Hebreus 12
mgj (MGJ) vs ARIB
1 O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, a̠bhon i̠yar o̠ru̠ru̠an ogboloma̠ obom o̠lo̠gh a̠nwunom i̠ye̠ ya̠ i̠ro̠ ma̠ ronyob̠a̠ a̠ma̠rugh ologi ima̠ra̠ bho̠, o̠tu̠o̠no̠m i̠se̠ osorogi ma̠ eb̠la̠ ra̠dol ya̠ na̠ e̠mu̠mo̠ro̠me̠ni̠ i̠yar bho̠, okunukun i̠karabh ya̠ na̠ e̠bhad̠i̠ i̠yar onyen bho̠. Id̠ighi obhin d̠a̠ a̠ma̠ne oghil eghil wa̠ A̠zib̠a̠ na̠ a̠bho a̠mutiom d̠a̠ ed̠ia̠ d̠i̠yar bho̠.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Akpe̠ i̠yar ogbi ma̠ a̠rid̠ien d̠i̠yar okpon A̠zizo̠s wa̠ a̠bho ma̠ ologi ima̠ra̠ a̠mutiom sa̠ a̠rugh akpe̠re̠me̠ni̠ bho̠. I̠na a̠ne ma̠ a̠ma̠ne a̠d̠igh ari̠ghe̠l sa̠ a̠gbika̠ d̠a̠ e̠mi̠gi̠re̠ni̠an oriren, ezin bho̠ i̠na a̠loghom ma̠a̠, d̠a̠ ed̠ia̠ i̠na ta̠ a̠bhon ologi a̠gboloma̠ ma̠ ogir wa̠ i̠na a̠gir bho̠. I̠se̠n i̠na od̠i ma̠ a̠dila̠de d̠a̠ od̠iom agba ukpo ta̠ A̠zib̠a̠.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 I̠mare̠ ma̠ e̠ru̠ru̠an egboloma̠ ma̠ a̠d̠ien egbika̠ ya̠ i̠na a̠ne d̠a̠ aru̠gu̠o̠ id̠ighi ma̠ i̠karabh bho̠ ma̠ agu̠o̠ ola̠ a̠ruzu d̠inyin na̠ rologi d̠inyin ko odugh d̠o̠.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Inyin na̠ owia̠n agu̠o̠ ola̠ inyin ko ogir d̠o̠ ma̠ i̠karabh, ya̠a̠ inyin ta̠ orugh d̠o̠ o̠te̠i̠ ma̠ esi ola̠ na̠ ogigh inyin ebula̠ o̠ku̠a.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 O̠ku̠a ka̠ inyin na̠ oweleta̠n a̠kikiom wa̠ ubhin u̠kpo̠me̠ni̠ ma̠ rologi d̠inyin agu̠o̠ o̠we̠de̠ na̠ a̠kikiom o̠nyi̠ d̠o̠yo̠ bho̠ ke̠re̠? Agba ma̠a̠,
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 ezin bho̠ A̠zib̠a̠ na̠ a̠kikiom (agu̠r i̠zagba) ma̠ o̠ni̠ wa̠ i̠na a̠tula̠n bho̠, sa̠ na̠ amar na̠ agam na̠ a̠nigha̠ ko̠nyi̠ ko̠nyi̠ ola̠ i̠na na̠ ada a̠bhin.”
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 A̠zib̠a̠ na̠ atu̠n o̠tu̠ghu̠me̠ni̠ inyin na̠ abho̠ro̠gh inyin one a̠ma̠ne, ezin bho̠ i̠na na̠ a̠rughom inyin agu̠o̠ anwi̠ny d̠o̠yo̠. O̠ken o̠we̠de̠ wa̠ ko okikiom d̠o̠ ma̠ o̠nyi̠ d̠o̠yo̠ a̠kighom bho̠?
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Ku̠gba ma̠a̠ inyin ta̠ o̠te̠i̠ ani̠ d̠o̠ ma̠ a̠kikiom ikighom d̠o̠yo̠ ma̠ agu̠o̠ i̠na na̠ a̠kikiom na̠ a̠kighom eb̠la̠ anwi̠ny d̠o̠yo̠ iyeyi bho̠, sa̠ i̠nyin obhobho i̠kpo̠ anwi̠ny, o̠ku̠a sa̠ inyin anwi̠ny d̠o̠yo̠ d̠o̠.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 O̠tu̠o̠no̠m i̠se̠, ro̠we̠de̠ d̠i̠yar d̠a̠ e̠mara̠nwunom na̠ ekikiom i̠yar na̠ ekighom, sa̠ i̠yar na̠ ozuruna̠ ma̠ eghoi na̠ onigha̠ awa ma̠ ebula̠ o̠ku̠a. O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, obhin d̠a̠ onyen ologi o̠da ma̠ a̠kikiom ikighom ta̠ O̠we̠de̠ aru̠mu̠gh bho̠ opeleni ma̠ o̠ku̠a od̠um.
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Ro̠we̠de̠ d̠i̠yar ekikiom i̠yar ekighom ekud̠i obhel ku̠ku̠m. Awa ibhin agu̠o̠ a̠bhon d̠a̠ rologi d̠awa egir o̠ku̠a, ya̠a̠ A̠zib̠a̠ na̠ a̠kikiom i̠yar na̠ a̠kighom ma̠ i̠yar o̠te̠i̠ asu̠wo̠ wa̠ od̠ed̠ia̠n o̠yo̠ d̠a̠ e̠b̠ab̠ala d̠o̠yo̠ bho̠.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Agu̠o̠ i̠zagba ola̠ ame̠me̠m o̠pu̠r igiel bho̠ bo̠, a̠ten o̠ro̠ agu̠o̠ abar i̠ku̠nu̠. Ya̠a̠, ka̠ a̠tepa̠, sa̠ na̠ a̠mum imuma̠ e̠b̠ab̠ala na̠ ekima̠ na̠ a̠nigha̠ ma̠ ogbo ya̠ u̠tu̠ghu̠me̠ni̠ bho̠.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, i̠kpe̠re̠me̠ni̠ ma̠ idudugha̠n aru̠gu̠o̠ d̠inyin na̠ i̠kpo̠kpu̠an-kpo̠kpu̠an asu̠kpu̠lo̠m d̠inyin.
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Reten a̠sike d̠inyin esel, b̠o̠ka̠ ogbo ya̠ na̠ edugh bho̠ na̠ a̠rukula̠ bho̠ imel e̠d̠u̠a, kpe̠le̠me̠ni̠ bha̠ awa ta̠ e̠kpo̠ ma̠ a̠ruzu.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Iwia̠ne ma̠ erugha̠n eb̠la̠ a̠nwunom d̠a̠ ekima̠, ma̠ e̠b̠ab̠ala d̠a̠ a̠misigh ta̠ A̠zib̠a̠, ezin bho̠ o̠ni̠ ola̠ ta̠ a̠rue abi̠gh Wa̠nwuna̠ bho̠ bo̠, a̠ten ka̠ o̠ni̠ bho̠ ab̠ab̠ala.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Iwia̠ne ma̠ agu̠o̠ ola̠ o̠ni̠ ko omel d̠o̠ ad̠u̠a d̠a̠ e̠ne̠ghe̠ ta̠ A̠zib̠a̠, na̠ agu̠o̠ ola̠ igurumia̠n ologi ko omite d̠o̠ a̠soroni ma̠ akpe̠ sa̠ ta̠ awo̠l i̠se̠ api̠e̠ ma̠ eb̠la̠ ogbo.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 O̠ni̠ ko oma̠ra̠ ma̠ o̠ni̠ ma̠ od̠e e̠ma, bo̠d̠o̠ orugh ado̠l i̠te̠i̠ agu̠o̠ I̠so̠, wa̠ a̠bhin e̠kpa ed̠ia̠n a̠dinom e̠no̠gho̠man o̠kpana o̠nyi̠ wa̠ i̠na aro̠ bho̠ (wa̠ a̠wol a̠dila̠de o̠kpana o̠nyi̠ ma̠ e̠kpa ed̠ia̠n bho̠).
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Obhel a̠ten, ma̠ agu̠o̠ inyin uloghom bho̠, bha̠ i̠na agi̠ ka̠ o̠te̠i̠ e̠no̠gho̠man o̠kpana o̠nyi̠ wa̠ i̠na aro̠ bho̠, ya̠a̠ ughel i̠na. Eb̠la̠ agu̠o̠ i̠na a̠bhin d̠a̠ ed̠i a̠puru ma̠ e̠no̠gho̠man bho̠ eka̠, i̠na na̠ orue d̠o̠ ma̠ onwe abar wa̠ i̠na a̠gir bho̠.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Inyin uru d̠o̠ d̠a̠ esi ola̠ od̠i ma̠ agu̠o̠ Igu Asai̠nai̠ wa̠ ta̠ orue o̠bi̠gh okula̠n bho̠, bo̠d̠o̠ d̠a̠ e̠ba anya, bo̠d̠o̠ d̠a̠ o̠b̠u̠ghu̠b̠u̠gh ola̠ na̠ a̠lo, bo̠d̠o̠ d̠a̠ o̠sai̠ (obom o̠fe̠gu̠),
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 bo̠d̠o̠ oghur od̠od̠ue, bo̠d̠o̠ d̠a̠ okoroko ola̠ na̠ agba ma̠ i̠di̠ar ya̠ a̠nwunom ya̠ na̠ e̠mu̠gho̠n bho̠ na̠ e̠le̠gh agu̠o̠ ola̠ ta̠ osobh asu̠gbagba ya̠ na̠ o̠gba na̠ onigha̠ awa bho̠,
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 ezin bho̠ awa irue d̠o̠ ma̠ ogir agu̠o̠ u̠to̠ unigha̠ awa bho̠ ma̠a̠,
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Abar bho̠ a̠d̠igh a̠rugugu ka̠ ate̠i̠ esi ola̠ A̠mozizi a̠fugh ma̠a̠, “Ami̠ na̠ a̠bhin igiri ma̠ ebla̠ a̠rugugu.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Ya̠a̠, inyin na̠ uru d̠a̠ Igu A̠zio̠n, obom e̠ma ta̠ A̠zib̠a̠ wa̠ od̠i d̠a̠ a̠ghud̠um bho̠, wa̠ aro̠ ma̠ A̠zeruse̠le̠m ote̠nany bho̠. Inyin na̠ oru d̠a̠ o̠d̠e̠ ta̠ ibom ro̠lo̠gh itileduom ta̠ A̠zib̠a̠.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 Inyin na̠ oru d̠a̠ a̠kokod̠ia̠n i̠kpana anwi̠ny ta̠ A̠zib̠a̠, ogbo ya̠ na̠ o̠ge̠ ma̠ a̠rid̠ien d̠a̠ ote̠nai̠ny bho̠. Inyin na̠ oru d̠a̠ A̠zib̠a̠ na̠ agu̠o̠ wa̠ na̠ a̠sobh o̠kpe̠ na̠ a̠gboloma̠ ma̠ eb̠la̠ i̠di̠ar bho̠. Inyin na̠ oru d̠a̠ aru̠mu̠gh ogbo ya̠ i̠b̠ab̠ala, sa̠ na̠ eten i̠b̠ab̠alab̠ab̠ala ma̠ i̠se̠n e̠mado̠n bho̠.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Inyin na̠ oru d̠a̠ A̠zizo̠s, wa̠ na̠ amara ma̠ enie d̠a̠ esa̠d̠io omom i̠zo̠ bho̠ na̠ A̠zib̠a̠ bho̠, na̠ d̠a̠ asi̠ ya̠ i̠na a̠zu bho̠, ya̠ id̠igh asu̠wo̠ ipu ma̠ ekekuwa̠ (ed̠i) ta̠ Ebe̠l bho̠.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Ikpona̠ b̠o̠ka̠ inyin ughel o̠ni̠ wa̠ na̠ agba ma̠ i̠d̠i̠ar i̠nye̠n na̠ a̠nigha̠ inyin bho̠. Ku̠gba ma̠a̠ awa imiza̠n d̠o̠ ma̠ igiel bho̠ awa ighel i̠na wa̠ anyagh ra̠to d̠awa ma̠ i̠se̠n a̠de onon bho̠, a̠dina̠mu i̠yar, ku̠gba ma̠a̠ i̠yar oghil o̠d̠u̠a d̠o̠yo̠, wa̠ od̠i d̠a̠ ote̠nany na̠ a̠bhin aghi̠m na̠ a̠kikiom i̠yar bho̠.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 D̠a̠ obhel obha̠, okoroko d̠o̠yo̠ a̠nyegi ma̠ e̠mara̠nwunom bho̠, ya̠a̠ i̠se̠n, i̠na na̠ agba ma̠a̠,
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Onon (omula̠ onyegi epa̠) na̠ a̠ma̠ra̠ ma̠a̠ ta̠ od̠ur eb̠la̠ i̠di̠ar ya̠ u̠le̠m bho̠ o̠si̠ghe̠, b̠o̠ka̠ i̠di̠ar ya̠ ko orue d̠o̠ ed̠ura̠n bho̠ e̠ri̠la.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, o̠se̠bh A̠zib̠a̠ ma̠ agu̠o̠ i̠yar na̠ o̠te̠i̠ ani̠ ma̠ e̠ne̠ghe̠ od̠igh d̠a̠ irileghom (a̠de onwuna̠ e̠ma) wa̠ ko onwegia̠n d̠o̠ bho̠. Id̠ighi obhin d̠a̠ o̠ki̠ri̠me̠ni̠ ozu igielake̠ na̠ a̠rugugu o̠ko̠l i̠na d̠a̠ agu̠o̠ ola̠ ta̠ ed̠igh i̠na ma̠ ologi bho̠.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 Ezin bho̠, A̠zib̠a̠ d̠i̠yar anya ola̠ na̠ a̠d̠e na̠ a̠kunugi.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.