Mateus 12
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ACF
1 Ndɔ káre bè, lokɨ Jeju njiyə mḛḛ ndɔr gemḛ-je-tɨ kdɔ kində gangɨ ndɔ taakoo-tɨ lə jipɨ-je lé, ɓo ra njéndó né-je liə, adɨ ꞌpuy dɔ gemḛ dꞌuso taá-taá.Gemḛ|alt="Le blé" src="hk00099c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="12:1"
1 Naquele tempo passou Jesus pelas searas, em um sábado; e os seus discípulos, tendo fome, começaram a colher espigas, e a comer.
2 Lokɨ Parisi-je dꞌoo-dé lé, ꞌpa kɨ̀ Jeju ꞌpanè: «ꞌOo, njéndó né-je lə-i ꞌra né kɨ́ to tó-é al kadɨ dow ra ndɔ taakoo-tɨ.»
2 E os fariseus, vendo isto, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer num sábado.
3 Ngà Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Né kɨ́ ndɔkɨ Dabidɨ ra kaglo-tɨ liə, lokɨ ɓo ra-dé dḛ kɨ̀ dow-je liə lé, se sə̰i ꞌndói ta-é mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay ooi ya al wa?
3 Ele, porém, lhes disse: Não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Dabidɨ andɨ mḛḛ kəykubɨ-tɨ lə Lubə, dḛ kɨ̀ dow-je liə, dꞌuso mbə̀ kɨ́ dow-je dꞌadɨ Lubə kadkare-tɨ. To mbə̀ kɨ́ sɔbɨ dɔ-é kadɨ uso al rəm, sɔbɨ dɔ dow-je liə kadɨ dꞌuso al rəm, ngà njégugné-je lə Lubə ya par ɓá sɔbɨ dɔ-dé.
4 Como entrou na casa de Deus, e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele estavam, mas só aos sacerdotes?
5 Ngà njégugné-je lə Lubə ya kɨ́ ꞌra kullə mḛḛ kəy kubɨ-tɨ lə Lubə kɨ̀ ndɔ taakoo, adɨ ꞌtəl ndɔ taakoo né kɨ́ kare-tɨ, ya dow gangta dɔ-dé-tɨ al kinlé, sə̰i ꞌndói ta-é mḛḛ ndukun-tɨ ooi ya al wa?
5 Ou não tendes lido na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?
6 Beɓa adɨ mꞌidə-si, né kɨ́ boy itə kəy lə Lubə ya tò nè ngá!
6 Pois eu vos digo que está aqui quem é maior do que o templo.
7 ꞌNdàngɨ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay ꞌpanè: “Ma̰ Lubə lé, koo kəmtondoo ɓá mꞌndigɨ, ɓɨ məsɨ da̰-je kɨ́ kadɨ-m kin al.” Lé tokɨ ꞌgəi mḛḛ ta kin majɨ lé, sə̰i a gangi ta dɔ dow-je-tɨ kɨ́ ta goto dɔ-dé-tɨ kin bè al.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.
8 Kdɔ Ngon lə dow ɓá to ꞌɓa ndɔ taakoo lé.»
8 Porque o Filho do homem até do sábado é Senhor.
9 Jeju ḭ lo-é-tɨ kinlé ɔw mḛḛ kəykəwna̰-tɨ lə jipɨ-je.
9 E, partindo dali, chegou à sinagoga deles.
10 Ə dingəm káre kɨ́ ji-é oy mburukɨ isɨ mḛḛ kəy-tɨ lé nɔ̰ɔ̰. Rəmə Parisi-je kɨ́ dꞌisɨ nɔ̰ɔ̰ ꞌsangɨ rəbɨ kilə ta dɔ Jeju-tɨ adɨ ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: «Ndɔ taakoo-tɨ lé, to tó-é kadɨ dow adɨ lapiya njèmɔ̰y əse to tó-é al wa?»
10 E, estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada; e eles, para o acusarem, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Ngà Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Ná̰ dan-si-tɨ ɓá ɔw kɨ̀ batɨ káre-rè, ɓá batɨ-é usɨ bole ndɔ taakoo-tɨ ya à kɔr-é tḛḛ siə ndaa-tɨ al wa?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que tendo uma ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não lançará mão dela, e a levantará?
12 Ngà dow lé, itə batɨ nja n̰a̰-n̰a̰! Adɨ to tó-é kadɨ dow ra majɨ ndɔ taakoo-tɨ.»
12 Pois, quanto mais vale um homem do que uma ovelha? É, por conseqüência, lícito fazer bem nos sábados.
13 Ngá ɓá Jeju təl idə dingəm kɨ́ njèjikoy lé panè: «ꞌSurə ji-i.» Lokɨ ḛ surə ji-é lé ya rəmə, ji-é lé təl tò majɨ titɨ-na̰ kɨ̀ ḛ kɨ́ káre.
13 Então disse àquele homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e ficou sã como a outra.
14 Parisi-je kɨ́ dꞌa̰ lo-é-tɨ lé, ꞌtḛḛ dꞌɔw dꞌɔjɨ-na̰ ta dɔ kəm rəbɨ-tɨ kɨ́ kadɨ nꞌtɔli-né Jeju.
14 E os fariseus, tendo saído, formaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Ngà lokɨ Jeju gə ta kɔjɨ lə Parisi-je lé, ḛ tḛḛ ɔw lo kɨ́ rangɨ-tɨ. Dow-je kɨ́ ꞌtò nduy-nduy ya dꞌun go-é, adɨ ḛ adɨ lapiya njémɔ̰y-je lay tɔ.
15 Jesus, sabendo isso, retirou-se dali, e acompanharam-no grandes multidões, e ele curou a todas.
16 Ngà ḛ ndəjɨ-dé kadɨ dꞌadɨ dow gə kɨ́ to nꞌḛ̀ Jeju al.
16 E recomendava-lhes rigorosamente que o não descobrissem,
17 Bè kdɔ kadɨ ta kɨ́ njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ, Ejay pa kin, ra-né né. Lubə panè:
17 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías, que diz:
18 «Ooi, ngonnjèkullə lə-m kɨ́ mꞌmbətɨ-é,
18 Eis aqui o meu servo, que escolhi,o meu amado, em quem a minha alma se compraz;porei sobre ele o meu espírito,e anunciará aos gentios o juízo.
19 Dꞌa kɔl-na̰ kɨ̀ dow al rəm, à kur kəə al rəm,
19 Não contenderá, nem clamará,Nem alguém ouvirá pelas ruas a sua voz;
20 À tətɨ tuwətɔ́gɨ kɨ́ tò gudɨ nangɨ al rəm,
20 Não esmagará a cana quebrada,enão apagará o morrão que fumega,até que faça triunfar o juízo;
21 Beɓa gin ɓe-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè lay ya
21 E no seu nome os gentios esperarão.
22 Dow-je ꞌree kɨ̀ dingəm káre kɨ́ ndil kɨ́ majɨ al ra-é adɨ kəm-é tɔ rəm, pa ta al rəm, adɨ Jeju adɨ-é pa ta rəm, oo lo rəm.
22 Trouxeram-lhe, então, um endemoninhado cego e mudo; e, de tal modo o curou, que o cego e mudo falava e via.
23 Né kinlé ɔr ndil kosɨ dow-je n̰a̰, adɨ ꞌdəjɨ ta ꞌpanè: «Kay! Dow kin to Ngonka Dabidɨ lé ya al wa?»
23 E toda a multidão se admirava e dizia: Não é este o Filho de Davi?
24 Ngà lokɨ Parisi-je dꞌoo ta kin rəmə, ꞌpanè: «Ḛ kinlé isɨ tubə ndil-je kɨ́ majɨ al kɨ̀ tɔ́gɨ lə Beljebul, kɨ́ to ꞌboy lə ndil-je kɨ́ majɨ al.»
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, diziam: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Beɓa Jeju gə gɨr ta kɨ́ mḛḛ-dé-tɨ gɔw adɨ idə-dé panè: «Kɔ̰ɓe kɨ́ rá-rá ya ɓá dow-je kɨ́ mḛḛ-é-tɨ ꞌgangɨ-na̰ dꞌɔsɨ-na̰ kɨ̀ ta lé, à təl ndubəɓe rəm, ɓá ɓebo əse kəy kɨ́ rá-rá ya dow-je kɨ́ mḛḛ-é-tɨ ꞌgangɨ-na̰ dꞌɔsɨ-na̰ kɨ̀ ta kàrè, dowbé-je dꞌa kisɨ gərərə al rəm.
25 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda a cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Bè ya tɔ, kinə Sata̰ ya tubə dow-je lə Sata̰ rəmə, to ḛ ya gángɨ rɔ-é dana̰. Bè kinlé, kɔ̰ɓe liə à ka̰ lo ka̰-é-tɨ gərərə ban wa?
26 E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seu reino?
27 Ə kinə to tɔ́gɨ lə Beljebul ɓá mꞌisɨ mꞌtubə-né ndil-je kɨ́ majɨ al, ngà dow-je lə-si ə dꞌisɨ ꞌtubə-dé kɨ̀ tɔ́gɨ lə ná̰ ngá wa? Kullə ra dow-je lə-si ya ilə ta dɔ-si-tɨ!
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam então vossos filhos? Portanto, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Ngà kinə to tɔ́gɨ lə Ndil Lubə tɔ ɓá mꞌisɨ mꞌtubə-né ndil-je kɨ́ majɨ al rəmə, to kɔ̰ɓe lə Lubə ya ngá ə́ ree tḛḛ rɔ-si-tɨ tin.
28 Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, logo é chegado a vós o reino de Deus.
29 «Kinə dow uwə njètɔ́gɨ tɔ́-é njim-njim al lé, dowbé à ra ban ɓá à kur mḛḛ kəy-tɨ lə njètɔ́gɨ kin, kdɔ kəə nékingə-é wa? À tɔ́-é njim-njim ɓəy ɓá à kɔw mḛḛ kəy-tɨ kdɔ kəə nékingə-é.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa do homem valente, e furtar os seus bens, se primeiro não maniatar o valente, saqueando então a sua casa?
30 Dow kɨ́ ore kàdɨ̀-m al lé, to njèkɔsɨ-m kɨ̀ ta ə dow kɨ́ kəw sə-m né kɨ natɨ al kàrè, to njèsane né kɔgɨ tɔ.»
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 «Beɓa mꞌidə-si tokɨ, majal-je lay kɨ́ dow isɨ ra, əse takɔbɨ-je lay kɨ́ dow isɨ pa lé, à tokɨ kin̰ə go-é kɔgɨ kadɨ-é, ngà ta kɔbɨ kɨ́ dow pa kɨ̀ Ndil Lubə lé, à tokɨ kin̰ə go-é kɔgɨ kadɨ-é al ya sar.
31 Portanto, eu vos digo: Todo o pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada aos homens.
32 Dow kɨ́ rá-rá kɨ́ pa ta kɨ́ majɨ al dɔ Ngon lə dow-tɨ lé, à tokɨ kin̰ə go-é kɔgɨ kadɨ-é, ngà dow ya kɨ́ pa ta kɔbɨ kɨ̀ Ndil kɨ́ aa njay lé, à tokɨ kin̰ə go-é kɔgɨ kadɨ-é dɔkaglo-tɨ kɨ́ ɓone kin al rəm, bore al rəm, ya sartagangɨ.»
32 E, se qualquer disser alguma palavra contra o Filho do homem, ser-lhe-á perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste século nem no futuro.
33 «Kinə kagɨ majɨ lé, kandɨ-é à majɨ tɔ, ngà kinə kagɨ majɨ al lé, kandɨ-é kàrè à majɨ al ya tɔ. Kdɔ kandɨ kagɨ ɓá dow à gə-né kagɨ.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom, ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Sə̰i kɨ́ mḛḛ-si ndul titɨ-na̰ kɨ̀ mḛḛ li pii-je bè kanlé! Sə̰i a pai ta kɨ́ majɨ ndɔ káre tɔ ɓan wa? Kdɔ né-je kɨ́ mən̰ə̰-na̰ mḛḛ dow-tɨ ya ɓá tḛḛ ta-é-tɨ adɨ-é pa.
34 Raça de víboras, como podeis vós dizer boas coisas, sendo maus? Pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Dow kɨ́ majɨ lé, né-je kɨ́ majɨ-majɨ kɨ́ uwə mḛḛ-é kinlé ya ɓá à tḛḛ-né. Ə dow kɨ́ majɨ al kàrè né-je kɨ́ majɨ al majɨ al kɨ́ uwə mḛḛ-é kinlé ya à tḛḛ-né tɔ.
35 O homem bom tira boas coisas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Mꞌa kidə-si, ngan ta-je kɨ́ mḛḛ wəy kare lay kɨ́ isɨ tḛḛ ta dow-je-tɨ kinlé, dꞌa kɔr go-é lay ndɔ gangta-tɨ.
36 Mas eu vos digo que de toda a palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no dia do juízo.
37 Kdɔtalə ta kɨ́ ta-i-tɨ ɓá ꞌa kɔr-né ta dɔ-i-tɨ rəm, ɓá ta kɨ́ ta-i-tɨ ya ta à kuwə-i-né rəm tɔ.»
37 Porque por tuas palavras serás justificado, e por tuas palavras serás condenado.
38 Dow-je kɨ́ dan-tɨ-je kɨ́ ꞌto njéndó dow-je ndukun, kɨ̀ Parisi-je kɨ́ ná̰-je dꞌun ta dꞌidə Jeju ꞌpanè: «Njèndó dow-je né, jꞌndigɨ kadɨ ꞌra nékɔjɨ káre adɨ jꞌoo.»
38 Então alguns dos escribas e dos fariseus tomaram a palavra, dizendo: Mestre, quiséramos ver da tua parte algum sinal.
39 Ngà Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Dow-je kɨ́ ngɔsnè kɨ́ ꞌto njémḛḛndul-je, kɨ̀ njétəl rɔ-dé go ndu Lubə-tɨ al-je, ꞌdəjɨ kadɨ dꞌoo nékɔjɨ! Ngà dow à ra nékɔjɨ kɨ́ rangɨ kadɨ-dé al ngá; ḛ kɨ́ ndɔkɨ tḛḛ dɔ Jonasɨ-tɨ kɨ́ to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ kin ya asɨ.
39 Mas ele lhes respondeu, e disse: Uma geração má e adúltera pede um sinal, porém, não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas;
40 Titɨ kɨ́ ndɔkɨ Jonasɨ ra-né ndɔ mutə mḛḛ kanjɨ-tɨ kɨ́ boy kinlé, Ngon lə dow kàrè à ra ndɔ mutə gin nangɨ-tɨ tɔ.
40 Pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Ndɔ gangta-tɨ lé, dow-je kɨ́ Ninibɨ dꞌa ka̰ takəm dow-je-tɨ kɨ́ ngɔsnè kin kdɔ kilə ta dɔ-dé-tɨ. Kdɔ dow-je kɨ́ Ninibɨ lé, lokɨ dꞌoo mbḛ kilə lə Jonasɨ rəmə, ꞌtusɨ panjiyə-dé-je kɨ́ majɨ al dꞌin̰ə kɔgɨ. Ngá kɨ́ ngɔsnè-tɨ kinlé, dow kɨ́ itə Jonasɨ n̰a̰ ya a̰ nè!
41 Os ninivitas ressurgirão no juízo com esta geração, e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que está aqui quem é maior do que Jonas.
42 Bè ya tɔ, ndɔ gangta-tɨ lé, ngar kɨ́ dené kɨ́ go lo-tɨ kɨ́ bəə, à ka̰ takəm dow-je-tɨ kɨ́ ngɔsnè kin kdɔ kilə ta dɔ-dé-tɨ. Kdɔ ndɔkɨ ḛ ḭ sɔ̰y dɔnangɨ-tɨ nṵ ya ree oo gosta-je lə Salomɔ̰. Ngà kɨ́ ngɔsnè-tɨ kinlé, dow kɨ́ itə Salomɔ̰ n̰a̰ ya a̰ nè.»
42 A rainha do sul se levantará no dia do juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis que está aqui quem é maior do que Salomão.
43 «Lokɨ ndil kɨ́ majɨ al tḛḛ mḛḛ dow-tɨ, ɔw ilə kɨ̀ diləlo kɨ́ tutɨ sangɨ lo kɨ́ kadɨ nꞌisɨ-tɨ nꞌtaa koo ya ngà, ḛ ingə al lé,
43 E, quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 ḛ panè: “Kəy lə-m kɨ́ mꞌisɨ-tɨ ɓá mꞌtḛḛ lé, mꞌa təl kɔw-tɨ gogɨ.” Lokɨ təl ɔw gogɨ rəmə, oo kɨ́ mḛḛ kəy lé tò kare ə tokɨ kɔy ndətɨ-ndətɨ rəm, ɓá né-je kɨ́ mḛḛ-é-tɨ tokɨ kɔsɨ njɔl-njɔl rəm.
44 Então diz: Voltarei para a minha casa, de onde saí. E, voltando, acha-a desocupada, varrida e adornada.
45 Beɓa ḛ ɔsɨ təl ɔw sangɨ ndil-je kɨ́ rangɨ siri kɨ́ mḛḛ-dé ndul itə-é ɓəy ɓá ree sə-dé adɨ dꞌandɨ mḛḛ kəy-tɨ lé ə dꞌadɨ to lokisɨ-dé. Gangɨ-é-tɨ kɨ́ gogɨ nè kinlé, kisɨ lə dowbé kin majɨ al n̰a̰ itə kɨ́ kete lé ɓəy. Ə ꞌlə dow-je kɨ́ majɨ al kɨ́ ngɔsnè kanlé kàrè, à tò bè ya tɔ.»
45 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e são os últimos atos desse homem piores do que os primeiros. Assim acontecerá também a esta geração má.
46 Lokɨ Jeju a̰ pa ta kɨ̀ kosɨ dow-je ya ɓəy rəmə, kɔ̰-é, kɨ̀ ngankɔ̰-é ꞌree dꞌa̰ ta-é-tɨ ə ꞌsangɨ kadɨ dꞌingə-é ꞌpa siə ta.
46 E, falando ele ainda à multidão, eis que estavam fora sua mãe e seus irmãos, pretendendo falar-lhe.
47 Ngá ɓá dow madɨ idə-é panè: «Yən, kɔ̰-i, kɨ̀ ngankɔ̰-i-je dꞌa̰ ndaa-tɨ nɔ̰ɔ̰, ə́ ꞌsangɨ kadɨ ꞌpa sə-i ta.»
47 E disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, que querem falar-te.
48 Ngà Jeju təl ilə-é-tɨ panè: «Ná̰-je ɓá ꞌto kɔ̰-m-je kɨ̀ ngankɔ̰-m-je wa?»
48 Ele, porém, respondendo, disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?
49 Beɓa Jeju ulə ji-é dɔ njéndó né-je-tɨ liə ɓá panè: «Yən, kɔ̰-m-je kɨ̀ ngankɔ̰-m-je ɓá dꞌisɨ tin.
49 E, estendendo a sua mão para os seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos;
50 Kdɔ dow kɨ́ ra né kɨ́ mḛḛ Bɔbɨ-m kɨ́ dɔra̰-tɨ ndigɨ kin ɓá to ngonkɔ̰-m, əse kɔ̰nan-m, əse to kɔ̰-m.»
50 Porque, qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, este é meu irmão, e irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.