Lucas 14

Makua New Testament 2015 (MGH2016) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nihuku no Wiittuwa nimoka, Yesu ahorwaa ulhia yolhia uwani wa Afarisayo aholhelhi, ni attu aari vavawo yaari ammwehawehaka.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ntu mmoka eepilhe mieto ni miono nkaawa wa Yesu,
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Yesu nkaakoha owiittuchiha malhehero ni Amafarisayo, “Chani, Malhehero ihu anonivaha ikuru yo upanga cho urera unlhamiha nreta Nihuku no Wiittuwa ama uhipanga?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Nansho khayaakhunlhe nlhove. Yesu nkankusha ntu uyo, nkanlhamiha, ni unhiya ahokolhie uwani.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Paahi nkeerelha attu ayo, “Mpani munlhokoni mwinyu mwaamwanawe ama iphuta awe yatumbuchiraka munlhikitini, hinorwaa ni unkumiha inakhalhaka niri Nihuku no Wiittuwa?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Attu ayo khayoonrie umwaakhulha ittu.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yesu nkoona attu akina alhalheiye cheera aya wo uthanlha ihiche choombone, nkeerelha nna nlhikaaniho nna,
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Ntu olhalhiakani u arusini, nhikhalhe mapuro o nthimicho, hiwe nlheto nothimichiya uupwahani inyuva.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Vavawo ntu olhalhelheni mwaattiva onkhaye, nowa uwiirelhani, ‘Nthameke mwaaviriheke alha.’ Phi vavawo vanowa inyu wuulhihiya muru vaattuni ni urwaa uukhalhani utulhi.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Nansho, mwalhalheiyaka nrweeke, mwaphiyaka mwakhalheke utulhi, anenchi inyu ayo owihanekeni, eereke, ‘Mpwana uweeke waakhalha uholho unouno.’ Vavawo nnowa mwaapatta nthimicho vaattuni va alheto onkhaye vawo.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Ukhalhawaya ntu riyoothe neewelhiha, nookurushiya, ni ntu neekurusha noowelhihiya.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Paahi Yesu nkeerelha anenchi awe ayo, “Mwaaterekhelhaka attu yolhia, uthana ama uhiyu, nhaalhalhie ashilhoko inyu ama manyampwana inyu ama attu o nhakhu, ukhalhawaya ni ayo anowa uulhalhiani, nkayolhivani.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Vanoterekha inyu yolhia ya ikaramu, mweehanacheke ashikini, attu o uremara, attu o makutulha ni attu ohoona,
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 vavawo nnooreeriya, ukhalhawaya yayo kharina ittu yo ulhivani. Nlhuku phi nohalha uulhivani nihuku na attu orera nrima vanowa aya uhihimushiya nnookhwani.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Ntu mmoka aari nakhanlhe vavawo veewilhe awe, nkaamwirelha Yesu, “Ahoreeriya yayo attu anohalha ukhalha ukaraamuni alhiaka wi Imwene ya Nlhuku ayo!”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Yesu nkaakhulha, “Ntu mmoka ahoterekha ikaramu yulhupalhe yeehanne awe attu enchi.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Vaayilhe aya, nkaamwiirelha karumiya awe arwee ehanache alheto, ‘Mmweeke vano mwaatti, ikaramu ihaaya!’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Nansho onkhaye khayaawilhe, kila mmoka ahimiaka nlhatu ni urwaa unthekoni wawe, o upacha alhepelhaka eeraka, ‘Nkakihiyeni kirwee kawehe imata kithumme aka, nkihiye etu kirwee wowo.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Nkhwawe uyo aholhepelha ni wiira, ‘Kihothuma ing'ope khumi cho ulhima elhi elhi ni vaa kiri munkwahani ulhikachani, nkakihiyeni kirwee wowo.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Nkina nkeera, ‘Kithenlhe naanano, paahi etu akinowa.’”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 “Karumiya nkaahokolhia ni waahimeria anrumme. Anene ntheko nkayaarushiya chinene nkaamwirelha karumiya uyo, ‘Waakuvieke urweeke mmaphironi ni mmawani, mweehaneke amashikini ni attu oremara ni attu ohoona ni attu oheeta.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Karumiya nkaahokolhia nkeera, ‘Thithi, malhehero inyu ahopangia, nansho attu khari enchi khanachara.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Anene nkayamwiirelha karumiya tho, ‘Urweeke etu vano mmaphironi ni nchereshere mmo, waakhupeke attu awaacheke awe aachariha inupa.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Kinouhimeriani wiira, khaawo ata ntu mmoka kinlhalhelhe aka nohalha ulhawiha yolhia iterekhiye ukaraamuni waka va!’ ”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Vavawo milhoko minchi cha attu chaari chinttwaraka Yesu, nkaarukunuwa ni weerelha,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Ntu riyoothe nowa uwannyaka, ahikittuneke mii ni waavenga athumwanawe ama anumwanawe ni ahanu awe ni achishaana awe ni ashihima awe ni ashirokorawe ata ni ukumi awe mwanene, khanooria ukhalha owiittucha aka.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ntu hinokusha nsalaaba awe ni ukittwara khanooria ukhalha owiittucha aka.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Ntu mmoka inyu athananaka utheka ishanja, nochokholha ukhalha thoko vathi aalhakelhe nhakhu unthananiya, oone wiira nowooria yoyo ntheko uyo.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Aahikhalhaneke, khanooria upanga ata ntheko wo utheka nsingi, ni attu onkhaye anowa unthiaa,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 yiiraka, ‘Yolha ntu ulha ahochokholha rata, nansho hoochelha umalhiha!’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Ama mwene ani nothanana waatakana ikhoto ni mwene nkina hinokhalha nipuro ni wuupuwelha thoko. Noopuwelha wiira, chani manyaasikari elufu khumi arina awe anowooria waatakana ikhoto ni amwene akina?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Oonaka wiira khanooria, phi naaruma awe attu o urweeha nttenga wo mpuha wo wiiwanana ni yoyo mwene uyo ahinakumaana.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Chiichammo etu, khaawo ata mmoka inyu nokhalha owiittucha aka aahihiyereke kila ittu rina awe.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Maakha ari o uchiva, nansho athuwaka, anohalha uchivihani?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Khanlhoka tho nttayani mena ukhalha ichaayira, anokhalha o rihiya. Ri ni maaru eeweke!”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.