Lucas 18
mgj (MGJ) vs ARA
1 Sa̠ A̠zizo̠s a̠rogh a̠sidogh a̠nigha̠ ma̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ a̠kikiom ma̠a̠, awa e̠ro̠ ma̠ osiseiny osiseiny A̠zib̠a̠ ya̠ o̠tabh d̠o̠ awa.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 I̠na agba ma̠a̠, “D̠a̠ odi e̠ma, odi osobh ma̠ ase̠ aro̠ ma̠ ola̠ oghila̠n d̠o̠ ma̠ A̠zib̠a̠, sa̠ i̠na na̠ obhin d̠o̠ ma̠ opa̠n o̠ni̠ atu̠o̠m abar nyen.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Sa̠ odi ekpukele ani̠ d̠a̠ e̠ma bho̠ aro̠ ma̠ o̠gi̠ o̠gi̠ ka̠ o̠te̠i̠ o̠yo̠, d̠a̠ ebula̠ ali̠gam a̠luzu ola̠ ate̠i̠ i̠na, sa̠ ale̠gh i̠na ma̠a̠, ‘Sobhe ma̠ ase̠ igielake̠ ma̠ a̠tenemeni ami̠, d̠a̠ agu̠o̠ o̠ni̠ o̠lo̠gi̠an a̠d̠ien d̠ami̠.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 “I̠na na̠ oma̠ra̠ d̠o̠ ma̠ ogir abar ogboloma̠ ani̠ bho̠ ma̠ owewegh obhel; ya̠a̠, d̠a̠ ekunuguma̠ bho̠ sa̠ i̠na a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ ozu d̠o̠yo̠ ma̠a̠, ‘Ami̠ a̠loghom ma̠ ami̠ ighila̠n d̠o̠ ma̠ A̠zib̠a̠, sa̠ ami̠ obhin d̠o̠ ma̠ opa̠n o̠ni̠ atu̠o̠m abar nyen.
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 Ku̠ku̠m eka̠, ebula̠ agu̠o̠ ekpukele ani̠ onon na̠ a̠guri na̠ a̠nyegi ami̠ bho̠, ami̠ ta̠ a̠sobh ase̠ bho̠ ma̠ ya̠ igielake̠, b̠o̠ka̠ awe̠le̠man ami̠ ma̠ agu̠o̠!’ ”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Sa̠ Wa̠nwuna̠ bho̠ agba ma̠a̠, “I̠nagha ma̠ abar wa̠ o̠karabh osobh ma̠ ase̠ onon a̠fugh bho̠.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 A̠zib̠a̠ ko osobh d̠o̠ ma̠ ase̠ igielake̠ a̠nigha̠ ma̠ ogbo ya̠ i̠na na̠ aso̠n bho̠, ya̠ na̠ eleghe na̠ enigha̠ i̠na ma̠ etita̠n na̠ a̠d̠uga̠la̠n bho̠ ke̠re̠? I̠na ta̠ a̠bhogia̠n awa a̠guri ma̠ esi egbeiny ke̠re̠?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠a̠, i̠na ta̠ a̠bhin onyen a̠sobh ase̠ bho̠ ma̠ ya̠ igielake̠ a̠nigha̠ awa. Aro̠ eka̠ ma̠ o̠ku̠a, igiel O̠nyi̠ ta̠ O̠ni̠ ta̠ a̠mula̠ a̠ru, i̠na ta̠ abi̠gh a̠nwunom ya̠ inwuna̠ ma̠ ologi ima̠ra̠ ma̠ i̠se̠n a̠de onon ke̠re̠?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 A̠zizo̠s ab̠ar na̠ a̠sidogh onon a̠rogh a̠nigha̠ ma̠ ogbo ya̠ id̠umom d̠a̠ rologi d̠awa ma̠ awa na̠ e̠b̠ab̠ala bho̠, sa̠ na̠ ekpon ipa̠n a̠nwunom na̠ e̠do̠ti̠me̠ni̠ bho̠ ma̠a̠:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “I̠wal a̠nwunom iten i̠gi̠ d̠a̠ Otu ta̠ A̠zib̠a̠ ma̠ osiseiny a̠siseiny. Odi, Afarisi; ya̠a̠ o̠ni̠ uwed̠i, ogun ma̠ otua̠-ebhugh.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Afarisi bho̠ a̠b̠etina̠ amara sa̠ a̠siseiny o̠ko̠no̠n: ‘A̠zib̠a̠, anwa a̠d̠ighi ami̠ o̠ro̠ d̠o̠ ma̠ agu̠o̠ ipa̠n a̠nwunom. Ami̠ bo̠ ma̠ agu̠o̠ i̠bi̠gh ma̠ a̠b̠igh, na̠ id̠ighi ma̠ i̠karabh, na̠ id̠e ma̠ e̠ma, bo̠d̠o̠ ma̠ agu̠o̠ ogun ma̠ otua̠-ebhugh onon nyen.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Ami̠ na̠ a̠ne ma̠ o̠ko̠i̠ i̠wal igiel d̠a̠ ologi od̠ua̠l ra̠d̠a̠ma̠, sa̠ ami̠ na̠ a̠nigha̠ gha̠n A̠zib̠a̠ ma̠ odi a̠bin atu̠gi̠-a̠d̠iobh bho̠, d̠a̠ i̠di̠ar ya̠ ami̠ inwuna̠ bho̠.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Ya̠a̠, ogun ma̠ otua̠-ebhugh bho̠ amara ma̠ esi egbeiny. I̠na na̠ one d̠o̠ ma̠ ob̠eka̠ okpon d̠a̠ ote̠nai̠ny nyen; Kpe̠le̠me̠ni̠ i̠na a̠bhuma̠ ma̠ ekpa̠kpa̠gh d̠o̠yo̠ a̠fugh ma̠a̠, ‘E A̠zib̠a̠! Kpone ami̠ ma̠ igbirigbir, ezin bho̠ ami̠ od̠ighi ma̠ i̠karabh.’
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 “Ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠a̠, A̠zib̠a̠ ada ma̠ a̠siseiny od̠ighi ma̠ i̠karabh onon a̠bhin, sa̠ i̠na a̠yel agu̠o̠ ob̠eb̠i o̠ni̠, ya̠a̠ Afarisi bho̠ d̠o̠. Ezin bho̠, eb̠la̠ ogbo ya̠ i̠bu̠ghu̠me̠ni̠ ma̠ a̠ruzu d̠awa bho̠ ta̠ o̠ki̠ri̠me̠ni̠; sa̠ ogbo ya̠ i̠ki̠ri̠me̠ni̠ ma̠ a̠ruzu d̠awa bho̠ sa̠ ta̠ o̠bu̠ghu̠me̠ni̠.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 A̠nwunom i̠b̠aram na̠ i̠gbara anwi̠i̠ny ebhin eru d̠a̠ A̠zizo̠s, ma̠ i̠na ma̠ o̠gbam agu̠o̠ otutumeni. Igiel bho̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ i̠bi̠gh oku̠a bho̠, sa̠ ikigima̠ awa.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Sa̠ A̠zizo̠s a̠bhelegi ma̠ i̠gbara anwi̠i̠ny bho̠ sa̠ agba a̠nigha̠ ma̠ ogbo atu̠ghan bho̠ ma̠a̠, “Ima̠ra̠ i̠gbara anwi̠i̠ny bho̠ eru d̠ami̠. O̠ni̠ ko okigima̠ awa, ezin bho̠ irileghom ta̠ A̠zib̠a̠ aro̠ a̠nigha̠ ma̠ ogbo ya̠ od̠i ma̠ agu̠o̠ i̠gbara anwi̠i̠ny i̠nye̠n.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Ya̠gia̠ga̠i, ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠a̠, o̠ni̠ ola̠ o̠da d̠o̠ ma̠ irileghom ta̠ A̠zib̠a̠ a̠bhin ma̠ agu̠o̠ o̠gbara o̠nyi̠, ko od̠igh d̠o̠ d̠a̠ ologi.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Odi o̠li̠la ebhugh A̠zu a̠pura̠n i̠na ma̠a̠, “Ob̠eb̠i o̠ni̠-atu̠ghu̠me̠ni̠, ami̠ ta̠ a̠d̠ighi eka̠ ate̠i̠ a̠ghud̠um ya̠ ekunuguma̠ o̠to̠?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran i̠na ma̠a̠, “Ere a̠d̠ighi ka̠ anwa na̠ a̠bhelegi ami̠ ma̠ ob̠eb̠i o̠ni̠? Ob̠eb̠i o̠ni̠ bo̠, usigimeni ma̠ A̠zib̠a̠ ku̠ku̠m.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Anwa a̠loghom oloko wa̠ agba ma̠a̠: ‘Anwa ko od̠e d̠o̠ ma̠ e̠ma. Anwa ko ogigh d̠o̠ ma̠ o̠ni̠. Anwa ko ob̠igh d̠o̠ ma̠ a̠b̠igh. Anwa ko o̠gba d̠o̠ ma̠ onyob̠a̠ igunugha̠. Zuruna̠ ma̠ eghoi a̠nigha̠ ma̠ onweni na̠ d̠oyom.’ ”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Sa̠ o̠ni̠ bho̠ awo̠ran ma̠a̠, “Eb̠la̠ roloko i̠nye̠n ami̠ na̠ a̠koko ka̠ d̠a̠ i̠gbara d̠ami̠.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Igiel bho̠ A̠zizo̠s amu̠gho̠n o̠ku̠a bho̠, sa̠ i̠na agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “Odi abar od̠id̠ia̠ ma̠ anwa ma̠ ogir. Wole ma̠ eb̠la̠ i̠di̠ar ya̠ anwa inwuna̠ bho̠ ma̠ a̠nigha̠ ma̠ ikpoki bho̠ ma̠ inyigoiny bho̠, sa̠ anwa ta̠ ate̠i̠ e̠li̠la d̠a̠ ote̠nai̠ny. Igiel anwa na̠ a̠gir o̠ku̠a awe̠le̠, ma̠ a̠mula̠ ma̠ a̠ru ra̠ ato̠no̠m ami̠.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Ya̠a̠, igiel bho̠ i̠na amu̠gho̠n e̠kal onon bho̠, sa̠ i̠na aku̠ru̠ru̠, ezin bho̠ i̠na a̠gbo ma̠ e̠li̠la ma̠ ibom.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Igiel bho̠ A̠zizo̠s abi̠gh agu̠o̠ o̠ni̠ bho̠ a̠bhin aku̠ru̠ru̠ bho̠, sa̠ a̠fugh ma̠a̠, “Amar akpar ogbo ya̠ igbo ma̠ e̠li̠la ma̠ od̠igh d̠a̠ ologi irileghom ta̠ A̠zib̠a̠!
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ya̠gia̠ga̠i, e̠nam-a̠dol o̠wo̠l d̠a̠ oyol anu̠ga oten ta̠ a̠b̠ur a̠pu, ma̠ o̠ni̠ ola̠ a̠gbo ma̠ e̠li̠la ma̠ od̠igh d̠a̠ ologi irileghom ta̠ A̠zib̠a̠.”E̠nam-a̠dol|alt="Carmel" src="Horace Knowles" size="col" loc="Luke 18:25" copy="HK00038" ref="18:25"
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 A̠nwunom ya̠ i̠mu̠gho̠n i̠nye̠n bho̠ sa̠ ipura̠n ma̠a̠, “O̠ku̠a ka̠ a̠nyen ta̠ a̠rue a̠ten?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran ma̠a̠, “Abar ola̠ o̠nyi̠o̠mo̠ro̠ni̠ ko orue d̠o̠ na̠ orue a̠gir, A̠zib̠a̠ ta̠ a̠rue a̠gir.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Sa̠ A̠pita̠ agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “I̠yar na̠ o̠we̠le̠man eb̠la̠ i̠di̠ar ya̠ i̠yar unwuna̠ bho̠ na̠ o̠tu̠o̠no̠m anwa.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran ma̠a̠, “Ya̠gia̠ga̠i ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠, o̠ni̠ ola̠ awe̠le̠man otu, bo̠d̠o̠ ani̠, bo̠d̠o̠ a̠rumor, bo̠d̠o̠ aru̠marani̠, bo̠d̠o̠ onweni na̠ o̠we̠de̠, bo̠d̠o̠ anwi̠i̠ny, ma̠ ebula̠ irileghom ta̠ A̠zib̠a̠,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 o̠ni̠ bho̠ ko o̠we̠le̠ d̠o̠ ma̠ o̠te̠i̠ i̠di̠ar ya̠ ipel o̠ku̠a d̠a̠ amu̠m onon, sa̠ i̠na ta̠ ate̠i̠ a̠ghud̠um ya̠ ekunuguma̠ o̠to̠ d̠a̠ amu̠m wa̠ na̠ a̠ru d̠a̠ ed̠ia̠ bho̠.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 A̠zizo̠s a̠bhin d̠iobh na̠ i̠wal ogbo atu̠ghan bho̠ a̠ten d̠a̠ a̠d̠ukun, sa̠ agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “I̠nagha, i̠yar ta̠ obhun o̠gi̠ d̠a̠ A̠zeruse̠le̠m, esi bho̠ ta̠ omuzoghod̠iom eb̠la̠ iwowa̠ ya̠ a̠riwil bho̠ i̠ge̠ igboloma̠ ma̠ O̠nyi̠ ta̠ O̠ni̠ bho̠.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Ta̠ ob̠eton i̠na o̠lo̠gh d̠a̠ agu̠o̠ ogbo o̠ro̠ d̠o̠ ma̠ A̠zu bho̠. A̠nwunom ta̠ e̠ki̠ri̠ i̠na, sa̠ awa ta̠ erogi i̠na ekpon e̠do̠ti̠me̠ni̠, sa̠ awa ta̠ e̠si̠ro̠gho̠m i̠na ma̠ i̠gho̠r.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Awa ta̠ e̠gu̠ro̠gh i̠na, sa̠ ta̠ egigh i̠na. Sa̠ oleghemeni i̠sar a̠d̠a̠ma̠ bho̠, sa̠ i̠na ta̠ a̠b̠etina̠ a̠mula̠ a̠ru d̠a̠ a̠ghud̠um.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ya̠a̠, awa i̠mu̠gho̠nyan d̠o̠ bebina̠ abar d̠a̠ i̠di̠ar i̠nye̠n ya̠ i̠na agba bho̠. U̠wo̠gi̠o̠m awa ma̠ ezin i̠di̠ar ya̠ i̠na agba bho̠, sa̠ awa ologhom d̠o̠ ma̠ i̠di̠ar ya̠ i̠na na̠ agba na̠ a̠gboloma̠ bho̠.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 I̠se̠n a̠mite ma̠ ola̠, agu̠o̠ A̠zizo̠s na̠ a̠tua̠n Aze̠riko bho̠, bha̠ odi o̠ni̠ ikpom a̠rid̠ien aro̠ ma̠ a̠dila̠de d̠a̠ aka eten bho̠ na̠ a̠puru ma̠ ipupuru.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Igiel bho̠ i̠na amu̠gho̠n oghoroghor o̠lo̠gh a̠nwunom ya̠ na̠ eten bho̠, sa̠ i̠na a̠pura̠n ologhom abar wa̠ na̠ a̠mite bho̠.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Sa̠ awa i̠gba inigha̠ i̠na ma̠a̠, “A̠zizo̠s wa̠ Anazare̠t bho̠ na̠ a̠ten.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Sa̠ i̠na a̠mulughu a̠kele ma̠a̠, “A̠zizo̠s, o̠nyi̠ ta̠ A̠devidi, kpone ami̠ ma̠ igbirigbir!”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Sa̠ ogbo ya̠ i̠ro̠ d̠a̠ ed̠ia̠ o̠lo̠gh bho̠, imulughuom i̠na ma̠ i̠na aro̠ b̠o̠b̠o̠m. Ya̠a̠, i̠na aro̠ ma̠ omulughu omulughu izul d̠o̠yo̠ o̠gi̠o̠m anyu̠ ma̠a̠, “O̠nyi̠ ta̠ A̠devidi, kpone ami̠ ma̠ igbirigbir!”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Sa̠ A̠zizo̠s amara kpom, sa̠ a̠bhin okparakpar okoroko a̠ruom agu̠o̠ ola̠ ta̠ obhin o̠ni̠ bho̠ oru d̠o̠yo̠. Igiel bho̠ o̠ni̠ bho̠ na̠ a̠tua̠n bho̠, sa̠ A̠zizo̠s a̠pura̠n i̠na ma̠,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Ere ma̠ abar wa̠ anwa na̠ abho̠ro̠gh ami̠ ma̠ ogir onigha̠ oyom bho̠?” Sa̠ i̠na awo̠ran ma̠a̠.
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Sa̠ A̠zizo̠s a̠fugh a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “A̠rid̠ien d̠oyom e̠kpagi̠na! Ologi ima̠ra̠ d̠oyom na̠ a̠koko nyam a̠d̠umeni.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 D̠a̠ onin obhel obha̠, sa̠ i̠na ake̠ ma̠ o̠bi̠gh abar, sa̠ atu̠o̠no̠m A̠zizo̠s, na̠ a̠tutumeni ma̠ A̠zib̠a̠. Igiel bho̠ eb̠la̠ a̠nwunom bho̠ i̠bi̠gh o̠ku̠a bho̠, sa̠ awa itutumeni ma̠ A̠zib̠a̠.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.