Mateus 17

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ndɔ mɛkḛ go-tɨ, Jeju adɨ Piyər dḛ kɨ̀ Jakɨ, ɓá Ja̰ kɨ́ to ngonkɔ̰ Jakɨ dꞌɔw siə ə dꞌɔw dꞌisɨ kɨ̀ kár-dé dɔ mbal-tɨ kɨ́ ngal.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro e os irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Lo-é-tɨ nɔ̰ɔ̰ ya rɔ Jeju mbəl tò gay, adɨ takəm-é ɔ̰̀ njoy-njoy titɨ-na̰ kɨ̀ kàdɨ̀ bè. Kubɨ-je liə kàrè təl nda mbəy-mbəy titɨ-na̰ kɨ̀ londógɨ bè rəm tɔ.
2 E Jesus foi transfigurado diante deles. O seu rosto resplandecia como o sol, e as suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Rəmə Moiyijɨ dḛ kɨ̀ Eli ꞌtḛḛ sə-dé kɔy, ə dꞌɔjɨ ta kɨ̀ Jeju.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com Jesus.
4 Beɓa Piyər un ta idə Jeju panè: ꞌƁaɓe, majɨ n̰a̰ kadɨ jꞌisi lo kin-tɨ nè ya ngá. Kinə ꞌndigɨ lé, mꞌa ra kəykubɨ mutə, káre à to ꞌlə-i, káre à to ꞌlə Moiyijɨ ə káre à to ꞌlə Eli tɔ.
4 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Senhor, bom é estarmos aqui. Se o senhor quiser, farei aqui três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Lokɨ Piyər a̰ pa ta lé kɨ pa ya ɓəy rəmə, kilndi kɨ́ ndɔ̰y ngilingɨ-ngilingɨ ree səbɨ dɔ-dé-tɨ rɨpɨ, ngá ɓá ndi dow ɓa dan kilndi-tɨ lé panè: Ḛ kinlé to Ngon-m, mꞌində-é dan kəm-m-tɨ rəm, rɔ-m nəl-m dɔ-é-tɨ n̰a̰ rəm; ooi ta liə.
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado, em quem me agrado; escutem o que ele diz!
6 Lokɨ njéndó né-je lə Jeju dꞌoo ndi dow kinlé bè rəmə, ꞌɓəl n̰a̰ adɨ ꞌtusɨ ꞌsəbɨ takəm-dé nangɨ.
6 Ao ouvirem aquela voz, os discípulos caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Ngá ɓá Jeju ɔtɨ ree rɔ-dé-tɨ, ɔdɨ rɔ-dé, ɓəy ɓá idə-dé panè: «Ḭḭ taá! ꞌƁəli al!»
7 Jesus aproximou-se e tocou neles, dizendo:
8 Beɓa lokɨ Piyər-je, kɨ̀ Ja̰-je, kɨ̀ Jakɨ-je lé dꞌun kəm-dé kɨ taá rəmə dꞌoo Jeju ya kɨ̀ kár-é.
8 Então eles, levantando os olhos, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Go-tɨ, lokɨ dꞌḭ dɔ mbal-tɨ dꞌisɨ risɨ nangɨ lé, Jeju un ndu adɨ-dé panè: «Né kɨ́ ooi kinlé, ꞌpai ta-é adi dow kɨ́ rangɨ oo al ya sar kadɨ Ngon lə dow tɔsɨ-né ndəl ində lo tḛḛ dan dow-je-tɨ kɨ́ dꞌoy.»
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou:
10 Go ta-je-tɨ kin ɓá njéndó né-je ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: «Ngà kdɔ ri ɓá njéndó dow-je ndukun-je ꞌpanè: “Tò kadɨ Eli ree mɔkɨ tá” wa?»
10 Mas os discípulos perguntaram a Jesus: — Por que, então, os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Jeju təl idə-dé panè: «Tò kadɨ Eli à təl ree kdɔ kɔsɨ nja né-je natɨ kɨ̀ gangɨ-é gangɨ-é lay.
11 Jesus respondeu:
12 Ngà mꞌa kidə-si rəsɨ kɨ́ Eli lé ree ngá. Rəmə dow-je ꞌtəl ꞌgə-é al, adɨ ꞌra siə né-je kɨ́ mḛḛ-dé ndigɨ. Gangɨ-é kin ya dowbé-je dꞌa kadɨ-né kɔ̰̀ Ngon lə dow tɔ.»
12 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e não o reconheceram; pelo contrário, fizeram com ele tudo o que quiseram. Assim também o Filho do Homem irá sofrer nas mãos deles.
13 Beɓa njéndó né-je ꞌgə kɨ́ ta kɨ́ Jeju pa sə-dé lé, ḛ pa sɔbɨ-né dɔ Ja̰ kɨ́ njèra dow-je batḛm.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava se referindo a João Batista.
14 Lokɨ Jeju dḛ kɨ̀ njéndó né-je liə ꞌtəl ꞌree ngɔsi kɨ̀ kosɨ dow-je rəmə, dingəm káre ree tɔsɨ məkəjɨ-é nangɨ nɔ̰̀-é-tɨ
14 Quando eles chegaram para junto da multidão, um homem se aproximou de Jesus, ajoelhou-se e disse:
15 ɓá idə-é panè: ꞌƁaɓe, ꞌoo kəmtondoo lə ngon-m kɨ́ dingəm kin. Kdɔ kɔ̰nɔ̰ ɔsɨ-é adɨ ingə kɔ̰̀ n̰a̰, tusɨ taá-taá. Lokɨ ḭ siə lé, kɨ́ madɨ-je ɔsɨ-é ilə-é dan pər-tɨ, ə kɨ́ ná̰-je ɔsɨ-é ilə-é dan man-tɨ-je.
15 — Senhor, tenha pena do meu filho, porque ele tem convulsões e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras tantas cai na água.
16 Beɓa mꞌree siə rɔ njéndó né-je-tɨ lə-i kadɨ dꞌadɨ-é lapiya rəmə dꞌasɨ al.
16 Apresentei-o aos seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Jeju un ndi-é kɨ́ taá pa ta kɨ̀ njéndó né-je liə panè: Sə̰i ko dow-je kɨ́ njémḛḛnga̰-je kɨ̀ njémḛḛndul-je kan! Mꞌa kisɨ sə-si natɨ asɨ kaglo ban ɓəy wa? Mꞌa kisɨ dɔ-tɨ sə-si asɨ kaglo ban ɓəy wa? ꞌReei kɨ̀ ngon lé rɔ-m-tɨ nè bè.
17 Jesus exclamou:
18 Beɓa Jeju ndángɨ ndil kɨ́ majɨ al kɨ́ isɨ mḛḛ ngon-tɨ lé adɨ-é tḛḛ kɔgɨ. Rəmə ngon lé, ingə lapiya tajinatɨ nè ya.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, o menino ficou curado.
19 Go-tɨ, njéndó né-je dꞌɔw dꞌingə Jeju kɨ̀ kár-é ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: «Kdɔ ri ɓá jḛ ya kɨ̀ dɔ-ji jꞌasɨ tubə ndil kɨ́ majɨ al kinlé kɔgɨ al wa?»
19 Então os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: — Por que motivo nós não pudemos expulsá-lo?
20 Beɓa Jeju təl idə-dé panè: «Kadmḛḛ lə-si ya ɓá asɨ al. Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; kinə kadmḛḛ lə-si asɨ kɨ̀ ka̰a̰ kɔl bè ya kàrè ɓá idəi mbal kin ꞌpainè: “ꞌƆtɨ kɨ rangɨ lo kin-tɨ ə ꞌɔw ꞌa̰ lo kɨ́ yó-tɨ kin ya kàrè à kɔtɨ kɔw.” Né ya kɨ́ à dum dɔ-si goto.
20 Jesus respondeu:
21 [Ngà ndil-je kɨ́ ꞌtana̰ bè kinlé, dow à tubə-dé kɨ̀ pa ta kɨ̀ Lubə kɨ̀ go kɔgɨ rɔ nékuso ɗo.]»
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso por meio de oração e jejum.]
22 Ndɔ káre bè, lokɨ njéndó né-je dꞌisɨ takəm-na̰-tɨ lay dɔnangɨ Galile-tɨ lé, Jeju idə-dé panè: «Dꞌa kilə Ngon lə dow ji dow-je-tɨ,
22 Quando eles estavam reunidos na Galileia, Jesus lhes disse:
23 kdɔ kadɨ ꞌtɔl-é, rəmə ndɔ kɨ́ njèkungɨ-tɨ mutə lé, à tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ.» Ta kinlé, ra adɨ rɔ njéndó né-je atɨ-dé kana̰na̰.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então os discípulos ficaram muito tristes.
24 Lokɨ Jeju kɨ̀ njéndó né-je ꞌree mḛḛ ɓebo Kapɛrnayim-tɨ lé, njétaalambo kəy lə Lubə, ꞌree rɔ Piyər-tɨ ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: Njèndó-si né lé, ḛ ugə lambo kəy lə Lubə al wa?
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Cafarnaum, os que cobravam o imposto das duas dracmas se dirigiram a Pedro e perguntaram: — O Mestre de vocês não paga as duas dracmas?
25 Piyər təl idə-dé panè: Ḛ ugə ugə ya. Ngà lokɨ Piyər lé isɨ andɨ mḛḛ kəy-tɨ ya rəmə Jeju un ta kete dəjɨ-é panè: Simɔ̰, tagɨr lə-i to ban dɔ ta-tɨ kinlé wa? Ná̰ ɓá à kugə lambo-je, kɨ̀ né-je kɨ́ njékɔ̰ɓe-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè ꞌgangɨ dɔ dow-je-tɨ lé wa? À to ngan njéɓe-je əse à to mba-je wa?
25 Pedro respondeu: — Claro que paga! Quando Pedro estava entrando em casa, Jesus se adiantou, dizendo:
26 Piyər təl ilə-é-tɨ panè: «To mba-je.» Beɓa Jeju təl idə Piyər panè: Kinə to mba-je ɓá dꞌa kugə lé, ngan njéɓe-je dꞌa kugə al.
26 Quando Pedro respondeu: “Dos estranhos”, Jesus lhe disse:
27 Ngà kdɔ kadɨ jꞌtəl jigɨ jꞌtugə dow-je kin al lé, ɔtɨ ɔw dan babo-tɨ ilə kuy. Kanjɨ kɨ́ ꞌa kuwə-é dɔsa̰y ya rəmə, ꞌtḛḛ ta-é ə ꞌa kingə là kɨ́ à kasɨ kadɨ ꞌree ugə-né lambo dɔ-ji-tɨ jḛ sə-i joo rɔ njétaalambo-je-tɨ lé.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vá ao mar, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que fisgar. Ao abrir a boca do peixe, você encontrará uma moeda. Pegue essa moeda e entregue aos cobradores, para pagar o meu imposto e o seu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.