Lucas 10
mgj (MGJ) vs ARA
1 O̠tu̠o̠no̠m i̠se̠, sa̠ Wa̠nwuna̠ bho̠ aso̠n ipa̠n e̠rabharabh na̠ d̠iobh na̠ i̠wal ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠, sa̠ ato̠to̠gi̠ awa, ma̠ i̠wal o̠ni̠ ma̠ ebu, ma̠ o̠gi̠ d̠a̠ re̠ma na̠ a̠risi ya̠ i̠na na̠ ato̠ ma̠ o̠gi̠ bho̠.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Sa̠ i̠na agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “Ed̠ia̠n ob̠u eb̠uiy, ya̠a̠, ogbo od̠ighi bho̠ e̠ki̠r; ebula̠ o̠ku̠a, isiseinye ma̠ Wa̠nwuna̠ ib̠ua̠ bho̠ ma̠ i̠na a̠ruom ogbo od̠ighi a̠d̠ighom d̠a̠ o̠si̠ d̠o̠yo̠.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 I̠gi̠e̠! Ami̠ na̠ a̠ruom inyin agu̠o̠ ro̠nana d̠a̠ esa̠d̠io o̠lo̠gh i̠gagaman i̠nam.Ro̠nana na̠ i̠gagaman i̠nam|alt="Sheep and wolves" src="Louise Bass" size="col" loc="Luke 10:3" copy="LB00011" ref="10:3"
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 O̠ni̠ ko obhin e̠kpa ola̠ ikpoki, bo̠d̠o̠ e̠kpa e̠gi̠, bo̠d̠o̠ ragbaka. O̠ni̠ ko obhelegima̠ ma̠ o̠ni̠ d̠a̠ eten nyen.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Kotukotu ola̠ inyin ud̠igh id̠ia̠ ma̠ efugh ma̠a̠, ‘Ekima̠ aro̠ a̠nigha̠ ma̠ otu onon!’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Ya̠a̠, ka̠ o̠ni̠ ekima̠ od̠i d̠a̠ otu bho̠, sa̠ ekima̠ d̠inyin ta̠ e̠ro̠ na̠ awa. Ya̠a̠ o̠ku̠a bo̠, ekima̠ d̠inyin ta̠ e̠ro̠ na̠ inyin.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Ka̠ inyin ud̠igh d̠a̠ e̠ma, o̠ni̠ o̠d̠u̠a ma̠ otu ma̠ eten otu. I̠ri̠la d̠a̠ onin otu bho̠. Id̠e ma̠ ed̠ia̠n, ma̠ e̠d̠a ma̠ amu̠m ya̠ awa ta̠ enigha̠ inyin bho̠. Ezin bho̠, o̠ni̠ ogir bho̠ a̠sora̠n o̠te̠i̠ alu̠kpe̠ d̠o̠yo̠.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 “Ka̠ inyin ud̠i̠gh d̠a̠ e̠ma i̠se̠, sa̠ awa i̠da inyin ibhin, id̠e ma̠ ed̠ia̠n ya̠ awa ta̠ enigha̠ inyin bho̠.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Ikoko ma̠ ogbo ya̠ na̠ e̠nwe̠r bho̠, ma̠ e̠gba ma̠ enigha̠ awa ma̠a̠, ‘Irileghom ta̠ A̠zib̠a̠, od̠i d̠a̠ e̠b̠ab̠a agu̠o̠.’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Ka̠ inyin ud̠igh d̠a̠ e̠ma, sa̠ o̠da d̠o̠ inyin ebhin, bha̠ i̠gi̠e̠ ka̠ e̠ro̠ d̠a̠ reten ma̠ e̠gba ma̠a̠,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘Ibhugh a̠de e̠ma d̠inyin ya̠ i̠kpabh d̠a̠ a̠sike d̠i̠yar bho̠ eka̠, i̠yar na̠ okpukpu osoroni onigha̠ inyin. Obha̠ elegh ola̠ ta̠ a̠leriom ma̠ A̠zib̠a̠ ta̠ a̠sobh ase̠ a̠bhumeni inyin. Ya̠a̠ iloghome ma̠ irileghom ta̠ A̠zib̠a̠ na̠ a̠tua̠n.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Ami̠ na̠ amar na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠ d̠a̠ a̠d̠a̠ma̠ osobh ase̠ bho̠, ma̠ A̠zib̠a̠ ta̠ a̠leriom okpon igbirigbir Aso̠do̠m a̠pu ma̠ a̠nwunom e̠ma obha̠.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Itogi e̠ro̠ enigha̠ ma̠ anwa, A̠kora̠zin! Itogi e̠ro̠ enigha̠ ma̠ anwa, Abe̠tsai̠da! Ezin bho̠, ilologia̠n ya̠ ugir unigha̠ inyin bho̠ ma̠ ugir onigha̠ ma̠ Ataya na̠ Asi̠do̠n nab̠o̠, awa na̠ etiba̠ra̠ ka̠ obom igiel, sa̠ awa ka̠ izum e̠ro̠ na̠ akapa i̠ku̠nu̠ na̠ i̠ru̠ru̠.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Okpon igbirigbir ta̠ e̠ro̠ enigha̠ ma̠ Ataya na̠ Asi̠do̠n epu inyin d̠a̠ a̠d̠a̠ma̠ osobh ase̠ bho̠.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Ya̠a̠, inyin a̠nwunom Akapanu̠m, ta̠ obhuneni inyin d̠a̠ ote̠nai̠ny ke̠re̠? E̠nyi̠, ta̠ orobh inyin osoroni d̠a̠ imumugh bho̠.”
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Sa̠ A̠zizo̠s agba a̠nigha̠ ma̠ ogbo atu̠ghan do̠yo̠ ma̠a̠, “O̠ni̠ ola̠ ada ma̠ a̠duom d̠inyin a̠bhin ada ami̠ a̠bhin. Ya̠a̠, o̠ni̠ ola̠ a̠ghel inyin a̠ghel ami̠. O̠ku̠a a̠ma̠ra̠ ma̠ o̠ni̠ ola̠ a̠ghel ami̠ ab̠aram na̠ A̠zib̠a̠ wa̠ a̠ruom ami̠ ma̠ a̠duom bho̠ a̠ghel.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 E̠rabharabh na̠ d̠iobh na̠ i̠wal ogbo ya̠ i̠na aso̠n bho̠ imula̠ iru na̠ a̠libhon ologi sa̠ i̠gba ma̠a̠, “Wa̠nwuna̠, i̠karabh aru̠mu̠gh eka̠ ezuruna̠ ma̠ eghoi enigha̠ i̠yar d̠a̠ a̠d̠ien d̠oyom.”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Sa̠ i̠na awo̠ran awa ma̠a̠, “Yii, ami̠ i̠bi̠gh ka̠ Eru bho̠ ad̠u̠a d̠a̠ ote̠nai̠ny a̠mel a̠sor, ka̠ i̠me̠me̠gi̠na agbararan.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Ikpone! Ami̠ na̠ a̠ni̠gha̠ inyin a̠limon ya̠ obhin o̠ze̠re̠gi̠ i̠karabh-i̠di̠ar na̠ id̠ekebi, na̠ a̠limon ya̠ i̠kpo̠luzu ipel eb̠la̠ a̠li̠mon ta̠ Eru; bebina̠ abar ola̠ ta̠ a̠d̠ighi ma̠ ola̠ inyin ta̠ od̠ighia̠nma̠ bo̠.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Na̠ aro̠ ma̠ o̠ku̠a bho̠ eka̠, o̠ni̠ ko obhon ologi d̠a̠ ebula̠ agu̠o̠ a̠ruru bho̠ na̠ ezuruna̠ ma̠ eghoi na̠ enigha̠ inyin bho̠, ya̠a̠ ibhone ma̠ ologi ma̠ na̠ o̠ge̠ ma̠ a̠rid̠ien d̠inyin d̠a̠ ote̠nai̠ny.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 D̠a̠ onin obhel obha̠, sa̠ A̠zizo̠s a̠muzo na̠ a̠li̠bhon ologi ta̠ E̠mu̠gh E̠tu̠tu̠ bho̠, sa̠ i̠na a̠fugh ma̠a̠, “Ami̠ na̠ ase̠bh anwa O̠we̠de̠ Wa̠nwuna̠ ma̠ ote̠nai̠ny na̠ a̠de ma̠ agu̠o̠ anwa i̠wo̠gi̠o̠m i̠di̠ar i̠nye̠n iloghom ma̠ i̠di̠ar sekina̠ iloghom ma̠ a̠d̠ire bho̠, ya̠a̠ anwa ileriom ka̠ ma̠ i̠gbara anwi̠i̠ny i̠nye̠n. Yii, o̠we̠de̠, a̠d̠igh anwa ma̠ ologi ma̠ ogir o̠ku̠a.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “O̠we̠de̠ d̠ami̠ na̠ a̠nigha̠ ami̠ ma̠ eb̠la̠ i̠di̠ar. Ya̠a̠ o̠ni̠ ola̠ a̠loghom O̠nyi̠ bho̠ bo̠, a̠ten O̠we̠de̠ bho̠, sa̠ o̠ni̠ ola̠ a̠loghom O̠we̠de̠ bho̠ o̠ro̠ d̠o̠ a̠ten O̠nyi̠ bho̠ na̠ a̠nwunom ya̠ O̠nyi̠ bho̠ aso̠n oleriom o̠yo̠ bho̠.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Sa̠ A̠zizo̠s a̠tiba̠ra̠ a̠kpon ogbo atu̠ghan bho̠, sa̠ agba a̠nigha̠ awa d̠a̠ e̠wo̠gi̠na ma̠a̠, “Itutumeni e̠ro̠ enigha̠ ma̠ a̠rid̠ien ya̠ na̠ e̠bi̠gh i̠di̠ar ya̠ inyin na̠ o̠bi̠gh bho̠.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠ ebhir a̠d̠izo a̠riwil na̠ aru̠li̠le̠ma ma̠ o̠bi̠gh i̠di̠ar ya̠ inyin na̠ o̠bi̠gh bho̠ ya̠a̠ i̠bi̠gh d̠o̠, na̠ o̠mu̠gho̠n i̠di̠ar ya̠ inyin na̠ o̠mu̠gho̠n bho̠ ya̠a̠ i̠mu̠gho̠n d̠o̠.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Odi a̠d̠a̠ma̠ odi o̠ni̠ ola̠ na̠ aku̠ro̠m d̠a̠ oloko bho̠ a̠b̠etina̠ ad̠a ma̠ A̠zizo̠s a̠kpon. Sa̠ a̠pura̠n i̠na ma̠a̠, “O̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠, ami̠ ta̠ a̠d̠ighi eka̠ ate̠i̠ a̠ghud̠um kid̠ud̠ul?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran i̠na ma̠a̠, “U̠ge̠ ma̠ ere d̠a̠ a̠d̠ire oloko bho̠? Anwa isen i̠mu̠gho̠nyan eka̠?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Sa̠ i̠na awo̠ran ma̠a̠, “Anwa ta̠ a̠bhin eb̠la̠ ologi d̠oyom, na̠ eb̠la̠ e̠mu̠gh d̠oyom, na̠ eb̠la̠ a̠limon d̠oyom, na̠ eb̠la̠ i̠ru̠ru̠an d̠oyom a̠tula̠n Wa̠nwuna̠ A̠zib̠a̠ d̠oyom; sa̠ anwa ta̠ a̠tula̠n i̠na o̠ni̠ wa̠ od̠i d̠a̠ aka d̠oyom bho̠ ma̠ agu̠o̠ ozu d̠oyom.”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran i̠na ma̠a̠, “Anwa̠ amar awo̠ran. Gire ma̠ o̠ku̠a sa̠ anwa ta̠ a̠d̠um.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 D̠a̠ agu̠o̠ i̠na na̠ abho̠ro̠gh oleriom ma̠ i̠na ab̠ab̠ala bho̠, sa̠ i̠na a̠pura̠n A̠zizo̠s ma̠a̠, “A̠nyen o̠ni̠ wa̠ d̠a̠ aka d̠a̠ ami̠ bho̠?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 A̠zizo̠s a̠mulumeni agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “O̠ni̠ ad̠u̠a d̠a̠ A̠zeruse̠le̠m na̠ a̠sor na̠ agi̠ d̠a̠ Aze̠riko. Sa̠ i̠na a̠mel a̠d̠igh d̠a̠ agu̠o̠ i̠bi̠gh ma̠ a̠b̠igh. Sa̠ i̠fo̠i̠ny i̠na i̠ke̠gi̠o̠n ibura̠ d̠o̠yo̠, id̠ul i̠na i̠fu̠me̠ni̠, sa̠ iten i̠d̠u̠a.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 A̠mite ma̠ ola̠ odi okur ta̠ A̠zib̠a̠ awo̠l ani̠ d̠a̠ onin eten bho̠. Ya̠a̠ igiel bho̠ i̠na abi̠gh o̠ni̠ bho̠, sa̠ i̠na ab̠e̠i̠ eten bho̠ agbal ad̠u̠a.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Onin agu̠o̠ bho̠, sa̠ o̠nyi̠ eghun ta̠ A̠livai̠, o̠lo̠ghmagu̠o̠ d̠a̠ Otu-a̠siseiny bho̠, a̠ru ra̠ abi̠gh i̠na, sa̠ i̠na ab̠e̠i̠ eten bho̠ agbal ad̠u̠a.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Ya̠a̠ o̠ni̠ Asameria̠ na̠ a̠ten d̠a̠ eten bho̠ sa̠ abi̠gh i̠na, sa̠ igbirigbir o̠ni̠ bho̠ isibh i̠na.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 I̠na agi̠ ka̠ ate̠i̠ o̠ni̠ bho̠ sa̠ i̠na a̠bhin amu̠nu̠ na̠ a̠min a̠zuom i̠ne̠m bho̠, sa̠ a̠bhin ukpe a̠bhurugi ma̠ i̠ne̠m o̠ni̠ bho̠. Sa̠ a̠bhin i̠na agbam d̠a̠ anyu̠ e̠nam d̠o̠yo̠ wa̠ i̠na na̠ a̠d̠igh gha̠n na̠ a̠rile bho̠, sa̠ a̠bhin i̠na agi̠ ka̠ a̠d̠ighom d̠a̠ otu-esul, sa̠ a̠kponom i̠na.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 I̠b̠ala bho̠ sa̠ i̠na a̠mutiom i̠wal adi̠nari̠ a̠nigha̠ ma̠ okponom ma̠ otu-esul bho̠. Sa̠ i̠na a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ okponom ma̠ otu-esul bho̠ ma̠a̠, ‘Kponome ma̠ o̠ni̠ onon a̠nigha̠ ami̠. Ami̠ na̠ agi̠ na̠ a̠ru. Ka̠ anwa irughom ipa̠n ikpoki i̠b̠aram, ami̠ ta̠ a̠mulumeni ma̠ anwa.’ ”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Sa̠ A̠zizo̠s a̠pura̠n i̠na ma̠a̠, “D̠a̠ i̠sar a̠nwunom bho̠, ka̠ a̠nyen o̠ni̠ wa̠ a̠leriom ma̠a̠, o̠ni̠ wa̠ a̠mel a̠d̠igh d̠a̠ agu̠o̠ ib̠igh ma̠ a̠b̠igh bho̠, ma̠a̠ o̠ni̠ aka d̠o̠yo̠ bho̠?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Sa̠ o̠ni̠ wa̠ aku̠ro̠m d̠a̠ oloko bho̠ awo̠ran ma̠a̠, “I̠na wa̠ a̠kpon o̠ni̠ bho̠ ma̠ igbirigbir bho̠.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 D̠a̠ erile ta̠ A̠zizo̠s na̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠, sa̠ i̠te̠i̠ odi e̠ma ola̠ odi ani̠ ola̠ ubhelegi ma̠ Amata ada awa a̠bhin a̠d̠ighom d̠a̠ otu d̠o̠yo̠.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 I̠na a̠nwuna̠ ma̠ u̠marani̠ ola̠ ubhelegi ma̠ A̠meri, ola̠ aro̠ ma̠ a̠dila̠de d̠a̠ aka ta̠ Wa̠nwuna̠ bho̠ na̠ anagha ma̠ i̠di̠ar ya̠ i̠na na̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ bho̠.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Ya̠a̠ a̠d̠izo rogir i̠ki̠o̠m bho̠ na̠ e̠vi̠mo̠m Amata. Sa̠ Amata agi̠ ka̠ ate̠i̠ i̠na sa̠ a̠fugh ma̠a̠, “Wa̠nwuna̠, a̠bhon agu̠o̠ u̠marani̠ d̠ami̠ awe̠le̠man eb̠la̠ ogir i̠ki̠o̠m bho̠ a̠nigha̠ ami̠ bho̠ ke̠re̠? Gba ma̠ a̠nigha̠ i̠na a̠ru ra̠ alo̠gh agu̠o̠ a̠nigha̠ ami̠.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Sa̠ Wa̠nwuna̠ bho̠ awo̠ran i̠na ma̠a̠, “Amata, O Amata, anwa na̠ anyo̠gho̠ghan na̠ a̠gboloma̠ ma̠ a̠d̠izo i̠di̠ar.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Onin ob̠eb̠i abar ku̠ku̠m ola̠ akpe̠ ma̠ o̠nyo̠gho̠ghan ogboloma̠. A̠meri na̠ aso̠n abar bho̠ a̠bhin, o̠ni̠ ko orue d̠o̠ awo̠r i̠na a̠bhin.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.