Hebreus 11
mgj (MGJ) vs VC
1 Ologi ima̠ra̠ bha̠ abar ola̠ na̠ a̠nigha̠ i̠yar eb̠em ologi na̠ a̠gboloma̠ ma̠ i̠di̠ar ya̠ i̠yar ko orue d̠o̠ o̠bi̠gh.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ sa̠ ibom ro̠we̠de̠ na̠ ronweni d̠i̠yar igied̠i i̠te̠i̠ e̠ne̠ghe̠ d̠a̠ agu̠o̠ ta̠ A̠zib̠a̠.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Na̠ ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ sa̠ i̠yar u̠mu̠gho̠nyan ma̠a̠ A̠zib̠a̠ a̠bhin o̠nu̠o̠kpe̠ d̠o̠yo̠ ale̠m e̠mara̠nwunom bho̠ a̠soroni. Sa̠ a̠mite ma̠ ola̠ ubhin i̠di̠ar ya̠ i̠yar ko orue d̠o̠ o̠bi̠gh bho̠ u̠le̠m i̠di̠ar ya̠ i̠yar na̠ o̠bi̠gh bho̠.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Ebe̠l a̠bhin d̠a̠ ologi ima̠ra̠ akpe̠ ma̠ alu̠kpe̠ ola̠ a̠bhon a̠pu ma̠ alu̠kpe̠ ta̠ A̠ken. Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ d̠o̠yo̠ sa̠ A̠zib̠a̠ ada i̠na a̠bhin agu̠o̠ o̠ni̠ igielake̠. I̠di̠ar e̠ne̠ghe̠ ta̠ Ebe̠l ed̠igh A̠zib̠a̠ ma̠ ologi, sa̠ eb̠la̠ agu̠o̠ i̠na na̠ a̠mugh bho̠ eka̠, bha̠ ologi ima̠ra̠ d̠o̠yo̠ od̠id̠ia̠ na̠ agba ma̠ abar na̠ a̠gboloma̠ i̠na.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ sa̠ I̠no̠k omugh d̠o̠. Kpe̠le̠me̠ni̠ bha̠ A̠zib̠a̠ a̠bhuneni i̠na d̠a̠ o̠te̠nany, obha̠ ezin bho̠ a̠nwunom orue d̠o̠ ma̠ o̠bi̠gh ozu d̠o̠yo̠ bho̠. I̠no̠k a̠rugh a̠ma̠rugh igielake̠ sa̠ i̠na a̠d̠igh A̠zib̠a̠ ma̠ ologi.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 O̠ni̠ ola̠ ta̠ a̠rue a̠rugh a̠ma̠rugh ya̠ ta̠ ed̠igh A̠zib̠a̠ ma̠ ologi bo̠, a̠ten ka̠ o̠ni̠ bho̠ a̠nwuna̠ ma̠ ologi ima̠ra̠. O̠ni̠ ola̠ na̠ ebhir oru d̠a̠ A̠zib̠a̠ ta̠ a̠d̠ia̠ a̠loghoma̠n ma̠a̠ A̠zib̠a̠ od̠i, sa̠ na̠ akpe̠ ma̠ ogbo ya̠ na̠ e̠bho̠ro̠gh ologhom o̠yo̠ bho̠.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ sa̠ A̠noa̠ anagha ma̠ o̠kparakpar a̠kikiom ola̠ a̠gboloma̠ ma̠ i̠d̠iar ya̠ i̠na ta̠ od̠ia̠ d̠o̠ abi̠gh. I̠na anagha ma̠ o̠nu̠o̠kpe̠ ta̠ A̠zib̠a̠, sa̠ i̠na ale̠m obom oghugh abadi̠ ola̠ ta̠ obhin otenemeni ma̠ eghun otu d̠o̠yo̠ na̠ i̠na. Agbo̠ ma̠ i̠se̠ sa̠ A̠zib̠a̠ a̠kunugi ma̠ e̠mara̠nwunom bho̠, sa̠ A̠noa̠ ra̠ a̠ten o̠ni̠ (a̠d̠e ma̠ ad̠i̠a) e̠b̠ab̠ala d̠a̠ ebula̠ ologi ima̠ra̠ d̠o̠yo̠.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ sa̠ Ebraham anagha ma̠ o̠nu̠o̠kpe̠ ta̠ A̠zib̠a̠ ma̠ igiel bho̠ A̠zib̠a̠ a̠bhelegi i̠na ma̠ o̠d̠u̠a o̠gi̠ d̠a̠ a̠de wa̠ i̠na a̠gua̠n a̠nigha̠ o̠yo̠ bho̠. Ebraham ad̠u̠a d̠a̠ ebhugh d̠o̠yo̠ agi̠ ma̠ esi ola̠ i̠na ologhom d̠o̠.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 I̠na a̠bhin d̠a̠ ologi ima̠ra̠ a̠rugh agu̠o̠ isuloma̠ d̠a̠ ebhugh wa̠ A̠zib̠a̠ a̠gua̠n a̠nigha̠ i̠na bho̠. I̠na a̠rugh d̠a̠ a̠rutu akpu̠ru̠, onin agu̠o̠ bho̠ Azi̠ki̠ na̠ A̠zeko̠pu̠ irugh d̠a̠ a̠rutu akpu̠ru̠ nyen, sa̠ i̠te̠i̠ ani̠ ma̠ onin ogua̠n bho̠ d̠a̠ agu̠o̠ ta̠ A̠zib̠a̠.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Ebraham a̠gir o̠ku̠a, ezin bho̠ i̠na aro̠ a̠gon e̠ma wa̠ A̠zib̠a̠ na̠ a̠gbonogi a̠lo a̠guri bho̠, wa̠ ta̠ aro̠ tu̠tu̠n kid̠ud̠ul bho̠.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ nyen sa̠ Ebraham a̠ten o̠we̠de̠ d̠a̠ obhel ola̠ A̠sera na̠ akpo̠ a̠pu ma̠ omumor o̠nyi̠ sa̠ i̠na eka̠ na̠ akpo̠. I̠na a̠nwuna̠ ma̠ ologi ima̠ra̠ ma̠a̠ A̠zib̠a̠ ta̠ a̠sibh ogua̠n d̠o̠yo̠.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 O̠ku̠a bha̠ eb̠la̠ ekpom ebhugh awo̠l a̠mite d̠a̠ onin o̠ni̠ onon wa̠ aro̠ ka̠ na̠ a̠ten e̠mar bho̠. Ebhugh ola̠ ibom a̠b̠utu (a̠d̠izo) a̠nwunom od̠i ma̠ agu̠o̠ i̠ni̠nany d̠a̠ ote̠nany na̠ i̠si̠sar d̠a̠ esoroma̠ abadi̠, ma̠ iya̠ o̠nu̠ o̠wal o̠to̠.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Eb̠la̠ a̠nwunom i̠nye̠n emugughu ya̠a̠ enwuna̠ ma̠ ologi ima̠ra̠ egboloma̠ ma̠ abar wa̠ A̠zib̠a̠ a̠gua̠n a̠nigha̠ awa bho̠. Awa i̠te̠i̠ d̠o̠ ma̠ abar wa̠ A̠zib̠a̠ a̠gua̠n a̠nigha̠ awa bho̠, ya̠a̠ awa i̠ro̠ ma̠ esi egbeny e̠bi̠gh, sa̠ awa i̠da ibhin. Awa ima̠ra̠ ma̠a̠ awa risuloma̠ ya̠ ta̠ e̠d̠u̠a ma̠ esi eten esi ma̠ i̠se̠n a̠de onon.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 A̠nwunom ya̠ na̠ e̠gba ma̠ i̠di̠ar ya̠ o̠ku̠a, ibhin ma̠a̠ awa na̠ o̠bho̠ro̠gh ebhugh ola̠ awa ta̠ obhelegi ma̠ ola̠ awa.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Aro̠ ma̠ ola̠ awa i̠ru̠ru̠an ghan igboloma̠ ma̠ ebhugh wa̠ awa i̠d̠u̠a iru bho̠ nab̠o̠, obhel ka̠ i̠ro̠ ma̠ ola̠ awa ka̠ imula̠.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Ya̠a̠, ibhir awa ma̠ o̠te̠i̠ abar ola̠ a̠d̠igh asu̠wo̠ a̠pu ola̠ od̠i d̠a̠ ote̠nany. Obha̠ ezin bho̠ od̠igh d̠o̠ ma̠ ari̠ghe̠l ma̠ awa ma̠ obhelegi o̠yo̠ ma̠ i̠na o̠we̠de̠ d̠awa. I̠na a̠lo nyen e̠ma a̠guri a̠sisa̠n awa.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Ugua̠n unigha̠ ma̠ Ebraham ma̠a̠ ta̠ o̠wo̠l d̠a̠ Azi̠ki̠ o̠nyi̠ i̠mara ilologia̠n d̠o̠yo̠ omuzoghod̠iom i̠di̠ar i̠ye̠. Ku̠ku̠m eka̠, i̠na a̠bhin d̠a̠ ologi ima̠ra̠ a̠kokod̠ia̠n obhin Azi̠ki̠ o̠kpe̠ alu̠kpe̠,
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 ma̠ eb̠la̠ agu̠o̠ A̠zib̠a̠ agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠,
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Ebraham aru̠ru̠an ma̠a̠, ka̠ aro̠ ma̠ ola̠ Azi̠ki̠ a̠mugh eka̠, ma̠a̠ A̠zib̠a̠ ta̠ a̠rue a̠mulumeni i̠na a̠ru d̠a̠ a̠ghud̠um. Agu̠o̠ o̠gba bha̠, umulumeni ma̠ o̠nyi̠ ta̠ Ebraham d̠a̠ omugh oruom i̠na.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ sa̠ Azi̠ki̠ a̠du ma̠ o̠gho̠r ib̠eb̠i ya̠ od̠i d̠a̠ ed̠ia̠ a̠nigha̠ (a̠tutumeni) ma̠ anwi̠ny d̠o̠yo̠ A̠zeko̠pu̠ na̠ I̠so̠.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ sa̠ A̠zeko̠pu̠ a̠du ma̠ o̠gho̠r ib̠eb̠i a̠nigha̠ (a̠tutumeni) ma̠ anwi̠ny ta̠ A̠zose̠fu̠ ma̠ odi odi i̠se̠, ma̠ igiel bho̠ i̠na na̠ a̠ten okei-o̠ni̠ a̠tua̠n omugh bho̠, sa̠ i̠na ab̠e̠d̠i̠an d̠a̠ okpeti d̠o̠yo̠ a̠zuma̠n d̠a̠ a̠siseiny.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ sa̠ A̠zose̠fu̠ a̠bhin d̠a̠ alu̠kpo̠ ologi agba a̠nigha̠ ma̠ a̠nwi̠ny Izre̠l ma̠ awa ta̠ e̠d̠u̠a d̠a̠ Izipt, ma̠ igiel bho̠ i̠na na̠ a̠ru ra̠ omugh bho̠, sa̠ a̠ruom nyen agu̠o̠ awa ta̠ egir egboloma̠ ma̠ i̠kpo̠kpo̠ d̠o̠yo̠.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ sa̠ onweni na̠ o̠we̠de̠ ta̠ A̠mozizi i̠wo̠gi̠ i̠na ma̠ obhel ola̠ a̠lei i̠sar uwetire ma̠ igiel bho̠ u̠mar i̠na bho̠. Ezin bho̠, awa i̠bi̠gh a̠libhon o̠nyi̠ bho̠ sa̠ ighil d̠o̠ ma̠ oloko wa̠ o̠li̠le̠ma alo̠gh bho̠.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ sa̠ A̠mozizi oma̠ra̠ d̠o̠ ma̠ obhelegi i̠na ma̠ i̠na o̠nyi̠ o̠nyani̠ ta̠ Afe̠ro.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 I̠na a̠bhin a̠bin wa̠ od̠igh na̠ a̠nwunom ta̠ A̠zib̠a̠ ogbika̠ bho̠, kpe̠le̠me̠ni̠ ma̠ od̠e e̠nu̠m i̠karabh ya̠ na̠ e̠ro̠ ma̠ ekud̠i obhel ku̠ku̠m bho̠.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 A̠mozizi a̠loghom ma̠a̠, i̠na ma̠ ogbika̠ d̠a̠ ebula̠ Akrai̠st ta̠ a̠nigha̠ i̠na ma̠ asu̠wo̠ ya̠ ilei abar a̠pu ma̠ e̠no̠gho̠man Izipt bho̠.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ sa̠ A̠mozizi ad̠u̠a d̠a̠ Izipt sa̠ i̠na oghil d̠o̠ ma̠ i̠gam ta̠ o̠li̠le̠ma. I̠na a̠ne, aro̠ ma̠ o̠gi̠ o̠gi̠ d̠a̠ ed̠ia̠, ezin bho̠ i̠na abi̠gh i̠na o̠ni̠ wa̠ a̠nwunom o̠bi̠gh d̠o̠ ma̠ a̠d̠ien bho̠.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ sa̠ A̠mozizi a̠koko ma̠ E̠yal Opel Oten bho̠, na̠ ozu asi̠ b̠o̠ka̠ a̠d̠ugh wa̠ na̠ aze̠ ma̠ i̠kpana anwi̠ny bho̠ ko okula̠n (o̠ze̠) d̠o̠ ma̠ i̠kpana anwi̠ny Isre̠l.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ sa̠ a̠nwunom bho̠ i̠wo̠l d̠a̠ Abadi̠ Ododo bho̠ iten d̠a̠ egbolom a̠de, ya̠a̠ igiel bho̠ a̠nwunom Izipt iwia̠n oten ani̠ bho̠, sa̠ awa i̠bhu̠ghu̠d̠i̠an.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ sa̠ re̠b̠agh Aze̠riko imel wa̠leghemeni od̠ua̠l a̠d̠a̠ma̠ bho̠, ma̠ igiel bho̠ o̠lo̠gh e̠gham bho̠ irile igir bho̠.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Ad̠u̠a d̠a̠ ologi ima̠ra̠ sa̠ Arehab od̠eme̠ma bho̠ ada ma̠ ogbo ipoiny bho̠ a̠bhin, ebula̠ o̠ku̠a, u̠b̠aram ani̠ d̠o̠ i̠na ogigh igiel bho̠ ukunugi ma̠ ogbo ya̠ o̠da d̠o̠ awa ebhin na̠ ekima̠ bho̠.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Ipa̠n i̠di̠ar ya̠ ami̠ ta̠ a̠mula̠ agba d̠a̠ i̠nye̠n od̠i ke̠re̠? Ya̠a̠, ami̠ ko o̠we̠le̠ d̠o̠ ma̠ o̠gba o̠si̠se̠ghe̠ni̠ i̠di̠ar ya̠ igboloma̠ ma̠ A̠gidio̠n, na̠ Abarak, na̠ Asamsi̠n, na̠ Aze̠fta, na̠ A̠devidi, na̠ Asamu̠e̠l, na̠ a̠riwil bho̠.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Awa ibhin d̠a̠ ologi ima̠ra̠ e̠ne̠gi̠me̠ni̠ ma̠ ra̠dema (rebhugh), sa̠ irileghom a̠nwunom d̠a̠ igielake̠, sa̠ i̠te̠i̠ i̠di̠ar ya̠ ugua̠n bho̠, sa̠ ikpegi ma̠ aru̠nu̠ ta̠ rodughunub̠agu̠,
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 sa̠ id̠imigi ma̠ ibom re̠ba anya, sa̠ imiza̠n d̠a̠ ra̠nem a̠rigidi e̠gham (ralapogidi). Awa edugh, ya̠a̠ utenemeni awa ma̠ imoma̠na̠n e̠gham ya̠ inwuna̠ ma̠ a̠limon okunugi ogbo o̠lo̠gi̠an a̠d̠ien.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Ub̠egion ogbo etula̠n idi anwani̠ d̠a̠ omugh. Sa̠ ugbikimeni ma̠ idi a̠nwunom i̠nye̠n. Ipa̠n ogbo sa̠ igin agu̠o̠ ola̠ ta̠ otenemeni awa d̠a̠ a̠d̠ugh, kpe̠le̠me̠ni̠ bha̠ awa ibhin a̠bin wa̠ ta̠ omugh sa̠ awa ta̠ ob̠etina̠ d̠a̠ omugh bho̠.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Ipa̠n ogbo sa̠ usorogiom adi̠e̠l (u̠ki̠ri̠), sa̠ u̠gu̠ro̠gh, sa̠ usobh ase̠ ugboloma̠, idi sa̠ u̠du̠o̠m rikoli, idi sa̠ u̠du̠o̠m d̠a̠ a̠rutu ikoli.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Idi awa sa̠ urobhod̠i ugigh, idi ogbo sa̠ ugbodo i̠wal i̠wal, idi sa̠ ubhin ogidi e̠gham (alapogidi) ugigh. Idi awa i̠lo̠gi̠an ikpora̠n a̠ruzu o̠na̠na na̠ ikpora̠n a̠ruzu iwel, sa̠ i̠d̠u̠a ma̠ esi eten esi, sa̠ ugbikimeni awa,
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 sa̠ iten ogbo ya̠ o̠kpe̠ d̠o̠ ma̠ orugh d̠a̠ e̠mara̠nwunom bho̠. Awa i̠d̠u̠a ma̠ esi eten esi d̠a̠ ra̠de i̠si̠sar (re̠ghana), na̠ d̠a̠ rigu, na̠ d̠a̠ iyol igu, na̠ d̠a̠ iyol d̠a̠ a̠de (d̠a̠ ro̠nu̠ d̠a̠ a̠de).
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Eb̠la̠ awa ed̠igh A̠zib̠a̠ ma̠ ologi d̠a̠ ebula̠ ologi ima̠ra̠ d̠awa, ku̠ku̠m eka̠, awa i̠te̠i̠ d̠o̠ ma̠ abar wa̠ ugua̠n bho̠.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Ezin bho̠, A̠zib̠a̠ na̠ a̠guri ma̠ abar ola̠ a̠d̠igh asu̠wo̠ a̠pu a̠sisa̠n i̠yar. I̠na na̠ o̠bho̠ro̠gh d̠o̠ awa ma̠ od̠ia̠ o̠te̠i̠ e̠ne̠ghe̠ bho̠ ma̠ igiel i̠yar o̠ro̠ ani̠ d̠o̠ d̠a̠ e̠b̠ab̠ala bho̠.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.