Mateus 26
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs VC
1 Lokɨ Jeju tɔl ta néndó-je kinlé, ḛ idə njéndó né-je liə panè:
1 — ausente —
2 Sə̰i ꞌgəi kɨ́ nà̰y ndɔ joo kadɨ ndɔ ra na̰y Pakɨ asɨ. Ə dꞌa kilə Ngon lə dow ji dow-je-tɨ kadɨ ꞌɓə-é kagdəsɨ-tɨ.
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Rəmə njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ ꞌngatɔ́gɨ-je lə jipɨ-je dꞌuwə dɔ-na̰ lo gangta-tɨ panata lə Kayipɨ kɨ́ to burə dɔ njégugné-je lə Lubə
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 ə dꞌun ndu-dé kadɨ ꞌra gosɨ dꞌuwə-né Jeju kdɔ kadɨ ꞌtɔl-é.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Ya ngà dḛ ꞌtəl ꞌpanè: Kḛ ɓá jꞌa kuwəi-é ndɔ ra na̰y Pakɨ-tɨ lé al, nè kosɨ dow-je dꞌa kḭ ɓukɨ-na̰ dɔ-ji-tɨ.
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Jeju isɨ mḛḛ ɓe-tɨ kɨ́ Betani, mḛḛ kəy-tɨ lə Simɔ̰ kɨ́ ndɔkɨ to njèbanjɨ.
6 — ausente —
7 Rəmə dené káre bè ree rɔ-é-tɨ kɨ̀ ubɨ kɨ́ ətɨ majɨ rəm, là-é n̰a̰ rəm, rusɨ ku kɨ́ ꞌra kɨ̀ ər kɨ́ ꞌɓa-é albatrə rəm ya ree mbəl dɔ Jeju-tɨ ta nékuso-tɨ.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Njéndó né-je dꞌoo né kin bè rəmə, nəl-dé al, adɨ ꞌpanè: «Ə́ kin to né tujɨ kɨ́ ban ɓá tana̰ bè?»
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 To ubɨ kɨ́ lé jꞌa taa-né là kɨ́ tò ɓay-ɓay ya kdɔ ləbɨ njéndoo-je.
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Jeju gə ta kɨ́ dḛ ꞌpa lé, adɨ idə-dé panè: «Kdɔ ri ə́ sə̰i adi-né kɔ̰̀ dené kinlé bè wa? Ḛ ra né kɨ́ majɨ kdɔ ta lə-m.
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Njéndoo-je lé, dꞌa kisɨ sə-si nè kɨ̀ ndɔ-je lay, ngà ma̰ lé mꞌa kisɨ sə-si kɨ̀ ndɔ-je lay al.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Ubɨ kɨ́ dené kin ungɨ kinlé, tokɨ né kɨ́ ḛ ra rɔ-m-tɨ kdɔ dubɨ-m-né bè.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; lo lay kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè kɨ́ dꞌa kilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ kin titɨ lé, dꞌa kɔr poy né kɨ́ dené ra kinlé kadɨ mḛḛ dow-je ole-né dɔ-é-tɨ.»
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Beɓa Judasɨ kɨ́ ꞌɓa-é Iskariyotɨ kɨ́ to kɨ́ káre dan njéndó né-je-tɨ kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo lé, ɔw ingə njékun dɔ njégugné-je lə Lubə
14 — ausente —
15 ə idə-dé panè: Ri ɓá sə̰i ꞌndigi kadi-mi kadɨ mꞌilə-né Jeju lé ji-si-tɨ wa? Beɓa dḛ ꞌtidə ka̰ là kɔrmutə dꞌadɨ-é.
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Gangɨ ndɔ-é-tɨ kin ya, Judasɨ sangɨ kəm rəbɨ kɨ́ tuwə kilə-né Jeju ji-dé-tɨ.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Ndɔ kɨ́ dɔsa̰y lə ndɔ ra na̰y kɨ́ ꞌra kɨ̀ mbə̀ kɨ́ əm goto-tɨ lé, njéndó né-je lə Jeju ꞌree rɔ-é-tɨ ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: «Lo kɨ́ rá ɓá i ꞌndigɨ kadɨ jꞌra nékuso Pakɨ-tɨ jꞌadɨ-i wa?»
17 — ausente —
18 Beɓa Jeju idə-dé panè: «Ɔwi mḛḛ ɓebo-tɨ rɔ dow-tɨ kɨ́ bè kin … ə idəi-é tokɨ njèndó dow-je né panè: Dɔkaglo lə-m nà̰y sḛ bè; ə mꞌa kɔw kəy lə-i kdɔ ꞌra na̰y Pakɨ natɨ kɨ̀ njéndó né-je lə-m.»
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Beɓa njéndó né-je dꞌɔw ə ꞌra go ta-tɨ kɨ́ Jeju idə-dé, adɨ ꞌra nékuso Pakɨ lé.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Beɓa ta kàdɨ̀ kur-tɨ lé, Jeju isɨ ta nékuso-tɨ kɨ̀ njéndó né-je liə kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Lokɨ dꞌisɨ dꞌuso né lé Jeju panè: «Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; dow káre dan-si-tɨ à kun dɔ-m.»
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Beɓa mḛḛkɔ̰̀ ra njéndó né-je adɨ ꞌdəjɨ-é káre-káre lay ꞌpanè: «ꞌƁaɓe, to ma̰ wa?»
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Ḛ kɨ́ ulə ji-é sə-m natɨ mḛḛ ba̰y-tɨ kin ya, ḛ ya à kun dɔ-m.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Ngon lə dow lé à koy titɨ kɨ́ mbete kɨ́ aa njay pa-né ta kɨ́ sɔbɨ dɔ-é lé ya, ngà tujɨ ɓá à kusɨ dɔ dow-tɨ kɨ́ njèkun dɔ-é. Tò sotɨ kadɨ dꞌojɨ dowbé kinlé al!»
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Rəmə Judasɨ kɨ́ à kun dɔ Jeju lé, un ta dəjɨ-é panè: «Njèndó dow-je né, to ma̰ wa?» Jeju ilə-é-tɨ panè: «Ta ya tḛḛ ta-i-tɨ tin.»
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Lokɨ dꞌisɨ ta nékuso-tɨ lé Jeju un mbə̀, ra oiyo Lubə, uwə gangɨ dana̰, adɨ njéndó né-je ə panè: «ꞌTaai usoi, ḛ kin to dajɨ rɔ-m.»
26 — ausente —
27 Go-tɨ, un kobɨ kɨ́ man nduu tò-tɨ, ra oiyo Lubə, təl-né adɨ-dé ə panè: «Sə̰i lay ya a̰yi.
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Kdɔ ḛ kin to məsɨ-m, məsɨ kulənojɨ natɨ kɨ̀ Lubə kɨ́ à kungɨ nangɨ kdɔ kosɨ dow-je, kdɔ kadɨ Lubə in̰ə-né go majal-je kɔgɨ.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Mꞌa kidə-si rəsɨ; kḭ nè kɔw kete kinlé, mꞌa ka̰y man nduu kin gogɨ al ya sar ndɔ-tɨ kɨ́ mꞌa ka̰y ḛ kɨ́ sigɨ sə-si kɔ̰ɓe-tɨ lə Bɔbɨ-m.»Jeju isɨ uso né kɨ̀ njéndó né-je liə|alt="Jésus mange avec ses disciples" src="WA03909b.tif" size="col" copy="Graham Wade" ref="26:20-29"
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Go-tɨ, dꞌusɨ pa-je, ɓəy ɓá dꞌḭ dꞌɔw dɔ mbal ka̰ kagɨ Olibiye-je-tɨ.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Beɓa Jeju idə njéndó né-je panè: «Ndɔɔ nè ya sə̰i a tusi-mi kin̰əi-mi kɔgɨ lay, kdɔ ꞌndàngɨ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay ꞌpanè:
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Ngà Jeju təl ilə dɔ-tɨ panè: «Kḛ ɓá lokɨ mꞌa tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ lé, mꞌa kɔw ngəbɨ-si Galile.»
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Piyər idə-é panè: «Lé dow-je lay ya ꞌtusɨ-i dꞌin̰ə-i kɔgɨ kàrè, ma̰ bè lé mꞌa kin̰ə-i kɔgɨ nda̰ al.»
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Beɓa Jeju ilə-é-tɨ panè: «ꞌOo majɨ, mꞌa kidə-i rəsɨ; kɨ́ ndɔɔ nè-tɨ kin ya ꞌa najɨ panè ꞌgə-m al nja mutə ɓá kunjə à nɔ̰ ɓəy.»
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Piyər idə-é panè: «Kadɨ mꞌnajɨ ta mꞌpanè mꞌgə-i al lé, kɨ́ nja káre ya kàrè à tḛḛ ta-m-tɨ al. Lé asɨ kəm koy ya kàrè mꞌa koy sə-i.» Rəmə ndəgɨ njéndó né-je lay ꞌpa bè ya tɔ.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Beɓa dꞌɔtɨ dꞌɔw lo-tɨ kɨ́ ꞌɓa-é Getsemane, rəmə Jeju idə njéndó né-je panè: «Isi nangɨ nè, adɨ mꞌɔw ngərəngɨ nṵ mꞌpa ta kɨ̀ Lubə.»Mbal ka̰ kagɨ Olibiye-je|alt="La montagne des oliviers" src="hk00353c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="26:36"
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Jeju adɨ Piyər kɨ̀ ngan lə Jebede joo dꞌɔw siə. Lo-tɨ kin ɓá mḛḛkɔ̰̀ kɨ̀ mḛḛ gangɨ man ulə gin ra Jeju.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Beɓa ḛ idə-dé panè: «Mḛḛkɔ̰̀ ra-m asɨ koy; isi nangɨ nè ə ɔgi kəm-si ɓi sə-m.»
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ngà lokɨ ḛ ɔtɨ kete sḛ lé, usɨ nangɨ, səbɨ takəm-é nangɨ ə pa ta kɨ̀ Lubə panè: «Bɔbɨ-m, kinə kəm rəbɨ tò nɔ̰ɔ̰ rəmə, ꞌitə kɔ̰̀ kɨ́ n̰a̰ kin kɨ rangɨ dɔ-m-tɨ. Lé bè ya kàrè, ꞌra kɨ́ go ndigɨ-tɨ lə-m ma̰ al; ngà kadɨ ꞌra kɨ́ go ndigɨ-tɨ lə-i i ya.»
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Ḛ təl ree rɔ njéndó né-je-tɨ kɨ́ mutə lé rəmə, ingə-dé dɔ ɓi-tɨ. Beɓa idə Piyər panè: «Kadɨ ɔgi kəm-si ɓi sə-m kàdɨ̀ káre bè ya kàrè asi al wa?
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 Ɔgi kəm-si ɓi ə ꞌpai ta kɨ̀ Lubə kdɔ kadɨ néna̰ tḛḛ dɔ-si-tɨ rəmə usi al. Ndil ndigɨ, ngà dajɨ rɔ dow ɓá tɔ́gɨ-é asɨ al.»
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Jeju təl in̰ə-dé kɨ́ nja joo ɔw gogɨ pa ta kɨ̀ Lubə panè: «Bɔbɨ-m, kɔ̰̀-je kɨ́ n̰a̰ kinlé, kinə kəm rəbɨ kɨ́ kadɨ ꞌitə-né kɨ rangɨ kadɨ tḛḛ dɔ-m-tɨ al goto rəmə ꞌɔjɨ ndigɨ lə-i.»
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Ḛ təl ree rɔ njéndó né-je-tɨ, rəmə ingə-dé dɔ ɓi-tɨ ya ɓəy; kəm-dé ɔy diriri adɨ lo kadɨ ꞌtḛḛ kəm-dé goto.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Jeju təl in̰ə-dé ɔw pa ta kɨ̀ Lubə kɨ́ nja mutə dɔ ta-je-tɨ kɨ́ káre lé ya ɓəy.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Go-tɨ, təl ree rɔ njéndó né-je-tɨ idə-dé panè: «Uwəi rɔ-si ngá, ꞌtoi ɓi. Kàdɨ̀ asɨ; dꞌa kilə Ngon lə dow ji njéramajal-je-tɨ ngá.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Ḭi taá adɨ jꞌɔwi! Ooi, dow kɨ́ njèkilə-m ji-dé-tɨ lé isɨ ree ngá.»
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Lokɨ Jeju a̰ pa ta lé kɨ pa ya ɓəy rəmə, Judasɨ kɨ́ to kɨ́ káre dan njéndó né-je-tɨ kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo lé, ree kɨ̀ kosɨ dow-je kɨ́ dꞌutɨ kiyərɔ-je, kɨ̀ kagɨ-je ji-dé-tɨ. Njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ ꞌngatɔ́gɨ-je lə jipɨ-je ɓá dꞌulə dowbé-je kinlé.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Njèkun dɔ Jeju lé, tɔjɨ-dé né kɨ́ nꞌa ra kadɨ ꞌgə-né Jeju lé panè: «Dow kɨ́ mꞌa ra-é lapiya, kuwə-é kàdɨ̀-m-tɨ kin ya to ḛ, ə́n ə́ jè uwəi-é.»
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Lokɨ Judasɨ ree ngɔsi rɔ Jeju-tɨ lé, ḛ panè: «Lapiya, njéndó dow-je né!» Rəmə uwə Jeju kàdɨ̀-é-tɨ.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Beɓa Jeju ilə-é-tɨ panè: «Nam-m, né kɨ́ ꞌree kdɔ ra lé ꞌra tá.» Beɓa dow-je kɨ́ ꞌree lé, dꞌɔtɨ dꞌuwə Jeju.
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Ngà dow káre dan njéndó né-je-tɨ lə Jeju ɔr kiyərɔ tugə-né mbi ngonnjèkullə lə burə dɔ njégugné-je lə Lubə ndətɨ ya gangɨ.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Beɓa Jeju idə-é panè: «ꞌUlə kiyərɔ lə-i saba-é-tɨ gogɨ; kdɔ dow-je kɨ́ ꞌtɔl madɨ-dé-je kɨ̀ kiyərɔ lé, dꞌa koy yo kiyərɔ ya tɔ.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 I ꞌgə kɨ́ kinə mꞌnɔ̰ ɓa Bɔbɨ-m lé, tajinatɨ nè ya à kulə kɨ̀ kosɨ njérɔ-je kɨ́ ꞌto malayka-je asɨ ɓudɔgɨ-dɔgɨ lo n̰a̰ al wa?
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Ngà tokɨ tò titɨ-na̰ bè lé, ta kɨ́ Lubə pa mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay lé, né-é à ra né ɓan wa?»
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Beɓa Jeju təl idə kosɨ dow-je panè: «Sə̰i ooi-mi kɨ bɔkaya dow ɓá ꞌreei kɨ̀ kiyərɔ-je, kɨ̀ salangɨ-je kdɔ kuwəi-mi-né wa? Ndɔ-je lay ya mꞌisɨ sə-si takəy-tɨ lə Lubə, mꞌndó né dow-je ya ə́ sə̰i uwəi-mi al.
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Ngà né-je lay kinlé, tò bè kdɔ kadɨ ta-je kɨ́ njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ ꞌndàngɨ lé, né-é ra né.» Beɓa njéndó né-je lay ya dꞌin̰ə Jeju dꞌa̰y-na̰.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Dḛ kɨ́ dꞌuwə Jeju lé, dꞌɔw siə ɓe lə Kayipɨ kɨ́ to burə dɔ njégugné-je lə Lubə. Njéndó dow-je ndukun-je, kɨ̀ ꞌngatɔ́gɨ-je lə jipɨ-je ꞌkəw-na̰ nɔ̰ɔ̰.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Piyər njiyə go-é-tɨ jan-jan adɨ rəbɨ-é rà ɗəkɨ siə, ɔw sar tḛḛ panata lə burə dɔ njégugné-je lə Lubə kinlé. Ḛ andɨ mḛḛ kəy-tɨ isɨ natɨ kɨ̀ ngannjékullə-je kadɨ nꞌoo se né-je kin à tɔl ta-é ban-ban wa?
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ ꞌboy-je kɨ́ njégangta-je lə jipɨ-je ꞌsangɨ kadɨ dow-je ꞌtə́tɨ ta ta Jeju-tɨ kadɨ nꞌiləi-né ta dɔ-é-tɨ kdɔ kadɨ nꞌgangi-né ta koy dɔ-é-tɨ.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Dow-je n̰a̰ ya ꞌree ꞌtə́tɨ ta ta-é-tɨ, ya ngà dꞌingə ta kɨ́ asɨ kadɨ ꞌtɔl-é-né al. Beɓa dɔbəy-é-tɨ, dow-je joo ꞌtḛḛ ə
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 ꞌpanè: «Dow kanlé ndɔkɨ panè: “Mꞌa tɔɔ kəy lə Lubə kin ə ndɔ mutə ya mꞌa kində gogɨ lay.”»
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Beɓa burə dɔ njégugné-je lə Lubə ḭ taá pa ta kɨ̀ Jeju panè: «Se i ꞌa kilə ta-je-tɨ kɨ́ dow-je kin ꞌtilə dɔ-i-tɨ kinlé al wa?»
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Ta-é kɨ́ ngarara ya kàrè ḛ tḛḛ ilə-é-né-tɨ al. Burə dɔ njégugné-je təl idə Jeju ɓəy panè: «Mꞌdəjɨ-i kɨ̀ ri Lubə kɨ́ njèkisɨ kəm, kadɨ ꞌubɨ rɔ-i ya ilə-ji-né ta-tɨ kin adɨ jꞌoo: “I lé, kɨ́ tɔgrɔ-tɨ bè lé ꞌto Kristɨ, Ngon lə Lubə lé wa?”»
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Jeju ilə-é-tɨ panè: «Ta ya tḛḛ ta-i-tɨ tin. Rəm ɓá, kɨ́ ngɔsnè-tɨ kin ya a kooi Ngon lə dow à kisɨ dɔ jikɔl Lubə-tɨ kɨ́ njètɔ́gɨ rəm, ɓá a kooi-é kɨ́ à kḭ dɔra̰-tɨ kisɨ ree dan kilndi-tɨ rəm tɔ.»
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Beɓa burə dɔ njégugné-je lə Lubə tuwə kubɨ kɨ́ rɔ-é ḛ-tɨ ya gangɨ batɨ-batɨ ə panè: «Ḛ pa ta kɔbɨ kɨ̀ Lubə! Jꞌɔwi ndoo koo ta ta dow kɨ́ rangɨ-tɨ ɓəy ɓan! Ta kɔbɨ kɨ́ ḛ pa kɨ̀ Lubə kinlé, sə̰i ooi kɨ̀ mbi-si.
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Ta ri ə́ ꞌgɨri dɔ-tɨ wa?» Beɓa dow-je dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: «Koy-é ya ɓá to tó-é.»
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Beɓa dḛ ꞌtubə yoro kəm-é-tɨ rəm, ꞌɓɨr ji-dé ꞌtində-é-né rəm, ɓá dḛ kɨ́ ná̰-je ꞌtində mbɔ́-é ə ꞌpanè:
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 «I ə́ nè ꞌto Kristɨ lé, ꞌadɨ Lubə idə-i ə ꞌpa adɨ jꞌoo sé to ná̰ ɓá ində-i wa?»
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Piyər isɨ nangɨ mḛḛ ndògɨ-tɨ ndaa-tɨ. Beɓa ngonnjèkullə kɨ́ dené káre ree rɔ-é-tɨ pa siə panè: «I ya kàrè ꞌto njèkɔw kɨ̀ Jeju kɨ́ to dow kɨ́ Galile kinlé tɔ.»
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Ngà Piyər najɨ nɔ̰̀ dow-je-tɨ lay panè: «I lé, ta ri ɓá ꞌndigɨ pa kàrè ma̰ mꞌgə al.»
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Ngà lokɨ ɔtɨ isɨ ɔw kɨ tarəbɨ-tɨ kɨ ndaa-tɨ bè rəmə, ngonnjèkullə kɨ́ dené kɨ́ rangɨ oo-é ə idə dow-je kɨ́ dꞌa̰ lo-é-tɨ nɔ̰ɔ̰ panè: «Ḛ kɔngɨ lé, to njèkɔw kɨ̀ Jeju kɨ́ Najarɛtɨ lé ya tɔ.»
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Piyər təl najɨ rangɨ ya ɓəy panè: «Mꞌubɨ rɔ-m mꞌadɨ-si! Dingəm kanlé mꞌgə-é al!»
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Sḛ go-tɨ, dow-je kɨ́ dꞌa̰ lo-é-tɨ lé dꞌɔtɨ ꞌree rɔ Piyər-tɨ dꞌidə-é ꞌpanè: «Tɔgrɔ-tɨ ya, i lé, ꞌto kɨ́ dan-dé-tɨ ya! Ta pa-i ya kàrè tɔjɨ lo kɨ́ ḭ-tɨ rəm.»
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Rəmə Piyər ilə bɔbɨ ndi-é nangɨ najɨ ə ubɨ-né rɔ-é panè: «Kinə mꞌədɨ-si rəmə, kadɨ Lubə ində-m ɔjɨ-m ya rɔ́tɨ! Mꞌubɨ rɔ-m mꞌadɨ-si, mꞌgə dingəm kanlé al ɓoo.» Beɓa lo-é-tɨ nɔ̰ɔ̰ ya kunjə nɔ̰
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 ə mḛḛ Piyər ole dɔ ta-tɨ kɨ́ Jeju idə-é panè: «Kunjə à nɔ̰ al ya ɓəy rəmə ꞌa najɨ panè: ꞌGə-m al, ꞌgə-m al ya nja mutə.» Beɓa Piyər tḛḛ ndaa-tɨ ə nɔ̰ kɨ̀ mḛḛkɔ̰̀ n̰a̰.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.