Lucas 18
mgj (MGJ) vs BKJ
1 Sa̠ A̠zizo̠s a̠rogh a̠sidogh a̠nigha̠ ma̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ a̠kikiom ma̠a̠, awa e̠ro̠ ma̠ osiseiny osiseiny A̠zib̠a̠ ya̠ o̠tabh d̠o̠ awa.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 I̠na agba ma̠a̠, “D̠a̠ odi e̠ma, odi osobh ma̠ ase̠ aro̠ ma̠ ola̠ oghila̠n d̠o̠ ma̠ A̠zib̠a̠, sa̠ i̠na na̠ obhin d̠o̠ ma̠ opa̠n o̠ni̠ atu̠o̠m abar nyen.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Sa̠ odi ekpukele ani̠ d̠a̠ e̠ma bho̠ aro̠ ma̠ o̠gi̠ o̠gi̠ ka̠ o̠te̠i̠ o̠yo̠, d̠a̠ ebula̠ ali̠gam a̠luzu ola̠ ate̠i̠ i̠na, sa̠ ale̠gh i̠na ma̠a̠, ‘Sobhe ma̠ ase̠ igielake̠ ma̠ a̠tenemeni ami̠, d̠a̠ agu̠o̠ o̠ni̠ o̠lo̠gi̠an a̠d̠ien d̠ami̠.’
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 “I̠na na̠ oma̠ra̠ d̠o̠ ma̠ ogir abar ogboloma̠ ani̠ bho̠ ma̠ owewegh obhel; ya̠a̠, d̠a̠ ekunuguma̠ bho̠ sa̠ i̠na a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ ozu d̠o̠yo̠ ma̠a̠, ‘Ami̠ a̠loghom ma̠ ami̠ ighila̠n d̠o̠ ma̠ A̠zib̠a̠, sa̠ ami̠ obhin d̠o̠ ma̠ opa̠n o̠ni̠ atu̠o̠m abar nyen.
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Ku̠ku̠m eka̠, ebula̠ agu̠o̠ ekpukele ani̠ onon na̠ a̠guri na̠ a̠nyegi ami̠ bho̠, ami̠ ta̠ a̠sobh ase̠ bho̠ ma̠ ya̠ igielake̠, b̠o̠ka̠ awe̠le̠man ami̠ ma̠ agu̠o̠!’ ”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Sa̠ Wa̠nwuna̠ bho̠ agba ma̠a̠, “I̠nagha ma̠ abar wa̠ o̠karabh osobh ma̠ ase̠ onon a̠fugh bho̠.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 A̠zib̠a̠ ko osobh d̠o̠ ma̠ ase̠ igielake̠ a̠nigha̠ ma̠ ogbo ya̠ i̠na na̠ aso̠n bho̠, ya̠ na̠ eleghe na̠ enigha̠ i̠na ma̠ etita̠n na̠ a̠d̠uga̠la̠n bho̠ ke̠re̠? I̠na ta̠ a̠bhogia̠n awa a̠guri ma̠ esi egbeiny ke̠re̠?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠a̠, i̠na ta̠ a̠bhin onyen a̠sobh ase̠ bho̠ ma̠ ya̠ igielake̠ a̠nigha̠ awa. Aro̠ eka̠ ma̠ o̠ku̠a, igiel O̠nyi̠ ta̠ O̠ni̠ ta̠ a̠mula̠ a̠ru, i̠na ta̠ abi̠gh a̠nwunom ya̠ inwuna̠ ma̠ ologi ima̠ra̠ ma̠ i̠se̠n a̠de onon ke̠re̠?”
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 A̠zizo̠s ab̠ar na̠ a̠sidogh onon a̠rogh a̠nigha̠ ma̠ ogbo ya̠ id̠umom d̠a̠ rologi d̠awa ma̠ awa na̠ e̠b̠ab̠ala bho̠, sa̠ na̠ ekpon ipa̠n a̠nwunom na̠ e̠do̠ti̠me̠ni̠ bho̠ ma̠a̠:
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 “I̠wal a̠nwunom iten i̠gi̠ d̠a̠ Otu ta̠ A̠zib̠a̠ ma̠ osiseiny a̠siseiny. Odi, Afarisi; ya̠a̠ o̠ni̠ uwed̠i, ogun ma̠ otua̠-ebhugh.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Afarisi bho̠ a̠b̠etina̠ amara sa̠ a̠siseiny o̠ko̠no̠n: ‘A̠zib̠a̠, anwa a̠d̠ighi ami̠ o̠ro̠ d̠o̠ ma̠ agu̠o̠ ipa̠n a̠nwunom. Ami̠ bo̠ ma̠ agu̠o̠ i̠bi̠gh ma̠ a̠b̠igh, na̠ id̠ighi ma̠ i̠karabh, na̠ id̠e ma̠ e̠ma, bo̠d̠o̠ ma̠ agu̠o̠ ogun ma̠ otua̠-ebhugh onon nyen.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Ami̠ na̠ a̠ne ma̠ o̠ko̠i̠ i̠wal igiel d̠a̠ ologi od̠ua̠l ra̠d̠a̠ma̠, sa̠ ami̠ na̠ a̠nigha̠ gha̠n A̠zib̠a̠ ma̠ odi a̠bin atu̠gi̠-a̠d̠iobh bho̠, d̠a̠ i̠di̠ar ya̠ ami̠ inwuna̠ bho̠.’
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 “Ya̠a̠, ogun ma̠ otua̠-ebhugh bho̠ amara ma̠ esi egbeiny. I̠na na̠ one d̠o̠ ma̠ ob̠eka̠ okpon d̠a̠ ote̠nai̠ny nyen; Kpe̠le̠me̠ni̠ i̠na a̠bhuma̠ ma̠ ekpa̠kpa̠gh d̠o̠yo̠ a̠fugh ma̠a̠, ‘E A̠zib̠a̠! Kpone ami̠ ma̠ igbirigbir, ezin bho̠ ami̠ od̠ighi ma̠ i̠karabh.’
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 “Ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠a̠, A̠zib̠a̠ ada ma̠ a̠siseiny od̠ighi ma̠ i̠karabh onon a̠bhin, sa̠ i̠na a̠yel agu̠o̠ ob̠eb̠i o̠ni̠, ya̠a̠ Afarisi bho̠ d̠o̠. Ezin bho̠, eb̠la̠ ogbo ya̠ i̠bu̠ghu̠me̠ni̠ ma̠ a̠ruzu d̠awa bho̠ ta̠ o̠ki̠ri̠me̠ni̠; sa̠ ogbo ya̠ i̠ki̠ri̠me̠ni̠ ma̠ a̠ruzu d̠awa bho̠ sa̠ ta̠ o̠bu̠ghu̠me̠ni̠.”
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 A̠nwunom i̠b̠aram na̠ i̠gbara anwi̠i̠ny ebhin eru d̠a̠ A̠zizo̠s, ma̠ i̠na ma̠ o̠gbam agu̠o̠ otutumeni. Igiel bho̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ i̠bi̠gh oku̠a bho̠, sa̠ ikigima̠ awa.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Sa̠ A̠zizo̠s a̠bhelegi ma̠ i̠gbara anwi̠i̠ny bho̠ sa̠ agba a̠nigha̠ ma̠ ogbo atu̠ghan bho̠ ma̠a̠, “Ima̠ra̠ i̠gbara anwi̠i̠ny bho̠ eru d̠ami̠. O̠ni̠ ko okigima̠ awa, ezin bho̠ irileghom ta̠ A̠zib̠a̠ aro̠ a̠nigha̠ ma̠ ogbo ya̠ od̠i ma̠ agu̠o̠ i̠gbara anwi̠i̠ny i̠nye̠n.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Ya̠gia̠ga̠i, ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠a̠, o̠ni̠ ola̠ o̠da d̠o̠ ma̠ irileghom ta̠ A̠zib̠a̠ a̠bhin ma̠ agu̠o̠ o̠gbara o̠nyi̠, ko od̠igh d̠o̠ d̠a̠ ologi.”
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Odi o̠li̠la ebhugh A̠zu a̠pura̠n i̠na ma̠a̠, “Ob̠eb̠i o̠ni̠-atu̠ghu̠me̠ni̠, ami̠ ta̠ a̠d̠ighi eka̠ ate̠i̠ a̠ghud̠um ya̠ ekunuguma̠ o̠to̠?”
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran i̠na ma̠a̠, “Ere a̠d̠ighi ka̠ anwa na̠ a̠bhelegi ami̠ ma̠ ob̠eb̠i o̠ni̠? Ob̠eb̠i o̠ni̠ bo̠, usigimeni ma̠ A̠zib̠a̠ ku̠ku̠m.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Anwa a̠loghom oloko wa̠ agba ma̠a̠: ‘Anwa ko od̠e d̠o̠ ma̠ e̠ma. Anwa ko ogigh d̠o̠ ma̠ o̠ni̠. Anwa ko ob̠igh d̠o̠ ma̠ a̠b̠igh. Anwa ko o̠gba d̠o̠ ma̠ onyob̠a̠ igunugha̠. Zuruna̠ ma̠ eghoi a̠nigha̠ ma̠ onweni na̠ d̠oyom.’ ”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Sa̠ o̠ni̠ bho̠ awo̠ran ma̠a̠, “Eb̠la̠ roloko i̠nye̠n ami̠ na̠ a̠koko ka̠ d̠a̠ i̠gbara d̠ami̠.”
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Igiel bho̠ A̠zizo̠s amu̠gho̠n o̠ku̠a bho̠, sa̠ i̠na agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “Odi abar od̠id̠ia̠ ma̠ anwa ma̠ ogir. Wole ma̠ eb̠la̠ i̠di̠ar ya̠ anwa inwuna̠ bho̠ ma̠ a̠nigha̠ ma̠ ikpoki bho̠ ma̠ inyigoiny bho̠, sa̠ anwa ta̠ ate̠i̠ e̠li̠la d̠a̠ ote̠nai̠ny. Igiel anwa na̠ a̠gir o̠ku̠a awe̠le̠, ma̠ a̠mula̠ ma̠ a̠ru ra̠ ato̠no̠m ami̠.”
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Ya̠a̠, igiel bho̠ i̠na amu̠gho̠n e̠kal onon bho̠, sa̠ i̠na aku̠ru̠ru̠, ezin bho̠ i̠na a̠gbo ma̠ e̠li̠la ma̠ ibom.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Igiel bho̠ A̠zizo̠s abi̠gh agu̠o̠ o̠ni̠ bho̠ a̠bhin aku̠ru̠ru̠ bho̠, sa̠ a̠fugh ma̠a̠, “Amar akpar ogbo ya̠ igbo ma̠ e̠li̠la ma̠ od̠igh d̠a̠ ologi irileghom ta̠ A̠zib̠a̠!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ya̠gia̠ga̠i, e̠nam-a̠dol o̠wo̠l d̠a̠ oyol anu̠ga oten ta̠ a̠b̠ur a̠pu, ma̠ o̠ni̠ ola̠ a̠gbo ma̠ e̠li̠la ma̠ od̠igh d̠a̠ ologi irileghom ta̠ A̠zib̠a̠.”E̠nam-a̠dol|alt="Carmel" src="Horace Knowles" size="col" loc="Luke 18:25" copy="HK00038" ref="18:25"
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 A̠nwunom ya̠ i̠mu̠gho̠n i̠nye̠n bho̠ sa̠ ipura̠n ma̠a̠, “O̠ku̠a ka̠ a̠nyen ta̠ a̠rue a̠ten?”
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran ma̠a̠, “Abar ola̠ o̠nyi̠o̠mo̠ro̠ni̠ ko orue d̠o̠ na̠ orue a̠gir, A̠zib̠a̠ ta̠ a̠rue a̠gir.”
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Sa̠ A̠pita̠ agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “I̠yar na̠ o̠we̠le̠man eb̠la̠ i̠di̠ar ya̠ i̠yar unwuna̠ bho̠ na̠ o̠tu̠o̠no̠m anwa.”
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran ma̠a̠, “Ya̠gia̠ga̠i ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠, o̠ni̠ ola̠ awe̠le̠man otu, bo̠d̠o̠ ani̠, bo̠d̠o̠ a̠rumor, bo̠d̠o̠ aru̠marani̠, bo̠d̠o̠ onweni na̠ o̠we̠de̠, bo̠d̠o̠ anwi̠i̠ny, ma̠ ebula̠ irileghom ta̠ A̠zib̠a̠,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 o̠ni̠ bho̠ ko o̠we̠le̠ d̠o̠ ma̠ o̠te̠i̠ i̠di̠ar ya̠ ipel o̠ku̠a d̠a̠ amu̠m onon, sa̠ i̠na ta̠ ate̠i̠ a̠ghud̠um ya̠ ekunuguma̠ o̠to̠ d̠a̠ amu̠m wa̠ na̠ a̠ru d̠a̠ ed̠ia̠ bho̠.”
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 A̠zizo̠s a̠bhin d̠iobh na̠ i̠wal ogbo atu̠ghan bho̠ a̠ten d̠a̠ a̠d̠ukun, sa̠ agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “I̠nagha, i̠yar ta̠ obhun o̠gi̠ d̠a̠ A̠zeruse̠le̠m, esi bho̠ ta̠ omuzoghod̠iom eb̠la̠ iwowa̠ ya̠ a̠riwil bho̠ i̠ge̠ igboloma̠ ma̠ O̠nyi̠ ta̠ O̠ni̠ bho̠.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Ta̠ ob̠eton i̠na o̠lo̠gh d̠a̠ agu̠o̠ ogbo o̠ro̠ d̠o̠ ma̠ A̠zu bho̠. A̠nwunom ta̠ e̠ki̠ri̠ i̠na, sa̠ awa ta̠ erogi i̠na ekpon e̠do̠ti̠me̠ni̠, sa̠ awa ta̠ e̠si̠ro̠gho̠m i̠na ma̠ i̠gho̠r.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Awa ta̠ e̠gu̠ro̠gh i̠na, sa̠ ta̠ egigh i̠na. Sa̠ oleghemeni i̠sar a̠d̠a̠ma̠ bho̠, sa̠ i̠na ta̠ a̠b̠etina̠ a̠mula̠ a̠ru d̠a̠ a̠ghud̠um.”
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Ya̠a̠, awa i̠mu̠gho̠nyan d̠o̠ bebina̠ abar d̠a̠ i̠di̠ar i̠nye̠n ya̠ i̠na agba bho̠. U̠wo̠gi̠o̠m awa ma̠ ezin i̠di̠ar ya̠ i̠na agba bho̠, sa̠ awa ologhom d̠o̠ ma̠ i̠di̠ar ya̠ i̠na na̠ agba na̠ a̠gboloma̠ bho̠.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 I̠se̠n a̠mite ma̠ ola̠, agu̠o̠ A̠zizo̠s na̠ a̠tua̠n Aze̠riko bho̠, bha̠ odi o̠ni̠ ikpom a̠rid̠ien aro̠ ma̠ a̠dila̠de d̠a̠ aka eten bho̠ na̠ a̠puru ma̠ ipupuru.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Igiel bho̠ i̠na amu̠gho̠n oghoroghor o̠lo̠gh a̠nwunom ya̠ na̠ eten bho̠, sa̠ i̠na a̠pura̠n ologhom abar wa̠ na̠ a̠mite bho̠.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Sa̠ awa i̠gba inigha̠ i̠na ma̠a̠, “A̠zizo̠s wa̠ Anazare̠t bho̠ na̠ a̠ten.”
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Sa̠ i̠na a̠mulughu a̠kele ma̠a̠, “A̠zizo̠s, o̠nyi̠ ta̠ A̠devidi, kpone ami̠ ma̠ igbirigbir!”
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Sa̠ ogbo ya̠ i̠ro̠ d̠a̠ ed̠ia̠ o̠lo̠gh bho̠, imulughuom i̠na ma̠ i̠na aro̠ b̠o̠b̠o̠m. Ya̠a̠, i̠na aro̠ ma̠ omulughu omulughu izul d̠o̠yo̠ o̠gi̠o̠m anyu̠ ma̠a̠, “O̠nyi̠ ta̠ A̠devidi, kpone ami̠ ma̠ igbirigbir!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Sa̠ A̠zizo̠s amara kpom, sa̠ a̠bhin okparakpar okoroko a̠ruom agu̠o̠ ola̠ ta̠ obhin o̠ni̠ bho̠ oru d̠o̠yo̠. Igiel bho̠ o̠ni̠ bho̠ na̠ a̠tua̠n bho̠, sa̠ A̠zizo̠s a̠pura̠n i̠na ma̠,
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 “Ere ma̠ abar wa̠ anwa na̠ abho̠ro̠gh ami̠ ma̠ ogir onigha̠ oyom bho̠?” Sa̠ i̠na awo̠ran ma̠a̠.
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Sa̠ A̠zizo̠s a̠fugh a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “A̠rid̠ien d̠oyom e̠kpagi̠na! Ologi ima̠ra̠ d̠oyom na̠ a̠koko nyam a̠d̠umeni.”
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 D̠a̠ onin obhel obha̠, sa̠ i̠na ake̠ ma̠ o̠bi̠gh abar, sa̠ atu̠o̠no̠m A̠zizo̠s, na̠ a̠tutumeni ma̠ A̠zib̠a̠. Igiel bho̠ eb̠la̠ a̠nwunom bho̠ i̠bi̠gh o̠ku̠a bho̠, sa̠ awa itutumeni ma̠ A̠zib̠a̠.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.