Mateus 26
mgj (MGJ) vs VC
1 Igiel bho̠ A̠zizo̠s na̠ a̠munieni ma̠ ratu̠ghu̠me̠ni̠ i̠nye̠n bho̠, sa̠ agba a̠nigha̠ ma̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ ma̠a̠,
1 — ausente —
2 “Inyin ologhom ma̠a̠, ka̠ i̠wal a̠d̠a̠ma̠ iten, bha̠ E̠yal Opel Oten bho̠ na̠ a̠lei; sa̠ ta̠ owol O̠nyi̠ ta̠ O̠ni̠ ma̠ agu̠o̠ ola̠ ta̠ o̠du̠ ogigh.”
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 D̠a̠ obhel obha̠, sa̠ ogbo aru̠mu̠ rokur bho̠ na̠ ikei a̠nwunom bho̠ ikokod̠ia̠n d̠a̠ otu irileghom ta̠ we̠mu̠ okur bho̠ wa̠ ubhelegi ma̠ A̠keyafas bho̠,
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 sa̠ awa imimia̠n imutioghom re̠kal ya̠ obhin ikoiny ob̠ol A̠zizo̠s ogigh.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Ya̠a̠ imimia̠n ma̠a̠, “Ko o̠ro̠ d̠o̠ d̠a̠ e̠yal bho̠ b̠o̠ka̠ elobhiri ogbo e̠ma na̠ osor.”
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 I̠se̠n bha̠, A̠zizo̠s od̠i d̠a̠ Abe̠tani̠ d̠a̠ otu ta̠ Asai̠mo̠n wa̠ anwe̠r asu̠nwe̠r ekid̠igh bho̠.
6 — ausente —
7 Sa̠ odi ani̠ a̠bhin ololo amu̠nu̠ ed̠u e̠nu̠nu̠ ola̠ ibom a̠b̠ua̠, a̠ru ra̠ a̠zuom d̠a̠ e̠mu̠ d̠o̠yo̠, ma̠ agu̠o̠ i̠na od̠i d̠a̠ akpata od̠e bho̠.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Ya̠a̠ igiel bho̠ ogbo ogir bho̠ i̠bi̠gh bho̠, sa̠ iguromeni ma̠ rologi ipura̠n ma̠a̠, “A̠din ere na̠ a̠robh amu̠nu̠ ed̠u e̠nu̠nu̠ i̠nye̠n o̠ku̠a?”
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 Nab̠o̠, amu̠nu̠ i̠nye̠n elei iya̠ ka̠ uwol ibom a̠b̠ua̠ obhin onigha̠ ma̠ ronyigoiny bho̠.
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Ya̠a̠, A̠zizo̠s a̠loghom abar wa̠ awa na̠ e̠ru̠ru̠an bho̠, sa̠ a̠fugh a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “Inyin udin ere na̠ o̠nyo̠gho̠ghan na̠ ogboloma̠ ma̠ ib̠eb̠i ya̠ ani̠ onon a̠gir a̠nigha̠ ami̠ bho̠?
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Ronyigoiny bho̠ sa̠ od̠i na̠ inyin eb̠la̠ obhel, ya̠a̠ Ami̠ ka̠ o̠ro̠ d̠o̠ na̠ inyin eb̠la̠ obhel.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Ezin bho̠, a̠zuom ami̠ ma̠ amu̠nu̠ ed̠u e̠nu̠nu̠ nyen, ma̠ agu̠o̠ ola̠ o̠tu̠ghu̠man ozu d̠ami̠ ogboloma̠ a̠ma̠d̠i d̠ami̠.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Ya̠gia̠ga̠i, ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠a̠, kesikesi ola̠ ta̠ o̠gba ma̠ ib̠eb̠i asu̠gbagba i̠nye̠n d̠a̠ eb̠la̠ e̠mara̠nwunom bho̠, ta̠ o̠gba nyen abar onon wa̠ i̠na a̠gir bho̠ obhin o̠ru̠ru̠an i̠na.”
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Sa̠ odi d̠a̠ a̠d̠iobh na̠ i̠wal bho̠, wa̠ ubhelegi ma̠ A̠zuda̠s Iskari̠o̠t bho̠, agi̠ ka̠ ate̠i̠ ogbo aru̠mu̠ rokur bho̠,
14 — ausente —
15 ka̠ a̠pura̠n ma̠a̠, “Inyin ta̠ onigha̠ ami̠ ma̠ ere ka̠ ami̠ ib̠eton i̠na inigha̠ inyin?” Sa̠ awa i̠wal a̠d̠usubh na̠ d̠iobh ikpoki a̠silva̠ inigha̠ i̠na.
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Ob̠eton d̠a̠ obhel obha̠, sa̠ A̠zuda̠s ake̠ ma̠ o̠bho̠ro̠ghan e̠ti̠ti̠gha ola̠ ta̠ a̠sora̠n i̠na ma̠ owol A̠zizo̠s.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 D̠a̠ o̠pu̠r a̠d̠a̠ma̠ E̠yal Abe̠re̠di̠ wa̠ Owubh d̠o̠ bho̠, sa̠ ogbo atu̠ghan ta̠ A̠zizo̠s iru ra̠ i̠te̠i̠ i̠na ipura̠n ma̠a̠, “A̠kere esi wa̠ anwa na̠ abho̠ro̠ghan i̠yar o̠gi̠ ka̠ o̠tu̠ghu̠man osisa̠n oyom, ma̠ od̠e ed̠ia̠n E̠yal Opel Oten bho̠?”
17 — ausente —
18 Sa̠ i̠na agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “I̠gi̠e̠ d̠a̠ e̠ma bho̠ ka̠ e̠gba ma̠ enigha̠ ma̠ odi o̠ni̠ ma̠a̠, ‘O̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ bho̠ agba ma̠a̠: Obhel d̠ami̠ na̠ a̠tua̠n, ami̠ na̠ ogbo atu̠ghan d̠ami̠ ta̠ od̠e ma̠ E̠yal Opel Oten bho̠ d̠a̠ otu d̠oyom.’ ”
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Sa̠ ogbo atu̠ghan bho̠ igir agu̠o̠ A̠zizo̠s a̠ruom awa bho̠, sa̠ awa ikokod̠ia̠n E̠yal Opel Oten bho̠.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Agu̠o̠ ate̠i̠ a̠dule bho̠, sa̠ i̠na na̠ a̠d̠iobh na̠ i̠wal bho̠ i̠ro̠ d̠a̠ akpata od̠e,
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 na̠ ed̠e ma̠ ed̠ia̠n bho̠, sa̠ i̠na agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “Ya̠gia̠ga̠i, ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin, odi o̠ni̠ inyin ta̠ a̠wol ami̠.”
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Sa̠ awa ib̠ogina̠ ma̠ ibom, sa̠ o̠ni̠ o̠ni̠ i̠se̠ ake̠ ma̠ opura̠n o̠yo̠ ma̠a̠, “Wa̠nwuna̠, ami̠ ke̠re̠?”
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Sa̠ i̠na awo̠ran awa ma̠a̠, “O̠ni̠ wa̠ alo̠gh agu̠o̠ na̠ ami̠ d̠a̠ onin e̠kpa ed̠ia̠n bho̠, bha̠ wa̠ ta̠ a̠wol ami̠ bho̠.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 O̠nyi̠ ta̠ O̠ni̠ ta̠ agi̠ ma̠ agu̠o̠ u̠ge̠ ugboloma̠ I̠na bho̠, ya̠a̠ itogi e̠ro̠ enigha̠ ma̠ o̠ni̠ wa̠ ta̠ o̠wo̠l ob̠ol O̠nyi̠ ta̠ O̠ni̠ bho̠! O̠we̠le̠man o̠mar o̠yo̠ ka̠ ibhon a̠pu.”
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Sa̠ A̠zuda̠s wa̠ ta̠ a̠wol i̠na bho̠ a̠pura̠n i̠na ma̠a̠, “O̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠, anwa na̠ agba ma̠ ami̠, ka̠din?”
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Obhel bho̠ awa na̠ ed̠e bho̠, sa̠ A̠zizo̠s a̠bhin abe̠re̠di̠, sa̠ a̠tutumeni, sa̠ a̠puron a̠nigha̠ ma̠ ogbo atu̠ghan bho̠ agba ma̠a̠, “Ibhine ma̠ ed̠e; onon ozu d̠ami̠.”
26 — ausente —
27 Sa̠ i̠na a̠bhin okpa̠ko bho̠, sa̠ ase̠bh A̠zib̠a̠, sa̠ a̠nigha̠ awa agba ma̠a̠, “Eb̠la̠ inyin ibhine ma̠ e̠d̠a.
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Ezin bho̠ i̠nye̠n asi̠ d̠ami̠, wa̠ aghu̠ame̠ni̠ ma̠ i̠zo̠ bho̠, asi̠ wa̠ uzu unigha̠ ma̠ eb̠la̠ a̠nwunom ma̠ agu̠o̠ ola̠ obhin o̠we̠le̠man i̠karabh.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠a̠, obhin i̠se̠n o̠gi̠ d̠a̠ ed̠ia̠, ami̠ ko o̠d̠a mu̠ ma̠ a̠min itu a̠grep tu̠tu̠n d̠a̠ a̠d̠a̠ma̠ wa̠ ami̠ ta̠ a̠d̠igh na̠ inyin ad̠a ma̠ imom a̠min d̠a̠ irileghom ta̠ O̠we̠de̠ d̠ami̠ bho̠.”
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Sa̠ awa i̠mo̠r aso̠r, sa̠ i̠d̠u̠a i̠gi̠ d̠a̠ igu Roliv.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Sa̠ A̠zizo̠s agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “Eb̠la̠ inyin ta̠ eghil e̠we̠le̠man ami̠ e̠d̠u̠a ma̠ a̠d̠ugula̠n onon ebula̠ ami̠, ezin bho̠ na̠ o̠ge̠ oguri d̠a̠ a̠d̠ire e̠tu̠tu̠ ma̠a̠:
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Ya̠a̠, igiel ami̠ na̠ a̠b̠etina̠, sa̠ ami̠ ta̠ agi̠ ka̠ aro̠ a̠b̠a̠ra̠ inyin d̠a̠ Agalili.”
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Sa̠ A̠pita̠ awo̠ran i̠na ma̠a̠, “Ka̠ aro̠ ma̠ ola̠ eb̠la̠ a̠nwunom ighilighu i̠d̠u̠a eka̠, ami̠ ko oghil ani̠ d̠o̠ ad̠u̠a.”
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Ya̠a̠ A̠zizo̠s agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “Ya̠gia̠ga̠i, ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ nyam ma̠a̠, a̠d̠ugula̠n onon, kisa̠ olobhiri e̠nu̠r bho̠ ta̠ alal, anwa ta̠ aku̠a ma̠ i̠sar igiel ma̠a̠ anwa na̠ ologhom d̠o̠ ami̠.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Sa̠ A̠pita̠ awo̠ran i̠na ma̠a̠, “Ka̠ aro̠ ma̠ ola̠ ami̠ ta̠ a̠d̠igh na̠ Anwa a̠mugh eka̠, ami̠ ka̠ o̠ku̠a d̠o̠ nyam.” Sa̠ eb̠la̠ ogbo atu̠ghan bho̠ ifugh ani̠ ma̠ onin agu̠o̠.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Sa̠ A̠zizo̠s na̠ ogbo atu̠ghan do̠yo̠ i̠gi̠ d̠a̠ esi ola̠ ubhelegi ma̠ Age̠tsemani, sa̠ a̠ruom awa ma̠a̠, “I̠ro̠ ma̠ i̠se̠n a̠dila̠de, ya̠ ami̠ ta̠ agi̠ ma̠ ebha̠ ka̠ a̠siseiny.”
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Sa̠ i̠na a̠bhin A̠pita̠ na̠ i̠wal anwi̠i̠ny ta̠ Aze̠bidi ab̠aragi̠ma̠ i̠na, sa̠ i̠na asu̠su̠ghu̠d̠i̠an a̠d̠igh i̠ku̠nu̠.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Sa̠ i̠na agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “Eloghoma̠n ozu d̠ami̠ na̠ aku̠nu̠ ma̠ ibom, aro̠ ka̠ omugh a̠sugho. I̠ro̠ omom na̠ ami̠ ma̠ i̠se̠n.”
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Sa̠ i̠na agi̠ ma̠ i̠ki̠kara d̠a̠ ed̠ia̠ ka̠ a̠b̠obhia̠n a̠siseiny a̠fugh ma̠a̠, “O̠we̠de̠ d̠ami̠, ku̠gba ma̠ ta̠ a̠b̠ur nab̠o̠, d̠ighi ma̠ ola̠ okpa̠ko onon a̠ten ad̠u̠a d̠ami̠. D̠a̠ o̠ku̠a eka̠, o̠ro̠ d̠o̠ ku̠ d̠a̠ i̠to̠ d̠ami̠, ya̠a̠ d̠a̠ i̠to̠ d̠oyom.”
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Sa̠ A̠zizo̠s agi̠ ka̠ ate̠i̠ ogbo atu̠ghan bho̠ sa̠ abi̠gh ma̠a̠ awa na̠ ekod̠u, sa̠ i̠na a̠pura̠n A̠pita̠ ma̠a̠, “Inyin urue d̠o̠ ma̠ od̠igh na̠ ami̠ o̠ro̠ omom bebina̠ ekud̠i obhel ke̠re̠?
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 I̠ro̠ ma̠ omom esiseiny b̠o̠ka̠ inyin umel d̠o̠ d̠a̠ ed̠igh d̠a̠ ad̠agi̠an. E̠mu̠gh bho̠ na̠ e̠ral ya̠a̠ ozu bho̠ na̠ a̠dugh.”
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Sa̠ i̠na a̠mula̠ agi̠ ma̠ oleghemeni i̠wal igiel ka̠ a̠siseiny a̠fugh ma̠a̠, “O̠we̠de̠ d̠ami̠, ku̠gba ma̠ okpa̠ko egbika̠ onon ka̠ orue d̠o̠ a̠ten ad̠u̠a, a̠ten ka̠ Ami̠ i̠d̠a, bha̠ i̠to̠ d̠oyom emite.”
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Sa̠ i̠na a̠mula̠ agi̠ ka̠ abi̠gh ma̠ awa na̠ ekod̠u, ezin bho̠ a̠rid̠ien d̠awa na̠ e̠mu̠mo̠r ibom.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Sa̠ i̠na awe̠le̠man awa a̠puta̠ agi̠ ka̠ a̠siseiny oleghemeni i̠sar igiel, a̠fugh onin abar bho̠.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Sa̠ i̠na a̠mula̠ agi̠ d̠a̠ i̠sar ogbo atu̠ghan bho̠ ka̠ agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “Inyin od̠idia̠ na̠ ekod̠u na̠ esira̠ ma̠ epobh? Ikpone, iloghome ma̠ obhel wa̠ u̠to̠ ugiri bho̠ na̠ a̠lei, sa̠ ta̠ owol O̠nyi̠ ta̠ O̠ni̠ o̠lo̠gh d̠a̠ agu̠o̠ ta̠ idighi ma̠ i̠karabh.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Ib̠egina̠! na̠ a̠lei o̠gi̠! Wa̠ a̠wol ami̠ bho̠ aro̠ ka̠ na̠ a̠misi ma̠ i̠se̠n!”
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 I̠na od̠id̠ia̠ na̠ a̠fugh, sa̠ obom o̠lo̠gh a̠nwunom ya̠ isibhi ma̠ rab̠e̠ge̠re̠ na̠ re̠b̠am ya̠ i̠d̠u̠a d̠a̠ re̠mu̠ rokur bho̠ na̠ ikei bho̠ i̠tu̠o̠no̠m A̠zuda̠s, odi o̠ni̠ d̠a̠ awa a̠d̠iobh na̠ i̠wal bho̠, a̠ru.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 I̠se̠n, wa̠ a̠wol i̠na bho̠ a̠tu̠o̠m elegh a̠leriom awa ma̠a̠: “O̠ni̠ wa̠ ami̠ ta̠ api̠pi̠o̠bh bho̠ bha̠ O̠ni̠ bho̠, ib̠ole i̠na.”
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 D̠a̠ onin obhel bho̠ sa̠ i̠na agi̠ epa̠ d̠a̠ A̠zizo̠s ka̠ a̠fugh ma̠a̠, “We̠mu̠ Atu̠ghu̠me̠ni̠, ami̠ a̠bheleguma̠ nyam o!” Sa̠ api̠pi̠o̠bh i̠na.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Sa̠ A̠zizo̠s a̠fugh a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “A̠tologha̠n, gire ma̠ abar wa̠ anwa idin iru bho̠.”
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 I̠se̠, sa̠ odi o̠ni̠ ola̠ aro̠ na̠ A̠zizo̠s a̠mutiom ab̠e̠ge̠re̠ do̠yo̠ sa̠ a̠sobh a̠to ta̠ ob̠a̠ra̠motu we̠mu̠ rokur bho̠ a̠b̠uton.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Ya̠a̠, A̠zizo̠s aghaghana i̠na a̠fugh ma̠a̠, “Lo̠ghe̠ ma̠ ab̠e̠ge̠re̠ d̠oyom ma̠ esi wa̠ akpe̠ ma̠ o̠ro̠ bho̠, ezin bho̠ eb̠la̠ ogbo ya̠ na̠ esibh ab̠e̠ge̠re̠, na̠ emugh d̠a̠ ab̠e̠ge̠re̠.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 Bo̠d̠o̠ ka̠ anwa na̠ aru̠ru̠an ma̠a̠, ami̠ ka̠ orue d̠o̠ a̠bhelegi ma̠ O̠we̠de̠ d̠ami̠ ma̠ o̠fi̠ri̠ma ami̠ ma̠ d̠iobh na̠ i̠wal ro̠lo̠ghitileduom ta̠ A̠zib̠a̠ ma̠ i̠se̠n i̠se̠n, ke̠re̠?
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 O̠ku̠a ka̠ ta̠ od̠ighi eka̠ omuzoghod̠iom ya̠ u̠ge̠ d̠a̠ a̠d̠ire e̠tu̠tu̠ bho̠, ya̠ i̠kpe̠ ma̠ omite bho̠?”
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 D̠a̠ obhel obha̠, sa̠ A̠zizo̠s a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ ma̠a̠, “Ami̠ na̠ a̠wia̠n o̠go̠ ebhugh ke̠re̠, ma̠ ola̠ inyin ubhin rab̠e̠ge̠re̠ na̠ re̠b̠am na̠ oru ra̠ ob̠ol ami̠. Ami̠ i̠ro̠ghan a̠dila̠de d̠a̠ otu ta̠ A̠zib̠a̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ ya̠a̠ inyin ub̠ol d̠o̠ ami̠.
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Ya̠a̠, eb̠la̠ i̠nye̠n imite ma̠ agu̠o̠ ola̠ ta̠ omuzoghod̠iom i̠di̠ar ya̠ a̠riwil bho̠ i̠ge̠ iguri d̠a̠ a̠d̠ire e̠tu̠tu̠ bho̠.” Sa̠ eb̠la̠ ogbo atu̠ghan bho̠ i̠we̠le̠ i̠na i̠ghil i̠d̠u̠a.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Ogbo ya̠ ib̠ol A̠zizo̠s bho̠, ibhin i̠na e̠gi̠ d̠a̠ A̠keyafas, we̠mu̠ rokur bho̠, esi wa̠ i̠tu̠ghu̠me̠ni̠ ma̠ oloko bho̠ na̠ ikei bho̠ na̠ ekokod̠ia̠n bho̠.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Ya̠a̠, A̠pita̠ aro̠ ma̠ egbeiny atu̠o̠no̠m i̠na ka̠ ate̠i̠ d̠a̠ ogigo ta̠ we̠mu̠ rokur bho̠, sa̠ a̠d̠igh d̠a̠ ologi ka̠ aro̠ ma̠ a̠dila̠de na̠ rokponomotu bho̠, ma̠ o̠bi̠gh agu̠o̠ ta̠ a̠bhin a̠kunugiom.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Sa̠ ogbo aru̠mu̠ rokur bho̠ na̠ eb̠la̠ ogbo osobh ase̠ bho̠ i̠bho̠ro̠ghan o̠ni̠ ola̠ ta̠ agba ma̠ onyob̠a̠ igunugha̠ a̠b̠ologiom A̠zizo̠s, ma̠ agu̠o̠ ola̠ awa ta̠ ebhin esobh ase̠ bho̠ ebhumeni i̠na egigh.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 A̠d̠izo ronyob̠a̠ igunugha̠ emite, ya̠a̠ abar ola̠ a̠sibh i̠na na̠ o̠ro̠ d̠o̠.
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 i̠gba ma̠a̠, “O̠ni̠ onon agba ma̠a̠, ‘Ami̠ ta̠ a̠b̠ogion otu ta̠ A̠zib̠a̠ sa̠ Ami̠ ta̠ a̠mula̠ a̠lo amado̠n d̠a̠ a̠bin i̠sar a̠d̠a̠ma̠.’ ”
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Sa̠ we̠mu̠ rokur bho̠ a̠b̠etina̠ amara a̠fugh a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “Anwa̠ ka̠ o̠wo̠ran d̠o̠ ke̠re̠? Onon ka̠ a̠kere a̠d̠ien abar ola̠ na̠ o̠gba na̠ ob̠ologiom anwa?”
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Ya̠a̠, A̠zizo̠s aro̠ b̠u̠b̠o̠m.
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran i̠na ma̠a̠, “Anwa na̠ agu̠o̠ na̠ agba a̠mutiom. O̠ku̠a eka̠, Ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠a̠, obhin i̠se̠n o̠gi̠ d̠a̠ ed̠ia̠, inyin ta̠ o̠bi̠gh O̠nyi̠ ta̠ O̠ni̠ ma̠ a̠dila̠de d̠a̠ od̠iom agu̠o̠ a̠limon ka̠ na̠ a̠ru d̠a̠ o̠b̠u̠ghu̠b̠u̠gh bho̠.”
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Sa̠ we̠mu̠ rokur bho̠ ago̠go̠i̠ny ibura̠ d̠o̠yo̠ a̠fugh ma̠a̠, “I̠na na̠ a̠fugh a̠fugh i̠basi̠ a̠gboloma̠ ma̱ A̠zib̠a̠! Ta̠ odin ere o̠bho̠ro̠ghan opa̠n onyob̠a̠? I̠bi̠ghe̠ ma̠ agu̠o̠ i̠na na̠ a̠fugh a̠fugh i̠basi̠ a̠gboloma̠ ma̱ A̠zib̠a̠.
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Inyin u̠bi̠gh eka̠?”
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Sa̠ awa i̠si̠ro̠gho̠m i̠na ma̠ i̠gho̠r d̠a̠ a̠misigh, sa̠ igorogh i̠na, sa̠ ipa̠n a̠nwunom i̠b̠abhagh i̠na,
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 ifugh ma̠a̠, “Akrai̠st! Wa̠ ma̠ a̠nigha̠ i̠yar o̠ni̠ wa̠ a̠gor anwa bho̠.”
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 I̠se̠n A̠pita̠ aro̠ ma̠ a̠dila̠de d̠a̠ etire d̠a̠ ologi ogigo bho̠, sa̠ odi ob̠a̠ra̠motu o̠nyani̠ a̠ru ra̠ a̠fugh a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “Anwa odi o̠ni̠ wa̠ i̠ro̠ ani̠ na̠ A̠zizo̠s wa̠ Agalili bho̠.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Ya̠a̠, i̠na aku̠a d̠a̠ esa̠d̠io ta̠ eb̠la̠ awa, sa̠ a̠fugh ma̠a̠, “Ami̠ iloghom d̠o̠ ma̠ abar wa̠ anwa na̠ agba bho̠.”
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Sa̠ i̠na ad̠u̠a agi̠ d̠a̠ o̠nu̠ ogigo bho̠, sa̠ opa̠n o̠ni̠ abi̠gh i̠na, sa̠ agba a̠nigha̠ ma̠ ogbo ya̠ od̠i ma̠ i̠se̠ bho̠ ma̠a̠, “Onon odi o̠ni̠ wa̠ a̠rilogha̠n A̠zizo̠s wa̠ Anazare̠t bho̠.”
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Sa̠ i̠na a̠puta̠ aku̠a, a̠sibhigha̠ ma̠a̠: “Ami̠ iloghom d̠o̠ ma̠ o̠ni̠ bho̠!”
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 O̠nyi̠ obhel a̠ten, sa̠ ogbo ya̠ i̠mara ma̠ i̠se̠ bho̠ iru ra̠ i̠te̠i̠ A̠pita̠, sa̠ i̠gba inigha̠ i̠na ma̠a̠, “Ya̠gia̠ga̠i, anwa odi o̠ni̠ awa nyen, ezin bho̠ a̠nem d̠oyom na̠ agba nyam na̠ a̠mutiom.”
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 O̠ku̠a sa̠ i̠na ake̠ ma̠ ogurugia̠n, o̠ghad̠i̠an ma̠a̠, “Ami̠ iloghom d̠o̠ ma̠ o̠ni̠ bho̠!” Ogbo na̠ onin sa̠ olobhiri e̠nu̠r alal.
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Sa̠ A̠pita̠ aru̠ru̠an iwowa̠ ta̠ A̠zizo̠s wa̠ a̠wa̠ ma̠a̠, “Kisa̠ olobhiri e̠nu̠r ta̠ alal, anwa ta̠ aku̠a ami̠ i̠sar igiel, ma̠a̠ anwa na̠ a̠loghom d̠o̠ ami̠.” Sa̠ i̠na a̠rile a̠mite d̠a̠ ogigo bho̠ ka̠ a̠leghe agba ma̠ igbir.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.