Lucas 14
Makua New Testament 2015 (MGH2016) vs ARA
1 Nihuku no Wiittuwa nimoka, Yesu ahorwaa ulhia yolhia uwani wa Afarisayo aholhelhi, ni attu aari vavawo yaari ammwehawehaka.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Ntu mmoka eepilhe mieto ni miono nkaawa wa Yesu,
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Yesu nkaakoha owiittuchiha malhehero ni Amafarisayo, “Chani, Malhehero ihu anonivaha ikuru yo upanga cho urera unlhamiha nreta Nihuku no Wiittuwa ama uhipanga?”
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Nansho khayaakhunlhe nlhove. Yesu nkankusha ntu uyo, nkanlhamiha, ni unhiya ahokolhie uwani.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Paahi nkeerelha attu ayo, “Mpani munlhokoni mwinyu mwaamwanawe ama iphuta awe yatumbuchiraka munlhikitini, hinorwaa ni unkumiha inakhalhaka niri Nihuku no Wiittuwa?”
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Attu ayo khayoonrie umwaakhulha ittu.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yesu nkoona attu akina alhalheiye cheera aya wo uthanlha ihiche choombone, nkeerelha nna nlhikaaniho nna,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 “Ntu olhalhiakani u arusini, nhikhalhe mapuro o nthimicho, hiwe nlheto nothimichiya uupwahani inyuva.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Vavawo ntu olhalhelheni mwaattiva onkhaye, nowa uwiirelhani, ‘Nthameke mwaaviriheke alha.’ Phi vavawo vanowa inyu wuulhihiya muru vaattuni ni urwaa uukhalhani utulhi.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Nansho, mwalhalheiyaka nrweeke, mwaphiyaka mwakhalheke utulhi, anenchi inyu ayo owihanekeni, eereke, ‘Mpwana uweeke waakhalha uholho unouno.’ Vavawo nnowa mwaapatta nthimicho vaattuni va alheto onkhaye vawo.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Ukhalhawaya ntu riyoothe neewelhiha, nookurushiya, ni ntu neekurusha noowelhihiya.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Paahi Yesu nkeerelha anenchi awe ayo, “Mwaaterekhelhaka attu yolhia, uthana ama uhiyu, nhaalhalhie ashilhoko inyu ama manyampwana inyu ama attu o nhakhu, ukhalhawaya ni ayo anowa uulhalhiani, nkayolhivani.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Vanoterekha inyu yolhia ya ikaramu, mweehanacheke ashikini, attu o uremara, attu o makutulha ni attu ohoona,
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 vavawo nnooreeriya, ukhalhawaya yayo kharina ittu yo ulhivani. Nlhuku phi nohalha uulhivani nihuku na attu orera nrima vanowa aya uhihimushiya nnookhwani.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Ntu mmoka aari nakhanlhe vavawo veewilhe awe, nkaamwirelha Yesu, “Ahoreeriya yayo attu anohalha ukhalha ukaraamuni alhiaka wi Imwene ya Nlhuku ayo!”
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Yesu nkaakhulha, “Ntu mmoka ahoterekha ikaramu yulhupalhe yeehanne awe attu enchi.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Vaayilhe aya, nkaamwiirelha karumiya awe arwee ehanache alheto, ‘Mmweeke vano mwaatti, ikaramu ihaaya!’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Nansho onkhaye khayaawilhe, kila mmoka ahimiaka nlhatu ni urwaa unthekoni wawe, o upacha alhepelhaka eeraka, ‘Nkakihiyeni kirwee kawehe imata kithumme aka, nkihiye etu kirwee wowo.’
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Nkhwawe uyo aholhepelha ni wiira, ‘Kihothuma ing'ope khumi cho ulhima elhi elhi ni vaa kiri munkwahani ulhikachani, nkakihiyeni kirwee wowo.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Nkina nkeera, ‘Kithenlhe naanano, paahi etu akinowa.’”
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 “Karumiya nkaahokolhia ni waahimeria anrumme. Anene ntheko nkayaarushiya chinene nkaamwirelha karumiya uyo, ‘Waakuvieke urweeke mmaphironi ni mmawani, mweehaneke amashikini ni attu oremara ni attu ohoona ni attu oheeta.’
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Karumiya nkaahokolhia nkeera, ‘Thithi, malhehero inyu ahopangia, nansho attu khari enchi khanachara.’
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Anene nkayamwiirelha karumiya tho, ‘Urweeke etu vano mmaphironi ni nchereshere mmo, waakhupeke attu awaacheke awe aachariha inupa.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Kinouhimeriani wiira, khaawo ata ntu mmoka kinlhalhelhe aka nohalha ulhawiha yolhia iterekhiye ukaraamuni waka va!’ ”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Vavawo milhoko minchi cha attu chaari chinttwaraka Yesu, nkaarukunuwa ni weerelha,
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Ntu riyoothe nowa uwannyaka, ahikittuneke mii ni waavenga athumwanawe ama anumwanawe ni ahanu awe ni achishaana awe ni ashihima awe ni ashirokorawe ata ni ukumi awe mwanene, khanooria ukhalha owiittucha aka.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ntu hinokusha nsalaaba awe ni ukittwara khanooria ukhalha owiittucha aka.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Ntu mmoka inyu athananaka utheka ishanja, nochokholha ukhalha thoko vathi aalhakelhe nhakhu unthananiya, oone wiira nowooria yoyo ntheko uyo.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Aahikhalhaneke, khanooria upanga ata ntheko wo utheka nsingi, ni attu onkhaye anowa unthiaa,
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 yiiraka, ‘Yolha ntu ulha ahochokholha rata, nansho hoochelha umalhiha!’
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 “Ama mwene ani nothanana waatakana ikhoto ni mwene nkina hinokhalha nipuro ni wuupuwelha thoko. Noopuwelha wiira, chani manyaasikari elufu khumi arina awe anowooria waatakana ikhoto ni amwene akina?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Oonaka wiira khanooria, phi naaruma awe attu o urweeha nttenga wo mpuha wo wiiwanana ni yoyo mwene uyo ahinakumaana.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Chiichammo etu, khaawo ata mmoka inyu nokhalha owiittucha aka aahihiyereke kila ittu rina awe.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Maakha ari o uchiva, nansho athuwaka, anohalha uchivihani?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Khanlhoka tho nttayani mena ukhalha ichaayira, anokhalha o rihiya. Ri ni maaru eeweke!”
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.