Hebreus 12
mgj (MGJ) vs NVI
1 O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, a̠bhon i̠yar o̠ru̠ru̠an ogboloma̠ obom o̠lo̠gh a̠nwunom i̠ye̠ ya̠ i̠ro̠ ma̠ ronyob̠a̠ a̠ma̠rugh ologi ima̠ra̠ bho̠, o̠tu̠o̠no̠m i̠se̠ osorogi ma̠ eb̠la̠ ra̠dol ya̠ na̠ e̠mu̠mo̠ro̠me̠ni̠ i̠yar bho̠, okunukun i̠karabh ya̠ na̠ e̠bhad̠i̠ i̠yar onyen bho̠. Id̠ighi obhin d̠a̠ a̠ma̠ne oghil eghil wa̠ A̠zib̠a̠ na̠ a̠bho a̠mutiom d̠a̠ ed̠ia̠ d̠i̠yar bho̠.
1 Portanto, também nós, uma vez que estamos rodeados por tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de tudo o que nos atrapalha e do pecado que nos envolve, e corramos com perseverança a corrida que nos é proposta,
2 Akpe̠ i̠yar ogbi ma̠ a̠rid̠ien d̠i̠yar okpon A̠zizo̠s wa̠ a̠bho ma̠ ologi ima̠ra̠ a̠mutiom sa̠ a̠rugh akpe̠re̠me̠ni̠ bho̠. I̠na a̠ne ma̠ a̠ma̠ne a̠d̠igh ari̠ghe̠l sa̠ a̠gbika̠ d̠a̠ e̠mi̠gi̠re̠ni̠an oriren, ezin bho̠ i̠na a̠loghom ma̠a̠, d̠a̠ ed̠ia̠ i̠na ta̠ a̠bhon ologi a̠gboloma̠ ma̠ ogir wa̠ i̠na a̠gir bho̠. I̠se̠n i̠na od̠i ma̠ a̠dila̠de d̠a̠ od̠iom agba ukpo ta̠ A̠zib̠a̠.
2 tendo os olhos fitos em Jesus, autor e consumador da nossa fé. Ele, pela alegria que lhe fora proposta, suportou a cruz, desprezando a vergonha, e assentou-se à direita do trono de Deus.
3 I̠mare̠ ma̠ e̠ru̠ru̠an egboloma̠ ma̠ a̠d̠ien egbika̠ ya̠ i̠na a̠ne d̠a̠ aru̠gu̠o̠ id̠ighi ma̠ i̠karabh bho̠ ma̠ agu̠o̠ ola̠ a̠ruzu d̠inyin na̠ rologi d̠inyin ko odugh d̠o̠.
3 Pensem bem naquele que suportou tal oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem se desanimem.
4 Inyin na̠ owia̠n agu̠o̠ ola̠ inyin ko ogir d̠o̠ ma̠ i̠karabh, ya̠a̠ inyin ta̠ orugh d̠o̠ o̠te̠i̠ ma̠ esi ola̠ na̠ ogigh inyin ebula̠ o̠ku̠a.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o ponto de derramar o próprio sangue.
5 O̠ku̠a ka̠ inyin na̠ oweleta̠n a̠kikiom wa̠ ubhin u̠kpo̠me̠ni̠ ma̠ rologi d̠inyin agu̠o̠ o̠we̠de̠ na̠ a̠kikiom o̠nyi̠ d̠o̠yo̠ bho̠ ke̠re̠? Agba ma̠a̠,
5 Vocês se esqueceram da palavra de ânimo que ele lhes dirige como a filhos: "Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor, nem se magoe com a sua repreensão,
6 ezin bho̠ A̠zib̠a̠ na̠ a̠kikiom (agu̠r i̠zagba) ma̠ o̠ni̠ wa̠ i̠na a̠tula̠n bho̠, sa̠ na̠ amar na̠ agam na̠ a̠nigha̠ ko̠nyi̠ ko̠nyi̠ ola̠ i̠na na̠ ada a̠bhin.”
6 pois o Senhor disciplina a quem ama, e castiga todo aquele a quem aceita como filho".
7 A̠zib̠a̠ na̠ atu̠n o̠tu̠ghu̠me̠ni̠ inyin na̠ abho̠ro̠gh inyin one a̠ma̠ne, ezin bho̠ i̠na na̠ a̠rughom inyin agu̠o̠ anwi̠ny d̠o̠yo̠. O̠ken o̠we̠de̠ wa̠ ko okikiom d̠o̠ ma̠ o̠nyi̠ d̠o̠yo̠ a̠kighom bho̠?
7 Suportem as dificuldades, recebendo-as como disciplina; Deus os trata como filhos. Pois, qual o filho que não é disciplinado por seu pai?
8 Ku̠gba ma̠a̠ inyin ta̠ o̠te̠i̠ ani̠ d̠o̠ ma̠ a̠kikiom ikighom d̠o̠yo̠ ma̠ agu̠o̠ i̠na na̠ a̠kikiom na̠ a̠kighom eb̠la̠ anwi̠ny d̠o̠yo̠ iyeyi bho̠, sa̠ i̠nyin obhobho i̠kpo̠ anwi̠ny, o̠ku̠a sa̠ inyin anwi̠ny d̠o̠yo̠ d̠o̠.
8 Se vocês não são disciplinados, e a disciplina é para todos os filhos, então vocês não são filhos legítimos, mas sim ilegítimos.
9 O̠tu̠o̠no̠m i̠se̠, ro̠we̠de̠ d̠i̠yar d̠a̠ e̠mara̠nwunom na̠ ekikiom i̠yar na̠ ekighom, sa̠ i̠yar na̠ ozuruna̠ ma̠ eghoi na̠ onigha̠ awa ma̠ ebula̠ o̠ku̠a. O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, obhin d̠a̠ onyen ologi o̠da ma̠ a̠kikiom ikighom ta̠ O̠we̠de̠ aru̠mu̠gh bho̠ opeleni ma̠ o̠ku̠a od̠um.
9 Além disso, tínhamos pais humanos que nos disciplinavam, e nós os respeitávamos. Quanto mais devemos submeter-nos ao Pai dos espíritos, para assim vivermos!
10 Ro̠we̠de̠ d̠i̠yar ekikiom i̠yar ekighom ekud̠i obhel ku̠ku̠m. Awa ibhin agu̠o̠ a̠bhon d̠a̠ rologi d̠awa egir o̠ku̠a, ya̠a̠ A̠zib̠a̠ na̠ a̠kikiom i̠yar na̠ a̠kighom ma̠ i̠yar o̠te̠i̠ asu̠wo̠ wa̠ od̠ed̠ia̠n o̠yo̠ d̠a̠ e̠b̠ab̠ala d̠o̠yo̠ bho̠.
10 Nossos pais nos disciplinavam por curto período, segundo lhes parecia melhor; mas Deus nos disciplina para o nosso bem, para que participemos da sua santidade.
11 Agu̠o̠ i̠zagba ola̠ ame̠me̠m o̠pu̠r igiel bho̠ bo̠, a̠ten o̠ro̠ agu̠o̠ abar i̠ku̠nu̠. Ya̠a̠, ka̠ a̠tepa̠, sa̠ na̠ a̠mum imuma̠ e̠b̠ab̠ala na̠ ekima̠ na̠ a̠nigha̠ ma̠ ogbo ya̠ u̠tu̠ghu̠me̠ni̠ bho̠.
11 Nenhuma disciplina parece ser motivo de alegria no momento, mas sim de tristeza. Mais tarde, porém, produz fruto de justiça e paz para aqueles que por ela foram exercitados.
12 O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, i̠kpe̠re̠me̠ni̠ ma̠ idudugha̠n aru̠gu̠o̠ d̠inyin na̠ i̠kpo̠kpu̠an-kpo̠kpu̠an asu̠kpu̠lo̠m d̠inyin.
12 Portanto, fortaleçam as mãos enfraquecidas e os joelhos vacilantes.
13 Reten a̠sike d̠inyin esel, b̠o̠ka̠ ogbo ya̠ na̠ edugh bho̠ na̠ a̠rukula̠ bho̠ imel e̠d̠u̠a, kpe̠le̠me̠ni̠ bha̠ awa ta̠ e̠kpo̠ ma̠ a̠ruzu.
13 "Façam caminhos retos para os seus pés", para que o manco não se desvie, mas antes seja curado.
14 Iwia̠ne ma̠ erugha̠n eb̠la̠ a̠nwunom d̠a̠ ekima̠, ma̠ e̠b̠ab̠ala d̠a̠ a̠misigh ta̠ A̠zib̠a̠, ezin bho̠ o̠ni̠ ola̠ ta̠ a̠rue abi̠gh Wa̠nwuna̠ bho̠ bo̠, a̠ten ka̠ o̠ni̠ bho̠ ab̠ab̠ala.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e para serem santos; sem santidade ninguém verá o Senhor.
15 Iwia̠ne ma̠ agu̠o̠ ola̠ o̠ni̠ ko omel d̠o̠ ad̠u̠a d̠a̠ e̠ne̠ghe̠ ta̠ A̠zib̠a̠, na̠ agu̠o̠ ola̠ igurumia̠n ologi ko omite d̠o̠ a̠soroni ma̠ akpe̠ sa̠ ta̠ awo̠l i̠se̠ api̠e̠ ma̠ eb̠la̠ ogbo.
15 Cuidem que ninguém se exclua da graça de Deus. Que nenhuma raiz de amargura brote e cause perturbação, contaminando a muitos.
16 O̠ni̠ ko oma̠ra̠ ma̠ o̠ni̠ ma̠ od̠e e̠ma, bo̠d̠o̠ orugh ado̠l i̠te̠i̠ agu̠o̠ I̠so̠, wa̠ a̠bhin e̠kpa ed̠ia̠n a̠dinom e̠no̠gho̠man o̠kpana o̠nyi̠ wa̠ i̠na aro̠ bho̠ (wa̠ a̠wol a̠dila̠de o̠kpana o̠nyi̠ ma̠ e̠kpa ed̠ia̠n bho̠).
16 Não haja nenhum imoral ou profano, como Esaú, que por uma única refeição vendeu os seus direitos de herança como filho mais velho.
17 Obhel a̠ten, ma̠ agu̠o̠ inyin uloghom bho̠, bha̠ i̠na agi̠ ka̠ o̠te̠i̠ e̠no̠gho̠man o̠kpana o̠nyi̠ wa̠ i̠na aro̠ bho̠, ya̠a̠ ughel i̠na. Eb̠la̠ agu̠o̠ i̠na a̠bhin d̠a̠ ed̠i a̠puru ma̠ e̠no̠gho̠man bho̠ eka̠, i̠na na̠ orue d̠o̠ ma̠ onwe abar wa̠ i̠na a̠gir bho̠.
17 Como vocês sabem, posteriormente, quando quis herdar a bênção, foi rejeitado; e não teve como alterar a sua decisão, embora buscasse a bênção com lágrimas.
18 Inyin uru d̠o̠ d̠a̠ esi ola̠ od̠i ma̠ agu̠o̠ Igu Asai̠nai̠ wa̠ ta̠ orue o̠bi̠gh okula̠n bho̠, bo̠d̠o̠ d̠a̠ e̠ba anya, bo̠d̠o̠ d̠a̠ o̠b̠u̠ghu̠b̠u̠gh ola̠ na̠ a̠lo, bo̠d̠o̠ d̠a̠ o̠sai̠ (obom o̠fe̠gu̠),
18 Vocês não chegaram ao monte que se podia tocar, e que estava chamas, nem às trevas, à escuridão e à tempestade,
19 bo̠d̠o̠ oghur od̠od̠ue, bo̠d̠o̠ d̠a̠ okoroko ola̠ na̠ agba ma̠ i̠di̠ar ya̠ a̠nwunom ya̠ na̠ e̠mu̠gho̠n bho̠ na̠ e̠le̠gh agu̠o̠ ola̠ ta̠ osobh asu̠gbagba ya̠ na̠ o̠gba na̠ onigha̠ awa bho̠,
19 ao soar da trombeta e ao som de palavras tais, que os ouvintes rogaram que nada mais lhes fosse dito;
20 ezin bho̠ awa irue d̠o̠ ma̠ ogir agu̠o̠ u̠to̠ unigha̠ awa bho̠ ma̠a̠,
20 pois não podiam suportar o que lhes estava sendo ordenado: "Até um animal, se tocar no monte, deve ser apedrejado".
21 Abar bho̠ a̠d̠igh a̠rugugu ka̠ ate̠i̠ esi ola̠ A̠mozizi a̠fugh ma̠a̠, “Ami̠ na̠ a̠bhin igiri ma̠ ebla̠ a̠rugugu.”
21 O espetáculo era tão terrível que até Moisés disse: "Estou apavorado e trêmulo! "
22 Ya̠a̠, inyin na̠ uru d̠a̠ Igu A̠zio̠n, obom e̠ma ta̠ A̠zib̠a̠ wa̠ od̠i d̠a̠ a̠ghud̠um bho̠, wa̠ aro̠ ma̠ A̠zeruse̠le̠m ote̠nany bho̠. Inyin na̠ oru d̠a̠ o̠d̠e̠ ta̠ ibom ro̠lo̠gh itileduom ta̠ A̠zib̠a̠.
22 Mas vocês chegaram ao monte Sião, à Jerusalém celestial, à cidade do Deus vivo. Chegaram aos milhares de milhares de anjos em alegre reunião,
23 Inyin na̠ oru d̠a̠ a̠kokod̠ia̠n i̠kpana anwi̠ny ta̠ A̠zib̠a̠, ogbo ya̠ na̠ o̠ge̠ ma̠ a̠rid̠ien d̠a̠ ote̠nai̠ny bho̠. Inyin na̠ oru d̠a̠ A̠zib̠a̠ na̠ agu̠o̠ wa̠ na̠ a̠sobh o̠kpe̠ na̠ a̠gboloma̠ ma̠ eb̠la̠ i̠di̠ar bho̠. Inyin na̠ oru d̠a̠ aru̠mu̠gh ogbo ya̠ i̠b̠ab̠ala, sa̠ na̠ eten i̠b̠ab̠alab̠ab̠ala ma̠ i̠se̠n e̠mado̠n bho̠.
23 à igreja dos primogênitos, cujos nomes estão escritos nos céus. Vocês chegaram a Deus, juiz de todos os homens, aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Inyin na̠ oru d̠a̠ A̠zizo̠s, wa̠ na̠ amara ma̠ enie d̠a̠ esa̠d̠io omom i̠zo̠ bho̠ na̠ A̠zib̠a̠ bho̠, na̠ d̠a̠ asi̠ ya̠ i̠na a̠zu bho̠, ya̠ id̠igh asu̠wo̠ ipu ma̠ ekekuwa̠ (ed̠i) ta̠ Ebe̠l bho̠.
24 a Jesus, mediador de uma nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Ikpona̠ b̠o̠ka̠ inyin ughel o̠ni̠ wa̠ na̠ agba ma̠ i̠d̠i̠ar i̠nye̠n na̠ a̠nigha̠ inyin bho̠. Ku̠gba ma̠a̠ awa imiza̠n d̠o̠ ma̠ igiel bho̠ awa ighel i̠na wa̠ anyagh ra̠to d̠awa ma̠ i̠se̠n a̠de onon bho̠, a̠dina̠mu i̠yar, ku̠gba ma̠a̠ i̠yar oghil o̠d̠u̠a d̠o̠yo̠, wa̠ od̠i d̠a̠ ote̠nany na̠ a̠bhin aghi̠m na̠ a̠kikiom i̠yar bho̠.
25 Cuidado! Não rejeitem aquele que fala. Se os que se recusaram a ouvir aquele que os advertia na terra não escaparam, quanto mais nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte dos céus?
26 D̠a̠ obhel obha̠, okoroko d̠o̠yo̠ a̠nyegi ma̠ e̠mara̠nwunom bho̠, ya̠a̠ i̠se̠n, i̠na na̠ agba ma̠a̠,
26 Aquele cuja voz outrora abalou a terra, agora promete: "Ainda uma vez abalarei não apenas a terra, mas também o céu".
27 Onon (omula̠ onyegi epa̠) na̠ a̠ma̠ra̠ ma̠a̠ ta̠ od̠ur eb̠la̠ i̠di̠ar ya̠ u̠le̠m bho̠ o̠si̠ghe̠, b̠o̠ka̠ i̠di̠ar ya̠ ko orue d̠o̠ ed̠ura̠n bho̠ e̠ri̠la.
27 As palavras "ainda uma vez" indicam a remoção do que pode ser abalado, isto é, coisas criadas, de forma que permaneça o que não pode ser abalado.
28 O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, o̠se̠bh A̠zib̠a̠ ma̠ agu̠o̠ i̠yar na̠ o̠te̠i̠ ani̠ ma̠ e̠ne̠ghe̠ od̠igh d̠a̠ irileghom (a̠de onwuna̠ e̠ma) wa̠ ko onwegia̠n d̠o̠ bho̠. Id̠ighi obhin d̠a̠ o̠ki̠ri̠me̠ni̠ ozu igielake̠ na̠ a̠rugugu o̠ko̠l i̠na d̠a̠ agu̠o̠ ola̠ ta̠ ed̠igh i̠na ma̠ ologi bho̠.
28 Portanto, já que estamos recebendo um Reino inabalável, sejamos agradecidos e, assim, adoremos a Deus de modo aceitável, com reverência e temor,
29 Ezin bho̠, A̠zib̠a̠ d̠i̠yar anya ola̠ na̠ a̠d̠e na̠ a̠kunugi.
29 pois o nosso "Deus é fogo consumidor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.