Hebreus 7
mgj (MGJ) vs NVT
1 Ame̠lkize̠de̠k onon aro̠ ma̠ o̠li̠le̠ma Asale̠m na̠ okur ta̠ A̠zib̠a̠ Wagi̠manyu̠ A̠pu bho̠. I̠na a̠mutuma̠ ma̠ Ebraham a̠tutumeni, ma̠ igiel bho̠ Ebraham ane̠gi̠me̠ni̠ ma̠ aru̠lala e̠ma bho̠ sa̠ na̠ a̠mula̠ na̠ a̠yel bho̠,
1 Esse Melquisedeque era rei de Salém e também sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão regressava para casa, depois de derrotar os reis, Melquisedeque foi ao seu encontro e o abençoou.
2 sa̠ Ebraham a̠nigha̠ i̠na ma̠ odi a̠bin d̠a̠ atu̠gi̠ a̠d̠iobh d̠a̠ eb̠la̠ i̠di̠ar ya̠ i̠na a̠bhin bho̠. O̠pu̠r ezin a̠d̠ien ta̠ Ame̠lkizede̠k bha̠ “o̠li̠le̠ma e̠b̠ab̠ala”, opa̠n ezin sa̠ aro̠ ma̠ “o̠li̠le̠ma ekima̠.”
2 Então Abraão separou a décima parte de tudo e a entregou a Melquisedeque, cujo nome significa “rei da justiça”, enquanto rei de Salém quer dizer “rei da paz”.
3 I̠na o̠wede̠ bo̠ onweni bo̠, o̠la-imitia̠n ibom ro̠we̠de̠ na̠ ronweni id̠ud̠ul bo̠, i̠na na̠ onwuna̠ d̠o̠ ma̠ obhel eru a̠ghud̠um na̠ obhel oyel nyen, ya̠a̠ u̠le̠m i̠na o̠gu̠b̠e̠ni̠ ma̠ O̠nyi̠ ta̠ A̠zib̠a̠, sa̠ aro̠ ma̠ okur tu̠tu̠n kid̠ud̠ul.
3 Não há registro de seu pai nem de sua mãe, nem de nenhum de seus antepassados, nem do começo nem do fim de sua vida. Semelhantemente ao Filho de Deus, ele permanece sacerdote para sempre.
4 Ikpone ma̠ ed̠ighom e̠mi̠ alu̠bu̠gh d̠o̠yo̠; aga̠i Ebraham wa̠ aro̠ ma̠ obom o̠we̠de̠ id̠ud̠ul bho̠ eka̠, a̠nigha̠ i̠na ma̠ odi a̠bin d̠a̠ atu̠gi̠ a̠d̠iobh d̠a̠ i̠di̠ar ya̠ ilei abar ipu d̠a̠ ologi i̠di̠ar ya̠ i̠na a̠bhin bho̠.
4 Considerem, portanto, a importância de Melquisedeque. Até mesmo Abraão, o patriarca, a reconheceu ao entregar a ele um décimo do que havia conquistado na batalha.
5 Oloko bho̠ a̠nigha̠ ma̠ a̠limon anwi̠i̠ny imitia̠n ta̠ A̠livai̠ ya̠ id̠igh rokur bho̠, ma̠ obhin odi a̠bin d̠a̠ atu̠gi̠ a̠d̠iobh d̠a̠ aru̠gu̠o̠ a̠nwunom bho̠. O̠ku̠a na̠ a̠ma̠ra̠ ma̠a̠, awa na̠ ebhin d̠a̠ aru̠gu̠o̠ a̠nwunom ya̠ i̠ro̠ ma̠ anwi̠i̠ny a̠rughun Izre̠l agu̠o̠ awa, ya̠ i̠ro̠ ani̠ ma̠ imitia̠n ta̠ Ebraham bho̠.
5 A lei de Moisés exigia que os sacerdotes, os descendentes de Levi, recebessem o dízimo de seus irmãos israelitas, que também são descendentes de Abraão.
6 Ame̠lkize̠de̠k na̠ omite̠ d̠o̠ d̠a̠ o̠la ta̠ A̠livai̠, ku̠ku̠m eka̠ i̠na a̠bhin odi a̠bin d̠a̠ atu̠gi̠ a̠d̠iobh bho̠ d̠a̠ agu̠o̠ ta̠ Ebraham a̠tutumeni i̠na o̠ni̠ wa̠ rogua̠n ta̠ A̠zib̠a̠ i̠ro̠ inigha̠ bho̠.
6 Melquisedeque, porém, que não era descendente de Levi, recebeu o dízimo e, em seguida, abençoou Abraão, que já havia recebido as promessas.
7 Ologhom ma̠a̠ o̠ni̠ wa̠ a̠lei abar a̠pu bho̠ na̠ a̠tutumeni gha̠n o̠ni̠ wa̠ aki̠r a̠pu i̠na bho̠, aku̠anan bo̠no̠bo̠.
7 Sem dúvida, quem tem poder para abençoar é superior a quem é abençoado.
8 D̠a̠ e̠kal wa̠ igboloma̠ ma̠ rokur bho̠, bha̠ a̠nwunom ya̠ ta̠ emugughu na̠ ebhin odi a̠bin d̠a̠ atu̠gi̠ a̠d̠iobh bho̠; ya̠a̠ d̠a̠ opa̠n e̠kal, bha̠ i̠na wa̠ u̠gba umutiom ma̠ od̠i d̠a̠ a̠ghud̠um bho̠ na̠ a̠bhin.
8 Os sacerdotes que recebem os dízimos são homens mortais. A respeito de Melquisedeque, no entanto, é dito que ele continua vivo.
9 D̠a̠ agu̠o̠ o̠gba bha̠, aga̠i A̠levai̠ wa̠ na̠ a̠bhin odi a̠bin d̠a̠ atu̠gi̠ a̠d̠iobh bho̠ eka̠, awo̠l d̠a̠ Ebraham akpe̠ ghan odi a̠bin d̠a̠ atu̠gi̠ a̠d̠iobh bho̠,
9 Além disso, pode-se dizer que os levitas, que recebem o dízimo, também o entregaram por meio de Abraão.
10 ezin bho̠ A̠livai̠ od̠id̠ia̠ d̠a̠ eghun obom o̠we̠de̠ id̠ud̠ul d̠o̠yo̠ ma̠ igiel bho̠ Ame̠lkize̠de̠k ate̠i̠ Ebraham bho̠.
10 Embora Levi ainda não tivesse nascido, a semente da qual ele veio já estava no corpo de Abraão, seu antepassado, quando Melquisedeque se encontrou com ele.
11 Ku̠gba ma̠a̠, a̠nwunom ta̠ erue e̠wo̠l d̠a̠ i̠to̠to̠gi̠ ta̠ rokur ya̠ i̠ro̠ ma̠ imitia̠n ta̠ A̠livai̠ bho̠ e̠te̠i̠ e̠b̠ab̠ala, ma̠ agu̠o̠ i̠nye̠ i̠gbo̠ d̠a̠ oloko bho̠ imite bho̠, ka̠ ezin wa̠ opa̠n okur ola̠ a̠nwuna̠ ma̠ a̠d̠ien ed̠ighiom i̠di̠ar ta̠ Ame̠lkize̠de̠k ta̠ a̠mite a̠ru bho̠, ola̠ obhin d̠o̠ ma̠ ita̠ Ero̠n bho̠, ka̠ ere?
11 Portanto, se o sacerdócio de Levi, sob o qual o povo recebeu a lei, pudesse ter alcançado a perfeição, por que seria necessário estabelecer outro sacerdócio, com um sacerdote segundo a ordem de Melquisedeque, em vez da ordem de Arão?
12 Ezin bho̠, igiel a̠dila̠de okur bho̠ a̠nwegia̠n, bha̠ oloko bho̠ eka̠ ta̠ awegia̠n nyen.
12 E, se o sacerdócio muda, também é preciso que a lei mude.
13 O̠ni̠ wa̠ na̠ o̠gba ma̠ i̠di̠ar i̠nye̠n na̠ ogboloma̠ bho̠, a̠mite d̠a̠ opa̠n ebhugh. Ebhugh d̠o̠yo̠ ta̠ od̠ia̠ d̠o̠ emutiom o̠ni̠ ola̠ na̠ aro̠ ato̠to̠gi̠ ma̠ i̠to̠to̠gi̠ d̠a̠ enwen bho̠.
13 Pois o sacerdote ao qual estamos nos referindo pertence a outra tribo, cujos membros nunca serviram no altar como sacerdotes.
14 O̠mar ologhom ma̠a̠, Wa̠nwuna̠ wa̠ na̠ o̠gba ma̠ i̠di̠ar i̠nye̠n na̠ ogboloma̠ bho̠ a̠mite d̠a̠ eghun ta̠ A̠zuda̠, sa̠ A̠mozizi na̠ osen d̠o̠ ma̠ eghun obha̠ a̠gboloma̠ ma̠ a̠dila̠de okur.
14 De fato, como todos sabem, nosso Senhor veio da tribo de Judá, e Moisés nunca mencionou que dessa tribo viriam sacerdotes.
15 Ta̠ o̠mar o̠mu̠gho̠nyan abar wa̠ i̠yar u̠gba bho̠, ma̠ agu̠o̠ opa̠n okur ola̠ a̠nwuna̠ ma̠ a̠d̠ien ed̠ighiom i̠di̠ar ta̠ Ame̠lkize̠de̠k na̠ a̠mite bho̠,
15 Essa mudança se torna ainda mais clara com o surgimento de outro sacerdote, semelhante a Melquisedeque,
16 i̠na wa̠ od̠i ma̠ a̠dila̠de okur, ola̠ o̠tu̠o̠no̠m d̠o̠ ma̠ i̠to̠to̠gi̠ oloko e̠ma-ra̠nwunom o̠ri̠lo̠me̠ni̠, ya̠a̠ ubhin d̠a̠ a̠limon a̠ghud̠um wa̠ ekunuguma̠ o̠to̠ bho̠.
16 o qual se tornou sacerdote não por cumprir leis e exigências humanas, mas pelo poder de uma vida indestrutível.
17 U̠gba d̠a̠ a̠d̠ire e̠tu̠tu̠ bho̠ omutiom ma̠a̠,
17 Pois a respeito dele foi dito: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque”.
18 Na̠ ogbogion ugba̠iny oloko bho̠, ezin bho̠ odudugha̠n na̠ obhobho i̠kpo̠ abar.
18 Desse modo, o antigo requisito, por ser fraco e inútil, foi cancelado.
19 Ezin bho̠, abar ola̠ oloko bho̠ a̠rue ma̠ o̠b̠ab̠alame̠ni̠ bo̠, ya̠a̠ na̠ omutiom eb̠em ologi ola̠ a̠bhon a̠pu, ola̠ ta̠ o̠wo̠l o̠te̠i̠ A̠zib̠a̠.
19 Pois a lei nunca tornou perfeita coisa alguma. Agora, porém, temos certeza de uma esperança superior, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 O̠tu̠o̠no̠m i̠se̠ bha̠, i̠na na̠ od̠igh d̠o̠ ma̠ okur ola̠ A̠zib̠a̠ od̠ia̠n d̠o̠ ma̠ i̠zo̠ a̠gboloma̠, ya̠a̠ ubhin d̠o̠ ma̠ i̠zo̠ o̠lo̠gi̠ ma̠ a̠nwunom iyed̠i ma̠ rokur.
20 Esse novo sistema foi instituído com um juramento solene. Os outros se tornaram sacerdotes sem esse juramento,
21 Ya̠a̠ A̠zib̠a̠ a̠d̠ia̠n i̠zo̠ alo̠gh i̠na ma̠ okur agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠,
21 mas a respeito dele houve um juramento, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás: ‘Você é sacerdote para sempre’”.
22 Ebula̠ o̠ku̠a, sa̠ A̠zizo̠s a̠ten o̠ni̠ wa̠ na̠ amara ma̠ eni na̠ a̠leriom ma̠a̠ omom i̠zo̠ bho̠ a̠bhon a̠pu.
22 Por causa desse juramento, Jesus é aquele que garante uma aliança superior.
23 Opa̠n a̠nwegia̠n od̠i, ezin bho̠, a̠d̠izo rokur iyed̠i imugughu d̠a̠ egum sa̠ i̠ro̠ d̠o̠ d̠a̠ a̠dila̠de bho̠ egir e̠gi̠o̠m d̠a̠ ed̠ia̠.
23 Além disso, havia muitos sacerdotes, pois a morte os impedia de continuar a desempenhar suas funções.
24 Agu̠o̠ A̠zizo̠s od̠i d̠a̠ a̠ghud̠um tu̠tu̠n kid̠ud̠ul bho̠, bha̠ ogir okur d̠o̠yo̠ na̠ okunugiom d̠o̠.
24 Mas, visto que ele vive para sempre, seu sacerdócio é permanente.
25 Ebula̠ o̠ku̠a sa̠ i̠na na̠ a̠rue na̠ a̠tenemeni ma̠ ogbo ya̠ na̠ e̠wo̠l d̠o̠yo̠ ma̠ o̠te̠i̠ A̠zib̠a̠ bho̠. Ezin bho̠ i̠na na̠ a̠rugh a̠ghud̠um o̠mara eni onigha̠ awa d̠a̠ a̠misigh ta̠ A̠zib̠a̠ kigiel kigiel.
25 Portanto, ele é capaz de salvar de uma vez por todas aqueles que se aproximam de Deus por meio dele. Ele vive sempre para interceder em favor deles.
26 O̠ku̠a bha̠ i̠na we̠mu̠ okur ola̠ igielake̠ na̠ e̠b̠ab̠ala, o̠ni̠ abar o̠li̠o̠m o̠to̠ na̠ i̠karabh o̠to̠. Uguri i̠na osigimeni ma̠ id̠ighi ma̠ i̠karabh, sa̠ ub̠eton i̠na u̠gi̠o̠m anyu̠ upeleni ma̠ re̠nai̠ny bho̠.
26 É de um Sumo Sacerdote como ele que necessitamos, pois é santo, irrepreensível, sem nenhuma mancha de pecado, separado dos pecadores e colocado no lugar de mais alta honra no céu.
27 I̠na bo̠ ma̠ agu̠o̠ ogbo aru̠mu̠ rokur iyed̠i. A̠dila̠de okur d̠o̠yo̠ na̠ opuru d̠o̠ i̠na ma̠ o̠kpe̠gi̠ ralu̠kpe̠ ka̠d̠a̠ma̠ ka̠d̠a̠ma̠, ya̠ od̠ia̠ obhin otenemeni i̠karabh d̠o̠yo̠, sa̠ i̠na ta̠ akpe̠gi̠ ma̠ iya̠ otenemeni i̠karabh a̠nwunom bho̠. I̠na a̠nigha̠ ma̠ a̠ghud̠um d̠o̠yo̠ a̠bhin akpe̠ ma̠ i̠karabh d̠awa ma̠ onin ogbudon sa̠ a̠munia̠n i̠se̠.
27 Ele não precisa oferecer sacrifícios diariamente, ao contrário dos outros sumos sacerdotes, que os ofereciam primeiro por seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele, porém, o fez de uma vez por todas quando ofereceu a si mesmo como sacrifício.
28 Ogbo aru̠mu̠ rokur ya̠ oloko bho̠ na̠ alo̠gi̠ bho̠ idudugha̠n d̠a̠ re̠kal, ya̠a̠ i̠zo̠ wa̠ a̠ru ma̠ o̠gu̠man bho̠ aso̠n i̠na O̠nyi̠ bho̠, wa̠ na̠ o̠b̠ab̠alame̠ni̠ oguri tu̠tu̠n kid̠ud̠ul bho̠.
28 A lei nomeava sacerdotes limitados pela fraqueza humana. Mas, depois da lei, Deus nomeou com juramento seu Filho, que se tornou o Sumo Sacerdote perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.