠ten ra̠to ku̠ku̠m. Sa̠ i̠na a̠fugh ma̠a̠,
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Igiel bho̠ ogbo atu̠ghan bho̠ i̠bi̠gh bho̠, sa̠ ib̠a̠gha̠gha̠ ipura̠n ma̠a̠, “Eka̠ ma̠ ola̠ oriren a̠fig bho̠ aghi̠ghi̠ra epa̠ ma̠ ogbo na̠ onin bho̠?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠,
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 — ausente —
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Sa̠ i̠na a̠d̠igh d̠a̠ otu ta̠ A̠zib̠a̠ atu̠ghu̠me̠ni̠, sa̠ ogbo aru̠mu̠ rokur bho̠ na̠ ikei a̠nwunom bho̠ ipura̠n i̠na ma̠a̠, “A̠kere a̠limon wa̠ anwa na̠ a̠bhin na̠ a̠gir i̠nye̠n bho̠, sa̠ a̠nyen a̠nigha̠ nyam a̠limon onon bho̠?”
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran a̠fugh a̠nigha̠ awa ma̠a̠,
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Sa̠ awa ibhin id̠igh d̠a̠ i̠b̠e̠re̠gi̠an ifugh ma̠a̠, “Ku̠gba ma̠ i̠yar u̠wo̠ran ma̠a̠, ‘D̠a̠ ote̠nai̠ny,’ sa̠ i̠na ta̠ a̠pura̠n ma̠a̠, ‘O̠ku̠a ka̠, ezin ka̠ ere wa̠ i̠yar oma̠ra̠ d̠o̠ i̠na bho̠?’
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Ya̠a̠ ka̠ i̠yar u̠wo̠ran ma̠a̠, ‘D̠a̠ agu̠o̠ o̠nyi̠o̠mo̠ro̠ni̠,’ ya̠a̠ i̠yar na̠ oghil a̠nwunom bho̠, ezin bho̠ awa ibhin ma̠ Azo̠n owil.”
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Sa̠ awa i̠wo̠ran A̠zizo̠s ma̠a̠, “I̠yar uloghom d̠o̠.” Sa̠ i̠na agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠,
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 — ausente —
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 — ausente —
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 — ausente —
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Sa̠ awa i̠wo̠ran ma̠a̠, “O̠pu̠r bho̠.” Sa̠ A̠zizo̠s agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠,
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 — ausente —
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 — ausente —
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 — ausente —
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 — ausente —
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 — ausente —
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 — ausente —
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 — ausente —
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 — ausente —
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 — ausente —
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Sa̠ awa i̠wo̠ran ma̠a̠, “I̠na ta̠ amar a̠kunugi ma̠ id̠ighi ma̠ i̠karabh bho̠, sa̠ ta̠ a̠nigha̠ ma̠ a̠lei bho̠ ma̠ ipa̠n i̠ko̠ ma̠ a̠lei ya̠ ta̠ enigha̠ gha̠n i̠na ma̠ a̠bin imuma̠ d̠o̠yo̠ d̠a̠ obhel wa̠ akpe̠ bho̠.”
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Sa̠ A̠zizo̠s a̠pura̠n awa ma̠a̠,
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 — ausente —
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 — ausente —
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Igiel bho̠ ogbo aru̠mu̠ rokur bho̠ na̠ Rafarisi bho̠ i̠mu̠gho̠n a̠sidogh d̠o̠yo̠ bho̠, sa̠ iloghoma̠n ma̠ a̠rogh a̠sidogh bho̠ a̠nigha̠ awa.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Sa̠ awa i̠ru̠ru̠an ob̠ol o̠yo̠, ya̠a̠ ighil a̠nwunom bho̠, ezin bho̠ a̠nwunom bho̠ ibhin ma̠ i̠na owil.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.