Romanos 8

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ə ɓone bè kinlé dow-je kɨ́ ꞌnam kàdɨ̀ Jeju Kristɨ-tɨ [kɨ́ panjiyə-dé to panjiyə kɨ́ go ndigɨ-tɨ lə dajɨ rɔ-dé al, ngà to panjiyə kɨ́ go ndigɨ-tɨ lə Ndil kɨ́ aa njay] lé, ta kɨ́ gangɨ goto dɔ-dé-tɨ ngá.
1 Portanto, agora já não há condenação para os que estão em Cristo Jesus,
2 Kdɔ ndukun lə Ndil kɨ́ aa njay kɨ́ adɨ-ji kiskəm kɨ̀ takul nam kàdɨ̀ Jeju Kristɨ-tɨ lé, taa-m ji ndukun-tɨ lə majal, kɨ̀ ji koy-tɨ ilə-m taá ngá.
2 porque por meio de Cristo Jesus a lei do Espírito de vida me libertou da lei do pecado e da morte.
3 Ə né kinlé, yay kɨ́ tò dajɨ rɔ-ji-tɨ ya ra adɨ tɔ́gɨ ndukun asɨ ra al – Ngà Lubə ulə Ngon-é ya adɨ-é ree un rɔ kɨ́ titɨ-na̰ kɨ̀ rɔ kɨ́ njèra majal kin bè ɓá gangɨ-né ta dɔ majal-tɨ kɨ́ tò rɔ dow-tɨ.
3 Porque, aquilo que a lei fora incapaz de fazer por estar enfraquecida pela carne, Deus o fez, enviando seu próprio Filho, à semelhança do homem pecador, como oferta pelo pecado. E assim condenou o pecado na carne,
4 Lubə ra bè kdɔ kadɨ kəm rəbɨ kɔrtadɔ-tɨ kɨ́ ndukun ɔjɨ kinlé, né-é ra né dɔ-ji jə̰i-tɨ kɨ́ panjiyə-ji to panjiyə kɨ́ go ndigɨ-tɨ lə Ndil kɨ́ aa njay ɓɨ to panjiyə kɨ́ go ndigɨ-tɨ lə dajɨ rɔ-ji kin al.
4 a fim de que as justas exigências da lei fossem plenamente satisfeitas em nós, que não vivemos segundo a carne, mas segundo o Espírito.
5 Kdɔtalə dḛ kɨ́ dꞌisɨ kɨ̀ dɔ-dé taá kɨ go mḛḛndigɨ-tɨ lə dajɨ rɔ-dé lé, mḛḛ-dé tò kɨ dɔ né-je-tɨ lə dajɨ rɔ-dé, ngà dḛ kɨ́ dꞌisɨ kɨ̀ dɔ-dé taá kɨ go mḛḛndigɨ-tɨ lə Ndil kɨ́ aa njay rəmə, mḛḛ-dé tò kɨ dɔ né-je-tɨ lə Ndil tɔ.
5 Quem vive segundo a carne tem a mente voltada para o que a carne deseja; mas quem, de acordo com o Espírito, tem a mente voltada para o que o Espírito deseja.
6 Ra go ndigɨ-tɨ lə dajɨ rɔ dow kinlé, tḛḛ koy; ngà ra go ndigɨ-tɨ lə Ndil ɓá to kiskəm rəm, to lapiya rəm.
6 A mentalidade da carne é morte, mas a mentalidade do Espírito é vida e paz;
7 Kdɔtalə né-je kɨ́ dajɨ rɔ dow ndigɨ lé ɔsɨ ta Lubə, kdɔ dajɨ rɔ dow ulə dɔ-é gin tɔ́gɨ ndukun-tɨ lə Lubə al, ɓá to né kɨ́ à kasɨ ra al ya sar rəm.
7 a mentalidade da carne é inimiga de Deus porque não se submete à lei de Deus, nem pode fazê-lo.
8 Ə dow-je kɨ́ dꞌisɨ gin tɔ́gɨ-tɨ lə dajɨ rɔ-dé lé, dꞌa nəl Lubə nda̰ bè al.
8 Quem é dominado pela carne não pode agradar a Deus.
9 Ngà sə̰i rəmə, isi gin tɔ́gɨ-tɨ lə dajɨ rɔ-si al ngá; ngà isi gin tɔ́gɨ-tɨ lə Ndil, kdɔ Ndil Lubə isɨ mḛḛ-si-tɨ; kinə Ndil Kristɨ isɨ mḛḛ dow-tɨ al lé, dowbé to dow lə Kristɨ al.
9 Entretanto, vocês não estão sob o domínio da carne, mas do Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, não pertence a Cristo.
10 Kinə Kristɨ isɨ mḛḛ-si-tɨ lé, tɔgrɔ-tɨ, dajɨ rɔ-si rəmə, oy koy majal ya, ngà Ndil kɨ́ aa njay ɓá to kiskəm lə-si kdɔ kɔr kɨ́ ta ɔr dɔ-si-tɨ.
10 Mas se Cristo está em vocês, o corpo está morto por causa do pecado, mas o espírito está vivo por causa da justiça.
11 Ə kinə Ndil Lubə kɨ́ adɨ Jeju tɔsɨ ndəl ində lo tḛḛ dan dow-je-tɨ kɨ́ dꞌoy kin isɨ mḛḛ-si-tɨ rəmə, Lubə kɨ́ adɨ Jeju Kristɨ tɔsɨ ndəl ində lo tḛḛ dan dow-je-tɨ kɨ́ dꞌoy kinlé, à kadɨ dajɨ rɔ-si kɨ́ to njèkoy kinlé, isɨ kəm kɨ̀ takul Ndil-é kɨ́ isɨ mḛḛ-si-tɨ kin tɔ.
11 E, se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dentre os mortos habita em vocês, aquele que ressuscitou a Cristo dentre os mortos também dará vida a seus corpos mortais, por meio do seu Espírito, que habita em vocês.
12 Beɓa ngankɔ̰-m-je kɨ́ njékadmḛḛ, kurə tò dɔ-ji-tɨ ya, ngà kḛ ɓá to kurə lə dajɨ rɔ-ji ɓá jꞌa təli rai-né né-je kɨ́ ḛ ndigɨ kin al ngá.
12 Portanto, irmãos, estamos em dívida, não para com a carne, para vivermos sujeitos a ela.
13 Kinə isi kɨ̀ dɔ-si taá kɨ go mḛḛndigɨ-tɨ lə dajɨ rɔ-si rəmə, a koyi; ngà kinə ɔri né-je kɨ́ rɔ-si ndigɨ kin kɔgɨ kɨ̀ takul Ndil kɨ́ aa njay rəmə, a kisi kəm tɔ.
13 Pois se vocês viverem de acordo com a carne, morrerão; mas, se pelo Espírito fizerem morrer os atos do corpo, viverão,
14 Kdɔ dow-je lay kɨ́ Ndil Lubə ɔr nɔ̰̀-dé lé, ꞌto ngan lə Lubə.
14 porque todos os que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Ndil kɨ́ sə̰i ꞌtaai mḛḛ-si-tɨ lé, to Ndil kɨ́ à ra-si ɓə-tɨ kdɔ kadɨ ꞌtəli ꞌɓəli al, ngà to Ndil kɨ́ təl-si ngan lə Lubə-tɨ ə kɨ̀ takul-é ɓá jꞌisi jꞌpainè ta kɨ̀ ndi-ji kɨ́ boy jꞌpainè: Aba! Bɔbɨ-m!
15 Pois vocês não receberam um espírito que os escravize para novamente temer, mas receberam o Espírito que os adota como filhos, por meio do qual clamamos: "Aba, Pai".
16 Ndil kɨ́ aa njay ya kɨ̀ dɔ-é pa ta kɨ́ dɔ-tɨ adɨ ndil-ji panè jꞌtoi ngan lə Lubə ya.
16 O próprio Espírito testemunha ao nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Ə kinə jꞌtoi ngan-é rəmə, jꞌtoi njénéndubə-je, adɨ jꞌtoi njénéndubə-je lə Lubə; ə jꞌtoi njénéndubə-je natɨ kɨ̀ Kristɨ tɔ; kdɔtalə jꞌingəi kɔ̰̀ natɨ siə adɨ jꞌa kingəi riɓa natɨ siə tɔ.
17 Se somos filhos, então somos herdeiros; herdeiros de Deus e co-herdeiros com Cristo, se de fato participamos dos seus sofrimentos, para que também participemos da sua glória.
18 Ma̰ mꞌoo kɨ́ kɔ̰̀-je kɨ́ jꞌisi jꞌingəi dɔkaglo-tɨ kɨ́ nè kinlé, à kasɨ-na̰ kɨ̀ riɓa kɨ́ tò kadɨ ndɔ-é jꞌubəi majɨ-é kin al ya sar.
18 Considero que os nossos sofrimentos atuais não podem ser comparados com a glória que em nós será revelada.
19 Ə nékində-je lə Lubə lay ya dꞌisɨ ꞌngəbɨ pèrèrè kdɔ koo tɔjɨ kɨ́ Lubə à tɔjɨ ngan-é ndaa-tɨ rəsɨ.
19 A natureza criada aguarda, com grande expectativa, que os filhos de Deus sejam revelados.
20 Kdɔtalə nékində-je lé, né-je kɨ́ mḛḛ wəy kare ya ɔ̰̀ ɓe dɔ-dé-tɨ – ə to mḛḛndigɨ lə-dé al, ngà to Lubə ya ɓá ndigɨ bè –
20 Pois ela foi submetida à futilidade, não pela sua própria escolha, mas por causa da vontade daquele que a sujeitou, na esperança
21 ngà kḛ ɓá ḛ adɨ-dé nékində mḛḛ dɔ-tɨ tɔ. Adɨ nékində-é-je kɨ́ káre kinlé ya, Lubə à kɔr-dé kɔgɨ ɓə-tɨ lə tɔ́gɨ kɨ́ ɔw kɨ̀ tujɨ-dé, kdɔ kadɨ dꞌisɨ kɨ̀ mḛḛnda ka̰y dan riɓa-tɨ natɨ kɨ̀ ngan-é.
21 de que a própria natureza criada será libertada da escravidão da decadência em que se encontra para a gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Ə jə̰i jꞌgəi kɨ́ sar ɓone bè kàrè, nékində-je lay ya dꞌingə kɔ̰̀, adɨ dꞌisɨ ꞌtumə̰ tokɨ dené kɨ́ ndo ra-é kin bè.
22 Sabemos que toda a natureza criada geme até agora, como em dores de parto.
23 Ə to nékində-je kin kɨ̀ kár-dé al, jə̰i kɨ́ jꞌingəi Ndil kɨ́ aa njay kɨ́ tokɨ né kɨ́ dɔsa̰y kɨ́ Lubə adɨ-ji kɨ taá mɔkɨ kin kàrè, jꞌisi jꞌtumə̰i mḛḛ-ji-tɨ, jꞌisi pèrèrè jꞌngəbi-né təl-ji ngan lə Lubə, kɨ̀ taa kilə taá kɨ́ sɔbɨ dɔ rɔ-ji.
23 E não só isso, mas nós mesmos, que temos os primeiros frutos do Espírito, gememos interiormente, esperando ansiosamente nossa adoção como filhos, a redenção do nosso corpo.
24 Kdɔtalə kajɨ rəmə jꞌaji, ngà to ɓá to nékində mḛḛ dɔ-tɨ ɓəy. Ə nékində mḛḛ dɔ-tɨ kɨ́ dow oo kɨ̀ kəm-é lé, to nékində mḛḛ dɔ-tɨ al ngá; né kɨ́ dow oo kɨ̀ kəm-é lé, se à kində mḛḛ-é dɔ-tɨ ɓəy wa?
24 Pois nessa esperança fomos salvos. Mas, esperança que se vê não é esperança. Quem espera por aquilo que está vendo?
25 Ngà kinə né kɨ́ jꞌooi kɨ̀ kəm-ji al ya jꞌindəi mḛḛ-ji dɔ-tɨ lé, jꞌa kuwəi rɔ-ji nga̰ kdɔ ngəbi-né né-é.
25 Mas se esperamos o que ainda não vemos, aguardamo-lo pacientemente.
26 Bè ya tɔ ə́ Ndil kɨ́ aa njay ree ra sə-ji dɔ yay-tɨ lə-ji, kdɔtalə jə̰i jꞌgəi né kɨ́ tuwə kadɨ jꞌdəji Lubə mḛḛ ta-je-tɨ kɨ́ jꞌisi jꞌpai siə al. Ngà Ndil kɨ́ aa njay ya kɨ̀ dɔ-é pa ta kɨ̀ Lubə kdɔ ta lə-ji kɨ̀ ta-je kɨ́ ḛ ilə-né mḛḛ-é kɨ kilə pṵṵ;
26 Da mesma forma o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos como orar, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos inexprimíveis.
27 rəmə Lubə kɨ́ njètən mḛḛ dow-je lé gə né kɨ́ Ndil kɨ́ aa njay ndigɨ, ə né kɨ́ mḛḛ Lubə ndigɨ ɓá Ndil kɨ́ aa njay dəjɨ kdɔ ta lə njékaa njay-je.
27 E aquele que sonda os corações conhece a intenção do Espírito, porque o Espírito intercede pelos santos de acordo com a vontade de Deus.
28 Adɨ jə̰i jꞌgəi kɨ́ né-je lay ya ra-né kdɔ majɨ lə dow-je kɨ́ ꞌndigɨ Lubə, kɨ́ ḛ ɓa-dé kɨ́ go kɔjra-tɨ liə.
28 Sabemos que Deus age em todas as coisas para o bem daqueles que o amam, dos que foram chamados de acordo com o seu propósito.
29 Kdɔtalə dḛ kɨ́ ḛ gə-dé kete lé ɓá, ḛ uwə dɔ-dé, kdɔ kadɨ ꞌtitɨ-na̰ kɨ̀ Ngon-é bè tɔ; bè kdɔ kadɨ Ngon-é lé ɓá to dɔdər kosɨ ngankɔ̰-é-je kɨ́ njékadmḛḛ-je.
29 Pois aqueles que de antemão conheceu, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que ele seja o primogênito entre muitos irmãos.
30 Ə dḛ kɨ́ ḛ uwə dɔ-dé kete lé ɓá, ḛ ɓa-dé tɔ; ə dḛ kɨ́ ḛ ɓa-dé lé ɓá, ḛ ɔr ta dɔ-dé-tɨ tɔ; ə dḛ kɨ́ ḛ ɔr ta dɔ-dé-tɨ lé ɓá, ḛ ulə riɓa dɔ-dé-tɨ tɔ.
30 E aos que predestinou, também chamou; aos que chamou, também justificou; aos que justificou, também glorificou.
31 Ta ri ɓəy ɓá jꞌa pai dɔ ta-je-tɨ kinlé wa? Kinə Lubə nà̰y sə-ji lé, ná̰ à kilə katɨ kəm-ji-tɨ wa?
31 Que diremos, pois, diante dessas coisas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Lubə kɨ́ taa dɔ Ngon-é al, ngà in̰ə-é adɨ ꞌtɔl-é kdɔ ta lə-ji lay lé, à kadɨ-ji né-je lay natɨ kɨ̀ Ngon-é kɨ̀ takul ramajɨ liə al kdɔ ri wa?
32 Aquele que não poupou a seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, como não nos dará juntamente com ele, e de graça, todas as coisas?
33 Dow-je kɨ́ Lubə mbətɨ-dé lé, ná̰ à kilə ta dɔ-dé-tɨ wa? Lubə ya ɔr ta dɔ-dé-tɨ!
33 Quem fará alguma acusação contra os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Ná̰ à gangta dɔ-dé-tɨ wa? Jeju Kristɨ oy; kɨ́ boy n̰a̰ ɓəy lé, ḛ tɔsɨ ndəl ində lo tḛḛ, ɔw isɨ dɔ jikɔl Lubə-tɨ, isɨ pa siə ta kdɔ ta lə-ji!
34 Quem os condenará? Foi Cristo Jesus que morreu; e mais, que ressuscitou e está à direita de Deus, e também intercede por nós.
35 Ndigɨ kɨ́ Kristɨ ndigɨ-ji kinlé, ná̰ à kasɨ gangɨ-ji natɨ siə wa? Se kɔ̰̀ kɨ́ dum natɨ wa? Əse mḛḛ gangɨ man, əse kulə kəm-na̰ ndoo, əse ɓo, əse kɔw kutɨ dum, əse tujɨ, əse kiyərɔ wa?
35 Quem nos separará do amor de Cristo? Será tribulação, ou angústia, ou perseguição, ou fome, ou nudez, ou perigo, ou espada?
36 Kdɔ ꞌndàngɨ ꞌpanè:
36 Como está escrito: "Por amor de ti enfrentamos a morte todos os dias; somos considerados como ovelhas destinadas ao matadouro".
37 Ngà mḛḛ né-je-tɨ lay kinlé, jə̰i jꞌtoi njétətɨ rɔ tətɨ kɨ́ nga̰ n̰a̰ kɨ̀ takul-é ḛ kɨ́ to njèndigɨ-ji lé.
37 Mas, em todas estas coisas somos mais que vencedores, por meio daquele que nos amou.
38 Kdɔ ma̰ mꞌgə majɨ kɨ́ né kɨ́ à gangɨ-ji natɨ siə goto, adɨ to koy, əse kiskəm, əse malayka-je, əse ndil-je kɨ́ majɨ al, əse né kɨ́ ɓone, əse né kɨ́ ɔw ree kɨ ree ɓəy,
38 Pois estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o presente nem o futuro, nem quaisquer poderes,
39 əse tɔ́gɨ-je, əse nékində-je kɨ́ taá, əse nékində-je kɨ́ nangɨ, əse né-je lay ya kɨ́ Lubə ra kinlé, né kɨ́ à kasɨ gangɨ-ji natɨ kɨ̀ ndigɨ kɨ́ Lubə ndigɨ-ji kdɔ nam kɨ́ jꞌnami kàdɨ̀ ꞌƁaɓe-tɨ lə-ji Jeju Kristɨ kin ya goto.
39 nem altura nem profundidade, nem qualquer outra coisa na criação será capaz de nos separar do amor de Deus que está em Cristo Jesus, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.